Gênesis 47

mfo (MFO) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Wa Josẹph obina ọtza ọgbaak Phero bi, “Otte kwaam ọmaana votte paam akk'etzirakpo pyabẹ, ọmaana abhaam, ttara ọttọhk kpenamkpen fabẹ akhaam, atzima abina k'irek sa Kenaan apyiri ma Goshẹn.”
1 Então, veio José e disse a Faraó: Meu pai e meus irmãos, com os seus rebanhos e o seu gado, com tudo o que têm, chegaram da terra de Canaã; e eis que estão na terra de Gósen.
2 Josẹph otzekha votte pẹ anọng azen, otzima bẹ ọtza ọkhọhkha Phero.
2 E tomou cinco dos seus irmãos e os apresentou a Faraó.
3 Phero ọbọbh votte pa Josẹph bi, “Mbọng vọ ode ọtzọhmbọhk fabọng?”
3 Então, perguntou Faraó aos irmãos de José: Qual é o vosso trabalho? Eles responderam: Os teus servos somos pastores de rebanho, tanto nós como nossos pais.
4 Bẹ abira aben Phero bi, “Maman ọkk'ọkwa bi, mokwu oruk m'irek nna k'igbegbaa bi kọbh, okhuri bi, okwo f'ideden owobh ka Kenaan, ttara bi, araraari kẹ dọk kade p'etzirakpo py'atzọhmnọng pọ echi. Mẹ wọ, tzotzokhaan, tte maman atzọhmnọng pọ oruk k'irek sa Goshẹn.”
4 Disseram mais a Faraó: Viemos para habitar nesta terra; porque não há pasto para o rebanho de teus servos, pois a fome é severa na terra de Canaã; agora, pois, te rogamos permitas habitem os teus servos na terra de Gósen.
5 Iwa Phero oben Josẹph bi, “Mada atte ọmaana votte pọ akk'ọ akwa akhebha ka,
5 Então, disse Faraó a José: Teu pai e teus irmãos vieram a ti.
6 irek s'Ijip biphyir iwobh ka mbọhk sọ, kọ tzekha ibe s'arong bi, ijibh-ojibh anang bẹ, bẹ wobha. Tte bẹ aruk k'okhubha kwa Goshẹn. Idikha arong anọng k'ottem kwabẹ p'akhaam emengkka ch'ọtzọhm, kọ tzọkha etzirakpo pyaam anang bẹ, akkeri.”
6 A terra do Egito está perante ti; no melhor da terra faze habitar teu pai e teus irmãos; habitem na terra de Gósen. Se sabes haver entre eles homens capazes, põe-nos por chefes do gado que me pertence.
7 Mẹ wọ, Josẹph obiro otzima otte Jekọb ọtza ọkhọhkha Phero. Wa Jekọb osi Phero ittabọhng, ọdẹ-ẹ.
7 Trouxe José a Jacó, seu pai, e o apresentou a Faraó; e Jacó abençoou a Faraó.
8 Phero ọn-ọbọbh Jekọb bi, “Kọ an-ade cho aphaang o?”
8 Perguntou Faraó a Jacó: Quantos são os dias dos anos da tua vida?
9 Jekọb obhina Phero bi, “Kaam nkk'cho arọbh azadani obhiri jobh nnukha. Cho pa kaam nkk'nnukha kahaabhi, bẹ abira ayakh-ọyak. Bẹ macha cho p'iwa abatte paam arukhi kapyiri.”
9 Jacó lhe respondeu: Os dias dos anos das minhas peregrinações são cento e trinta anos; poucos e maus foram os dias dos anos da minha vida e não chegaram aos dias dos anos da vida de meus pais, nos dias das suas peregrinações.
10 Mẹ wọ, Jekọb obiro osi Phero ittabọhng, ọdẹ-ẹ, yina on-obin ofona.
10 E, tendo Jacó abençoado a Faraó, saiu de sua presença.
11 Iwa Josẹph ọtzọkha irerek ọkkọkka nnuma s'okk'otzekha k'Ijip, k'ẹkhọma cha Rameses, ọnang otte ttara votte pẹ bi bẹ aruk, macha Phero ọtzọhn-ẹ bi, ọsi.
11 Então, José estabeleceu a seu pai e a seus irmãos e lhes deu possessão na terra do Egito, no melhor da terra, na terra de Ramessés, como Faraó ordenara.
12 Josẹph obiro ọtzọkha ọchattọhk f'obenga otte, ọmaana votte pẹ, ttara ẹhọhmmọr ch'otte biphyir ekkema, ọnang bẹ otzor k'obhik kwa va pabẹ.
