Gênesis 42

mfo (MFO) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Mada Jekọb ọbhaang bi, ọchattọhk owobh k'Ijip, ọbọbh va pẹ p'ijinọng bi, “Ode yan kwa bọng atzima am-abe akkeri ayok k'ikkokkon o?”
1 Vendo então Jacó que havia mantimento no Egito, disse a seus filhos: Por que estais olhando uns para os outros?
2 On-ochina ororo oben bẹ bi, “Kaam nkk'mmaanga bi, ọchattọhk owobh k'ẹkhọma ch'Ijip. Bọng hakha atza adebh ọchattọhk atzima akwu mochi, ifha moning ope k'okwo.”
2 Disse mais: Eis que tenho ouvido que há mantimentos no Egito; descei para lá, e comprai-nos dali, para que vivamos e não morramos.
3 Mẹ wọ, votte pa Josẹph anọng-ho jobh abina achina k'Ijip bi, bẹ atza adebh ọchattọhk.
3 Então desceram os dez irmãos de José, para comprarem trigo no Egito.
4 Yina, wa Jekọb Bẹnjamin kw'ode ọgbaanọkka kwa Josẹph ọbọhk kotte bi, ọtzọn abọgbaanotte abẹ, okhuri da ojor-ẹ bi, itzama ifha itto ikhebh-ẹ.
4 A Benjamim, porém, irmão de José, não enviou Jacó com os seus irmãos, porque dizia: Para que lhe não suceda, porventura, algum desastre.
5 Mẹ wọ, wa va pa Jekọb attar k'ẹkhaan ch'anọng p'achin k'Ijip bi, bẹ atza adebh ọchattọhk, okhuri da iwa okwo f'ideden obiro owobha k'ẹkhọma cha Kenaan.
5 Assim, entre os que iam lá foram os filhos de Israel para comprar, porque havia fome na terra de Canaã.
6 M'ogbe nwuma, wa Josẹph on-otzim ededen k'Ijip, obiro ode ọnọng kw'om-okpe ọchattọhk ọnang anọng biphyir. Mẹ wọ, mada votte pa Josẹph apyiri k'Ijip, bẹ arakha attima otzitzikha fabẹ k'irerek k'ikpokpobha.
6 José, pois, era o governador daquela terra; ele vendia a todo o povo da terra; e os irmãos de José chegaram e inclinaram-se a ele, com o rosto em terra.
7 Mada Josẹph ore votte pẹ bi kpaar otzin bẹ. Yina, wa osi nkkari bi bẹ kotzini, on-otzima ọwọhng kw'ọgaang-ọgaangi ọgbaak bẹ atzim, ọbọbh bẹ bi, “Bọng afon man akwu ma?”
7 E José, vendo os seus irmãos, conheceu-os; porém mostrou-se estranho para com eles, e falou-lhes asperamente, e disse-lhes: De onde vindes? E eles disseram: Da terra de Canaã, para comprarmos mantimento.
8 Kaambi ode bi wa Josẹph okk'votte pẹ otzina, wa bẹ kẹ katzini.
8 José, pois, conheceu os seus irmãos; mas eles não o conheceram.
9 Mẹ wọ, Josẹph ojima ọdachen f'iwa ọkk'ọttaara okhuri bẹ, on-oben bẹ bi, “Bọng ade nttọ, bọng akk'akwa bi, akwu arom obhon kwaman, ifha bọng aronga irinikhum s'irerek saman.”
9 Então José lembrou-se dos sonhos que havia tido deles e disse-lhes: Vós sois espias, e viestes para ver a nudez da terra.
