Gênesis 43
mfo (MFO) vs ARC
1 Wa okwo f'ideden otzim owobh k'ẹkhọma cha Kenaan.
1 E a fome era gravíssima na terra.
2 Mada Jekọb ọmaana ẹhọhmmọr chẹ akk'abọkpa p'iwa bẹ adebhi k'Ijip acha biphyir akyera, otte oben bẹ bi, “Bọng kpa nnam k'Ijip atza adebh ichattọhk-ttọhkha atzima akwu.”
2 E aconteceu que, como acabaram de comer o mantimento que trouxeram do Egito, disse-lhes seu pai: Tornai, comprai-nos um pouco de alimento.
3 Yina, wa Juda oben otte bi, “Ojinọng nwuma kw'ọdabhi Ijip, ọtzọri man itzọhng k'eden ọkkakka bi, ‘Bọng kaam k'itzitzikha kàbe, kw'oyongi bi, bọng atzim ọgbaanọtte nwuma kwabọng akwu.’
3 Mas Judá respondeu-lhe, dizendo: Fortemente nos protestou aquele varão, dizendo: Não vereis a minha face, se o vosso irmão não vier convosco.
4 Idikha akher bi, ọgbaanọtte kwaman ọtzọn man abẹ, mọhakha-ọhakha otza odebh ọchattọhk ochen-ọ.
4 Se enviares conosco o nosso irmão, desceremos e te compraremos alimento;
5 Yina, idikha annẹ-ẹ ọbọhk atte bi ọtzọn man abẹ, man kọtza, okhuri bi, ojinọng nwuma obeni man bi, ‘Bọng kaam k'itzitzikha kàbe, kw'oyongi bi, bọng atzim ọgbaanọtte nwuma kwabọng akwu.’ ”
5 mas, se não o enviares, não desceremos, porquanto aquele varão nos disse: Não vereis a minha face, se o vosso irmão não vier convosco.
6 Iwa Jekọb kw'obiro okpena Israẹl, ọbọbh bi, “Ka yan kwa bọng anang-m ọmmamma-dem nwa k'ettem, bi, bọng agbaak ojinọng nwuma bi, bọng akhaam ọgbaanotte ọdọdọk ka o?”
6 E disse Israel: Por que me fizestes tal mal, fazendo saber àquele varão que tínheis ainda outro irmão?
7 Bẹ abhina bi, “Ojinọng nwuma ọbọbhi man idik haabhada s'ikhuri for saman ttara ẹhọhmmọr chaman bi, otte kwabọng otzim orukhi akpen kẹ o? Bọng akhaam ọgbaanotte ọdọdọk kẹ? Odik obungikwẹ kw'am-osi ode bi, mọgbaakh-ẹ idik s'ọbọbhi man biphyir. Yan wọ kw'ira motzima oronga bi, kẹ oben man motzima ọgbaanotte kwaman okwu o?”
7 E eles disseram: Aquele varão particularmente nos perguntou por nós e pela nossa parentela, dizendo: Vive ainda vosso pai? Tendes mais um irmão? E respondemos-lhe conforme as mesmas palavras. Podíamos nós saber que diria: Trazei vosso irmão?
8 Mẹ wọ, Juda on-oben Israẹl bi, “Tte nnwa nwa ọbọhk anang kaam, ifha ode mẹ, mofona eden dani, ọtza odebh abọkpa otzima okwu, ifha kọ, ọmaana maman, ttara va paman moning ope k'okwo.
8 Então, disse Judá a Israel, seu pai: Envia o jovem comigo, e levantar-nos-emos e iremos, para que vivamos e não morramos, nem nós, nem tu, nem os nossos filhos.
9 Kaam ọkhaam wọ nkker-ẹ, ọttọhk manda vani ọsẹ-ẹ, ror-ẹ bọbh-m. Tte kaam ndima akpen paam ndera eho chẹ, idikha nnẹ-ẹ ndim ngwuna nchen-ọ.
