Josué 22
mfo (MFO) vs VC
1 Iwa Joshua oyeri anọng p'ẹkhọma cha Reubẹn, ọmaana cha Gad, ọmaana ibhaakha rani s'anọng pa Manasẹ otzobha,
1 Josué convocou os rubenitas, os gaditas e a meia tribo de Manassés:
2 oben bẹ bi, “Bọng akk'idik biphyir sa Mosẹs kw'ode ọtzọhmnọng kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi okk'bọng ọtzọhna, asa. Bọng akk'eho abira ahakha anang idik biphyir sa kaam nkk'bọng mgbaakha.
2 Observastes, disse-lhes ele, tudo o que vos ordenou Moisés, servo do Senhor, e obedecestes a todos os mandamentos que vos dei.
3 Bọng ayokh-obhon p'Israẹl kabhumi m'ogbe nwa biphyir maa, apyiri k'ewu cha mayina. Bọng akk'ọtzọhm f'Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kwabọng ọtzọhni bọng asa akyera.
3 Durante todo esse tempo, até o dia de hoje, não abandonastes vossos irmãos, observando fielmente o mandamento do Senhor, vosso Deus.
4 Ma, Ọvaar Ibinọkpaabyi okk'ayokh-obhon pabọng p'Israẹl odidiri ọnanga, mach'iwa ochekhi. Bọng na kpa nnam abhana kabọng k'ihọhm, k'ẹkhọma ch'iwa Mosẹs kw'ode ọtzọhmnọng kw'Ovaar Ibinọkpaabyi, okkem ọnang bọng k'okhubha kw'ewuchen em-eyin ka Jọrdan.
4 Agora que o Senhor, vosso Deus, deu aos vossos irmãos o descanso que ele havia prometido, retomai o caminho de vossas tendas na terra que vos pertence, e que Moisés, servo do Senhor, vos deu além do Jordão.
5 Yina, bọng dọkha ogbe ahok asana ọmaana aphaangi p'iwa Mosẹs kw'ode ọtzọhmnọng kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi ọnangi bọng. Tte Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kwabọng ọdaak bọng, bọng nnuk akpen atzor ka ndọhna sẹ, bọng ahakha eho anang asana pẹ, bọng aphe nnam ka kẹ, bọng akpobh-ẹ ttara nttem ọmaana agbagba pabọng biphyir!”
5 Tende muito cuidado, no entanto, de pôr em prática os mandamentos e as leis que vos prescreveu Moisés, servo do Senhor: amar o Senhor, vosso Deus, andar em todos os seus caminhos, guardar os seus mandamentos e unir-vos a ele, servindo de todo o vosso coração e de toda a vossa alma.
6 Mẹ wọ ofon, wa Joshua osi bẹ ittabọhng, ọtzọhm bẹ akpa nnam abhana ka bẹ k'ihọhm.
6 Josué abençoou-os e os despediu, e eles voltaram para as suas tendas.
7 (Wa Mosẹs okk'ibhaakha rani s'anọng p'ẹkhọma cha Manasẹ, irerek ọnanga ka Bashan; wa Joshua ọnang ibhaakha nnonggo irerek k'okhubha kw'ewuchen em-edimi ka Jọrdan, ọbaanga ayokh-obhon pabẹ p'Israẹl). Wa Joshua osi bẹ ittabọhng mada ọtzọhmi bẹ akpa nnam abhana kabẹ k'ihọhm,
7 Ora, Moisés tinha dado a uma meia tribo de Manassés uma parte em Basã; por isso Josué deu à outra meia tribo uma parte entre seus irmãos ao ocidente, aquém do Jordão. Despedindo-os para as suas tendas, Josué deu-lhes esta bênção:
8 oben bi, “Bọng dọkha ẹkhakhaama k'ọhaabh, ọmaana abhaam k'ọhaabh, ọmaana silva, ọmaana gol, ọmaana brọns, ọmaana mgbakha ttara ọbọra k'ọhaabh. Bọng kkema ọgbọm fa bọng achi k'attattaanga-nọng pabọng, anang votte pabọng.”
8 Voltais para vossas tendas com grandes riquezas - numerosos rebanhos, prata e ouro, bronze e ferro, e vestidos em grande quantidade - e reparti com vossos irmãos os despojos de vossos inimigos.
9 Mẹ wọ ofon, anọng p'ẹkhọma cha Reubẹn, ọmaana cha Gad ttara ibhaakha rani sa Manasẹ, abina aji anọng p'Israẹl ka Shilo k'ékhọma cha Kenaan. Bẹ akpa nnam abhana k'irerek sabẹ ka Gilead, kw'ode irerek sa bẹ akk'atzọkha akhaama, atzor k'odem kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi okk'orenga ka Mosẹs ọtzọhn bẹ.
