Gênesis 42

mfo (MFO) vs BKJ

Sair da comparação
1 Mada Jekọb ọbhaang bi, ọchattọhk owobh k'Ijip, ọbọbh va pẹ p'ijinọng bi, “Ode yan kwa bọng atzima am-abe akkeri ayok k'ikkokkon o?”
1 Ora, quando Jacó viu que havia trigo no Egito, Jacó disse a seus filhos: Por que ficais olhando uns para os outros?
2 On-ochina ororo oben bẹ bi, “Kaam nkk'mmaanga bi, ọchattọhk owobh k'ẹkhọma ch'Ijip. Bọng hakha atza adebh ọchattọhk atzima akwu mochi, ifha moning ope k'okwo.”
2 E ele disse: Eis que eu ouvi que há trigo no Egito; descei para lá e comprai para nós dali, para que vivamos, e não morramos.
3 Mẹ wọ, votte pa Josẹph anọng-ho jobh abina achina k'Ijip bi, bẹ atza adebh ọchattọhk.
3 E os dez irmãos de José desceram para comprar trigo no Egito.
4 Yina, wa Jekọb Bẹnjamin kw'ode ọgbaanọkka kwa Josẹph ọbọhk kotte bi, ọtzọn abọgbaanotte abẹ, okhuri da ojor-ẹ bi, itzama ifha itto ikhebh-ẹ.
4 Mas a Benjamim, irmão de José, Jacó não enviou com seus irmãos, pois ele disse: Para que porventura não lhe aconteça alguma desgraça.
5 Mẹ wọ, wa va pa Jekọb attar k'ẹkhaan ch'anọng p'achin k'Ijip bi, bẹ atza adebh ọchattọhk, okhuri da iwa okwo f'ideden obiro owobha k'ẹkhọma cha Kenaan.
5 E os filhos de Israel vieram comprar trigo entre os que vieram, porque a fome estava na terra de Canaã.
6 M'ogbe nwuma, wa Josẹph on-otzim ededen k'Ijip, obiro ode ọnọng kw'om-okpe ọchattọhk ọnang anọng biphyir. Mẹ wọ, mada votte pa Josẹph apyiri k'Ijip, bẹ arakha attima otzitzikha fabẹ k'irerek k'ikpokpobha.
6 E José era o governador da terra, e era ele que vendia a todas as pessoas da terra; e os irmãos de José vieram, e se curvaram diante dele com sua face em terra.
7 Mada Josẹph ore votte pẹ bi kpaar otzin bẹ. Yina, wa osi nkkari bi bẹ kotzini, on-otzima ọwọhng kw'ọgaang-ọgaangi ọgbaak bẹ atzim, ọbọbh bẹ bi, “Bọng afon man akwu ma?”
7 E José viu seus irmãos, e ele os reconheceu, mas se fez de estranho para eles, e falou asperamente com eles. E ele lhes disse: De onde vindes? E eles disseram: Da terra de Canaã para comprar alimento.
8 Kaambi ode bi wa Josẹph okk'votte pẹ otzina, wa bẹ kẹ katzini.
8 E José reconheceu seus irmãos, mas eles não o reconheceram.
9 Mẹ wọ, Josẹph ojima ọdachen f'iwa ọkk'ọttaara okhuri bẹ, on-oben bẹ bi, “Bọng ade nttọ, bọng akk'akwa bi, akwu arom obhon kwaman, ifha bọng aronga irinikhum s'irerek saman.”
9 E José lembrou-se dos sonhos que havia sonhado sobre eles, e lhes disse: Sois espiões. Viestes para ver a nudez da terra.
10 Bẹ abhina bi, “Mma e, itta kwaman, kwẹ mando kode. Atzọhmnọng pọ akwu bi, akwu adebh ọchattọhk.
10 E eles lhe disseram: Não, meu senhor, mas para comprar alimento vieram teus servos.
11 Man biphyir mode ajinọng p'afon k'otte wani. Atzọhmnọng pọ agbaakhi odik-ọkka e, man nttọ kode e.”
11 Somos todos filhos de um homem; somos homens verdadeiros; teus servos não são espiões.
12 Josẹph oben bẹ bi, “Ibhora! Bọng akwu bi, akwu aronga irinikhum s'irerek saman.”
12 E ele lhes disse: Não, mas para ver a nudez da terra é que viestes.
13 Bẹ an-abhina bi, “Itta, iwa maman atzọhmnọng pọ mode anọng jobh obhiri afa, p'otte wani kw'orukhi ka Kenaan obhoni e. Okpong-nnam kwaman owobh kẹ ttara otte kwaman e, yina, oyok wani k'ottem kwa man anọng jobh obhiri afa, k'akpen dọk kode.”
