Josué 22
mfo (MFO) vs NVT
1 Iwa Joshua oyeri anọng p'ẹkhọma cha Reubẹn, ọmaana cha Gad, ọmaana ibhaakha rani s'anọng pa Manasẹ otzobha,
1 Então Josué convocou as tribos de Rúben e Gade e a meia tribo de Manassés
2 oben bẹ bi, “Bọng akk'idik biphyir sa Mosẹs kw'ode ọtzọhmnọng kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi okk'bọng ọtzọhna, asa. Bọng akk'eho abira ahakha anang idik biphyir sa kaam nkk'bọng mgbaakha.
2 e lhes disse: “Vocês fizeram tudo que Moisés, servo do S enhor , mandou e obedeceram a todas as minhas ordens.
3 Bọng ayokh-obhon p'Israẹl kabhumi m'ogbe nwa biphyir maa, apyiri k'ewu cha mayina. Bọng akk'ọtzọhm f'Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kwabọng ọtzọhni bọng asa akyera.
3 Durante todo esse tempo e até hoje, não abandonaram seus irmãos das outras tribos e tiveram o cuidado de obedecer a tudo que o S enhor , seu Deus, ordenou.
4 Ma, Ọvaar Ibinọkpaabyi okk'ayokh-obhon pabọng p'Israẹl odidiri ọnanga, mach'iwa ochekhi. Bọng na kpa nnam abhana kabọng k'ihọhm, k'ẹkhọma ch'iwa Mosẹs kw'ode ọtzọhmnọng kw'Ovaar Ibinọkpaabyi, okkem ọnang bọng k'okhubha kw'ewuchen em-eyin ka Jọrdan.
4 Agora o S enhor , seu Deus, concedeu descanso a seus irmãos, como prometeu a eles. Portanto, voltem para casa, para a terra que Moisés, servo do S enhor , lhes deu como sua propriedade do outro lado do rio Jordão.
5 Yina, bọng dọkha ogbe ahok asana ọmaana aphaangi p'iwa Mosẹs kw'ode ọtzọhmnọng kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi ọnangi bọng. Tte Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kwabọng ọdaak bọng, bọng nnuk akpen atzor ka ndọhna sẹ, bọng ahakha eho anang asana pẹ, bọng aphe nnam ka kẹ, bọng akpobh-ẹ ttara nttem ọmaana agbagba pabọng biphyir!”
5 Mas tenham muito cuidado de cumprir todos os mandamentos e a lei que Moisés, servo do S enhor , lhes deu. Amem o S enhor , seu Deus, andem em todos os seus caminhos, obedeçam a seus mandamentos, apeguem-se a ele firmemente e sirvam-no de todo o coração e de toda a alma”.
6 Mẹ wọ ofon, wa Joshua osi bẹ ittabọhng, ọtzọhm bẹ akpa nnam abhana ka bẹ k'ihọhm.
6 Então Josué os abençoou e se despediu deles, e eles foram para casa.
7 (Wa Mosẹs okk'ibhaakha rani s'anọng p'ẹkhọma cha Manasẹ, irerek ọnanga ka Bashan; wa Joshua ọnang ibhaakha nnonggo irerek k'okhubha kw'ewuchen em-edimi ka Jọrdan, ọbaanga ayokh-obhon pabẹ p'Israẹl). Wa Joshua osi bẹ ittabọhng mada ọtzọhmi bẹ akpa nnam abhana kabẹ k'ihọhm,
7 Moisés tinha dado o território de Basã, a leste do rio Jordão, à meia tribo de Manassés. À outra metade da tribo, Josué deu terras a oeste do Jordão. Quando Josué se despediu deles e os abençoou,
8 oben bi, “Bọng dọkha ẹkhakhaama k'ọhaabh, ọmaana abhaam k'ọhaabh, ọmaana silva, ọmaana gol, ọmaana brọns, ọmaana mgbakha ttara ọbọra k'ọhaabh. Bọng kkema ọgbọm fa bọng achi k'attattaanga-nọng pabọng, anang votte pabọng.”
8 disse: “Voltem para casa com toda a riqueza que tomaram de seus inimigos: grandes rebanhos, prata, ouro, bronze, ferro e muitas roupas. Repartam os despojos com seus parentes”.
9 Mẹ wọ ofon, anọng p'ẹkhọma cha Reubẹn, ọmaana cha Gad ttara ibhaakha rani sa Manasẹ, abina aji anọng p'Israẹl ka Shilo k'ékhọma cha Kenaan. Bẹ akpa nnam abhana k'irerek sabẹ ka Gilead, kw'ode irerek sa bẹ akk'atzọkha akhaama, atzor k'odem kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi okk'orenga ka Mosẹs ọtzọhn bẹ.