10 Bẹ abhina bi, “Mma e, itta kwaman, kwẹ mando kode. Atzọhmnọng pọ akwu bi, akwu adebh ọchattọhk.
10 E eles lhe disseram: Não, senhor meu; mas teus servos vieram comprar mantimento.
11 Man biphyir mode ajinọng p'afon k'otte wani. Atzọhmnọng pọ agbaakhi odik-ọkka e, man nttọ kode e.”
11 Todos nós somos filhos de um mesmo homem; somos homens de retidão; os teus servos não são espias.
12 Josẹph oben bẹ bi, “Ibhora! Bọng akwu bi, akwu aronga irinikhum s'irerek saman.”
12 E ele lhes disse: Não; antes viestes para ver a nudez da terra.
13 Bẹ an-abhina bi, “Itta, iwa maman atzọhmnọng pọ mode anọng jobh obhiri afa, p'otte wani kw'orukhi ka Kenaan obhoni e. Okpong-nnam kwaman owobh kẹ ttara otte kwaman e, yina, oyok wani k'ottem kwa man anọng jobh obhiri afa, k'akpen dọk kode.”
13 E eles disseram: Nós, teus servos, somos doze irmãos, filhos de um homem na terra de Canaã; e eis que o mais novo está com nosso pai hoje; mas um já não existe.
14 Josẹph ochina ororo oben bẹ bi, “Odik nwa ode macha mgbaakhi bọng bi, bọng ade nttọ!
14 Então lhes disse José: Isso é o que vos tenho dito, sois espias;
15 Ifha ode mẹ moronga odik-ọkka, eyoma chabọng éde bi, bọng atza atzima okpong-nnam kwabọng atzima akwu. Kaam nwọhngi ttara akpen pa Phero bi, kw'oyongi bi bọng asi mando, bọng kábhana e.
15 Nisto sereis provados; pela vida de Faraó, não saireis daqui senão quando vosso irmão mais novo vier aqui.
16 Bọng dọhm ọnọng wani k'ottem kwabọng ọkpa nnam, ọtza otzima okpong-nnam nwuma kwabọng okwu, ayok mbangga awobha ka mgbakkọhbh maa bẹ akhuna akhebha bọng ma, ifha moyoma bọng ore sa bọng am-agbaak odik-ọkkakka. Idikha oni mando ode, nwọhngi ttara akpen pa Phero bi, bọng ade nttọ!”
16 Enviai um dentre vós, que traga vosso irmão, mas vós ficareis presos, e vossas palavras sejam provadas, se há verdade convosco; e se não, pela vida de Faraó, vós sois espias.
17 Mando kw'ọtzọk bẹ biphyir ọgbak k'iwu ittaan.
17 E pô-los juntos, em prisão, três dias.
18 Ottong iwu ittaan nnuma, Josẹph oben bẹ bi, “Kaam ngaam ojora f'Ibinọkpaabyi e. Bọng si macha mgbaakhi, ifha bọng aruk akpen.
18 E ao terceiro dia disse-lhes José: Fazei isso, e vivereis; porque eu temo a Deus.
19 Idikha bọng ade anọng p'am-agbaak odik-ọkka, bọng tte ọnọng wani k'ottem kwabọng owobha mgbakkọhbh ma, ifha ayok atzọkha ọchattọhk fa bọng akk'adebha, achena anọng pabọng ka nhọhmmọr, p'ayim okwo kẹ.
19 Se sois homens de retidão, que fique um de vossos irmãos preso na casa de vossa prisão; e vós ide, levai mantimento para a fome de vossa casa,
20 Yina nkhera bi, bọng ibhora kasi, ifha bọng aning abira ape, bọng akhaambi atza atzima okpong-nnam kwabọng achen-m.” Wa bẹ akhera asi mach'obeni bẹ.
20 E trazei-me o vosso irmão mais novo, e serão verificadas vossas palavras, e não morrereis. E eles assim fizeram.
21 Bẹ an-abhakhi aben ayok bi, “K'odik ọkkọkka, oponga-pyibha nwa kw'am-ọtzọk ma, ofon k'itzama s'iwa mosi ọnang ọgbaanọtte kwaman e. Mojim odem kw'iwa odik nwuma ọmmẹ-ẹ kẹ, ọmaana odem kw'iwa om-okhukhi man bi, mọkkaan-ẹ. Yina, wa ọnọng kw'oyong-ẹ itzọhng kode, kẹ wọ osi mokk'ọmmamma ọtzọkha.”
