Gênesis 43

mfo (MFO) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Wa okwo f'ideden otzim owobh k'ẹkhọma cha Kenaan.
1 A fome pesava sobre o país.
2 Mada Jekọb ọmaana ẹhọhmmọr chẹ akk'abọkpa p'iwa bẹ adebhi k'Ijip acha biphyir akyera, otte oben bẹ bi, “Bọng kpa nnam k'Ijip atza adebh ichattọhk-ttọhkha atzima akwu.”
2 E tendo acabado o trigo trazido do Egito, o pai disse aos seus filhos: "Voltai e comprai-nos um pouco de víveres."
3 Yina, wa Juda oben otte bi, “Ojinọng nwuma kw'ọdabhi Ijip, ọtzọri man itzọhng k'eden ọkkakka bi, ‘Bọng kaam k'itzitzikha kàbe, kw'oyongi bi, bọng atzim ọgbaanọtte nwuma kwabọng akwu.’
3 Judá respondeu-lhe: "Aquele homem nos declarou formalmente que não voltássemos à sua presença sem levar conosco nosso irmão.
4 Idikha akher bi, ọgbaanọtte kwaman ọtzọn man abẹ, mọhakha-ọhakha otza odebh ọchattọhk ochen-ọ.
4 Se mandas nosso irmão conosco, desceremos para comprar víveres.
5 Yina, idikha annẹ-ẹ ọbọhk atte bi ọtzọn man abẹ, man kọtza, okhuri bi, ojinọng nwuma obeni man bi, ‘Bọng kaam k'itzitzikha kàbe, kw'oyongi bi, bọng atzim ọgbaanọtte nwuma kwabọng akwu.’ ”
5 Mas, se o não deixas ir, não desceremos, porque ele nos disse: Não sereis admitidos em minha presença, se vosso irmão não estiver convosco."
6 Iwa Jekọb kw'obiro okpena Israẹl, ọbọbh bi, “Ka yan kwa bọng anang-m ọmmamma-dem nwa k'ettem, bi, bọng agbaak ojinọng nwuma bi, bọng akhaam ọgbaanotte ọdọdọk ka o?”
6 Israel disse: "Por que me fizestes este mal, dando-lhe a conhecer que tínheis ainda um irmão?"
7 Bẹ abhina bi, “Ojinọng nwuma ọbọbhi man idik haabhada s'ikhuri for saman ttara ẹhọhmmọr chaman bi, otte kwabọng otzim orukhi akpen kẹ o? Bọng akhaam ọgbaanotte ọdọdọk kẹ? Odik obungikwẹ kw'am-osi ode bi, mọgbaakh-ẹ idik s'ọbọbhi man biphyir. Yan wọ kw'ira motzima oronga bi, kẹ oben man motzima ọgbaanotte kwaman okwu o?”
7 "Aquele homem, responderam eles, perguntou por nós e por nossa família, e quis saber se nosso pai vivia ainda, se tínhamos outro irmão; e respondemos às suas perguntas. Podíamos, porventura, adivinhar que ele nos ia mandar levar a ele o nosso irmão?"
8 Mẹ wọ, Juda on-oben Israẹl bi, “Tte nnwa nwa ọbọhk anang kaam, ifha ode mẹ, mofona eden dani, ọtza odebh abọkpa otzima okwu, ifha kọ, ọmaana maman, ttara va paman moning ope k'okwo.
8 E Judá disse a Israel, seu pai: "Deixa partir o menino comigo, e pôr-nos-emos a caminho para essa viagem. Desse modo poderemos viver, e escaparemos à morte, nós, tu e nossos filhinhos.
9 Kaam ọkhaam wọ nkker-ẹ, ọttọhk manda vani ọsẹ-ẹ, ror-ẹ bọbh-m. Tte kaam ndima akpen paam ndera eho chẹ, idikha nnẹ-ẹ ndim ngwuna nchen-ọ.
9 Eu respondo por ele: é de mim que tu o reclamarás. Se eu não to reconduzir e não o recolocar diante de ti, serei eternamente culpado diante de ti.