9 Assim, os homens de Rúben e Gade e da meia tribo de Manassés deixaram os outros israelitas em Siló, na terra de Canaã, e partiram para sua própria terra em Gileade, da qual haviam tomado posse de acordo com a ordem do S enhor , por meio de Moisés.
10 K'ogbe kwa bẹ apyiri ka Gẹlilọt ọbaanga ka Jọrdan k'ẹkhọma cha Kenaan, anọng p'ẹkhọma cha Reubẹn ọmaana cha Gad, ttara ibhaakha rani s'anọng pa Manasẹ asi ijafọhnibe s'ijibhi-ojibh, ma Jọrdan ọkhaan-ọkhaan.
10 Enquanto ainda estavam em Canaã, chegaram a um lugar chamado Gelilote, perto do rio Jordão. Ali os homens de Rúben e Gade e da meia tribo de Manassés pararam e construíram um altar grande e imponente.
11 Mada anọng p'Israẹl abhaang bi, bẹ akk'ijafọhnibe asa k'enem ch'ẹkhọma cha Kenaan ka Gẹlilọt ọbaanga ka Jọrdan k'okhubha kw'anọng p'Israẹl,
11 Os outros israelitas souberam que os membros das tribos de Rúben e Gade e da meia tribo de Manassés haviam construído um altar em Gelilote, nos limites da terra de Canaã, do lado oeste do Jordão.
12 obhon kw'Israẹl biphyir atzobha ka Shilo bi, bẹ atza arima anọng mba abẹ.
12 Por isso, toda a comunidade de Israel se reuniu em Siló e se preparou para guerrear contra eles.
13 Mando kw'anọng p'Israẹl atzọhmi Phinehas kw'ode nnwa kw'Eleaza, kw'ode ọfọhnẹja kw'ẹkhọma cha Gilead ka Reubẹn, ọmaana Gad ttara ibhaakha rani s'anọng pa Manasẹ.
13 Antes, porém, enviaram à terra de Gileade uma delegação liderada por Fineias, filho do sacerdote Eleazar, para conversar com as tribos de Rúben e Gade e a meia tribo de Manassés.
14 Bẹ atzọhm adeho anọng jobh atzọn-ẹ abẹ. Wa ẹkhọma ch'Israẹl kpenamkpen ẹtzọhmi odeho wani, kw'ode oho kw'ẹhọhmmọr cha nnọmma s'anọng p'Israẹl.
14 A delegação era formada por dez líderes de Israel, um de cada uma das dez tribos, e todos eles eram chefes de suas famílias dentro dos clãs de Israel.
15 Mada bẹ atza ka Gilead ka Reubẹn, ọmaana ka Gad ttara ibhaakha rani s'anọng pa Manasẹ, bẹ aben bẹ bi:
15 Quando chegaram à terra de Gileade, disseram às tribos de Rúben e Gade e à meia tribo de Manassés:
16 “Anọng biphyir p'ebhonmọr nda ch'Ọvaar Ibinọkpaabyi abeni bi: ‘Okhuri yan kwa bọng arẹkhi Ibinọkpaabyi kw'Israel manda o? Bọng an-asi yan akpa nnam abọra Ọvaar Ibinọkpaabyi, atza asi ijafọhnibe anang for sabọng atzima anang-ẹ oho-gaang o?
16 “Toda a comunidade do S enhor quer saber por que vocês foram tão infiéis ao Deus de Israel! Como puderam se afastar tanto do S enhor ? Vocês construíram para si um altar, rebelando-se contra ele!
17 Ode bi, wa ẹkhọngkwuri cha Poer man k'ebeng o? Man ephyok ch'ẹkhọngkwuri nduma ka for saman otzim ogbobhi maa, apyiri k'ewu cha mayina, chibhi da iwa itzama itto k'obhon kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi!
17 Não bastou o pecado do incidente em Peor? Até hoje, não estamos completamente purificados dele, mesmo depois que a praga feriu toda a comunidade do S enhor .
18 Bọng nnam kakpa abọra Ọvaar Ibinọkpaabyi madẹdẹn nwa e.
18 E, ainda assim, vocês abandonam o S enhor . Se hoje vocês se rebelarem contra o S enhor , amanhã ele voltará sua ira contra toda a comunidade de Israel!
19 Idikha irerek sa bọng arukhi in-ijibhi, bọng jekha k'irerek s'Ọvaar Ibinọkpaabyi, kẹ da irukhabe s'Ọvaar Ibinọkpaabyi iwobh, akwu aruk ka ttara man. Yina, bọng eho kàgaangi atzima atzor Ọvaar Ibinọkpaabyi ọmaana maman o bi, bọng an-asi ijafọhnibe idọdọk anang for sabọng, oyongi ijafọhnibe s'Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kwaman o.
