Gênesis 42

mfo (MFO) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Mada Jekọb ọbhaang bi, ọchattọhk owobh k'Ijip, ọbọbh va pẹ p'ijinọng bi, “Ode yan kwa bọng atzima am-abe akkeri ayok k'ikkokkon o?”
1 Jacó, sabendo que havia trigo no Egito, disse aos seus filhos: "Por que estais olhando uns para os outros?
2 On-ochina ororo oben bẹ bi, “Kaam nkk'mmaanga bi, ọchattọhk owobh k'ẹkhọma ch'Ijip. Bọng hakha atza adebh ọchattọhk atzima akwu mochi, ifha moning ope k'okwo.”
2 Eu soube que há trigo no Egito. Descei lá e comprai-o para nós; poderemos assim viver e escaparemos à morte."
3 Mẹ wọ, votte pa Josẹph anọng-ho jobh abina achina k'Ijip bi, bẹ atza adebh ọchattọhk.
3 E os dez irmãos de José desceram ao Egito para comprar trigo.
4 Yina, wa Jekọb Bẹnjamin kw'ode ọgbaanọkka kwa Josẹph ọbọhk kotte bi, ọtzọn abọgbaanotte abẹ, okhuri da ojor-ẹ bi, itzama ifha itto ikhebh-ẹ.
4 Jacó não deixou partir com seus irmãos Benjamim, irmão de José, "com medo, pensava ele, de que lhe acontecesse alguma desgraça."
5 Mẹ wọ, wa va pa Jekọb attar k'ẹkhaan ch'anọng p'achin k'Ijip bi, bẹ atza adebh ọchattọhk, okhuri da iwa okwo f'ideden obiro owobha k'ẹkhọma cha Kenaan.
5 Os filhos de Israel chegaram, pois, no meio de uma multidão de outros para comprar víveres, porque a fome reinava na terra de Canaã.
6 M'ogbe nwuma, wa Josẹph on-otzim ededen k'Ijip, obiro ode ọnọng kw'om-okpe ọchattọhk ọnang anọng biphyir. Mẹ wọ, mada votte pa Josẹph apyiri k'Ijip, bẹ arakha attima otzitzikha fabẹ k'irerek k'ikpokpobha.
6 José era o governador de toda a região, e era ele quem vendia o trigo a todo o mundo. Desde sua chegada, os irmãos de José prostraram-se diante dele com o rosto por terra.
7 Mada Josẹph ore votte pẹ bi kpaar otzin bẹ. Yina, wa osi nkkari bi bẹ kotzini, on-otzima ọwọhng kw'ọgaang-ọgaangi ọgbaak bẹ atzim, ọbọbh bẹ bi, “Bọng afon man akwu ma?”
7 José reconheceu-os imediatamente, mas, comportando-se com eles como um estrangeiro, disse-lhes com rudeza: "Donde vindes?" "Da terra de Canaã, responderam eles, para comprar víveres."
8 Kaambi ode bi wa Josẹph okk'votte pẹ otzina, wa bẹ kẹ katzini.
8 Foi assim que José reconheceu a seus irmãos, mas eles não o reconheceram.
9 Mẹ wọ, Josẹph ojima ọdachen f'iwa ọkk'ọttaara okhuri bẹ, on-oben bẹ bi, “Bọng ade nttọ, bọng akk'akwa bi, akwu arom obhon kwaman, ifha bọng aronga irinikhum s'irerek saman.”
9 E lembrava-se dos sonhos que tivera outrora a respeito deles; disse-lhes: "Vós sois espiões: viestes explorar os pontos fracos do país."
10 Bẹ abhina bi, “Mma e, itta kwaman, kwẹ mando kode. Atzọhmnọng pọ akwu bi, akwu adebh ọchattọhk.
10 "Não, meu senhor, responderam, teus servos vieram comprar víveres.
11 Man biphyir mode ajinọng p'afon k'otte wani. Atzọhmnọng pọ agbaakhi odik-ọkka e, man nttọ kode e.”
11 Somos todos filhos dum mesmo pai, somos gente honesta; teus servos não são espiões."
12 Josẹph oben bẹ bi, “Ibhora! Bọng akwu bi, akwu aronga irinikhum s'irerek saman.”
12 "Não é verdade -, disse-lhes ele, viestes explorar os pontos fracos do país."
