Gênesis 8
mfo (MFO) vs NAA
1 M'ogbe nwuma kw'iwa asi akk'oyagbin acha, wa Ibinọkpaabyi Noa kọraam. Wa nden biphyir s'otzer ọmaana s'ẹtzam sa nwobh k'ọkpaar ẹtzaanga ttara Noa, kobiro ọraama. Ọn-ọtzọhm ọphapha ogwuma k'ọyagbin, kw'osi asi awọhri.
1 Então Deus se lembrou de Noé e de todos os animais selvagens e de todos os animais domésticos que estavam com ele na arca. Deus fez soprar um vento sobre a terra, e as águas começaram a baixar.
2 Akhekhaho p'irerek akka, bẹ akk'amma p'asi p'ọrọngkpakpa abira akpa, ẹrọng ẹkk'ẹkwọbha otze-tzebh k'ọyagbin.
2 Fecharam-se as fontes do abismo e também as comportas dos céus, e a chuva dos céus se deteve.
3 Asi achina ororo awọhri k'ọyagbin. Okwu ottonga iwu arọbh azenamfa obhiri jobh, asi akk'an-awọhri.
3 As águas iam escoando continuamente da face da terra. Ao fim de cento e cinquenta dias as águas tinham baixado.
4 Ottong iwu chi obhiri ifa, s'aphe azenamfa, ọkpaar ọtza ottima ka mgbegbeho s'Ararat.
4 No dia dezessete do sétimo mês, a arca repousou sobre as montanhas de Ararate.
5 Asi achina ororo awọhri maa opyiri echedenwu ch'aphe jobh, mgbegbeho ngọhkha.
5 E as águas continuaram a baixar até o décimo mês. No primeiro dia desse mês apareceram os picos das montanhas.
6 Mada iwu arọbha afa ikk'ikwọbha, Noa okwunga ọphapha-mma kw'ọkpaar kw'ọkk'ọsa.
6 Quarenta dias depois, Noé abriu a janela que tinha feito na arca
7 Ọtzọhm ẹtzọrikhukhu, ch'ekhuri echina ororo ẹkpa nnam, matzẹmaa opyiri k'ogbe kw'asi akk'akka k'ọyagbin.
7 e soltou um corvo, o qual, tendo saído, ia e voltava, até que se secaram as águas sobre a terra.
8 Obiro ọtzọhm igbegbaa, ifha oronga idikha asi akk'akka k'irerek.
8 Depois, Noé soltou uma pomba para ver se as águas já tinham diminuído na superfície da terra.
9 Yina, wa igbegbaa ibe s'ibe mmo kire, okhuri da asi atzima awobh k'irerek. Sẹ ikhuna itzor Noa k'ọkpaar. Noa onemi ọbọhk ọbọkha sẹ, okhe k'ọkpaar.
9 Mas a pomba, não achando lugar para pousar os pés, voltou para junto de Noé, na arca; porque as águas ainda cobriam a terra. Noé, estendendo a mão, pegou a pomba e a recolheu consigo na arca e a trouxe de novo para dentro da arca.
10 Noa owobha iwu izenamfa ọdọdọk, obiro ọtzọhm igbegbaa nnuma iyin k'ọkpaar.
10 Noé esperou mais sete dias e de novo soltou a pomba fora da arca.
11 Mada igbegbaa ikhun itzor-ẹ k'ẹchọhkha, itzima ikwongitzọhng s'oliv s'idẹkh-ọdẹkhi k'ẹmma. Mẹ wọ, Noa oronga bi, asi akk'awọhri k'ọyagbin.
11 À tarde, ela voltou a ele, trazendo no bico uma folha nova de oliveira. Assim Noé entendeu que as águas tinham baixado sobre a terra.
