Josué 14

mfo (MFO) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ma wọ ode obe f'anọng p'Israẹl atzọk mach'ekkema chabẹ k'irerek sa Kenaan, s'iwa Eleaza kw'ode ọfọhnẹja, ọmaana Joshua kw'ode nnwa kwa Nun ttara adeho pa ngọma s'Israẹl akkem anang bẹ.
1 Estas, pois, são as heranças que os filhos de Israel receberam na terra de Canaã, as quais Eleazar, o sacerdote, e Josué, filho de Num, e os cabeças das casas paternas das tribos dos filhos de Israel lhes repartiram.
2 Wa bẹ abhari ose, atzima akkema ngọma nna ọhawani ọmaana ibhaakha, mach'Ọvaar Ibinọkpaabyi okk'Mosẹs ọtzọhna.
2 Foi feita por sorte a partilha da herança entre as nove tribos e meia, como o Senhor ordenara por intermédio de Moisés.
3 Ode ch'iwa Mosẹs okk'ngọma mfa ọmaana ibhaakha ekkema chabẹ ọnanga k'okhubha kw'ewuchen em-eyin ka Jọrdan. Yina, wa efonamma cha Lẹvi ekkema kọnangi,
3 Porquanto às duas tribos e meia Moisés já dera herança além do Jordão; mas aos levitas não deu herança entre eles.
4 da va pa va pa Josẹph akk'ngọma mfa, sa nde Manasẹ ọmaana Ephraim ada. Wa ẹnọmma cha Lẹvi ekkema k'irerek nnuma kẹtzọk, ayongi ibhon sa bẹ arukhi sẹ-sẹ, ọmaana iwoni s'araraari s'arukhimaan ọmaana abhaam pabẹ am-achi ọttọhk.
4 Os filhos de José eram duas tribos, Manassés e Efraim; e aos levitas não se deu porção na terra, senão cidades em que habitassem e os arrabaldes delas para o seu gado e para os seus bens. :
5 Mando kw'anọng p'Israẹl akkem irerek nna atzor mach'Ọvaar Ibinọkpaabyi okk'bẹ ọtzọhna.
5 Como o Senhor ordenara a Moisés, assim fizeram os filhos de Israel e repartiram a terra.
6 Iwa anọng pa Juda afona atza akhebha Joshua ka Gilgal, Kalẹb kw'ode nnwa kwa Jephunẹ kw'ofon Keniz oben Joshua bi, “Kọ arong odik kw'iwa Ọvaar Ibinọkpaabyi ogbaakhi Mosẹs kw'ode ọtzọhmnọng kw'Ibinọkpaabyi, ka Kadẹsh Barnea kw'okhuri kaam ọmaana kọ kẹ.
6 Então os filhos de Judá chegaram a Josué em Gilgal; e Calebe, filho de Jefoné o quenezeu, lhe disse: Tu sabes o que o Senhor falou a Moisés, homem de Deus, em Cades-Barnéia, a respeito de mim e de ti.
7 Wa kaam nde cho arọbh afa k'ogbe kwa Mosẹs kw'ode ọtzọhmnọng kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi, ọtzọhm-m ka Kẹdẹsh Barnea, bi nda nnom irerek nnuma. Wa ndor k'ekhera chaam, ndima ẹkkaabha ọkkakka nchen-ẹ.
7 Quarenta anos tinha eu quando Moisés, servo do Senhor, me enviou de Cades-Barnéia para espiar a terra, e eu lhe trouxe resposta, como sentia no meu coração.
8 Yina, wa ayokh-obhon paam p'Israẹl, pa mọtzọni ovura kẹ, atzima ẹkkabha-tzama, ch'iwa ekhe anọng ojora ka nttem. Kaam ndim ettem obungichẹ chaam ndọn Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kwaam abẹ.
8 Meus irmãos que subiram comigo fizeram derreter o coração o povo; mas eu perseverei em seguir ao Senhor meu Deus.
9 Mẹ wọ ofon, wa Mosẹs ochekhi ọnang-m m'ewu nduma bi, ‘Irerek nna s'akk'mmo sọ abari íde ekkema chọ, ọmaana ekkama cha va pa va pọ maa, ikhina ogbe ode, okhuri bi, kọ akk'ettem obungichẹ chọ atzima atzọn Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kwaam abẹ.’
9 Naquele dia Moisés jurou, dizendo: Certamente a terra em que pisou o teu pé te será por herança a ti e a teus filhos para sempre, porque perseveraste em seguir ao Senhor meu Deus.
10 “Mẹ wọ ofon, odem nwa kw'iwa Ọvaar Ibinọkpaabyi ochekhi, okk'aam akpen ohokha ka cho arọbh afa obhiri azen, ttẹwọr k'ogbe kw'ọgbaakhi Mosẹs odik nwa, mada anọng p'Israẹl am-akpaanga akhọri ibe s'anọng an-arukhi. Ma mayina kaam nna nde cho arọbh anna obhiri azen!
10 E agora eis que o Senhor, como falou, me conservou em vida estes quarenta e cinco anos, desde o tempo em que o Senhor falou esta palavra a Moisés, andando Israel ainda no deserto; e eis que hoje tenho já oitenta e cinco anos;
11 Kaam ndimi mingaama ẹfa mayina, mach'ewu ch'iwa Mosẹs ọtzọhm-m bi nda orenga nwuma. Ẹfa ch'egbong etzim ewobh-m ka mach'iwa.
11 ainda hoje me acho tão forte como no dia em que Moisés me enviou; qual era a minha força então, tal é agora a minha força, tanto para a guerra como para sair e entrar.
12 Kọ nang-m okhubha nwa kwa mgbegbeho, kw'iwa Ọvaar Ibinọkpaabyi okk'ochekhi m'ewu nduma ọnang-m. Wa kọ ọkhaam akk'abhaanga bi, anọng p'Anak bọ iwa arukhi mẹ, ọmaana bi, wa ibhon sabẹ ibari-ọbar, ibiri ikhaama mbaakhamma. Yina, k'ẹfa ch'Ọvaar Ibinọkpaabyi, kaam ńgwubh bẹ okhwubh mach'iwa kẹ ọgbaakhi.”
12 Agora, pois, dá-me este monte de que o Senhor falou naquele dia; porque tu ouviste, naquele dia, que estavam ali os anaquins, bem como cidades grandes e fortificadas. Porventura o Senhor será comigo para os expulsar, como ele disse.
13 Wa Joshua osi Kalẹb kw'ode nnwa kwa Jephunẹ ittabọhng, obiro ọnang-ẹ obhon kwa Hẹbrọn mach'ekkema chẹ.
13 Então Josué abençoou a Calebe, filho de Jefoné, e lhe deu Hebrom em herança.
14 Ttẹwọr mẹ, wa Hẹbrọn on-ode ekkema cha Kalẹb, kw'ode nnwa kwa Jephunẹ kw'ofon Keniz, da iwa kẹ otzim ettem obungichẹ, ọtzọn Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kw'Israẹl abẹ.
14 Portanto Hebrom ficou sendo herança de Calebe, filho de Jefoné o quenezeu, até o dia de hoje, porquanto perseverara em seguir ao Senhor Deus de Israel.
15 (Wa bẹ am-ayeri Hẹbrọn, Kiriyat-Arba abhina Arba kw'iwa ode okkengitza k'ottem kw'anọng p'Anak.)
15 Ora, o nome de Hebrom era outrora Quiriate-Arba, porque Arba era o maior homem entre os anaquins. E a terra repousou da guerra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.