21 Então disseram uns aos outros: Na verdade, somos culpados acerca de nosso irmão, pois vimos a angústia da sua alma, quando nos rogava; nós porém não ouvimos, por isso vem sobre nós esta angústia.
22 Reubẹn obhina bẹ bi, “Wa bọng itzọhng kindọri bi, bọng aningi nnwa nwa itzama asi? Yina, ọnọng kw'iwa oyong-m itzọhng kode. Bọng na tzọkha mẹ ttaakhi khi, mọkhaambi da more ọmmamma k'eho cha nnwa nwa.”
22 E Rúben respondeu-lhes, dizendo: Não vo-lo dizia eu: Não pequeis contra o menino; mas não ouvistes; e vedes aqui, o seu sangue também é requerido.
23 Mada bẹ am-agbaak idik nna mẹ biphyir, bẹ karong bi Josẹph ọm-ọbhaang bẹ, okhuri da iwa om-otzima ọbhakh-ebhon ọgbaak bẹ atzim.
23 E eles não sabiam que José os entendia, porque havia intérprete entre eles.
24 Wa Josẹph on-obina oji bẹ mẹ da bẹ awobh, ọtza obhom ẹmọng, yina ọn-ọkpa nnam okhebha bẹ k'ibe sa bẹ awobh, obiro ọgbaak bẹ atzim. Ọbọkha Simeọn m'ottem kw'ayok ọdabh ndik m'itzitzikha sabẹ.
24 E retirou-se deles e chorou. Depois tornou a eles, e falou-lhes, e tomou a Simeão dentre eles, e amarrou-o perante os seus olhos.
25 Mẹ wọ, Josẹph ọnang anọng pẹ ẹfa bi, bẹ atza akhe anọng mba abọkpa ka mkpa sabẹ atzim akwu, bẹ abira akpa nnam arik agbukha p'ọnọng-ọnọng otzim odebh abọkpa k'ẹkpa chẹ, bẹ abira attara ọchattọhk f'anọng mba achi k'eden. Mada bẹ akk'mando asa,
25 E ordenou José, que enchessem os seus sacos de trigo, e que lhes restituíssem o seu dinheiro a cada um no seu saco, e lhes dessem comida para o caminho; e fizeram-lhes assim.
26 anọng mba atzọkha ọchattọhk fa bẹ akk'bẹ ananga adabh ka nnyanyaang sabẹ abhana.
26 E carregaram o seu trigo sobre os seus jumentos e partiram dali.
27 Mada abẹ apyiri k'ibe sa bẹ abhingi da erungi epyi, oyok wani ọchaari ẹkpa chẹ ifha ọnang ẹnyanyaang chẹ ọchattọhk, on-ore asilva pẹ k'ẹkpa chẹ ẹtzaanga.
27 E, abrindo um deles o seu saco, para dar pasto ao seu jumento na estalagem, viu o seu dinheiro; porque eis que estava na boca do seu saco.
28 Ọgbaak ayok bi, “Bẹ akk'asilva paam arikha e, kkeri bẹ k'ẹkpa chaam e.” Mada bẹ abhaang odik kw'oyok ọgbaakhi bẹ, nttem iyọhn bẹ, ojora osi bẹ, bẹ afọhni abọbh ayok bi, “Ma bọng odik wọ kw'Ibinọkpaabyi osi man ma o?”
28 E disse a seus irmãos: Devolveram o meu dinheiro, e ei-lo também aqui no saco. Então lhes desfaleceu o coração, e pasmavam, dizendo um ao outro: Que é isto que Deus nos tem feito?
29 Mada abẹ akwu apyiri k'ẹkhọma cha Kenaan, bẹ agbaak otte kwabẹ Jekọb, odik kpenamkpen kw'ọkk'ọtta okhebha bẹ k'orenga kwa bẹ atza, aben bi,
29 E vieram para Jacó, seu pai, na terra de Canaã; e contaram-lhe tudo o que lhes aconteceu, dizendo:
30 “Ojinọng kw'ọdabhi obhon nwuma ọkkaam-ọkkaam, obiro ọtzọkha man macha nttọ, sa nkwu bi, nkwu nnom irek nnuma.
