Gênesis 47
mfo (MFO) vs NAA
1 Wa Josẹph obina ọtza ọgbaak Phero bi, “Otte kwaam ọmaana votte paam akk'etzirakpo pyabẹ, ọmaana abhaam, ttara ọttọhk kpenamkpen fabẹ akhaam, atzima abina k'irek sa Kenaan apyiri ma Goshẹn.”
1 Então José foi e deu a notícia a Faraó: — O meu pai e os meus irmãos, com os seus rebanhos e o seu gado, com tudo o que têm, chegaram da terra de Canaã; e eis que estão na terra de Gósen.
2 Josẹph otzekha votte pẹ anọng azen, otzima bẹ ọtza ọkhọhkha Phero.
2 E levou cinco dos seus irmãos e os apresentou a Faraó.
3 Phero ọbọbh votte pa Josẹph bi, “Mbọng vọ ode ọtzọhmbọhk fabọng?”
3 Então Faraó perguntou aos irmãos de José: — Qual é o trabalho de vocês? Eles responderam: — Nós, seus servos, somos pastores de rebanho, como já foram os nossos pais.
4 Bẹ abira aben Phero bi, “Maman ọkk'ọkwa bi, mokwu oruk m'irek nna k'igbegbaa bi kọbh, okhuri bi, okwo f'ideden owobh ka Kenaan, ttara bi, araraari kẹ dọk kade p'etzirakpo py'atzọhmnọng pọ echi. Mẹ wọ, tzotzokhaan, tte maman atzọhmnọng pọ oruk k'irek sa Goshẹn.”
4 Disseram mais a Faraó: — Viemos para morar nesta terra, porque na terra de Canaã não há pasto para o rebanho destes seus servos, pois a fome é severa. E agora pedimos que o senhor permita que estes seus servos morem na terra de Gósen.
5 Iwa Phero oben Josẹph bi, “Mada atte ọmaana votte pọ akk'ọ akwa akhebha ka,
5 Então Faraó disse a José: — Seu pai e seus irmãos vieram para junto de você.
6 irek s'Ijip biphyir iwobh ka mbọhk sọ, kọ tzekha ibe s'arong bi, ijibh-ojibh anang bẹ, bẹ wobha. Tte bẹ aruk k'okhubha kwa Goshẹn. Idikha arong anọng k'ottem kwabẹ p'akhaam emengkka ch'ọtzọhm, kọ tzọkha etzirakpo pyaam anang bẹ, akkeri.”
6 A terra do Egito está à sua disposição. Faça com que seu pai e seus irmãos se estabeleçam na melhor região da terra; que morem na terra de Gósen. Se souber que há no meio deles homens capazes, ponha-os por responsáveis pelo gado que me pertence.
7 Mẹ wọ, Josẹph obiro otzima otte Jekọb ọtza ọkhọhkha Phero. Wa Jekọb osi Phero ittabọhng, ọdẹ-ẹ.
7 José levou Jacó, seu pai, e o apresentou a Faraó; e Jacó abençoou Faraó.
8 Phero ọn-ọbọbh Jekọb bi, “Kọ an-ade cho aphaang o?”
8 Então Faraó perguntou a Jacó: — Quantos anos o senhor já tem?
9 Jekọb obhina Phero bi, “Kaam nkk'cho arọbh azadani obhiri jobh nnukha. Cho pa kaam nkk'nnukha kahaabhi, bẹ abira ayakh-ọyak. Bẹ macha cho p'iwa abatte paam arukhi kapyiri.”
9 Jacó lhe respondeu: — São cento e trinta anos de peregrinação. Foram poucos e maus os anos de minha vida e não chegam aos anos de vida de meus pais, nos dias das suas peregrinações.
10 Mẹ wọ, Jekọb obiro osi Phero ittabọhng, ọdẹ-ẹ, yina on-obin ofona.
10 Depois Jacó abençoou Faraó e saiu de sua presença.
11 Iwa Josẹph ọtzọkha irerek ọkkọkka nnuma s'okk'otzekha k'Ijip, k'ẹkhọma cha Rameses, ọnang otte ttara votte pẹ bi bẹ aruk, macha Phero ọtzọhn-ẹ bi, ọsi.
11 Então José estabeleceu seu pai e seus irmãos e lhes deu propriedades na terra do Egito, no melhor da terra, na terra de Ramessés, como Faraó havia ordenado.
12 Josẹph obiro ọtzọkha ọchattọhk f'obenga otte, ọmaana votte pẹ, ttara ẹhọhmmọr ch'otte biphyir ekkema, ọnang bẹ otzor k'obhik kwa va pabẹ.