10 Idikha ira oni egbekhibhi nda ode, nnamanda ira mokk'igbe ifa ọtza okhuna.”
10 Se não tivéssemos demorado tanto, certamente já pela segunda vez estaríamos de volta."
11 Mẹ wọ, otte Jekọb on-oben bẹ bi, “Ah ho, ode mando, bọng dekha ẹnanga k'ekpo ẹkkakka mbyuma pya m'ọkhaam m'irek nna, mach'ana p'adaami eruk ibebaa, ọmaana akhọkhọhnana, ọmaana amọma pa kashu, ttara amọma p'almọn achena ojinọng nwuma.
11 "Se assim é, disse-lhes Israel, seu pai, tomai em vossas bagagens os melhores produtos da terra, e levai-os como presente a esse homem: um pouco de bálsamo, um pouco de mel, resina, ládano, nozes de pistácia e amêndoas.
12 Bọng biri tzọkha asilva p'ade igbe ifa ka mbuma p'ewunda bọng are ka mkpa sabọng. Bọng apyiri kẹ, bọng nik asilva mbuma pa bọng are ka mma sa mkpa sabọng. Kkeri, asi mẹ, bẹ asi epina akhe bẹ mẹ.
12 Levai também convosco o dinheiro em dobro para restituir a soma que encontrastes na boca dos sacos, certamente por engano.
13 Bọng biri tzima ọgbaanotte kwabọng anemi eden arọhng k'ojinọng nwuma.
13 Tomai vosso irmão, parti e ide ter com esse homem.
14 Tte njọhm saman ide bi, Ọvaar Ibinọkpaabyi kw'Ẹfa biphyir, ọsi ojinọng nwuma ọkhọkha bọng inọngkwo, ifha ótte ọgbaanotte nwonggo kwabọng ọbọhk, ttara Bẹnjamin bẹ atzọn bọng abẹ akhuna. On-ode kaam, idikha va paam adim-m odimi, tte bẹ adim-m ko o.”
14 Que o Deus todo-poderoso vos faça ganhar os favores desse homem, a fim de que ele deixe voltar vosso irmão, juntamente com Benjamim. Quanto a mim, se devo ser privado de meus filhos, paciência, que eu seja privado deles!"
15 Mẹ wọ, ajinọng mba atzọkha nnanga nnuma, attara asilva p'ade igbe ifa ka p'iwa bẹ atzim, akwu attara ka Bẹnjamin, atzima afona. Bẹ arenga m'ẹbhar k'ẹbhar apyiri k'Ijip, anemi eden achina ka Josẹph.
15 Tomaram, pois, consigo o presente e uma soma dobrada de dinheiro, assim como Benjamim, e partiram para o Egito. E apresentaram-se a José.
16 Mada, Josẹph ore Bẹnjamin ọmaana bẹ, oben ọtzọhmnọng kwẹ kw'ọhọhm bi, “Kọ tzima ajinọng mba achina k'ọhọhm kwaam, bọng fhu etzen atzima asi ọchattọhk, kkeri sa bẹ áchi ọchattọhk ttar-m k'ẹya.”
16 José, vendo-os e com eles Benjamim, disse ao seu intendente: "Faze entrar estes homens na casa, mata um animal, e prepara-o, pois comerão comigo ao meio-dia."
17 Wa ọtzọhmnọng nwa osi macha Josẹph ọgbaakh-ẹ, otzima ajinọng mba ochina k'ọhọhm kwa Josẹph.
17 Fez o intendente como José tinha dito: introduziu-os na casa de José.
18 Mada bẹ apyiri k'ọhọhm kwa Josẹph, ajinọng mba ojora bẹ, bẹ achibhi bi, “Asi mẹ asilva mba p'ewunda bẹ akpa nnam akhe ka mkpa saman bọ, pa bẹ areng abẹ atzima man akwu m'ibe na e. Kẹ oben bi, órima man abẹ, óbiro ọna man ẹfa, óbiro ọbọkha man nnyanyaang saman ọna, óbiro otzima man osi abira pẹ.”