9 Os filhos de Rubem, de Gad e da meia tribo de Manassés separaram-se dos israelitas em Silo, na terra de Canaã, e retomaram o caminho da terra de Galaad, terra cuja propriedade tinha recebido por mandamento do Senhor, transmitido a Moisés.
10 K'ogbe kwa bẹ apyiri ka Gẹlilọt ọbaanga ka Jọrdan k'ẹkhọma cha Kenaan, anọng p'ẹkhọma cha Reubẹn ọmaana cha Gad, ttara ibhaakha rani s'anọng pa Manasẹ asi ijafọhnibe s'ijibhi-ojibh, ma Jọrdan ọkhaan-ọkhaan.
10 E, tendo chegado aos distritos do Jordão, que pertencem à terra de Canaã, os filhos de Rubem, de Gad, da meia tribo de Manassés levantaram, ali junto ao Jordão, um enorme altar, que se podia ver de longe.
11 Mada anọng p'Israẹl abhaang bi, bẹ akk'ijafọhnibe asa k'enem ch'ẹkhọma cha Kenaan ka Gẹlilọt ọbaanga ka Jọrdan k'okhubha kw'anọng p'Israẹl,
11 Os israelitas, tendo ouvido que os filhos de Rubem, de Gad e da meia tribo de Manassés tinham levantado um altar defronte da terra de Canaã, na região do Jordão do lado dos israelitas,
12 obhon kw'Israẹl biphyir atzobha ka Shilo bi, bẹ atza arima anọng mba abẹ.
12 reuniram-se todos em Silo para irem combater contra eles.
13 Mando kw'anọng p'Israẹl atzọhmi Phinehas kw'ode nnwa kw'Eleaza, kw'ode ọfọhnẹja kw'ẹkhọma cha Gilead ka Reubẹn, ọmaana Gad ttara ibhaakha rani s'anọng pa Manasẹ.
13 Enviaram aos filhos de Rubem, de Gad e da meia tribo de Manassés, na terra de Galaad, o sacerdote Finéias, filho de Eleazar,
14 Bẹ atzọhm adeho anọng jobh atzọn-ẹ abẹ. Wa ẹkhọma ch'Israẹl kpenamkpen ẹtzọhmi odeho wani, kw'ode oho kw'ẹhọhmmọr cha nnọmma s'anọng p'Israẹl.
14 juntamente com dez príncipes, chefes de casas patriarcais, um chefe por tribo, sendo todos chefes de casas patriarcais entre os milhares de Israel.
15 Mada bẹ atza ka Gilead ka Reubẹn, ọmaana ka Gad ttara ibhaakha rani s'anọng pa Manasẹ, bẹ aben bẹ bi:
15 Estes, chegando junto aos filhos de Rubem, de Gad e da meia tribo de Manassés, na terra de Galaad, disseram-lhes:
16 “Anọng biphyir p'ebhonmọr nda ch'Ọvaar Ibinọkpaabyi abeni bi: ‘Okhuri yan kwa bọng arẹkhi Ibinọkpaabyi kw'Israel manda o? Bọng an-asi yan akpa nnam abọra Ọvaar Ibinọkpaabyi, atza asi ijafọhnibe anang for sabọng atzima anang-ẹ oho-gaang o?
16 Eis a mensagem da assembléia do Senhor: que infidelidade é essa que cometeis contra o Deus de Israel, desviando-vos hoje do Senhor e levantando um altar, o que é presentemente um ato de revolta contra ele?
17 Ode bi, wa ẹkhọngkwuri cha Poer man k'ebeng o? Man ephyok ch'ẹkhọngkwuri nduma ka for saman otzim ogbobhi maa, apyiri k'ewu cha mayina, chibhi da iwa itzama itto k'obhon kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi!
17 Porventura não nos basta o pecado de Fogor, do qual ainda hoje não estamos purificados, apesar do castigo que feriu a assembléia do Senhor? E vós vos desviais hoje do Senhor!
18 Bọng nnam kakpa abọra Ọvaar Ibinọkpaabyi madẹdẹn nwa e.
18 Se vos revoltais hoje contra o Senhor, amanhã sua cólera se inflamará contra toda a assembléia de Israel.
19 Idikha irerek sa bọng arukhi in-ijibhi, bọng jekha k'irerek s'Ọvaar Ibinọkpaabyi, kẹ da irukhabe s'Ọvaar Ibinọkpaabyi iwobh, akwu aruk ka ttara man. Yina, bọng eho kàgaangi atzima atzor Ọvaar Ibinọkpaabyi ọmaana maman o bi, bọng an-asi ijafọhnibe idọdọk anang for sabọng, oyongi ijafọhnibe s'Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kwaman o.