13 E eles disseram: Teus servos são doze irmãos, os filhos de um homem na terra de Canaã. E eis que o mais jovem está hoje com nosso pai, e um não está.
14 Josẹph ochina ororo oben bẹ bi, “Odik nwa ode macha mgbaakhi bọng bi, bọng ade nttọ!
14 E José lhes disse: Foi isso que eu vos falei, dizendo: Sois espiões.
15 Ifha ode mẹ moronga odik-ọkka, eyoma chabọng éde bi, bọng atza atzima okpong-nnam kwabọng atzima akwu. Kaam nwọhngi ttara akpen pa Phero bi, kw'oyongi bi bọng asi mando, bọng kábhana e.
15 Por isto sereis provados: Pela vida de Faraó não saireis daqui, a não ser que vosso irmão mais jovem venha para cá.
16 Bọng dọhm ọnọng wani k'ottem kwabọng ọkpa nnam, ọtza otzima okpong-nnam nwuma kwabọng okwu, ayok mbangga awobha ka mgbakkọhbh maa bẹ akhuna akhebha bọng ma, ifha moyoma bọng ore sa bọng am-agbaak odik-ọkkakka. Idikha oni mando ode, nwọhngi ttara akpen pa Phero bi, bọng ade nttọ!”
16 Enviai um de vós, e que ele traga vosso irmão, e vós sereis mantidos na prisão, para que vossas palavras sejam provadas, se há alguma verdade em vós. Ou senão pela vida de Faraó, verdadeiramente sois espiões.
17 Mando kw'ọtzọk bẹ biphyir ọgbak k'iwu ittaan.
17 E ele os colocou todos juntos na prisão por três dias.
18 Ottong iwu ittaan nnuma, Josẹph oben bẹ bi, “Kaam ngaam ojora f'Ibinọkpaabyi e. Bọng si macha mgbaakhi, ifha bọng aruk akpen.
18 E José lhes disse no terceiro dia: Fazei isto, e vivei, pois eu temo a Deus:
19 Idikha bọng ade anọng p'am-agbaak odik-ọkka, bọng tte ọnọng wani k'ottem kwabọng owobha mgbakkọhbh ma, ifha ayok atzọkha ọchattọhk fa bọng akk'adebha, achena anọng pabọng ka nhọhmmọr, p'ayim okwo kẹ.
19 Se sois homens verdadeiros, deixai que um de vossos irmãos fique preso na casa de vossa prisão. Ide vós, levai trigo para a fome de suas casas,
20 Yina nkhera bi, bọng ibhora kasi, ifha bọng aning abira ape, bọng akhaambi atza atzima okpong-nnam kwabọng achen-m.” Wa bẹ akhera asi mach'obeni bẹ.
20 mas trazei-me vosso irmão mais jovem. Assim, vossas palavras serão verificadas, e vós não morrereis. E assim eles fizeram.
21 Bẹ an-abhakhi aben ayok bi, “K'odik ọkkọkka, oponga-pyibha nwa kw'am-ọtzọk ma, ofon k'itzama s'iwa mosi ọnang ọgbaanọtte kwaman e. Mojim odem kw'iwa odik nwuma ọmmẹ-ẹ kẹ, ọmaana odem kw'iwa om-okhukhi man bi, mọkkaan-ẹ. Yina, wa ọnọng kw'oyong-ẹ itzọhng kode, kẹ wọ osi mokk'ọmmamma ọtzọkha.”
21 E eles disseram uns aos outros: Somos realmente culpados a respeito do nosso irmão, quando vimos a angústia da sua alma, quando nos implorou, e não o escutamos; por isso veio essa desgraça sobre nós.
