Josué 14

mfo (MFO) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ma wọ ode obe f'anọng p'Israẹl atzọk mach'ekkema chabẹ k'irerek sa Kenaan, s'iwa Eleaza kw'ode ọfọhnẹja, ọmaana Joshua kw'ode nnwa kwa Nun ttara adeho pa ngọma s'Israẹl akkem anang bẹ.
1 São estas as terras que o povo de Israel recebeu em Canaã. Eleazar, o sacerdote, e Josué, filho de Num, e os chefes das famílias das
2 Wa bẹ abhari ose, atzima akkema ngọma nna ọhawani ọmaana ibhaakha, mach'Ọvaar Ibinọkpaabyi okk'Mosẹs ọtzọhna.
2 Como o Senhor havia ordenado a Moisés, a divisão das terras das nove tribos e meia foi feita por sorteio .
3 Ode ch'iwa Mosẹs okk'ngọma mfa ọmaana ibhaakha ekkema chabẹ ọnanga k'okhubha kw'ewuchen em-eyin ka Jọrdan. Yina, wa efonamma cha Lẹvi ekkema kọnangi,
3 Moisés tinha dado uma parte da terra às duas tribos e meia que ficaram a leste do rio Jordão, mas os levitas não receberam terras.
4 da va pa va pa Josẹph akk'ngọma mfa, sa nde Manasẹ ọmaana Ephraim ada. Wa ẹnọmma cha Lẹvi ekkema k'irerek nnuma kẹtzọk, ayongi ibhon sa bẹ arukhi sẹ-sẹ, ọmaana iwoni s'araraari s'arukhimaan ọmaana abhaam pabẹ am-achi ọttọhk.
4 Os descendentes de José estavam divididos em duas tribos: Manassés e Efraim. Não foi dado nenhum pedaço de terra aos levitas, mas eles tinham cidades para morar e também pastos para o seu gado e os seus rebanhos.
5 Mando kw'anọng p'Israẹl akkem irerek nna atzor mach'Ọvaar Ibinọkpaabyi okk'bẹ ọtzọhna.
5 O povo de Israel dividiu a terra como o Senhor havia ordenado a Moisés.
6 Iwa anọng pa Juda afona atza akhebha Joshua ka Gilgal, Kalẹb kw'ode nnwa kwa Jephunẹ kw'ofon Keniz oben Joshua bi, “Kọ arong odik kw'iwa Ọvaar Ibinọkpaabyi ogbaakhi Mosẹs kw'ode ọtzọhmnọng kw'Ibinọkpaabyi, ka Kadẹsh Barnea kw'okhuri kaam ọmaana kọ kẹ.
6 O povo da tribo de Judá foi falar com Josué em Gilgal. Calebe, filho de Jefoné, do povo quenezeu, disse a Josué: — Você sabe o que o
7 Wa kaam nde cho arọbh afa k'ogbe kwa Mosẹs kw'ode ọtzọhmnọng kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi, ọtzọhm-m ka Kẹdẹsh Barnea, bi nda nnom irerek nnuma. Wa ndor k'ekhera chaam, ndima ẹkkaabha ọkkakka nchen-ẹ.
7 Eu tinha quarenta anos quando Moisés, servo do Senhor , me enviou de Cades-Barneia para espionar a terra. E eu dei um relatório que sabia que era verdadeiro.
8 Yina, wa ayokh-obhon paam p'Israẹl, pa mọtzọni ovura kẹ, atzima ẹkkabha-tzama, ch'iwa ekhe anọng ojora ka nttem. Kaam ndim ettem obungichẹ chaam ndọn Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kwaam abẹ.
8 Os homens que foram comigo espalharam o medo no meio do povo, mas eu obedeci fielmente ao Senhor , meu Deus.
9 Mẹ wọ ofon, wa Mosẹs ochekhi ọnang-m m'ewu nduma bi, ‘Irerek nna s'akk'mmo sọ abari íde ekkema chọ, ọmaana ekkama cha va pa va pọ maa, ikhina ogbe ode, okhuri bi, kọ akk'ettem obungichẹ chọ atzima atzọn Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kwaam abẹ.’
9 Naquele dia Moisés me fez a seguinte promessa: “Calebe, você obedeceu fielmente ao Senhor , meu Deus. Por isso fique certo de que você e os seus filhos serão donos para sempre de toda a terra que pisarem.”
10 “Mẹ wọ ofon, odem nwa kw'iwa Ọvaar Ibinọkpaabyi ochekhi, okk'aam akpen ohokha ka cho arọbh afa obhiri azen, ttẹwọr k'ogbe kw'ọgbaakhi Mosẹs odik nwa, mada anọng p'Israẹl am-akpaanga akhọri ibe s'anọng an-arukhi. Ma mayina kaam nna nde cho arọbh anna obhiri azen!
10 E Calebe continuou: — Agora veja! Faz quarenta e cinco anos que o
11 Kaam ndimi mingaama ẹfa mayina, mach'ewu ch'iwa Mosẹs ọtzọhm-m bi nda orenga nwuma. Ẹfa ch'egbong etzim ewobh-m ka mach'iwa.
11 e me sinto tão forte hoje como no dia em que Moisés me mandou espionar a terra. Ainda tenho bastante força para combater na guerra e para fazer o que for preciso.
12 Kọ nang-m okhubha nwa kwa mgbegbeho, kw'iwa Ọvaar Ibinọkpaabyi okk'ochekhi m'ewu nduma ọnang-m. Wa kọ ọkhaam akk'abhaanga bi, anọng p'Anak bọ iwa arukhi mẹ, ọmaana bi, wa ibhon sabẹ ibari-ọbar, ibiri ikhaama mbaakhamma. Yina, k'ẹfa ch'Ọvaar Ibinọkpaabyi, kaam ńgwubh bẹ okhwubh mach'iwa kẹ ọgbaakhi.”
12 Agora me dê essa região montanhosa que o Senhor me prometeu quando os meus companheiros e eu demos o relatório. Naquele tempo dissemos a você que os gigantes anaquins estavam lá, morando em grandes cidades cercadas de muralhas. Se o Senhor estiver comigo, eu os expulsarei, como ele prometeu.
13 Wa Joshua osi Kalẹb kw'ode nnwa kwa Jephunẹ ittabọhng, obiro ọnang-ẹ obhon kwa Hẹbrọn mach'ekkema chẹ.
13 Então Josué abençoou a Calebe, filho de Jefoné, e lhe deu a cidade de Hebrom para ser sua propriedade.
14 Ttẹwọr mẹ, wa Hẹbrọn on-ode ekkema cha Kalẹb, kw'ode nnwa kwa Jephunẹ kw'ofon Keniz, da iwa kẹ otzim ettem obungichẹ, ọtzọn Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kw'Israẹl abẹ.
14 Até hoje Hebrom pertence aos descendentes de Calebe, filho de Jefoné, do povo quenezeu, porque ele obedeceu fielmente ao Senhor , o Deus de Israel.
15 (Wa bẹ am-ayeri Hẹbrọn, Kiriyat-Arba abhina Arba kw'iwa ode okkengitza k'ottem kw'anọng p'Anak.)
15 Antes disso Hebrom era chamada de Quiriate-Arba. Arba havia sido o maior dos anaquins. Então houve paz na terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.