19 Se julgais que a terra de vossa herança é impura, passai para a terra que é a propriedade do Senhor, onde se acha sua morada, e instalai-vos no meio de nós; mas não vos revolteis contra o Senhor, nem contra nós, construindo outro altar além do altar do Senhor, nosso Deus.
20 Mada iwa Akan kw'ode nnwa kwa Zera ọkhaam ottotto, okhuri ẹtzọhmkpo py'Ibinọkpaabyi, wa ebhonmọr ch'Israẹl makhọra ettuma kẹtzọkh o? Wa kẹ mancheni arang ope k'ẹkhọngkwuri chẹ e.’ ”
20 Não houve uma explosão de cólera do Senhor contra toda a assembléia de Israel quando Acã, filho de Zaré, pecou contra o que estava votado ao interdito? E não foi só ele que pereceu por causa de seu crime.
21 Mẹ wọ osi, ẹkhọma cha Reubẹn ọmaana cha Gad, ttara ibhaakha rani s'anọng pa Manasẹ, abhina adeho pa nnọmma s'Israẹl bi,
21 Os filhos de Rubem, de Gad e da meia tribo de Manassés responderam aos chefes dos milhares de Israel:
22 “Ibinọkpaabyi kw'Ọyọhng, kw'ode Ọvaar Ibinọkpaabyi! Ibinọkpaabyi kw'Ọyọhng, kw'ode Ọvaar Ibinọkpaabyi! Kẹ wọ orong f'osi! Tte anọng p'Israẹl abira aronga! Idikha odik nwa ode oho-gaangi, obiro ode irẹrẹkhi ọnang Ọvaar Ibinọkpaabyi, bọng man ọbọhk kàtte moruk akpen.
22 Deus todo-poderoso, o Senhor Deus todo-poderoso, o Senhor sabe, e Israel o saiba: se foi por espírito de revolta e por infidelidade para com o Senhor, que ele não nos poupe neste dia!...
23 Idikha mokk'ijafọhnibe ọsa ọnang for saman bi motzima mẹ ọkpa nnam ọbọra Ọvaar Ibinọkpaabyi, ọmaana bi, mosi nnanga nkwọmisẹ ttara nnanga s'abọkpa, obiro ode bi, mọfọhni ẹja cha nnanga s'odidiri m'ibe nna, tte Ọvaar Ibinọkpaabyi ọkhaam ma for sẹ, ọnaang man ettuma ch'ẹdaakh-ẹ.
23 Se foi para desviar-nos do Senhor que levantamos um altar, e se foi para oferecermos sobre ele holocaustos, oblações e sacrifícios de ações de graças, o Senhor mesmo nos peça conta disso!
24 “Mma e, mosi ijafọhnibe nna ttara nttak bi, ikhina ewu dani va pa va pabọng, aben va pa va paman oben bi, ‘Bọng ofor-gbakha kwa bọng akhaam ttara Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kw'Israẹl o?
24 Se o fizemos, foi antes por temor de que vossos filhos digam um dia aos nossos: Que tendes vós em comum com o Senhor, o Deus de Israel?
25 Ọvaar Ibinọkpaabyi ọkk'ọsa bi, Jọrdan ode enem cha maman ttara bọbọng anọng p'ẹkhọma cha Reubẹn, ọmaana ch'anọng p'ẹkhọma cha Gad! Bọng ekkema k'Ọvaar Ibinọkpaabyi kakhaam.’ Ofona mẹ, va pa va pabọng afha asi va pa va paman aningi ojora f'Ọvaar Ibinọkpaabyi, dọk akhaam.
25 O Senhor pôs o rio Jordão como fronteira entre nós e vós, ó filhos de Rubem e de Gad: não tendes parte com o Senhor. E desse modo vossos filhos poderiam afastar os nossos do culto do Senhor.
26 “Kẹ wọ osi moben bi, ‘Tte modo for osi ijafọhnibe e. Yina, man ijafọhnibe sa nnanga nkwọmisẹ, obiro ode sa njafọhni kosi.’
26 Por isso combinamos entre nós: construamos um altar, não para holocaustos e sacrifícios,
27 K'eden ndonggo, ijafọhnibe nna ide macha nttẹsẹ k'ottem kwa maman ttara bọbọng, ọmaana igbọ s'íkwu k'ororo bi, motzima nnanga kwọmisẹ saman, ọmaana njafọhni ttara nnanga s'odiriri, mokpobha Ọvaar Ibinọkpaabyi k'irukhabe sẹ. Mẹ wọ osi, va pa va pabọng, bẹ va pa va paman káben bi, ‘Bọng ekkema k'Ọvaar Ibinọkpaabyi, kakhaam.
27 mas para que seja um testemunho entre nós e vós, entre os nossos filhos e os vossos, de que prestamos culto ao Senhor em sua presença, oferecendo-lhe nossos holocaustos, nossos sacrifícios e nossas ações de graças, e para que os vossos filhos não digam amanhã aos nossos: vós não tendes parte com o Senhor.