18 Vendo isto, ficaram amedrontados: "É, diziam eles, por causa do dinheiro, encontrado da outra vez nos nossos sacos, que nos conduzem aqui. Vão-nos assaltar, cair sobre nós, escravizar-nos e apoderar-se de nossos jumentos."
19 Mẹ wọ, bẹ afona atza akhebha ọtzọhmnọng kwa Josẹph k'ẹbaakhamma ch'ọhọhm nwuma, agbaakh-ẹ atzim.
19 Então, aproximando-se do intendente da casa de José, falaram-lhe à entrada da casa:
20 Bẹ aben bi, “Tzotzokhaan itta kwaman, wa mokwu odebh ọchattọhk ma k'ochedengbe.
20 "Desculpa, meu senhor, disseram eles, viemos já uma vez comprar víveres.
21 Mada mopyiri k'ibe sa mobhingi, ọnọng-ọnọng on-ore obhik nwuma wani kw'asilva pa otzim odebh ọchattọhk k'ẹmma ch'ẹkpa chẹ ẹtzaanga. Mẹ wọ, motzim bẹ ma bi, morikh e.
21 Quando chegamos à estalagem e abrimos nossos sacos, o dinheiro de cada um se encontrava na boca de seu saco: era o peso exato do dinheiro. Tornamos a trazê-lo conosco;
22 Mada mọni ọnọng orong kw'iwa okhe asilva mbonggo ka mkpa saman, motzim asilva adọdọk okwu p'amotzima odebh ọchattọhk ma e.”
22 e trazemos, ao mesmo tempo, outro dinheiro para comprar víveres. Não sabemos quem tenha metido nosso dinheiro em nossos sacos."
23 Ọtzọhmnọng nwa oben bi, “Tte oningi bọng ojor, odik m'ẹtzaanga kode. Ibinọkpaabyi kwabọng, kw'ode Ibinọkpaabyi kw'otte kwabọng, okk'bọng agbukha ọnanga ka mkpa sabọng. Kaam wa nkk'asilva pabọng atzim adebh ọchattọhk ndọkha.” Mẹ wọ, ọtzọkha ọgbaanotte kwabẹ Simeọn otzima oyin kanya iyaan, ọnang bẹ.
23 "Ficai tranqüilos, respondeu-lhes ele, nada temais. É o vosso Deus, o Deus de vossos pais, quem vos pôs um tesouro em vossos sacos; o vosso dinheiro me foi entregue." Depois trouxe-lhes Simeão.
24 Ọtzọhmnọng nwa otzima ajinọng mba odim k'ọhọhm kwa Josẹph, ọnang bẹ asi pa bẹ atzim agbobhi mmo mach'ẹmaana chabẹ ede, obiro ọnang nnyanyaang sabẹ ọchattọhk.
24 Fê-los em seguida entrar na casa de José, deu-lhes água para lavarem os pés e forragem para os seus jumentos.
25 Bẹ ado for ttara nnanga sabẹ atzima atzik ogbe kwa Josẹph opyiri, da bẹ akk'abhaanga bi, sa bẹ awobha mẹ achi ọchattọhk.
25 E, enquanto esperavam por José, que devia voltar ao meio-dia, preparavam o seu presente, pois foi-lhes anunciado que comeriam em casa dele.
26 Mada Josẹph opyiri k'ọhọhm, bẹ atzọkha nnanga nnuma sa bẹ akk'atzima akwu m'ọhọhm, anang-ẹ. Bẹ abira arakha attima otzitzikha fabẹ k'irerek, akhọkha Josẹph ikpokpobha.
26 Logo que José entrou em casa, ofereceram-lhe os presentes que tinham trazido, prostrando-se diante dele até a terra.
27 Ọbọbh bẹ bi, “Osi bọng yan o? Itta kw'ewunda bọng agbaakh-m odik okhuri, otzim orukhi akpen kẹ o? Ọsẹ-ẹ yan?”