9 Eu serei fiador por ele, da minha mão o requererás; se eu não to trouxer e não o puser perante a tua face, serei réu de crime para contigo para sempre.
10 Idikha ira oni egbekhibhi nda ode, nnamanda ira mokk'igbe ifa ọtza okhuna.”
10 E, se nós não nos tivéssemos detido, certamente já estaríamos segunda vez de volta.
11 Mẹ wọ, otte Jekọb on-oben bẹ bi, “Ah ho, ode mando, bọng dekha ẹnanga k'ekpo ẹkkakka mbyuma pya m'ọkhaam m'irek nna, mach'ana p'adaami eruk ibebaa, ọmaana akhọkhọhnana, ọmaana amọma pa kashu, ttara amọma p'almọn achena ojinọng nwuma.
11 Então, disse-lhes Israel, seu pai: Pois que assim é, fazei isso; tomai do mais precioso desta terra em vossos sacos e levai ao varão um presente: um pouco de bálsamo, um pouco de mel, especiarias, mirra, terebinto e amêndoas.
12 Bọng biri tzọkha asilva p'ade igbe ifa ka mbuma p'ewunda bọng are ka mkpa sabọng. Bọng apyiri kẹ, bọng nik asilva mbuma pa bọng are ka mma sa mkpa sabọng. Kkeri, asi mẹ, bẹ asi epina akhe bẹ mẹ.
12 E tomai em vossas mãos dinheiro dobrado; e o dinheiro que tornou na boca dos vossos sacos tornai a levar em vossas mãos; bem pode ser que fosse erro.
13 Bọng biri tzima ọgbaanotte kwabọng anemi eden arọhng k'ojinọng nwuma.
13 Tomai também a vosso irmão, e levantai-vos, e voltai àquele varão.
14 Tte njọhm saman ide bi, Ọvaar Ibinọkpaabyi kw'Ẹfa biphyir, ọsi ojinọng nwuma ọkhọkha bọng inọngkwo, ifha ótte ọgbaanotte nwonggo kwabọng ọbọhk, ttara Bẹnjamin bẹ atzọn bọng abẹ akhuna. On-ode kaam, idikha va paam adim-m odimi, tte bẹ adim-m ko o.”
14 E Deus Todo-Poderoso vos dê misericórdia diante do varão, para que deixe vir convosco vosso outro irmão, e Benjamim; e eu, se for desfilhado, desfilhado ficarei.
15 Mẹ wọ, ajinọng mba atzọkha nnanga nnuma, attara asilva p'ade igbe ifa ka p'iwa bẹ atzim, akwu attara ka Bẹnjamin, atzima afona. Bẹ arenga m'ẹbhar k'ẹbhar apyiri k'Ijip, anemi eden achina ka Josẹph.
15 E os varões tomaram aquele presente e tomaram dinheiro dobrado em suas mãos e a Benjamim; e levantaram-se, e desceram ao Egito, e apresentaram-se diante da face de José.
16 Mada, Josẹph ore Bẹnjamin ọmaana bẹ, oben ọtzọhmnọng kwẹ kw'ọhọhm bi, “Kọ tzima ajinọng mba achina k'ọhọhm kwaam, bọng fhu etzen atzima asi ọchattọhk, kkeri sa bẹ áchi ọchattọhk ttar-m k'ẹya.”
16 Vendo, pois, José a Benjamim com eles, disse ao que estava sobre a sua casa: Leva estes varões à casa, e mata reses, e prepara tudo; porque estes varões comerão comigo ao meio-dia.
17 Wa ọtzọhmnọng nwa osi macha Josẹph ọgbaakh-ẹ, otzima ajinọng mba ochina k'ọhọhm kwa Josẹph.
17 E o varão fez como José dissera e o varão levou aqueles varões à casa de José.
18 Mada bẹ apyiri k'ọhọhm kwa Josẹph, ajinọng mba ojora bẹ, bẹ achibhi bi, “Asi mẹ asilva mba p'ewunda bẹ akpa nnam akhe ka mkpa saman bọ, pa bẹ areng abẹ atzima man akwu m'ibe na e. Kẹ oben bi, órima man abẹ, óbiro ọna man ẹfa, óbiro ọbọkha man nnyanyaang saman ọna, óbiro otzima man osi abira pẹ.”