19 “Se a porção de terra que receberam como herança está impura, passem para o nosso lado, para a terra do S enhor , onde está o tabernáculo do S enhor , e tomem posse de um território entre nós. Mas não se rebelem contra o S enhor nem contra nós, construindo para si um altar que não seja o verdadeiro altar do S enhor , nosso Deus.
20 Mada iwa Akan kw'ode nnwa kwa Zera ọkhaam ottotto, okhuri ẹtzọhmkpo py'Ibinọkpaabyi, wa ebhonmọr ch'Israẹl makhọra ettuma kẹtzọkh o? Wa kẹ mancheni arang ope k'ẹkhọngkwuri chẹ e.’ ”
20 Quando Acã, descendente de Zerá, foi infiel ao S enhor , roubando as coisas separadas para o S enhor , a ira divina não caiu sobre toda a comunidade de Israel? E Acã não foi o único que morreu por causa do seu pecado!”.
21 Mẹ wọ osi, ẹkhọma cha Reubẹn ọmaana cha Gad, ttara ibhaakha rani s'anọng pa Manasẹ, abhina adeho pa nnọmma s'Israẹl bi,
21 Então os membros das tribos de Rúben e Gade e da meia tribo de Manassés responderam aos chefes dos clãs de Israel:
22 “Ibinọkpaabyi kw'Ọyọhng, kw'ode Ọvaar Ibinọkpaabyi! Ibinọkpaabyi kw'Ọyọhng, kw'ode Ọvaar Ibinọkpaabyi! Kẹ wọ orong f'osi! Tte anọng p'Israẹl abira aronga! Idikha odik nwa ode oho-gaangi, obiro ode irẹrẹkhi ọnang Ọvaar Ibinọkpaabyi, bọng man ọbọhk kàtte moruk akpen.
22 “O S enhor , o Poderoso, é Deus! O S enhor , o Poderoso, é Deus! Ele sabe a verdade, e que Israel a saiba também! Não construímos o altar por rebeldia nem por infidelidade ao S enhor . Se o fizemos, não poupem nossa vida hoje.
23 Idikha mokk'ijafọhnibe ọsa ọnang for saman bi motzima mẹ ọkpa nnam ọbọra Ọvaar Ibinọkpaabyi, ọmaana bi, mosi nnanga nkwọmisẹ ttara nnanga s'abọkpa, obiro ode bi, mọfọhni ẹja cha nnanga s'odidiri m'ibe nna, tte Ọvaar Ibinọkpaabyi ọkhaam ma for sẹ, ọnaang man ettuma ch'ẹdaakh-ẹ.
23 Se construímos o altar para nos afastarmos do S enhor ou para apresentarmos holocaustos, ofertas de cereal ou ofertas de paz, que o próprio S enhor nos castigue.
24 “Mma e, mosi ijafọhnibe nna ttara nttak bi, ikhina ewu dani va pa va pabọng, aben va pa va paman oben bi, ‘Bọng ofor-gbakha kwa bọng akhaam ttara Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kw'Israẹl o?
24 “A verdade é que construímos este altar por medo de que, no futuro, seus descendentes digam aos nossos: ‘Que direito vocês têm de adorar o S enhor , o Deus de Israel?
25 Ọvaar Ibinọkpaabyi ọkk'ọsa bi, Jọrdan ode enem cha maman ttara bọbọng anọng p'ẹkhọma cha Reubẹn, ọmaana ch'anọng p'ẹkhọma cha Gad! Bọng ekkema k'Ọvaar Ibinọkpaabyi kakhaam.’ Ofona mẹ, va pa va pabọng afha asi va pa va paman aningi ojora f'Ọvaar Ibinọkpaabyi, dọk akhaam.
25 O S enhor pôs o rio Jordão como barreira entre o nosso povo e o povo de Rúben e Gade. Vocês não têm parte com o S enhor ’. Então seus descendentes poderão impedir os nossos de adorarem o S enhor .
26 “Kẹ wọ osi moben bi, ‘Tte modo for osi ijafọhnibe e. Yina, man ijafọhnibe sa nnanga nkwọmisẹ, obiro ode sa njafọhni kosi.’
26 “Por isso, resolvemos construir o altar, não para oferecer holocaustos ou sacrifícios,
27 K'eden ndonggo, ijafọhnibe nna ide macha nttẹsẹ k'ottem kwa maman ttara bọbọng, ọmaana igbọ s'íkwu k'ororo bi, motzima nnanga kwọmisẹ saman, ọmaana njafọhni ttara nnanga s'odiriri, mokpobha Ọvaar Ibinọkpaabyi k'irukhabe sẹ. Mẹ wọ osi, va pa va pabọng, bẹ va pa va paman káben bi, ‘Bọng ekkema k'Ọvaar Ibinọkpaabyi, kakhaam.