27 Ele perguntou pela saúde deles e ajuntou: "Vosso velho pai, do qual me falastes, vai bem? Ainda vive?"
28 Bẹ abhina bi, “Ọtzọhmnọng kwọ kw'ode otte kwaman otzim orukhi akpen kẹ e, for ibiri igaang-ẹ kẹ e.” Mẹ wọ, bẹ achunga ahokpadim, abira aruri for sabẹ k'irerek, anang Josẹph ikpokpobha.
28 "Teu servo, nosso pai, está passando bem; e vive ainda", responderam-lhe inclinando-se até o solo.
29 Mada Josẹph otzini chen ore ọgbaanọkka Bẹnjamin, kw'ọkka wani ọmaani bẹ, ọn-obọbh bi, “Agbaanatte nwuma kwabọng kw'ikhakhari kw'ewunda bọng agbaakh-m odik okhuri wọ ma o?” On-oben bi, “Nnwa kwaam, tte Ibinọkpaabyi, ọkhọkh-ọ ọphyaam.”
29 Então, levantando os olhos, José viu Benjamim, seu irmão, filho de sua mãe. "É este, disse ele, vosso irmão mais novo do qual me falastes?" E ajuntou: "Que Deus te faça misericórdia, meu filho!"
30 Mada Josẹph ore ọgbaanọkka kwẹ bi kpaar, ẹmọng ebir-ẹ ttara inọngkwo s'ifẹ-ẹ k'ettem. Obina m'ẹbhar-ẹbhar oji bẹ mẹ, oyin k'iyaan oror ibe s'obhom ẹmọng. On-ochina k'ẹmaanggọ chẹ ẹtzaanga, ọtza obhom ẹmọng.
30 E retirou-se precipitadamente, porque suas entranhas se tinham comovido por causa de seu irmão, e tinha vontade de chorar; entrou em seu quarto e deu livre curso às lágrimas.
31 Mada okk'itzitzikha oruma, ofona k'ẹmaanggọ oyin k'iyaan, ọbọkha for sẹ, oben bi, “Bọng bera bẹ ọchattọhk.”
31 Depois de ter lavado o rosto saiu e, procurando dominar-se, disse: "Servi a mesa".
32 Wa bẹ abera Josẹph ọchattọhk fẹ ngọmi, bẹ abera abọgbaanotte ngọmi, bẹ abira abera anọng p'Ijip p'awobh ttara Josẹph ọchattọhk fabẹ ngọmi. Wa kwẹ ode mando okhuri da, anọng p'Ijip atzọk bi, ode ọbhaangi bi, bẹ achi ọchattọhk ibe rani ttara anọng pa Hiburu.
32 Serviu-se-lhe à parte, seus irmãos também à parte, e igualmente à parte os egípcios, seus comensais, porque lhes é proibido comer com hebreus; isto é para eles uma coisa abominável.
33 Wa bẹ ahokhi votte mba ẹwọr atzor k'ọgbọ kwa bẹ ade, ttẹwọr k'ocheden maa apyiri k'okpong-nnam kwabẹ. Wa bẹ an-abhakhi akkeri ayok, odik okkoni bẹ k'odem kwa bẹ areng ahok bẹ ẹwọr, atzor k'ọgbọ.
33 Os irmãos de José foram colocados diante dele, desde o mais velho até o mais novo, segundo sua idade, o que lhes fez olhar uns para os outros assombrados.
34 K'ogbe kwa bẹ akkem ọchattọhk f'ofon k'okpokkoro kwa Josẹph, ekkema cha Bẹnjamin ẹhaabh igbe izen ẹyọhnga ch'ayok biphyir. Wa bẹ biphyir achi ọchattọhk, abira agwo atzuk ttara Josẹph, maa ettem ẹdaam ọnọng kpenamkpen.
34 José mandou que se lhes trouxessem porções de sua própria mesa, e a parte de Benjamim foi cinco vezes maior que a dos outros. Eles beberam e alegraram-se com ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.