22 Reubẹn obhina bẹ bi, “Wa bọng itzọhng kindọri bi, bọng aningi nnwa nwa itzama asi? Yina, ọnọng kw'iwa oyong-m itzọhng kode. Bọng na tzọkha mẹ ttaakhi khi, mọkhaambi da more ọmmamma k'eho cha nnwa nwa.”
22 E Rúben lhes respondeu, dizendo: Não vos falei, dizendo: Não pequeis contra o menino, e vós não ouvistes? Por isso, eis que o seu sangue também é requerido.
23 Mada bẹ am-agbaak idik nna mẹ biphyir, bẹ karong bi Josẹph ọm-ọbhaang bẹ, okhuri da iwa om-otzima ọbhakh-ebhon ọgbaak bẹ atzim.
23 E eles não sabiam que José os entendia, pois ele falava com eles por meio de um intérprete.
24 Wa Josẹph on-obina oji bẹ mẹ da bẹ awobh, ọtza obhom ẹmọng, yina ọn-ọkpa nnam okhebha bẹ k'ibe sa bẹ awobh, obiro ọgbaak bẹ atzim. Ọbọkha Simeọn m'ottem kw'ayok ọdabh ndik m'itzitzikha sabẹ.
24 E ele se afastou deles, e chorou, e voltou a eles novamente, e falou com eles, e tomou deles Simeão, e o amarrou diante dos seus olhos.
25 Mẹ wọ, Josẹph ọnang anọng pẹ ẹfa bi, bẹ atza akhe anọng mba abọkpa ka mkpa sabẹ atzim akwu, bẹ abira akpa nnam arik agbukha p'ọnọng-ọnọng otzim odebh abọkpa k'ẹkpa chẹ, bẹ abira attara ọchattọhk f'anọng mba achi k'eden. Mada bẹ akk'mando asa,
25 Então José ordenou que enchessem de trigo seus sacos, e que devolvessem a cada homem seu dinheiro, a cada um em seu saco, e que lhes dessem provisão para o caminho. E assim lhes fizeram.
26 anọng mba atzọkha ọchattọhk fa bẹ akk'bẹ ananga adabh ka nnyanyaang sabẹ abhana.
26 E eles carregaram os seus jumentos com trigo, e partiram dali.
27 Mada abẹ apyiri k'ibe sa bẹ abhingi da erungi epyi, oyok wani ọchaari ẹkpa chẹ ifha ọnang ẹnyanyaang chẹ ọchattọhk, on-ore asilva pẹ k'ẹkpa chẹ ẹtzaanga.
27 E quando um deles abriu o seu saco para dar forragem ao seu jumento na hospedaria, ele viu o seu dinheiro, pois eis que estava na boca do seu saco.
28 Ọgbaak ayok bi, “Bẹ akk'asilva paam arikha e, kkeri bẹ k'ẹkpa chaam e.” Mada bẹ abhaang odik kw'oyok ọgbaakhi bẹ, nttem iyọhn bẹ, ojora osi bẹ, bẹ afọhni abọbh ayok bi, “Ma bọng odik wọ kw'Ibinọkpaabyi osi man ma o?”
28 E ele disse a seus irmãos: Meu dinheiro foi devolvido, e eis que está no meu saco. E o coração deles desfaleceu, e eles ficaram temerosos, dizendo uns aos outros: O que é isto que Deus nos fez?
29 Mada abẹ akwu apyiri k'ẹkhọma cha Kenaan, bẹ agbaak otte kwabẹ Jekọb, odik kpenamkpen kw'ọkk'ọtta okhebha bẹ k'orenga kwa bẹ atza, aben bi,
29 E eles vieram a Jacó, seu pai, à terra de Canaã, e lhe contaram tudo que lhes acontecera, dizendo:
30 “Ojinọng kw'ọdabhi obhon nwuma ọkkaam-ọkkaam, obiro ọtzọkha man macha nttọ, sa nkwu bi, nkwu nnom irek nnuma.