18 Então, temeram aqueles varões, porquanto foram levados à casa de José e diziam: Por causa do dinheiro que da outra vez voltou nos nossos sacos, fomos trazidos aqui, para nos criminar e cair sobre nós, para que nos tome por servos e a nossos jumentos.
19 Mẹ wọ, bẹ afona atza akhebha ọtzọhmnọng kwa Josẹph k'ẹbaakhamma ch'ọhọhm nwuma, agbaakh-ẹ atzim.
19 Por isso, chegaram-se ao varão que estava sobre a casa de José, e falaram com ele à porta da casa.
20 Bẹ aben bi, “Tzotzokhaan itta kwaman, wa mokwu odebh ọchattọhk ma k'ochedengbe.
20 E disseram: Ai! Senhor meu, certamente descemos, dantes, a comprar mantimento;
21 Mada mopyiri k'ibe sa mobhingi, ọnọng-ọnọng on-ore obhik nwuma wani kw'asilva pa otzim odebh ọchattọhk k'ẹmma ch'ẹkpa chẹ ẹtzaanga. Mẹ wọ, motzim bẹ ma bi, morikh e.
21 e aconteceu que, chegando nós à venda e abrindo os nossos sacos, eis que o dinheiro de cada varão estava na boca do seu saco, nosso dinheiro por seu peso; e tornamos a trazê-lo em nossas mãos.
22 Mada mọni ọnọng orong kw'iwa okhe asilva mbonggo ka mkpa saman, motzim asilva adọdọk okwu p'amotzima odebh ọchattọhk ma e.”
22 Também trouxemos outro dinheiro em nossas mãos, para comprar mantimento; não sabemos quem tenha posto o nosso dinheiro nos nossos sacos.
23 Ọtzọhmnọng nwa oben bi, “Tte oningi bọng ojor, odik m'ẹtzaanga kode. Ibinọkpaabyi kwabọng, kw'ode Ibinọkpaabyi kw'otte kwabọng, okk'bọng agbukha ọnanga ka mkpa sabọng. Kaam wa nkk'asilva pabọng atzim adebh ọchattọhk ndọkha.” Mẹ wọ, ọtzọkha ọgbaanotte kwabẹ Simeọn otzima oyin kanya iyaan, ọnang bẹ.
23 E ele disse: Paz seja convosco, não temais; o vosso Deus, e o Deus de vosso pai, vos tem dado um tesouro nos vossos sacos; o vosso dinheiro me chegou a mim. E trouxe-lhes fora a Simeão.
24 Ọtzọhmnọng nwa otzima ajinọng mba odim k'ọhọhm kwa Josẹph, ọnang bẹ asi pa bẹ atzim agbobhi mmo mach'ẹmaana chabẹ ede, obiro ọnang nnyanyaang sabẹ ọchattọhk.
24 Depois, levou o varão aqueles varões à casa de José e deu- lhes água, e lavaram os seus pés; também deu pasto aos seus jumentos.
25 Bẹ ado for ttara nnanga sabẹ atzima atzik ogbe kwa Josẹph opyiri, da bẹ akk'abhaanga bi, sa bẹ awobha mẹ achi ọchattọhk.
25 E prepararam o presente, para quando José viesse ao meio-dia; porque tinham ouvido que ali haviam de comer pão.
26 Mada Josẹph opyiri k'ọhọhm, bẹ atzọkha nnanga nnuma sa bẹ akk'atzima akwu m'ọhọhm, anang-ẹ. Bẹ abira arakha attima otzitzikha fabẹ k'irerek, akhọkha Josẹph ikpokpobha.
26 Vindo, pois, José à casa, trouxeram-lhe ali o presente que estava na sua mão; e inclinaram-se a ele até à terra.
27 Ọbọbh bẹ bi, “Osi bọng yan o? Itta kw'ewunda bọng agbaakh-m odik okhuri, otzim orukhi akpen kẹ o? Ọsẹ-ẹ yan?”