12 E José sustentou de pão a seu pai, a seus irmãos e a toda a casa de seu pai, segundo o número de seus filhos.
13 Iwa ọchattọhk mebubuni kode, okhuri da okwo f'ideden ochin ororo owobha m'ẹkhọma nda biphyir. Wa anọng p'Ijip, ọmaana anọng pa Kenaan an-are ihem okhuri okwo f'ideden.
13 Não havia pão em toda a terra, porque a fome era mui severa; de maneira que desfalecia o povo do Egito e o povo de Canaã por causa da fome.
14 Wa Josẹph otzobha agbukha p'awobh k'Ijip biphyir ọmaana agbukha p'anọng pa Kenaan am-adebh ọchattọhk, otzima ochina k'ọvaar-họhm kwa Phero.
14 Então, José arrecadou todo o dinheiro que se achou na terra do Egito e na terra de Canaã, pelo cereal que compravam, e o recolheu à casa de Faraó.
15 K'ogbe kw'agbukha akk'anọng p'Ijip ọmaana anọng pa Kenaan aha ka mbọhk, anọng p'Ijip biphyir abina atza akhebha Josẹph aben bi, “Agbukha akk'man aha ka mbọhkh e. Ka yan kw'akkeri man ma mope k'okwo o? Nang man ọchattọhk.”
15 Tendo-se acabado, pois, o dinheiro, na terra do Egito e na terra de Canaã, foram todos os egípcios a José e disseram: Dá-nos pão; por que haveremos de morrer em tua presença? Porquanto o dinheiro nos falta.
16 Mẹ wọ, Josẹph obhina bẹ bi, “Mada agbukha akk'bọng ka mbọhk aha, bọng dima etzirakpo pyabọng akwu, ifha mosi obhona ttara ọchattọhk.”
16 Respondeu José: Se vos falta o dinheiro, trazei o vosso gado; em troca do vosso gado eu vos suprirei.
17 Mando kw'anọng mba afon atza atzọkha etzirakpo pyabẹ py'ede nnyanyaang, ọmaana arukhimaan, ọmaana avu, ọmaana abhaam, ttara nnyanyaang dọk, atza anang Josẹph. Wa ọnang bẹ ọchattọhk ma cho nwuma biphyir, k'obhona kw'etzirakpo pyabẹ.
17 Então, trouxeram o seu gado a José; e José lhes deu pão em troca de cavalos, de rebanhos, de gado e de jumentos; e os sustentou de pão aquele ano em troca do seu gado.
18 Mada cho nwuma ọkwọbh, anọng mba afona atza aben Josẹph bi, “Odik kode kwa modubha itta kwaman, odik ode bi, mada agbukha paman ahaha, etzirakpo pyaman en-ede pyọ. Ayongi for saman, ttara irerek saman, ọttọhk fa mobiro ọnang-ọ, itta kwaman dọk kode.
18 Findo aquele ano, foram a José no ano próximo e lhe disseram: Não ocultaremos a meu senhor que se acabou totalmente o dinheiro; e meu senhor já possui os animais; nada mais nos resta diante de meu senhor, senão o nosso corpo e a nossa terra.
19 Man ọbọhk katte, ttara irerek saman mope k'okwo k'itzitzikha sọ. Debh man ttara irerek saman, anang man ọchattọhk. Maman ttara irerek saman okk'for ọda bi, mowobha k'ebira cha Phero. Kọ nang man akpo-mọma pa mọyaabha otzima oruk akpen, ifha irerek saman iningi idukhi ibiri iwobha.”
19 Por que haveremos de perecer diante dos teus olhos, tanto nós como a nossa terra? Compra-nos a nós e a nossa terra a troco de pão, e nós e a nossa terra seremos escravos de Faraó; dá-nos semente para que vivamos e não morramos, e a terra não fique deserta.
20 Mando kwa Josẹph odebhi irerek s'Ijip biphyir ọnang Phero. Anọng p'Ijip biphyir atzọkha iwoni sabẹ akpe, okhuri da okwo f'ideden ọn-ọgaangi kpọng ọnang bẹ. Wa irerek s'Ijip biphyir in-ide sa Phero.
20 Assim, comprou José toda a terra do Egito para Faraó, porque os egípcios venderam cada um o seu campo, porquanto a fome era extrema sobre eles; e a terra passou a ser de Faraó.
21 Wa Josẹph on-osi anọng mba ade abira, ttẹwọr k'ebhonho dani ch'Ijip maa, apyiri k'okpong.
21 Quanto ao povo, ele o escravizou de uma a outra extremidade da terra do Egito.
22 Kaambi mẹ wọ, wa irerek s'afọhnẹja kodebhi, okhuri ekkema cha bẹ am-atzọkha ka mbọhk sa Phero, f'osi bẹ abira akhaama ọchattọhk k'ọhaabh f'ofon k'ekkema cha Phero ọnangi bẹ. Kẹ wọ osi wa bẹ irerek sabẹ kakpe e.
