Josué 14
mfo (MFO) vs ARC
1 Ma wọ ode obe f'anọng p'Israẹl atzọk mach'ekkema chabẹ k'irerek sa Kenaan, s'iwa Eleaza kw'ode ọfọhnẹja, ọmaana Joshua kw'ode nnwa kwa Nun ttara adeho pa ngọma s'Israẹl akkem anang bẹ.
1 Isto, pois, é o que os filhos de Israel tiveram em herança na terra de Canaã, o que Eleazar, o sacerdote, e Josué, filho de Num, e os cabeças dos pais das tribos dos filhos de Israel lhes fizeram repartir,
2 Wa bẹ abhari ose, atzima akkema ngọma nna ọhawani ọmaana ibhaakha, mach'Ọvaar Ibinọkpaabyi okk'Mosẹs ọtzọhna.
2 por sorte da sua herança, como o Senhor ordenara pelo ministério de Moisés, acerca das nove tribos e da meia tribo.
3 Ode ch'iwa Mosẹs okk'ngọma mfa ọmaana ibhaakha ekkema chabẹ ọnanga k'okhubha kw'ewuchen em-eyin ka Jọrdan. Yina, wa efonamma cha Lẹvi ekkema kọnangi,
3 Porquanto às duas tribos e à meia tribo já dera Moisés herança além do Jordão; mas aos levitas não tinha dado herança entre eles.
4 da va pa va pa Josẹph akk'ngọma mfa, sa nde Manasẹ ọmaana Ephraim ada. Wa ẹnọmma cha Lẹvi ekkema k'irerek nnuma kẹtzọk, ayongi ibhon sa bẹ arukhi sẹ-sẹ, ọmaana iwoni s'araraari s'arukhimaan ọmaana abhaam pabẹ am-achi ọttọhk.
4 Porque os filhos de José foram duas tribos, Manassés e Efraim; e aos levitas não deram herança na terra, senão cidades em que habitassem e os seus arrabaldes para seu gado e para sua possessão.
5 Mando kw'anọng p'Israẹl akkem irerek nna atzor mach'Ọvaar Ibinọkpaabyi okk'bẹ ọtzọhna.
5 Como o Senhor ordenara a Moisés, assim fizeram os filhos de Israel e repartiram a terra.
6 Iwa anọng pa Juda afona atza akhebha Joshua ka Gilgal, Kalẹb kw'ode nnwa kwa Jephunẹ kw'ofon Keniz oben Joshua bi, “Kọ arong odik kw'iwa Ọvaar Ibinọkpaabyi ogbaakhi Mosẹs kw'ode ọtzọhmnọng kw'Ibinọkpaabyi, ka Kadẹsh Barnea kw'okhuri kaam ọmaana kọ kẹ.
6 Então, os filhos de Judá chegaram a Josué em Gilgal; e Calebe, filho de Jefoné, o quenezeu, lhe disse: Tu sabes a palavra que o Senhor falou a Moisés, homem de Deus, em Cades-Barneia, por causa de mim e de ti.
7 Wa kaam nde cho arọbh afa k'ogbe kwa Mosẹs kw'ode ọtzọhmnọng kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi, ọtzọhm-m ka Kẹdẹsh Barnea, bi nda nnom irerek nnuma. Wa ndor k'ekhera chaam, ndima ẹkkaabha ọkkakka nchen-ẹ.
7 Da idade de quarenta anos era eu, quando Moisés, servo do Senhor , me enviou de Cades-Barneia a espiar a terra; e eu lhe trouxe resposta, como sentia no meu coração.
8 Yina, wa ayokh-obhon paam p'Israẹl, pa mọtzọni ovura kẹ, atzima ẹkkabha-tzama, ch'iwa ekhe anọng ojora ka nttem. Kaam ndim ettem obungichẹ chaam ndọn Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kwaam abẹ.
8 Mas meus irmãos, que subiram comigo, fizeram derreter o coração do povo; eu, porém, perseverei em seguir o Senhor , meu Deus.
9 Mẹ wọ ofon, wa Mosẹs ochekhi ọnang-m m'ewu nduma bi, ‘Irerek nna s'akk'mmo sọ abari íde ekkema chọ, ọmaana ekkama cha va pa va pọ maa, ikhina ogbe ode, okhuri bi, kọ akk'ettem obungichẹ chọ atzima atzọn Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kwaam abẹ.’
9 Então, Moisés, naquele dia, jurou, dizendo: Certamente a terra que pisou o teu pé será tua e de teus filhos, em herança perpetuamente; pois perseveraste em seguir o Senhor , meu Deus.
10 “Mẹ wọ ofon, odem nwa kw'iwa Ọvaar Ibinọkpaabyi ochekhi, okk'aam akpen ohokha ka cho arọbh afa obhiri azen, ttẹwọr k'ogbe kw'ọgbaakhi Mosẹs odik nwa, mada anọng p'Israẹl am-akpaanga akhọri ibe s'anọng an-arukhi. Ma mayina kaam nna nde cho arọbh anna obhiri azen!
10 E, agora, eis que o Senhor me conservou em vida, como disse; quarenta e cinco anos há agora, desde que o Senhor falou esta palavra a Moisés, andando Israel ainda no deserto; e, agora, eis que já hoje sou da idade de oitenta e cinco anos.
11 Kaam ndimi mingaama ẹfa mayina, mach'ewu ch'iwa Mosẹs ọtzọhm-m bi nda orenga nwuma. Ẹfa ch'egbong etzim ewobh-m ka mach'iwa.
11 E, ainda hoje, estou tão forte como no dia em que Moisés me enviou; qual a minha força então era, tal é agora a minha força, para a guerra, e para sair, e para entrar.
12 Kọ nang-m okhubha nwa kwa mgbegbeho, kw'iwa Ọvaar Ibinọkpaabyi okk'ochekhi m'ewu nduma ọnang-m. Wa kọ ọkhaam akk'abhaanga bi, anọng p'Anak bọ iwa arukhi mẹ, ọmaana bi, wa ibhon sabẹ ibari-ọbar, ibiri ikhaama mbaakhamma. Yina, k'ẹfa ch'Ọvaar Ibinọkpaabyi, kaam ńgwubh bẹ okhwubh mach'iwa kẹ ọgbaakhi.”
12 Agora, pois, dá-me este monte de que o Senhor falou aquele dia; pois, naquele dia, tu ouviste que os anaquins estão ali, grandes e fortes cidades há ali; porventura, o Senhor será comigo, para os expelir, como o Senhor disse.
13 Wa Joshua osi Kalẹb kw'ode nnwa kwa Jephunẹ ittabọhng, obiro ọnang-ẹ obhon kwa Hẹbrọn mach'ekkema chẹ.
13 E Josué o abençoou e deu a Calebe, filho de Jefoné, Hebrom em herança.
14 Ttẹwọr mẹ, wa Hẹbrọn on-ode ekkema cha Kalẹb, kw'ode nnwa kwa Jephunẹ kw'ofon Keniz, da iwa kẹ otzim ettem obungichẹ, ọtzọn Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kw'Israẹl abẹ.
14 Portanto, Hebrom foi de Calebe, filho de Jefoné, o quenezeu, em herança até ao dia de hoje, porquanto perseverara em seguir o Senhor , Deus de Israel.
15 (Wa bẹ am-ayeri Hẹbrọn, Kiriyat-Arba abhina Arba kw'iwa ode okkengitza k'ottem kw'anọng p'Anak.)
15 E era, dantes, o nome de Hebrom Quiriate-Arba, porque Arba foi um grande homem entre os anaquins. E a terra repousou da guerra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.