Gênesis 45
mfo (MFO) vs NVT
1 Mada Josẹph oni for sẹ dọk ọfha ọbọkha k'itzitzikha s'atzọhmnọng pẹ, ọhọbhi ẹmọng obhom, “Ọnọng kpenamkpen obina k'itzitzikha saam!” Mẹ wọ, wa okkekkeminọng ọdọdọk kw'owobh mẹ kode, k'ogbe Josẹph osi ẹjaakhi cha for sẹ ọnang votte pẹ.
1 José não conseguiu mais se conter. Havia muita gente na sala, e ele disse a seus assistentes: “Saiam todos daqui!”. Assim, ficou a sós com seus irmãos e lhes revelou sua identidade.
2 Wa Josẹph on-obhom ẹmọng k'ẹrọng maa anọng p'Ijip abhaanga, maa ẹhọhmmọr cha Phero ebire ẹbhaanga ẹmọng ch'obhomi.
2 José se emocionou e começou a chorar. Chorou tão alto que os egípcios o ouviram, e logo a notícia chegou ao palácio do faraó.
3 Josẹph oben votte pẹ bi, “Kaam wọ nde Josẹph e! Otte kwaam otzim orukhi akpen kẹ o?” Yina, wa votte kẹ ebhina kafha anang, okhuri opoma-dem f'ọbọk bẹ k'itzitzikha sẹ.
3 “Sou eu, José!”, disse a seus irmãos. “Meu pai ainda está vivo?” Mas seus irmãos ficaram espantados ao se dar conta de que o homem diante deles era José e perderam a fala.
4 Josẹph oben votte bi, “Bọng nọkhi baang-m ka for.” Mada bẹ akk'mando asa, on-oben bi, “Kaam wọ nde Josẹph, ọgbaanọtte kwabọng, kw'iwa bọng akpe anang aphyaphya p'Ijip.
4 “Cheguem mais perto”, disse José. Quando eles se aproximaram, José continuou: “Eu sou José, o irmão que vocês venderam como escravo ao Egito.
5 Nttem nningi bọng atzim iyakhi. Bọng ayok kabira apyima bi, bọng akpe-m anang ma, okhuri bi, Ibinọkpaabyi ochi eden ọtzọhm kaam ma bi, ifha orenga ka nnam saam ọkkaana akpen p'anọng.
5 Agora, não fiquem aflitos ou furiosos uns com os outros por terem me vendido para cá. Foi Deus quem me enviou adiante de vocês para lhes preservar a vida.
6 Onode cho afa ma p'okwo f'ideden owobh m'irek nna e, ka cho azen p'am-akwu k'itzitzikha anọng bẹ ekpo káyaabha, bẹ kabira apha.
6 A fome que assola a terra há dois anos continuará por mais cinco anos, e não haverá plantio nem colheita.
7 Yina, wa Ibinọkpaabyi ochi eden ọtzọhm kaam ma bi, nkkaana nhok bọng ayok bani akpen m'ọyagbin, ifha mbiri nnang bọng ẹnaanga ch'ideden.
7 Deus me enviou adiante para salvar a vida de vocês e de suas famílias, e para salvar muitas vidas.
8 “Mẹ wọ, bọbọng arang asi, Ibinọkpaabyi wọ iwa ọtzọhm-m ma e. Osi-m bi, nde ọvaar kw'ajukwa pa Phero biphyir, ọmaana itta kw'ọhọhm kwẹ, ttara ọdabhi kw'anọng p'Ijip makhọra.
8 Portanto, foi Deus quem me mandou para cá, e não vocês! E foi ele quem me fez conselheiro do faraó, administrador de todo o seu palácio e governador de todo o Egito.
9 M'ẹbhar-ẹbhar, bọng kpa nnam k'otte kwaam atza agbaakh-ẹ bi, ‘Nnwa kwọ Josẹph ọtzọhmi ẹkkaabha ochen-ọ bi, Ibinọkpaabyi ọkk'aam ẹvaar ch'Ijip biphyir ọnanga. Kọ ogbe kàkhibhi, jekha akwu akhebh-m ka da nwobh.
