Josué 14
mfo (MFO) vs VC
1 Ma wọ ode obe f'anọng p'Israẹl atzọk mach'ekkema chabẹ k'irerek sa Kenaan, s'iwa Eleaza kw'ode ọfọhnẹja, ọmaana Joshua kw'ode nnwa kwa Nun ttara adeho pa ngọma s'Israẹl akkem anang bẹ.
1 Eis as partes que os filhos de Israel receberam em herança na terra de Canaã, que lhes deram o sacerdote Eleazar, Josué, filho de Nun, e os chefes de família das tribos de Israel.
2 Wa bẹ abhari ose, atzima akkema ngọma nna ọhawani ọmaana ibhaakha, mach'Ọvaar Ibinọkpaabyi okk'Mosẹs ọtzọhna.
2 A repartição fez-se por sorte pelas nove tribos e meia, como o Senhor havia prescrito, por meio de Moisés;
3 Ode ch'iwa Mosẹs okk'ngọma mfa ọmaana ibhaakha ekkema chabẹ ọnanga k'okhubha kw'ewuchen em-eyin ka Jọrdan. Yina, wa efonamma cha Lẹvi ekkema kọnangi,
3 porque às outras duas tribos e meia, Moisés tinha dado sua parte além do Jordão; mas não deu parte alguma aos levitas.
4 da va pa va pa Josẹph akk'ngọma mfa, sa nde Manasẹ ọmaana Ephraim ada. Wa ẹnọmma cha Lẹvi ekkema k'irerek nnuma kẹtzọk, ayongi ibhon sa bẹ arukhi sẹ-sẹ, ọmaana iwoni s'araraari s'arukhimaan ọmaana abhaam pabẹ am-achi ọttọhk.
4 Os filhos de José formavam, com efeito, duas tribos: Manassés e Efraim. Aos levitas não deram herança na terra, mas apenas cidades para habitarem e os arredores dessas cidades para os seus rebanhos e os seus bens.
5 Mando kw'anọng p'Israẹl akkem irerek nna atzor mach'Ọvaar Ibinọkpaabyi okk'bẹ ọtzọhna.
5 Como o Senhor tinha ordenado a Moisés, assim fizeram os israelitas, e dividiram a terra.
6 Iwa anọng pa Juda afona atza akhebha Joshua ka Gilgal, Kalẹb kw'ode nnwa kwa Jephunẹ kw'ofon Keniz oben Joshua bi, “Kọ arong odik kw'iwa Ọvaar Ibinọkpaabyi ogbaakhi Mosẹs kw'ode ọtzọhmnọng kw'Ibinọkpaabyi, ka Kadẹsh Barnea kw'okhuri kaam ọmaana kọ kẹ.
6 Os filhos de Judá vieram ter com Josué, em Gálgala; e Caleb, filho de Jefoné, o cenezeu, disse-lhe: Sabes o que o Senhor disse de mim e de ti a Moisés, homem de Deus, em Cades-Barne.
7 Wa kaam nde cho arọbh afa k'ogbe kwa Mosẹs kw'ode ọtzọhmnọng kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi, ọtzọhm-m ka Kẹdẹsh Barnea, bi nda nnom irerek nnuma. Wa ndor k'ekhera chaam, ndima ẹkkaabha ọkkakka nchen-ẹ.
7 Eu tinha quarenta anos quando Moisés, servo do Senhor, me enviou de Cades-Barne a explorar a terra, e eu lhe fiz um relatório perfeitamente sincero.
8 Yina, wa ayokh-obhon paam p'Israẹl, pa mọtzọni ovura kẹ, atzima ẹkkabha-tzama, ch'iwa ekhe anọng ojora ka nttem. Kaam ndim ettem obungichẹ chaam ndọn Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kwaam abẹ.
8 Meus irmãos que tinham ido comigo desanimaram o povo, mas eu segui fielmente o Senhor, meu Deus.
9 Mẹ wọ ofon, wa Mosẹs ochekhi ọnang-m m'ewu nduma bi, ‘Irerek nna s'akk'mmo sọ abari íde ekkema chọ, ọmaana ekkama cha va pa va pọ maa, ikhina ogbe ode, okhuri bi, kọ akk'ettem obungichẹ chọ atzima atzọn Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kwaam abẹ.’
9 Naquele dia, Moisés fez este juramento: a terra que pisaste será a tua parte e a de teus filhos para sempre, porque seguiste fielmente o Senhor, meu Deus.
10 “Mẹ wọ ofon, odem nwa kw'iwa Ọvaar Ibinọkpaabyi ochekhi, okk'aam akpen ohokha ka cho arọbh afa obhiri azen, ttẹwọr k'ogbe kw'ọgbaakhi Mosẹs odik nwa, mada anọng p'Israẹl am-akpaanga akhọri ibe s'anọng an-arukhi. Ma mayina kaam nna nde cho arọbh anna obhiri azen!
10 Pois bem: eis que o Senhor conservou-me a vida, como prometeu. Quarenta e cinco anos são passados desde que o Senhor assim falou a Moisés, durante a marcha de Israel pelo deserto; tenho hoje oitenta e cinco anos,
11 Kaam ndimi mingaama ẹfa mayina, mach'ewu ch'iwa Mosẹs ọtzọhm-m bi nda orenga nwuma. Ẹfa ch'egbong etzim ewobh-m ka mach'iwa.
11 e acho-me ainda robusto como no dia em que Moisés me enviou, e sinto-me tão forte como naquele tempo, tanto para a guerra como para qualquer outra missão.
12 Kọ nang-m okhubha nwa kwa mgbegbeho, kw'iwa Ọvaar Ibinọkpaabyi okk'ochekhi m'ewu nduma ọnang-m. Wa kọ ọkhaam akk'abhaanga bi, anọng p'Anak bọ iwa arukhi mẹ, ọmaana bi, wa ibhon sabẹ ibari-ọbar, ibiri ikhaama mbaakhamma. Yina, k'ẹfa ch'Ọvaar Ibinọkpaabyi, kaam ńgwubh bẹ okhwubh mach'iwa kẹ ọgbaakhi.”
12 Dá-me, pois, este monte que o Senhor me prometeu naquele tempo; porque naquele dia ouviste que se encontram enacim neste lugar, e também grandes fortalezas. Se o Senhor estiver comigo, conseguirei despojá-los, como ele disse.
13 Wa Joshua osi Kalẹb kw'ode nnwa kwa Jephunẹ ittabọhng, obiro ọnang-ẹ obhon kwa Hẹbrọn mach'ekkema chẹ.
13 Josué abençoou Caleb, filho de Jefoné, e deu-lhe Hebron como herança.
14 Ttẹwọr mẹ, wa Hẹbrọn on-ode ekkema cha Kalẹb, kw'ode nnwa kwa Jephunẹ kw'ofon Keniz, da iwa kẹ otzim ettem obungichẹ, ọtzọn Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kw'Israẹl abẹ.
14 Eis por que Hebron pertence até o dia de hoje a Caleb, filho de Jefoné, o cenezeu, porque ele seguiu fielmente o Senhor, Deus de Israel.
15 (Wa bẹ am-ayeri Hẹbrọn, Kiriyat-Arba abhina Arba kw'iwa ode okkengitza k'ottem kw'anọng p'Anak.)
15 {Hebron chamava-se outrora Cariat-Arbé; Arbé foi o maior homem entre os enacim.} E a terra ficou, a partir de então, tranqüila e sem guerra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.