27 mas como testemunho. Ele lembrará os nossos e os seus descendentes de que nós também temos o direito de servir ao S enhor em seu santuário com holocaustos, sacrifícios e ofertas de paz. Então seus descendentes não poderão dizer aos nossos: ‘Vocês não têm parte com o S enhor ’.
28 Iwa moben bi, ‘Idikha ewu dani bẹ abeni man, obiro ode bi, bẹ abeni va pa va paman, móbhina bi: Bọng kkeri ngeri s'ijafọhnibe s'Ọvaar Ibinọkpaabyi ma, s'iwa abotte paman asi. Wa bẹ sẹ kasi bi, bẹ am-asi nnanga nkwọhmisẹ mẹ, kaambi njafọhni rọ. Yina, wa bẹ asi sẹ bi, ide nttẹsẹ k'ottem kwa maman ttara bọng.’
28 “Se disserem isso, nossos descendentes responderão: ‘Vejam esta réplica do altar do S enhor que nossos antepassados fizeram. Não é para holocaustos nem sacrifícios; é uma lembrança do relacionamento que vocês e nós temos com o S enhor ’.
29 Tzọtzọmi okponga k'idachen bi, mọnang Ọvaar Ibinọkpaabyi oho-gaangi, mobiro ọkpa nnam ọbọr-ẹ k'ewu cha mayina bi, mosi ijafọhnibe sa nnanga nkwọmisẹ ọmaana nnanga s'abọkpa ttara njafọhni, oyongi ijafọhnibe s'Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kwaman s'ibe k'itzitzikha s'irukhabe s'Ọvaar Ibinọkpaabyi.”
29 Longe de nós nos rebelarmos contra o S enhor , ou nos afastarmos dele, construindo nosso próprio altar para holocaustos, ofertas de cereal ou sacrifícios. Somente o altar do S enhor , nosso Deus, que está diante do seu tabernáculo pode ser usado para esse fim”.
30 Mada Phinehas kw'ode ọfọhnẹja ọmaana adeho p'obhon p'ade; aho pa nnọmma s'anọng p'Israẹl abhaang atzim p'anọng p'ẹkhọma cha Reuben, ọmaana pa Gad ttara p'anọng pa Manasẹ agbaakhi, ettem ẹdaam bẹ.
30 Quando o sacerdote Fineias e os líderes da comunidade, os chefes dos clãs de Israel, ouviram o que os membros das tribos de Rúben e Gade e da meia tribo de Manassés disseram, ficaram satisfeitos.
31 Wa Phinehas kw'ode nnwa kw'Eleaza, kw'ode ọfọhnẹja oben anọng p'ẹkhọma cha Reuben, ọmaana pa Gad ttara pa Manasẹ bi, “Mokk'oronga mayina bi, Ọvaar Ibinọkpaabyi owobh ma ttara man, okhuri da bọng ani Ọvaar Ibinọkpaabyi irẹrẹkhi ahọk m'odik nwa. Bọng akk'anọng p'Israẹl akkaana arọbha ka mbọkh s'Ọvaar Ibinọkpaabyi e.”
31 Fineias, filho do sacerdote Eleazar, lhes respondeu: “Hoje sabemos que o S enhor está no meio de nós, pois vocês não foram infiéis ao S enhor , como havíamos imaginado. Ao contrário, livraram Israel de ser destruído pela mão do S enhor ”.
32 Iwa Phinehas kw'ọde nnwa kw'Eleazar, kw'ọde ọfọhnẹja ọmaana adeho mba, abina k'ewobha cha bẹ akk'akhaama ttara anọng p'ẹkhọma cha Reuben ọmaana pa Gad ka Gilead, atza agbaak anọng p'Israẹl odik kwa bẹ abhaang.
32 Então Fineias, filho do sacerdote Eleazar, e os outros líderes deixaram as tribos de Rúben e Gade em Gileade e voltaram à terra de Canaã para relatar aos israelitas o que havia acontecido.
33 Iwa odik nwa kwa bẹ abhaang ọdaam anọng mba ettem, bẹ an-arima Ibinọkpaabyi. Mẹ wọ ofon, wa bẹ odik okhuri egbong cha bẹ atzima adimi ẹkhọma nda ch'anọng pa Reubẹn ọmaana pa Gad arukhi, dọk kagbaakhi.
33 Todos os israelitas ficaram satisfeitos, louvaram a Deus e não falaram mais em guerrear contra Rúben e Gade.
34 Iwa ẹkhọma ch'anọng pa Reubẹn ọmaana pa Gad anang ijafọhnibe nna che nda: Nttẹsẹ kw'owobh k'ottem kwaman ode bi, Ọvaar Ibinọkpaabyi, wọ ode Ibinọkpaabyi kwaman.
34 Os membros das tribos de Rúben e Gade chamaram o altar de “Testemunho”, pois disseram: “É um testemunho entre nós e eles de que o S enhor é, também, o nosso Deus”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.