13 Bẹ an-abhina bi, “Itta, iwa maman atzọhmnọng pọ mode anọng jobh obhiri afa, p'otte wani kw'orukhi ka Kenaan obhoni e. Okpong-nnam kwaman owobh kẹ ttara otte kwaman e, yina, oyok wani k'ottem kwa man anọng jobh obhiri afa, k'akpen dọk kode.”
13 Eles responderam: "Somos doze irmãos, filhos dum mesmo pai, na terra de Canaã. O mais novo está agora em casa de nosso pai, o outro já não existe."
14 Josẹph ochina ororo oben bẹ bi, “Odik nwa ode macha mgbaakhi bọng bi, bọng ade nttọ!
14 José disse-lhes: "É bem como eu disse: sois espiões.
15 Ifha ode mẹ moronga odik-ọkka, eyoma chabọng éde bi, bọng atza atzima okpong-nnam kwabọng atzima akwu. Kaam nwọhngi ttara akpen pa Phero bi, kw'oyongi bi bọng asi mando, bọng kábhana e.
15 Sereis, aliás, postos à prova: pela vida do faraó, não saireis daqui antes que tenha vindo vosso irmão mais novo.
16 Bọng dọhm ọnọng wani k'ottem kwabọng ọkpa nnam, ọtza otzima okpong-nnam nwuma kwabọng okwu, ayok mbangga awobha ka mgbakkọhbh maa bẹ akhuna akhebha bọng ma, ifha moyoma bọng ore sa bọng am-agbaak odik-ọkkakka. Idikha oni mando ode, nwọhngi ttara akpen pa Phero bi, bọng ade nttọ!”
16 Mandai um de vós buscá-lo; enquanto isso, ficareis prisioneiros. Vossas palavras serão assim provadas, e veremos se dissestes a verdade. Do contrário, pela vida do faraó, sois espiões!"
17 Mando kw'ọtzọk bẹ biphyir ọgbak k'iwu ittaan.
17 E mandou metê-los numa prisão durante três dias.
18 Ottong iwu ittaan nnuma, Josẹph oben bẹ bi, “Kaam ngaam ojora f'Ibinọkpaabyi e. Bọng si macha mgbaakhi, ifha bọng aruk akpen.
18 No terceiro dia, José disse-lhes: "Fazei isto, e vivereis, porque sou cheio do temor a Deus.
19 Idikha bọng ade anọng p'am-agbaak odik-ọkka, bọng tte ọnọng wani k'ottem kwabọng owobha mgbakkọhbh ma, ifha ayok atzọkha ọchattọhk fa bọng akk'adebha, achena anọng pabọng ka nhọhmmọr, p'ayim okwo kẹ.
19 Se sois gente de bem, que um dentre vós fique detido em prisão; e os outros partam levando o trigo para alimentar vossas famílias.
20 Yina nkhera bi, bọng ibhora kasi, ifha bọng aning abira ape, bọng akhaambi atza atzima okpong-nnam kwabọng achen-m.” Wa bẹ akhera asi mach'obeni bẹ.
20 Trazei-me então vosso irmão mais novo, para que eu possa verificar a verdade de vossas palavras, e não morrereis." Foi o que fizeram.
21 Bẹ an-abhakhi aben ayok bi, “K'odik ọkkọkka, oponga-pyibha nwa kw'am-ọtzọk ma, ofon k'itzama s'iwa mosi ọnang ọgbaanọtte kwaman e. Mojim odem kw'iwa odik nwuma ọmmẹ-ẹ kẹ, ọmaana odem kw'iwa om-okhukhi man bi, mọkkaan-ẹ. Yina, wa ọnọng kw'oyong-ẹ itzọhng kode, kẹ wọ osi mokk'ọmmamma ọtzọkha.”
21 Disseram uns aos outros: "Em verdade, expiamos o crime cometido contra o nosso irmão, porque víamos a angústia de sua alma quando ele nos suplicava, e não o escutamos! Eis por que veio sobre nós esta desgraça!"