9 “Agora, voltem depressa a meu pai e digam-lhe: ‘Assim diz seu filho José: Deus me fez senhor de toda a terra do Egito. Venha para cá sem demora!
10 Kọ otte kwaam, ọmaana va pọ, ọmaana va pa va pọ, ọmaana etzirakpo pyọ, ọmaana abhaam pọ, ttara ọttọhk kpenamkpen fọ biphyir, an-aruk k'okhubha kwa Goshẹn, ifha moruk ọbaanga ayok.
10 O senhor poderá viver na região de Gósen, onde estará perto de mim com todos os seus filhos e netos, rebanhos e gado, e todos os seus bens.
11 Ka Goshẹn wọ kwa kaam nkker-ọ, okhuri bi, cho azen p'okwo f'ideden awobh k'itzitzikha. Oni mando ode, kọ ọmaana ẹhọhmmọr chọ, ọmaana etzirakpo pyọ biphyir, bọng awobha k'ogbor.’
11 Ali eu cuidarei do senhor, pois ainda haverá cinco anos de escassez. Do contrário, o senhor e toda a sua família perderão tudo que têm’”.
12 “Bọng biphyir akk'ara, ọgbaanọkka kwaam Bẹnjamin obiro ore bi, k'odik-ọkka kaam wọ mimgbaak bọng atzim ma e.
12 José acrescentou: “Vejam! Vocês podem comprovar com seus próprios olhos, e também meu irmão Benjamim, que sou eu mesmo, José, que falo com vocês!
13 Bọng gbaak otte kwaam abarada pa kaam ngaam k'Ijip, bọng biri gbaakh-ẹ odik kpenamkpen kwa bọng akk'ara. M'ẹbhar-ẹbhar, bọng nọhng atza atzima otte kwaam akwu.”
13 Contem a meu pai a posição de honra que ocupo aqui no Egito. Descrevam para ele tudo que viram e tragam-no para cá o mais rápido possível”.
14 Mẹ wọ, Josẹph ọkhaara ọgbaanọkka Bẹnjamin mbọhk, bẹ abaakha ayok, abira abhom.
14 Chorando de alegria, ele abraçou Benjamim, e Benjamim também o abraçou e chorou.
15 Wa Josẹph obhom ẹmọng nduma otzima ọbaakha votte pẹ biphyir. Mada okk'mando ọsa, mẹ wọ kwa votte pẹ an-akhaam ottembara bi, bẹ agbaak atzim ttar-ẹ.
15 Então José beijou cada um de seus irmãos e chorou com eles; depois os irmãos conversaram à vontade com ele.
16 Mada ẹgọmi nda epyiri k'ọvaar-dimpa kwa Phero bi, votte pa Josẹph akk'akwa m'Ijip, wa ettem ẹdaam Phero ọmaana akhaan-nọng pẹ biphyir.
16 A notícia não demorou a chegar ao palácio do faraó: “Os irmãos de José estão aqui!”. O faraó e seus oficiais se alegraram muito quando souberam disso.
17 Phero oben Josẹph bi, “Ben votte pọ bi, ‘Odik kwa bọng asi ode bi, bọng dọkha ekpo pyabọng anana etzirakpo pyabọng, ifha bọng abhana k'ẹkhọma cha Kenaan,
17 O faraó disse a José: “Diga a seus irmãos: ‘Coloquem as cargas em seus animais e voltem depressa à terra de Canaã.
18 bọng biri tzima atte kwabọng, ọmaana nhọhmmọr sabọng akwu k'Ijip. Kaam ńnang bọng okhubha kw'irerek s'ijibhi ọtzam, ifha bọng akhaama ekpo k'ọhaabh py'efona mẹ.’
18 Tragam seu pai e todas as suas famílias para cá. Eu lhes darei a melhor terra do Egito, e vocês comerão do que esta terra produz de melhor’”.
19 “Kọ biri gbaak bẹ bi, ‘Odik kwa bọng asi ode bi: Bọng dọkha akpaar p'ideden pa nnyanyaang mmindọr m'Ijip, atzima atza atzọkha va pabọng, ọmaana panọng pabọng, ttara atte kwabọng atzima akwu.