27 E ele lhes perguntou como estavam e disse: Vosso pai, o velho de quem falastes, está bem? Ainda vive?
28 Bẹ abhina bi, “Ọtzọhmnọng kwọ kw'ode otte kwaman otzim orukhi akpen kẹ e, for ibiri igaang-ẹ kẹ e.” Mẹ wọ, bẹ achunga ahokpadim, abira aruri for sabẹ k'irerek, anang Josẹph ikpokpobha.
28 E eles disseram: Bem está o teu servo, nosso pai vive ainda. E abaixaram a cabeça e inclinaram-se.
29 Mada Josẹph otzini chen ore ọgbaanọkka Bẹnjamin, kw'ọkka wani ọmaani bẹ, ọn-obọbh bi, “Agbaanatte nwuma kwabọng kw'ikhakhari kw'ewunda bọng agbaakh-m odik okhuri wọ ma o?” On-oben bi, “Nnwa kwaam, tte Ibinọkpaabyi, ọkhọkh-ọ ọphyaam.”
29 E ele levantou os olhos, e viu a Benjamim, seu irmão, filho de sua mãe, e disse: Este é o vosso irmão mais novo, de quem me falastes? Depois, ele disse: Deus te abençoe, meu filho.
30 Mada Josẹph ore ọgbaanọkka kwẹ bi kpaar, ẹmọng ebir-ẹ ttara inọngkwo s'ifẹ-ẹ k'ettem. Obina m'ẹbhar-ẹbhar oji bẹ mẹ, oyin k'iyaan oror ibe s'obhom ẹmọng. On-ochina k'ẹmaanggọ chẹ ẹtzaanga, ọtza obhom ẹmọng.
30 E José apressou-se, porque o seu íntimo moveu-se para o seu irmão; e procurou onde chorar, e entrou na câmara, e chorou ali.
31 Mada okk'itzitzikha oruma, ofona k'ẹmaanggọ oyin k'iyaan, ọbọkha for sẹ, oben bi, “Bọng bera bẹ ọchattọhk.”
31 Depois, lavou o rosto e saiu; e conteve-se e disse: Ponde pão.
32 Wa bẹ abera Josẹph ọchattọhk fẹ ngọmi, bẹ abera abọgbaanotte ngọmi, bẹ abira abera anọng p'Ijip p'awobh ttara Josẹph ọchattọhk fabẹ ngọmi. Wa kwẹ ode mando okhuri da, anọng p'Ijip atzọk bi, ode ọbhaangi bi, bẹ achi ọchattọhk ibe rani ttara anọng pa Hiburu.
32 E puseram-lhe a ele à parte, e a eles à parte, e aos egípcios que comiam com ele à parte; porque os egípcios não podem comer pão com os hebreus, porquanto é abominação para os egípcios.
33 Wa bẹ ahokhi votte mba ẹwọr atzor k'ọgbọ kwa bẹ ade, ttẹwọr k'ocheden maa apyiri k'okpong-nnam kwabẹ. Wa bẹ an-abhakhi akkeri ayok, odik okkoni bẹ k'odem kwa bẹ areng ahok bẹ ẹwọr, atzor k'ọgbọ.
33 E assentaram-se diante dele, o primogênito segundo a sua primogenitura e o menor segundo a sua menoridade; do que os varões se maravilhavam entre si.
34 K'ogbe kwa bẹ akkem ọchattọhk f'ofon k'okpokkoro kwa Josẹph, ekkema cha Bẹnjamin ẹhaabh igbe izen ẹyọhnga ch'ayok biphyir. Wa bẹ biphyir achi ọchattọhk, abira agwo atzuk ttara Josẹph, maa ettem ẹdaam ọnọng kpenamkpen.
34 E apresentou-lhe as porções que estavam diante dele; porém a porção de Benjamim era cinco vezes maior do que a de qualquer deles. E eles beberam e se regalaram com ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.