Gênesis 44
mfo (MFO) vs NVI
1 Wa Josẹph otzọhn ọtzọhmnọng kw'ọhọhm kwẹ bi, “Yikha ọchattọhk k'ajinọng mba ka mkpa k'odem kwa bẹ afha atzọhkha, biri khe asilva p'ọnọng-ọnọng ọkk'ọnanga k'ẹmma ch'ẹkpa chẹ.
1 José deu as seguintes ordens ao administrador de sua casa: "Encha as bagagens desses homens com todo o mantimento que puderem carregar e coloque a prata de cada um na boca de sua bagagem.
2 Atzọkha nkkọbh kwaam kwa silva akhe k'ẹmma ch'ẹkpa ch'oyok kw'ikhakhari, abira atzọkha asilva p'otzim odebh ọchattọhk akhẹ-ẹ k'ẹkpa.” Wa ọtzọhmnọng nwa osi macha Josẹph ọtzọhn-ẹ.
2 Depois coloque a minha taça, a taça de prata, na boca da bagagem do caçula, juntamente com a prata paga pelo trigo". E ele fez tudo conforme as ordens de José.
3 Okwu otzuma m'owuhobha, bẹ atzọhm ajinọng mba abhana ttara nnyanyaang sabẹ.
3 Assim que despontou a manhã, despediram os homens com os seus jumentos.
4 Mada bẹ an-atzima afona aji obhon k'ibe s'ibhir-obhir, ogbe k'obhiri Josẹph oben ọtzọhmnọng kwẹ bi, “Rọhng akhubh ajinọng mbuma k'eden. Akhebh bẹ, bọbh bẹ bi, ode yan kwa bọng an-atzim itzama, achora ejibha cha bẹ asi anang bọng o?
4 Ainda não tinham se afastado da cidade, quando José disse ao administrador de sua casa: "Vá atrás daqueles homens e, quando os alcançar, diga-lhes: Por que retribuíram o bem com o mal?
5 Okhuri yan kwa bọng afhu nkkọbh kw'itta kwaam kw'om-otzima ogwo asi, om-obiro otzima ọbhari ose o? Odik-ttama wọ kwa bọng asi ma e.”
5 Não é esta a taça que o meu senhor usa para beber e para fazer adivinhações? Vocês cometeram grande maldade! "
6 Mada okhebh bẹ k'eden, ọmọnga atzim mba bani agbaak bẹ.
6 Quando ele os alcançou, repetiu-lhes essas palavras.
7 Yina, bẹ aben-ẹ bi, “Tzọmi-tzọmi okponga k'idachen! Yan kw'itta kwaman ochibhi bi, maman atzọhmnọng pẹ ofha osi odik-dema nwa o?
7 Mas eles lhe responderam: "Por que o meu senhor diz isso? Longe dos seus servos fazer tal coisa!
8 Motzer otzima asilva p'ewunda more ka mma sa mkpa saman ẹtzaanga, ttẹwọr k'irek sa Kenaan okwu orik ma. Mbọng vọ ira on-otzima man mofhu silva obiro ode gol, k'ọhọhm kw'itta kwabọng o?
8 Nós lhe trouxemos de volta, da terra de Canaã, a prata que encontramos na boca de nossa bagagem. Como roubaríamos prata ou ouro da casa do seu senhor?
9 Idikha are ọnọng m'ottem kw'atzọhmnọng pọ kw'otzim nkkọbh nwuma, ọnọng-dema nwuma ópe-ope, maman ka biphyir mon-obiro ode abira p'itta kwọ.”
9 Se algum dos seus servos for encontrado com ela, morrerá; e nós, os demais, seremos escravos do meu senhor".
10 Ọtzọhmnọng nwa on-oben bi, “Odik-jibhada kwa bọng agbaakhi. Tte ode macha bọng abeni. Ọnọng kpenamkpen kw'am-ore nkkọbh nwuma k'ẹkpa chẹ, kẹ ón-ode obira kwaam. Yina, ayok kẹ biphyir ánaanga oponga-pyibha kw'odik nwa ọnaanga.”
10 E disse ele: "Concordo. Somente quem for encontrado com ela será meu escravo; os demais estarão livres".
11 Mando kw'ọnọng-ọnọng ọhak ẹkpa chẹ k'irerek m'ẹbhar-ẹbhar, obiro ọchari ẹkpamma chẹ.
11 Cada um deles descarregou depressa a sua bagagem e abriu-a.
12 Mando kw'ọtzọhmnọng nwa ọttẹwọr ka mkpa s'adeden-nọng ọm-ọfọhngi, maa okwu opyiri ch'oyok kw'ikhakhari. Wa okwu ore nkkọbh nwuma k'ẹkpa cha Bẹnjamin.