12 E José providenciou alimento para seu pai, seus irmãos e toda a casa de seu pai, segundo o número de seus filhos.
13 Iwa ọchattọhk mebubuni kode, okhuri da okwo f'ideden ochin ororo owobha m'ẹkhọma nda biphyir. Wa anọng p'Ijip, ọmaana anọng pa Kenaan an-are ihem okhuri okwo f'ideden.
13 Não havia alimento em toda a terra, porque a fome era muito grande. Assim, o povo do Egito e o povo de Canaã desfaleciam por causa da fome.
14 Wa Josẹph otzobha agbukha p'awobh k'Ijip biphyir ọmaana agbukha p'anọng pa Kenaan am-adebh ọchattọhk, otzima ochina k'ọvaar-họhm kwa Phero.
14 Então José arrecadou todo o dinheiro que havia na terra do Egito e na terra de Canaã, pelo cereal que compravam, e o recolheu à casa de Faraó.
15 K'ogbe kw'agbukha akk'anọng p'Ijip ọmaana anọng pa Kenaan aha ka mbọhk, anọng p'Ijip biphyir abina atza akhebha Josẹph aben bi, “Agbukha akk'man aha ka mbọhkh e. Ka yan kw'akkeri man ma mope k'okwo o? Nang man ọchattọhk.”
15 Quando acabou o dinheiro na terra do Egito e na terra de Canaã, todos os egípcios foram a José e disseram: — Queremos comida! Por que o senhor nos deixaria morrer em sua presença só porque o dinheiro acabou?
16 Mẹ wọ, Josẹph obhina bẹ bi, “Mada agbukha akk'bọng ka mbọhk aha, bọng dima etzirakpo pyabọng akwu, ifha mosi obhona ttara ọchattọhk.”
16 José respondeu: — Se vocês não têm dinheiro, tragam o seu gado. Em troca do gado eu lhes darei comida.
17 Mando kw'anọng mba afon atza atzọkha etzirakpo pyabẹ py'ede nnyanyaang, ọmaana arukhimaan, ọmaana avu, ọmaana abhaam, ttara nnyanyaang dọk, atza anang Josẹph. Wa ọnang bẹ ọchattọhk ma cho nwuma biphyir, k'obhona kw'etzirakpo pyabẹ.
17 Então trouxeram o seu gado a José e ele lhes deu mantimento em troca de cavalos, rebanhos, gado e jumentos. E José os sustentou aquele ano em troca de todo o gado deles.
18 Mada cho nwuma ọkwọbh, anọng mba afona atza aben Josẹph bi, “Odik kode kwa modubha itta kwaman, odik ode bi, mada agbukha paman ahaha, etzirakpo pyaman en-ede pyọ. Ayongi for saman, ttara irerek saman, ọttọhk fa mobiro ọnang-ọ, itta kwaman dọk kode.
18 Tendo acabado aquele ano, foram a José no ano seguinte e lhe disseram: — Não podemos esconder de meu senhor que o dinheiro acabou e que meu senhor já é dono dos animais. Nada mais nos resta diante de meu senhor, a não ser o nosso corpo e a nossa terra.
19 Man ọbọhk katte, ttara irerek saman mope k'okwo k'itzitzikha sọ. Debh man ttara irerek saman, anang man ọchattọhk. Maman ttara irerek saman okk'for ọda bi, mowobha k'ebira cha Phero. Kọ nang man akpo-mọma pa mọyaabha otzima oruk akpen, ifha irerek saman iningi idukhi ibiri iwobha.”
19 Por que o senhor nos deixaria perecer em sua presença, tanto a nós como à nossa terra? Compre a nós e a nossa terra em troca de mantimento, e nós e a nossa terra seremos escravos de Faraó. Dê-nos semente para que vivamos e não morramos, e a terra não fique deserta.
20 Mando kwa Josẹph odebhi irerek s'Ijip biphyir ọnang Phero. Anọng p'Ijip biphyir atzọkha iwoni sabẹ akpe, okhuri da okwo f'ideden ọn-ọgaangi kpọng ọnang bẹ. Wa irerek s'Ijip biphyir in-ide sa Phero.
20 Assim, José comprou toda a terra do Egito para Faraó, porque os egípcios venderam cada um o seu campo, porque a fome era extrema sobre eles. E a terra passou a ser de Faraó.
21 Wa Josẹph on-osi anọng mba ade abira, ttẹwọr k'ebhonho dani ch'Ijip maa, apyiri k'okpong.
21 Quanto ao povo, ele o escravizou de uma a outra extremidade da terra do Egito.
22 Kaambi mẹ wọ, wa irerek s'afọhnẹja kodebhi, okhuri ekkema cha bẹ am-atzọkha ka mbọhk sa Phero, f'osi bẹ abira akhaama ọchattọhk k'ọhaabh f'ofon k'ekkema cha Phero ọnangi bẹ. Kẹ wọ osi wa bẹ irerek sabẹ kakpe e.