22 Reubẹn obhina bẹ bi, “Wa bọng itzọhng kindọri bi, bọng aningi nnwa nwa itzama asi? Yina, ọnọng kw'iwa oyong-m itzọhng kode. Bọng na tzọkha mẹ ttaakhi khi, mọkhaambi da more ọmmamma k'eho cha nnwa nwa.”
22 "Não vos tinha eu dito, disse-lhes Rubem, para não pecardes contra o menino? Não quisestes ouvir-me, e eis agora que nos é reclamado o seu sangue!"
23 Mada bẹ am-agbaak idik nna mẹ biphyir, bẹ karong bi Josẹph ọm-ọbhaang bẹ, okhuri da iwa om-otzima ọbhakh-ebhon ọgbaak bẹ atzim.
23 Ora, não sabiam que José os compreendia, porque lhes tinha falado por meio de um intérprete.
24 Wa Josẹph on-obina oji bẹ mẹ da bẹ awobh, ọtza obhom ẹmọng, yina ọn-ọkpa nnam okhebha bẹ k'ibe sa bẹ awobh, obiro ọgbaak bẹ atzim. Ọbọkha Simeọn m'ottem kw'ayok ọdabh ndik m'itzitzikha sabẹ.
24 E José afastou-se deles para chorar. Voltou em seguida e falou-lhes; e escolheu Simeão, ao qual mandou prender na presença deles.
25 Mẹ wọ, Josẹph ọnang anọng pẹ ẹfa bi, bẹ atza akhe anọng mba abọkpa ka mkpa sabẹ atzim akwu, bẹ abira akpa nnam arik agbukha p'ọnọng-ọnọng otzim odebh abọkpa k'ẹkpa chẹ, bẹ abira attara ọchattọhk f'anọng mba achi k'eden. Mada bẹ akk'mando asa,
25 José ordenou depois que se enchessem de trigo os seus sacos, e que se pusesse o dinheiro de cada um em seu saco de viagem, e também que se lhes dessem provisões para o caminho: assim foi feito.
26 anọng mba atzọkha ọchattọhk fa bẹ akk'bẹ ananga adabh ka nnyanyaang sabẹ abhana.
26 Eles carregaram o trigo sobre os seus jumentos e partiram.
27 Mada abẹ apyiri k'ibe sa bẹ abhingi da erungi epyi, oyok wani ọchaari ẹkpa chẹ ifha ọnang ẹnyanyaang chẹ ọchattọhk, on-ore asilva pẹ k'ẹkpa chẹ ẹtzaanga.
27 Na estalagem, abrindo um deles o seu saco para dar de comer ao seu jumento, viu que o seu dinheiro estava na boca do saco.
28 Ọgbaak ayok bi, “Bẹ akk'asilva paam arikha e, kkeri bẹ k'ẹkpa chaam e.” Mada bẹ abhaang odik kw'oyok ọgbaakhi bẹ, nttem iyọhn bẹ, ojora osi bẹ, bẹ afọhni abọbh ayok bi, “Ma bọng odik wọ kw'Ibinọkpaabyi osi man ma o?”
28 "Devolveram-me o meu dinheiro, disse ele aos seus irmãos; ei-lo aqui no meu saco!" Desfaleceu-se-lhes o coração, e, tomados de espanto, disseram uns aos outros: "Que é isto que Deus nos fez?"
29 Mada abẹ akwu apyiri k'ẹkhọma cha Kenaan, bẹ agbaak otte kwabẹ Jekọb, odik kpenamkpen kw'ọkk'ọtta okhebha bẹ k'orenga kwa bẹ atza, aben bi,
29 Voltaram para junto de Jacó, seu pai, na terra de Canaã, e contaram-lhe nestes termos tudo o que lhes tinha acontecido:
30 “Ojinọng kw'ọdabhi obhon nwuma ọkkaam-ọkkaam, obiro ọtzọkha man macha nttọ, sa nkwu bi, nkwu nnom irek nnuma.
30 "O homem que governa o país nos falou asperamente e nos tomou por espiões.