12 O administrador começou então a busca, desde a bagagem do mais velho até a do mais novo. E a taça foi encontrada na bagagem de Benjamim.
13 Ofona mẹ, votte an-abọkha ọbara fabẹ afọr ajaakhi, bẹ atzini ndọhkha sabẹ anana ka nnyanyaang sabẹ, abhakhi eho akpa nnam k'obhon kw'ira bẹ afon.
13 Diante disso, eles rasgaram as suas vestes. Em seguida, todos puseram a carga de novo em seus jumentos e retornaram à cidade.
14 Iwa Josẹph otzim owobh k'ọhọhm mada Juda ọmaana votte apyiri. Bẹ atto abaangi m'irerek, abhom amọng m'itzitzikha sẹ.
14 Quando Judá e seus irmãos chegaram à casa de José, ele ainda estava lá. Então eles se lançaram ao chão perante ele.
15 Mẹ wọ, Josẹph oben bẹ bi, “Bọng odik-dema kwa bọng asi ma? Bọng karong bi, ọnọng macha kaam mmindima ose nnonga idik s'ítto k'ororo o?”
15 E José lhes perguntou: "Que foi que vocês fizeram? Vocês não sabem que um homem como eu tem poder para adivinhar? "
16 Juda on-obhina bi, “Bọng odik kwa mobiro ọfha ọgbaak itta kwaman o? Bọng odik kwa mọgbaakh-ẹ o? Yan kwa mọkhọkha bi, mbọhk saman iwur-owur m'odik nwa o? Ibinọkpaabyi okk'oponga-pyibha kw'atzọhmnọng pọ ọjaakhi k'ọyaankpa. Mon-ode abira p'itta kwaman ma e, maman ma for saman magbakha oyok kwa bẹ are nkkọbh k'ẹkpa chẹ.”
16 Respondeu Judá: "O que diremos a meu senhor? Que podemos falar? Como podemos provar nossa inocência? Deus trouxe à luz a culpa dos teus servos. Agora somos escravos do meu senhor, como também aquele que foi encontrado com a taça".
17 Yina, Josẹph oben bi, “Tzọmi-tzọmi okponga k'idachen bi, kaam nsi odik-dema nwa. Ọnọng kw'ira bẹ are nkkọbh k'ẹkpa chẹ, wọ óde obira kwaam. Bọbọng kẹ biphyir, bọng nọhng abhana atza akhebha atte kwabọng k'odidiri.”
17 Disse, porém, José: "Longe de mim fazer tal coisa! Somente aquele que foi encontrado com a taça será meu escravo. Os demais podem voltar em paz para a casa do seu pai".
18 Mẹ wọ, Juda ofona ọtza okhebha Josẹph, oben-ẹ bi, “Itta kwaam, ngaam atzim pa mben bi mgbaak nnang-ọ abhaanga. Tzotzokhaan, oning-ọ ọdọkhi ọmaana kaam ọtzọhmnọng kwọ. Kaam nnong kẹ bi, ẹfa chọ ede ebengambọhk ttara Phero ọkhaam ma for sẹ.
18 Então Judá dirigiu-se a ele, dizendo: "Por favor, meu senhor, permite-me dizer-te uma palavra. Não se acenda a tua ira contra o teu servo, embora sejas igual ao próprio faraó.
19 “Wa itta kwaam ọbọbhi atzọhmnọng pẹ bi, ‘Bọng akhaam atte ttara ọgbaanọkka ọdọdọk kẹ o?’
19 Meu senhor perguntou a estes seus servos se ainda tínhamos pai e algum outro irmão.
20 Wa mobhin bi, ‘Mọkhaam otte kẹ kw'ọkk'ọtzama, mobiro ọkhaama ọgbaanọtte kw'otte kwaman obhoni k'atzam. Ọgbaanọkka kwa bẹ ade ọkka wani, wa ọkk'ọpa, kẹ-khẹ wọ on-orikhi k'ọkka kwabẹ e, kẹ ọdaakhi otte idik kpọnkpọng e.’
20 E nós respondemos: Temos um pai já idoso, cujo filho caçula nasceu-lhe em sua velhice. O irmão deste já morreu, e ele é o único filho da mesma mãe que restou, e seu pai o ama muito.
21 “Mẹ wọ, wa aben atzọhmnọng pọ bi, ‘Bọng nọhng atza atzim-ẹ akwu, ifha nnẹ ttara chen paam.’
21 "Então disseste a teus servos que o trouxessem a ti para que os teus olhos pudessem vê-lo.
22 Wa mọgbaakh-ọ bi, otte kwaman kókhera bi otte nnwa nwa ọbọhk ofona ọjẹ-ẹ e, okhuri bi, ofon ọjẹ-ẹ, otte ópe-ope.
22 E nós respondemos a meu senhor que o jovem não poderia deixar seu pai, pois, caso o fizesse, seu pai morreria.
23 Yina, wa aben atzọhmnọng pọ bi, ‘Bọng itzitzikha saam dọk kínnang, bọng ani agbaanatte kw'ode bọng okpong-nnam atzim akwu bi, nnẹ-ẹ.’