22 José só não comprou a terra dos sacerdotes, porque os sacerdotes recebiam uma porção de mantimento de Faraó e viviam dessa porção que Faraó lhes dava; por isso, não venderam a sua terra.
23 Wa Josẹph on-oben anọng mba bi, “Bọng akk'ara bi, kaam nkk'bọng ndebha ọmaana irerek sabọng biphyir mayina, nnang ọvaar Phero. Bọng na tzọkha achimọma mba atza ayaabha.
23 Então José disse ao povo: — Eis que hoje comprei vocês e a terra de vocês para Faraó. Aqui estão as sementes, para que semeiem a terra.
24 Yina, mada bọng asi ipha, bọng kkema ọchattọhk mva k'obe ozen, bọng atzọkha okhung wani ahok Phero. Bọng dọkha ahung mbonggo anna ahok k'ọyayaabha, ọmaana k'ọchattọhk fa bọng, ọmaana nhọhmmọr sabọng, ttara va pabọng.”
24 Das colheitas vocês darão a quinta parte a Faraó. As outras quatro partes serão de vocês, para semear o campo e para servir de alimento a vocês, aos que estão em suas casas, e para alimentar os seus filhos.
25 Mẹ wọ, bẹ an-aben bi, “Iyaa, kọ akk'akpen paman akkaana e. Tte mọtzọkha ọphyaam k'itzitzikha s'itta kwaman, mokk'okhera bi, móde abira pa Phero.”
25 Eles disseram a José: — O senhor salvou a nossa vida! Que possamos alcançar favor diante de meu senhor e seremos escravos de Faraó.
26 Iwa Josẹph on-otzini odik nwa ohok mach'ọphaangi kw'okhuri irerek s'Ijip bi, tzọni m'ewu nduma maa apyiri mayina, bẹ am-anang Phero okhung wani k'akhung azen, k'ekpo pya bẹ apha. Oyongi irerek s'afọhnẹja sẹ-sẹ rọ, s'iwa ini sa Phero ide.
26 E José estabeleceu por lei até o dia de hoje que, na terra do Egito, um quinto pertence a Faraó. Só a terra dos sacerdotes não ficou sendo de Faraó.
27 Wa anọng p'Israẹl aruk k'okhubha kwa Goshẹn k'Ijip. Akpen ajibh bẹ, bẹ akhaama ẹkhakhaama k'ọhaabh, abira amaan ayok k'ọhaabh, obhik kwabẹ obiro ọhaabh.
27 Assim, Israel habitou na terra do Egito, na terra de Gósen. Nela adquiriram propriedades, e foram fecundos, e muito se multiplicaram.
28 Wa Jekọb orukhi k'irek s'Ijip cho chi obhiri afa. Biphyir-phyir wa Jekọb orukhi cho arọbh azenamfa obhiri azenamfa.
28 Jacó viveu na terra do Egito dezessete anos. Assim, os dias de Jacó, os anos da sua vida, foram cento e quarenta e sete.
29 Mada ebowu ch'Israẹl ẹm-ẹbaang, oyeri nnwa kwẹ Josẹph, oben-ẹ bi, “Idikha nkk'ọphyaam ndọkha ka kọ k'itzitzikha, kẹ ọbọhk kwọ ka ndaak saam achekhi bi, kọ akhọhkh-m ejibha k'odik-ọkka bi, kaam m'Ijip kánọhnga.
29 Aproximando-se, pois, o tempo da morte de Israel, chamou o seu filho José e lhe disse: — Se agora alcancei favor diante de você, peço que ponha a sua mão debaixo da minha coxa e use de bondade e fidelidade para comigo; peço que você não me sepulte no Egito,
30 Yina, mada ḿpe ndor abitta paam, kọ tzini obukhi kwaam m'Ijip atza anọhnga kẹ da bẹ anọhng bẹ.”
30 mas que eu possa descansar com os meus pais. Por isso, você me levará do Egito e me colocará na sepultura deles. José respondeu: — Farei o que o senhor me pede.
31 Jekọb on-oben bi, “Kọ chekhi anang-m.” Mẹ wọ e, Josẹph ochekhi ọnang-ẹ. Wa Jekọb, kw'obiro okpena Israẹl ọrakha eho ọnana k'ochikhura kwẹ, ọnang Ibinọkpaabyi ikpokpobha.
31 Então Jacó lhe disse: — Jure para mim. José jurou e Israel se inclinou sobre a cabeceira da cama.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.