30 O homem, que é o senhor da terra, falou asperamente conosco, e nos tomou por espiões da terra.
31 Yina, mọgbaakh-ẹ bi, ‘Mode anọng ọkkọkka, man nttọ kode.
31 E lhe dissemos: Somos homens verdadeiros, não somos espiões;
32 Wa mode votte jobh obhiri afa e, va p'otte wani obhoni. Yina, oyok wani k'ottem kwa man anọng-ho jobh obhiri afa, k'akpen dọk kode. Okpong-nnam kwaman wọ on-owobh k'ẹkhọma cha Kenaan ttara otte kwaman.’
32 somos doze irmãos, filhos de nosso pai; um não está, e o mais jovem está hoje com nosso pai na terra de Canaã.
33 “Mẹ wọ, ojinọng kw'otzim ededen ch'irek nnuma, oben man bi, ‘Odem kwa kẹ otzima oronga sa mode anọng ọkkọkka ode bi, bọng tte ọnọng wani ọbọhk k'ottem kwabọng, owobha ma ttar-m, ifha ayok mbangga atzọkha ọchattọhk achena anọng pa nhọhmmọr sabẹ, s'iwobh k'okwo f'ideden.
33 E o homem, senhor da terra, nos disse: Por isto eu saberei que sois homens verdadeiros: Deixai um de vossos irmãos aqui comigo, e levai alimento para a fome de vossas famílias, e parti.
34 Kw'oyongi bi motzim okpong-nnam kwaman ochen-ẹ, kẹ kókhera bi, man nttọ kode, kóbiro okhera bi, mode anọng ọkkọkka. Amokk'mando ọsa, kẹ ótte ọgbaanọtte kwaman ọbọhk otte ọnang man, ifha mobiro ofha órenga mphya m'irek nnuma.’ ”
34 Trazei-me vosso irmão mais jovem. Então eu saberei que não sois espiões, mas que sois homens verdadeiros. Assim eu vos entregarei vosso irmão, e negociareis na terra.
35 Mada abẹ an-awọhn ekpo py'ewobh ka mkpa sa bẹ atzim akhuna, ọnọng-ọnọng on-ore ikwa sẹ sa silva s'ira otzim odebh abọkpa k'ẹkpa chẹ ẹtzaanga. Mada bẹ biphyir ọmaana otte kwabẹ an-abira are ọkwa fa silva fa bẹ arọbh ka mkpa sabẹ, ojora osi bẹ biphyir.
35 E aconteceu que, quando eles esvaziaram seus sacos, eis que cada homem tinha o seu pacote de dinheiro no seu saco; e quando eles e seu pai viram os seus pacotes de dinheiro, ficaram temerosos.
36 Mẹ wọ, otte kwabẹ Jekọb oben bẹ bi, “Bọng akk'aam va paam arama. Josẹph ọmaana Simeọn k'akpen dọk kade, ma, bọng an-abira akwu bi akwu atzọkha Bẹnjamin atzima afona. Idik nna biphyir itto ikhebha kaam mancheni!”
36 E Jacó, seu pai, disse-lhes: Vós me privastes de meus filhos: José não está, e Simeão não está, e ainda quereis tomar Benjamim. Todas estas coisas estão contra mim.
37 Mẹ wọ e, Reubẹn oben otte bi, “Tte Bẹnjamin ọbọhk anang-m, kaam ndima va paam afa, ndera eho chẹ, idikha kaam nnẹ-ẹ ndim ngwuna nchen-ọ. Ọttọhk kpenamkpen f'ọdaakh-ọ bi asi va paam, si bẹ.”
37 E Rúben falou com seu pai, dizendo: Mata meus dois filhos, se eu não o trouxer a ti. Entrega-o em minha mão, e eu o trarei para ti novamente.
38 Yina, Jekọb obhina bi, “Kaam nnwa kwaam, ọbọhk kintte nnang bọng, okhuri bi, ọgbaanọkka kwẹ ọkk'ọpa, on-orik kẹ-khẹ. Idikha itzama kpenamkpen itto ikhebh-ẹ k'orenga kwa bọng átza, mẹ wọ ode bi, bọng ánọhng-m m'atzam mba ka nkwu-osisi.”
38 E ele disse: Meu filho não descerá convosco, pois seu irmão está morto, e ele foi deixado só. Se alguma desgraça cair sobre ele no caminho em que fordes, então, com tristeza, levareis meus cabelos grisalhos à sepultura.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 42, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.