22 Somente a terra dos sacerdotes não a comprou ele; pois os sacerdotes tinham porção de Faraó e eles comiam a sua porção que Faraó lhes tinha dado; por isso, não venderam a sua terra.
23 Wa Josẹph on-oben anọng mba bi, “Bọng akk'ara bi, kaam nkk'bọng ndebha ọmaana irerek sabọng biphyir mayina, nnang ọvaar Phero. Bọng na tzọkha achimọma mba atza ayaabha.
23 Então, disse José ao povo: Eis que hoje vos comprei a vós outros e a vossa terra para Faraó; aí tendes sementes, semeai a terra.
24 Yina, mada bọng asi ipha, bọng kkema ọchattọhk mva k'obe ozen, bọng atzọkha okhung wani ahok Phero. Bọng dọkha ahung mbonggo anna ahok k'ọyayaabha, ọmaana k'ọchattọhk fa bọng, ọmaana nhọhmmọr sabọng, ttara va pabọng.”
24 Das colheitas dareis o quinto a Faraó, e as quatro partes serão vossas, para semente do campo, e para o vosso mantimento e dos que estão em vossas casas, e para que comam as vossas crianças.
25 Mẹ wọ, bẹ an-aben bi, “Iyaa, kọ akk'akpen paman akkaana e. Tte mọtzọkha ọphyaam k'itzitzikha s'itta kwaman, mokk'okhera bi, móde abira pa Phero.”
25 Responderam eles: A vida nos tens dado! Achemos mercê perante meu senhor e seremos escravos de Faraó.
26 Iwa Josẹph on-otzini odik nwa ohok mach'ọphaangi kw'okhuri irerek s'Ijip bi, tzọni m'ewu nduma maa apyiri mayina, bẹ am-anang Phero okhung wani k'akhung azen, k'ekpo pya bẹ apha. Oyongi irerek s'afọhnẹja sẹ-sẹ rọ, s'iwa ini sa Phero ide.
26 E José estabeleceu por lei até ao dia de hoje que, na terra do Egito, tirasse Faraó o quinto; só a terra dos sacerdotes não ficou sendo de Faraó.
27 Wa anọng p'Israẹl aruk k'okhubha kwa Goshẹn k'Ijip. Akpen ajibh bẹ, bẹ akhaama ẹkhakhaama k'ọhaabh, abira amaan ayok k'ọhaabh, obhik kwabẹ obiro ọhaabh.
27 Assim, habitou Israel na terra do Egito, na terra de Gósen; nela tomaram possessão, e foram fecundos, e muito se multiplicaram.
28 Wa Jekọb orukhi k'irek s'Ijip cho chi obhiri afa. Biphyir-phyir wa Jekọb orukhi cho arọbh azenamfa obhiri azenamfa.
28 Jacó viveu na terra do Egito dezessete anos; de sorte que os dias de Jacó, os anos da sua vida, foram cento e quarenta e sete.
29 Mada ebowu ch'Israẹl ẹm-ẹbaang, oyeri nnwa kwẹ Josẹph, oben-ẹ bi, “Idikha nkk'ọphyaam ndọkha ka kọ k'itzitzikha, kẹ ọbọhk kwọ ka ndaak saam achekhi bi, kọ akhọhkh-m ejibha k'odik-ọkka bi, kaam m'Ijip kánọhnga.
29 Aproximando-se, pois, o tempo da morte de Israel, chamou a José, seu filho, e lhe disse: Se agora achei mercê à tua presença, rogo-te que ponhas a mão debaixo da minha coxa e uses comigo de beneficência e de verdade; rogo-te que me não enterres no Egito,
30 Yina, mada ḿpe ndor abitta paam, kọ tzini obukhi kwaam m'Ijip atza anọhnga kẹ da bẹ anọhng bẹ.”
30 porém que eu jaza com meus pais; por isso, me levarás do Egito e me enterrarás no lugar da sepultura deles. Respondeu José: Farei segundo a tua palavra.
31 Jekọb on-oben bi, “Kọ chekhi anang-m.” Mẹ wọ e, Josẹph ochekhi ọnang-ẹ. Wa Jekọb, kw'obiro okpena Israẹl ọrakha eho ọnana k'ochikhura kwẹ, ọnang Ibinọkpaabyi ikpokpobha.
31 Então, lhe disse Jacó: Jura-me. E ele jurou-lhe; e Israel se inclinou sobre a cabeceira da cama.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.