23 Todavia disseste a teus servos que se o nosso irmão caçula não viesse conosco, nunca mais veríamos a tua face.
24 Mada mọkpa nnam ọtza okhebha ọtzọhmnọng kwọ, kw'ode otte kwaman, mọgbaakh-ẹ eden cha kọ, itta kwaam, akk'man agbaakha.
24 Quando voltamos a teu servo, a meu pai, contamos-lhe o que o meu senhor tinha dito.
25 “Mẹ wọ, mada otte kwaman obeni bi, ‘Bọng nọhng abira atza adebh ọchattọhk ibebaa.’
25 "Quando o nosso pai nos mandou voltar para comprar um pouco mais de comida,
26 Yina, wa moben bi, ‘Man kọfha ọtza idikha an-akher bi, motzima ọgbaanotte kwaman ọtza. Man itzitzikha s'ojinọng nwuma kw'om-okpe ọchattọhk kofha ore, idikha ọgbaanotte kwaman kw'ikhakhari oni man abẹ ọtzọni otza odebh ọchattọhk.’
26 nós lhe dissemos: Só poderemos voltar para lá, se o nosso irmão caçula for conosco. Pois não poderemos ver a face daquele homem, a não ser que o nosso irmão caçula esteja conosco.
27 “Otte kwaman kw'ode ọtzọhmnọng kwọ obeni man bi, ‘Bọng akk'aronga bi, wa kwanọng kwaam ọmaan-m va afa p'ijinọng.
27 "Teu servo, meu pai, nos disse então: ‘Vocês sabem que minha mulher me deu apenas dois filhos.
28 Oyok wani k'akpen dọk kode. K'odik-ọkka nden nkk'ẹ nchikhi k'abir-ibiri. Ttẹwọr kẹ maa apyiri ma, kaam kẹ ka chen kinne.
28 Um deles se foi, e eu disse: Com certeza foi despedaçado. E até hoje, nunca mais o vi.
29 Idikha bọng abira atzima oyok nwa afona, itzama kpenamkpen ikhebh-ẹ k'eden, nnam kọkpa, kw'oyini bi, bọng ánọhng-m k'atzam ttara nkwu-osisi.’
29 Se agora vocês também levarem este de mim, e algum mal lhe acontecer, a tristeza que me causarão fará com que os meus cabelos brancos desçam à sepultura’.
30 “Mẹ wọ ode bi, idikha nnwa nwa oni man abẹ ọtzọni, mada mkpa nnam k'otte kwaam kw'ode ọtzọhmnọng kwọ, kw'ettem chẹ biphyir ẹgban ma nnwa nwa,
30 "Agora, pois, se eu voltar a teu servo, a meu pai, sem levar o jovem conosco, logo que meu pai, que é tão apegado a ele,
31 on-ore bi nnwa nwa man abẹ kọtzọni, kẹ ópe-ope e. Atzọhmnọng pọ án-awọhkhi otte kwaman ope k'atzam, mọnọhng-ẹ ttara izen ka chen e.
31 perceber que o jovem não está conosco, morrerá. Teus servos farão seu velho pai descer seus cabelos brancos à sepultura com tristeza.
32 Kaam ọtzọhmnọng kwọ wọ nnwọhngi k'itzitzikha s'otte kwaam, mben-ẹ bi, ‘Tte kaam ndima akpen paam ndera eho chẹ, idikha nnẹ-ẹ ndim ngwuna nchen-ọ!’
32 "Além disso, teu servo garantiu a segurança do jovem a seu pai, dizendo-lhe: Se eu não o trouxer de volta, suportarei essa culpa diante de ti pelo resto da minha vida!
33 “Mẹ wọ, itta kwaam, kaam ngwukhọ-okhukhi, tzima kaam ọtzọhmnọng kwọ mach'obira atzer eho cha nnwa nwa, ifha attẹ-ẹ ọbọhk ọtzọn votte pẹ abẹ ọbhana.
33 "Por isso agora te peço, por favor, deixa o teu servo ficar como escravo do meu senhor no lugar do jovem e permite que ele volte com os seus irmãos.
34 Kaam eden kinnong cha kaam mmana ndor otte kwaman, idikha nnwa nwa oni kaam abẹ ọtzọni ọbhana. Mma e! Kaam ọbọhk katte bi, nda nne ọmmamma kw'odik nwa ọnang otte kwaam e.”
34 Como poderei eu voltar a meu pai sem levar o jovem comigo? Não! Não posso ver o mal que sobreviria a meu pai".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.