12 Owobha iwu izenamfa idọdọk, obiro ọtzọhm igbegbaa. Yina, m'ogbe nwa sẹ kikhun. |alt="Dove flying" src="hk00064c.jpg" size="col" loc="8.5" copy="Illustrations by Horace Knowles, © The British & Foreign Bible Society, 1954, 1967, 1972, 1995" ref="8.5"
12 Esperou mais sete dias e de novo soltou a pomba; ela, porém, já não voltou mais para ele.
13 K'echedenwu ch'ophe kw'ocheden, ch'esi Noa cho ẹnọhna obhiri arọbh jobh obhiri wani, asi akk'akka k'ọyagbin. Noa ogbe ẹpaho ch'ọkpaar, okkeri, ore bi, irerek ikk'ittẹwọr igwu.
13 Aconteceu que, no primeiro dia do primeiro mês do ano seiscentos e um, as águas que estavam sobre a terra secaram. Então Noé removeu a cobertura da arca e olhou, e eis que o solo estava enxuto.
14 K'iwu ẹrọbh obhiri izenamfa s'ophe kw'ottong afa, irerek ikk'in-igwa biphyir.
14 E, aos vinte e sete dias do segundo mês, a terra estava seca.
15 Mẹ wọ osi, Ibinọkpaabyi on-oben Noa bi,
15 Então Deus disse a Noé:
16 “Tzima kwanọng kwọ, ọmaana va pọ, ọmaana panọng pa va pọ, bọng ayin k'iyaan.
16 — Saia da arca, você, a sua mulher, os seus filhos e as mulheres dos seus filhos.
17 Kọ biri tzima ọttọhk kpenamkpen f'orukhi akpen k'adem-k'adem, f'owobh ttar-ọ, ọnọhn, ọmaana nden ttara ekpo py'ereng k'irerek, ifha py'ẹhaabh k'irerek, py'ebire ẹ́maan ayok, ébire ẹ́haabh-ọhaabh k'obhik.”
17 Faça sair também todos os animais que estão com você, tanto aves como gado, e todo animal que rasteja sobre a terra, para que povoem a terra, sejam fecundos e nela se multipliquem.
18 Mẹ wọ, Noa oyin k'iyaan ọmaana va pẹ p'ijinọng, ọmaana kwanọng kwẹ, ttara panọng pa va pẹ.
18 Saiu, pois, Noé, com os seus filhos, a sua mulher e as mulheres dos seus filhos.
19 Nden biphyir, ọmaana ekpo biphyir py'ereng k'irerek, ọmaana ọnọhn biphyir, ttara ọttọhk kpenamkpen f'oreng k'irerek oyin k'ọkpaar nwa, k'adem pabẹ.
19 E também saíram da arca todos os animais, todos os animais que rastejam, todas as aves e tudo o que se move sobre a terra, segundo as suas famílias.
20 Mẹ wọ osi, Noa osi ijafọhnibe ọnang Ọvaar Ibinọkpaabyi, ọtzọkha etzen dani-dani k'adem pa nden sa mbaan k'ẹjafọhni, ọmaana ọnọhn f'ọbaan k'ẹjafọhni, otzima osi ẹjafọhni ch'ẹnanga ẹkwọmichẹ m'ijafọhnibe nna.
20 Noé levantou um altar ao Senhor e, tomando de animais puros e de aves puras, ofereceu holocaustos sobre o altar.
21 Ọvaar Ibinọkpaabyi ọbhaang eruk damandaam ch'ẹja nda, on-oben k'ettem chẹ bi, “Kaam ikhina ọyagbin ẹmma dọk kińnang, okhuri ọnọngẹya, kaambi ode bi, ettem ch'ọnọngẹya en-efu ttara itzama ttẹwọr k'ẹvava. Yina rang ọdọk kwa kaam ndimi ekpo py'erukhi akpen biphyir, macha ndimi m'ogbe nwa.
21 E o Senhor aspirou o aroma agradável e disse consigo mesmo: — Nunca mais vou amaldiçoar a terra por causa das pessoas, porque é mau o desígnio íntimo do ser humano desde a sua mocidade. Também nunca mais vou destruir todos os seres vivos, como fiz desta vez.
22 Ttẹwọr madẹdẹn maa apyiri k'okpong kw'ọyagbin,
22 Enquanto durar a terra, não deixará de haver semeadura e colheita, frio e calor, verão e inverno, dia e noite.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.