19 O faraó prosseguiu: “Diga a seus irmãos: ‘Levem carruagens do Egito para transportar as crianças pequenas, as mulheres e também seu pai.
20 Bọng ẹkhakhaama chabọng kare mach'odik kw'ọyak bọng atzim, okhuri bi, okhubha kw'irerek s'ijibhi ọtzam k'Ijip, ọkhaam bọbọng.’ ”
20 Não se preocupem com seus pertences, pois o melhor de toda a terra do Egito será de vocês’”.
21 Mẹ wọ, wa va pa Jekọb asi odik kpenamkpen kwa bẹ atzọni bẹ. Josẹph ọnang votte pẹ akpaar p'ẹbhar p'ideden otzor k'ẹfa ch'ọvaar Phero ọkk'ọnanga, obiro ọnang bẹ ọchattọhk fa bẹ achi k'eden.
21 Os filhos de Jacó seguiram essas instruções. José providenciou carruagens, conforme o faraó havia ordenado, e lhes deu mantimentos para a viagem.
22 Ọnang ọnọng-ọnọng ọbara ọbhapfẹ, oyongi Bẹnjamin kw'ọnangi ashẹkẹl arọbh chi pa silva ọmaana ọbara adem azen ọdọdọk.
22 Também presenteou cada irmão com um traje novo, mas a Benjamim deu cinco roupas novas e trezentas peças de prata.
23 Wa Josẹph ọtzọkha anyanyaang-dim jobh p'atzọhk ekpo ẹkkakka py'Ijip, ọmaana anyanyaang-papẹ jobh p'atzọhk abọkpa ttara brẹd, ttara ọchattọhk ọdọdọk f'otte otzima orenga k'eden.
23 E, a seu pai, enviou dez jumentos carregados com os melhores produtos do Egito e dez jumentas carregadas com cereais, pães e outros mantimentos para a viagem.
24 Mẹ wọ, mada okk'bẹ ekpo mbya okkema biphyir, oben bẹ arọhng. Mada bẹ an-abina orenga, oben bẹ bi, “Bọng ẹkhọhr k'eden kasi o!”
24 Depois, José se despediu de seus irmãos e, enquanto partiam, disse a eles: “Não briguem no caminho por causa do que aconteceu”.
25 Mẹ wọ, bẹ abina k'Ijip akwu akhebha otte kwabẹ Jekọb k'ẹkhọma cha Kenaan.
25 Eles saíram do Egito e voltaram a seu pai, Jacó, na terra de Canaã.
26 Mada bẹ akwu apyiri, bẹ agbaak otte bi, “Josẹph otzim orukhi akpen kẹ e! Kẹ wọ ode ọvaarnọng kw'irek s'Ijip biphyir.” Jekọb okkon-ẹ, odik nwa k'odik-ọkka kọtzọk.
26 “José ainda está vivo!”, eles disseram a seu pai. “É o governador de toda a terra do Egito!” Jacó ficou atônito com a notícia. Não podia acreditar.
27 Yina, mada bẹ an-agbaakh-ẹ odik kpenamkpen kwa Josẹph okk'bẹ ọgbaakha, obiro ore akpaar p'ideden pa nnyanyaang mmindọr pa Josẹph ọkk'ọtzọhma bi, bẹ atzima akwu atzin-ẹ atzima achina k'Ijip, ẹfa ebire ewobha Jekọb.
27 Quando, porém, repetiram para Jacó tudo que José lhes tinha dito, e quando ele viu as carruagens que José havia mandado para levá-lo, encheu-se de ânimo.
28 Mẹ wọ, Jekọb oben bi, “Kwẹ ode odik ọkkakka e, nnwa kwaam Josẹph otzim orukhi akpen kẹ e. Kaam ngaam bi, ńda k'Ijip nda nnẹ-ẹ yina kaam ḿpe e.”
28 Então Jacó exclamou: “Deve ser verdade! Meu filho José está vivo! Preciso ir e vê-lo antes que eu morra!”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 45, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.