31 Yina, mọgbaakh-ẹ bi, ‘Mode anọng ọkkọkka, man nttọ kode.
31 Dissemos-lhe que éramos gente honesta, e não espiões;
32 Wa mode votte jobh obhiri afa e, va p'otte wani obhoni. Yina, oyok wani k'ottem kwa man anọng-ho jobh obhiri afa, k'akpen dọk kode. Okpong-nnam kwaman wọ on-owobh k'ẹkhọma cha Kenaan ttara otte kwaman.’
32 que éramos doze irmãos, filhos dum mesmo pai, dos quais um já não existia mais, e o mais novo estava no momento com nosso pai, na terra de Canaã.
33 “Mẹ wọ, ojinọng kw'otzim ededen ch'irek nnuma, oben man bi, ‘Odem kwa kẹ otzima oronga sa mode anọng ọkkọkka ode bi, bọng tte ọnọng wani ọbọhk k'ottem kwabọng, owobha ma ttar-m, ifha ayok mbangga atzọkha ọchattọhk achena anọng pa nhọhmmọr sabẹ, s'iwobh k'okwo f'ideden.
33 O governador do país disse-nos: por isso reconhecerei se sois gente de bem: deixai junto de mim um de vossos irmãos, levai o trigo que precisais para alimentar vossas famílias, e parti.
34 Kw'oyongi bi motzim okpong-nnam kwaman ochen-ẹ, kẹ kókhera bi, man nttọ kode, kóbiro okhera bi, mode anọng ọkkọkka. Amokk'mando ọsa, kẹ ótte ọgbaanọtte kwaman ọbọhk otte ọnang man, ifha mobiro ofha órenga mphya m'irek nnuma.’ ”
34 Conduzir-me-eis então vosso irmão mais novo: assim saberei que não sois espiões, mas gente honesta. Eu vos devolverei então vosso irmão, e podereis negociar no país."
35 Mada abẹ an-awọhn ekpo py'ewobh ka mkpa sa bẹ atzim akhuna, ọnọng-ọnọng on-ore ikwa sẹ sa silva s'ira otzim odebh abọkpa k'ẹkpa chẹ ẹtzaanga. Mada bẹ biphyir ọmaana otte kwabẹ an-abira are ọkwa fa silva fa bẹ arọbh ka mkpa sabẹ, ojora osi bẹ biphyir.
35 E, esvaziando os seus sacos, eis que o pacote de dinheiro de cada um se encontrava em seu saco. Quando eles e seu pai viram seu dinheiro, tiveram medo.
36 Mẹ wọ, otte kwabẹ Jekọb oben bẹ bi, “Bọng akk'aam va paam arama. Josẹph ọmaana Simeọn k'akpen dọk kade, ma, bọng an-abira akwu bi akwu atzọkha Bẹnjamin atzima afona. Idik nna biphyir itto ikhebha kaam mancheni!”
36 Jacó disse-lhes: "Vós me tirais os meus filhos! José já não existe, Simeão tampouco, e quereis me tomar ainda Benjamim! Tudo vem cair sobre mim!"
37 Mẹ wọ e, Reubẹn oben otte bi, “Tte Bẹnjamin ọbọhk anang-m, kaam ndima va paam afa, ndera eho chẹ, idikha kaam nnẹ-ẹ ndim ngwuna nchen-ọ. Ọttọhk kpenamkpen f'ọdaakh-ọ bi asi va paam, si bẹ.”
37 Rubem disse-lhe: "Tira a vida aos meus dois filhos, se eu não te reconduzir Benjamim! Confia-o a mim: eu to reconduzirei."
38 Yina, Jekọb obhina bi, “Kaam nnwa kwaam, ọbọhk kintte nnang bọng, okhuri bi, ọgbaanọkka kwẹ ọkk'ọpa, on-orik kẹ-khẹ. Idikha itzama kpenamkpen itto ikhebh-ẹ k'orenga kwa bọng átza, mẹ wọ ode bi, bọng ánọhng-m m'atzam mba ka nkwu-osisi.”
38 "Meu filho, tornou Jacó, não descerá convosco, porque seu irmão morreu, e só resta ele. Se lhe acontecesse um acidente nesta viagem que ides fazer, faríeis descer os meus cabelos brancos à habitação dos mortos, sob o peso da dor."

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 42, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.