28 Iwa moben bi, ‘Idikha ewu dani bẹ abeni man, obiro ode bi, bẹ abeni va pa va paman, móbhina bi: Bọng kkeri ngeri s'ijafọhnibe s'Ọvaar Ibinọkpaabyi ma, s'iwa abotte paman asi. Wa bẹ sẹ kasi bi, bẹ am-asi nnanga nkwọhmisẹ mẹ, kaambi njafọhni rọ. Yina, wa bẹ asi sẹ bi, ide nttẹsẹ k'ottem kwa maman ttara bọng.’
28 Se, pois, amanhã eles nos falassem assim, a nós ou aos nossos descendentes, poderíamos responder-lhes: vede a forma do altar do Senhor que nossos pais construíram, não para holocaustos e sacrifícios, mas para servir de testemunho entre nós e vós.
29 Tzọtzọmi okponga k'idachen bi, mọnang Ọvaar Ibinọkpaabyi oho-gaangi, mobiro ọkpa nnam ọbọr-ẹ k'ewu cha mayina bi, mosi ijafọhnibe sa nnanga nkwọmisẹ ọmaana nnanga s'abọkpa ttara njafọhni, oyongi ijafọhnibe s'Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kwaman s'ibe k'itzitzikha s'irukhabe s'Ọvaar Ibinọkpaabyi.”
29 Longe de nós o pensamento de querer revoltar-nos contra o Senhor, desviando-nos hoje dele por termos construído um altar para holocaustos, oblações e sacrifícios, fora do altar que está diante da morada do Senhor, nosso Deus!
30 Mada Phinehas kw'ode ọfọhnẹja ọmaana adeho p'obhon p'ade; aho pa nnọmma s'anọng p'Israẹl abhaang atzim p'anọng p'ẹkhọma cha Reuben, ọmaana pa Gad ttara p'anọng pa Manasẹ agbaakhi, ettem ẹdaam bẹ.
30 Tendo ouvido as palavras dos filhos de Rubem, de Gad e da meia tribo de Manassés, o sacerdote Finéias e os príncipes da assembléia, chefes dos milhares de Israel que o acompanhavam, deram-se por satisfeitos.
31 Wa Phinehas kw'ode nnwa kw'Eleaza, kw'ode ọfọhnẹja oben anọng p'ẹkhọma cha Reuben, ọmaana pa Gad ttara pa Manasẹ bi, “Mokk'oronga mayina bi, Ọvaar Ibinọkpaabyi owobh ma ttara man, okhuri da bọng ani Ọvaar Ibinọkpaabyi irẹrẹkhi ahọk m'odik nwa. Bọng akk'anọng p'Israẹl akkaana arọbha ka mbọkh s'Ọvaar Ibinọkpaabyi e.”
31 Então o sacerdote Finéias, filho de Eleazar, disse aos filhos de Rubem, de Gad e de Manassés: Reconhecemos hoje que o Senhor está no meio de nós, visto que não cometestes esse pecado contra ele, e salvastes assim os israelitas da mão do Senhor!
32 Iwa Phinehas kw'ọde nnwa kw'Eleazar, kw'ọde ọfọhnẹja ọmaana adeho mba, abina k'ewobha cha bẹ akk'akhaama ttara anọng p'ẹkhọma cha Reuben ọmaana pa Gad ka Gilead, atza agbaak anọng p'Israẹl odik kwa bẹ abhaang.
32 O sacerdote Finéias, filho de Eleazar, deixando os filhos de Rubem e de Gad, voltou com os príncipes da terra de Galaad para a terra de Canaã, para junto dos israelitas, e fez-lhes um relatório de tudo.
33 Iwa odik nwa kwa bẹ abhaang ọdaam anọng mba ettem, bẹ an-arima Ibinọkpaabyi. Mẹ wọ ofon, wa bẹ odik okhuri egbong cha bẹ atzima adimi ẹkhọma nda ch'anọng pa Reubẹn ọmaana pa Gad arukhi, dọk kagbaakhi.
33 Alegraram-se com isso, bendisseram a Deus e não pensaram mais em sair contra eles para devastar a terra habitada pelos filhos de Rubem e de Gad.
34 Iwa ẹkhọma ch'anọng pa Reubẹn ọmaana pa Gad anang ijafọhnibe nna che nda: Nttẹsẹ kw'owobh k'ottem kwaman ode bi, Ọvaar Ibinọkpaabyi, wọ ode Ibinọkpaabyi kwaman.
34 Por isso os filhos de Rubem e de Gad chamaram ao altar que tinham construído Ed, porque, disseram eles, ele é testemunho entre nós de que o Senhor é o verdadeiro Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.