30 O homem, o senhor da terra, falou conosco asperamente, e tratou-nos como espias da terra;
31 Yina, mọgbaakh-ẹ bi, ‘Mode anọng ọkkọkka, man nttọ kode.
31 Mas dissemos-lhe: Somos homens de retidão; não somos espias;
32 Wa mode votte jobh obhiri afa e, va p'otte wani obhoni. Yina, oyok wani k'ottem kwa man anọng-ho jobh obhiri afa, k'akpen dọk kode. Okpong-nnam kwaman wọ on-owobh k'ẹkhọma cha Kenaan ttara otte kwaman.’
32 Somos doze irmãos, filhos de nosso pai; um não mais existe, e o mais novo está hoje com nosso pai na terra de Canaã.
33 “Mẹ wọ, ojinọng kw'otzim ededen ch'irek nnuma, oben man bi, ‘Odem kwa kẹ otzima oronga sa mode anọng ọkkọkka ode bi, bọng tte ọnọng wani ọbọhk k'ottem kwabọng, owobha ma ttar-m, ifha ayok mbangga atzọkha ọchattọhk achena anọng pa nhọhmmọr sabẹ, s'iwobh k'okwo f'ideden.
33 E aquele homem, o senhor da terra, nos disse: Nisto conhecerei que vós sois homens de retidão; deixai comigo um de vossos irmãos, e tomai para a fome de vossas casas, e parti,
34 Kw'oyongi bi motzim okpong-nnam kwaman ochen-ẹ, kẹ kókhera bi, man nttọ kode, kóbiro okhera bi, mode anọng ọkkọkka. Amokk'mando ọsa, kẹ ótte ọgbaanọtte kwaman ọbọhk otte ọnang man, ifha mobiro ofha órenga mphya m'irek nnuma.’ ”
34 E trazei-me vosso irmão mais novo; assim saberei que não sois espias, mas homens de retidão; então vos darei o vosso irmão e negociareis na terra.
35 Mada abẹ an-awọhn ekpo py'ewobh ka mkpa sa bẹ atzim akhuna, ọnọng-ọnọng on-ore ikwa sẹ sa silva s'ira otzim odebh abọkpa k'ẹkpa chẹ ẹtzaanga. Mada bẹ biphyir ọmaana otte kwabẹ an-abira are ọkwa fa silva fa bẹ arọbh ka mkpa sabẹ, ojora osi bẹ biphyir.
35 E aconteceu que, despejando eles os seus sacos, eis que cada um tinha o pacote com seu dinheiro no seu saco; e viram os pacotes com seu dinheiro, eles e seu pai, e temeram.
36 Mẹ wọ, otte kwabẹ Jekọb oben bẹ bi, “Bọng akk'aam va paam arama. Josẹph ọmaana Simeọn k'akpen dọk kade, ma, bọng an-abira akwu bi akwu atzọkha Bẹnjamin atzima afona. Idik nna biphyir itto ikhebha kaam mancheni!”
36 Então Jacó, seu pai, disse-lhes: Tendes-me desfilhado; José já não existe e Simeão não está aqui; agora levareis a Benjamim. Todas estas coisas vieram sobre mim.
37 Mẹ wọ e, Reubẹn oben otte bi, “Tte Bẹnjamin ọbọhk anang-m, kaam ndima va paam afa, ndera eho chẹ, idikha kaam nnẹ-ẹ ndim ngwuna nchen-ọ. Ọttọhk kpenamkpen f'ọdaakh-ọ bi asi va paam, si bẹ.”
37 Mas Rúben falou a seu pai, dizendo: Mata os meus dois filhos, se eu não tornar a trazê-lo para ti; entrega-o em minha mão, e tornarei a trazê-lo.
38 Yina, Jekọb obhina bi, “Kaam nnwa kwaam, ọbọhk kintte nnang bọng, okhuri bi, ọgbaanọkka kwẹ ọkk'ọpa, on-orik kẹ-khẹ. Idikha itzama kpenamkpen itto ikhebh-ẹ k'orenga kwa bọng átza, mẹ wọ ode bi, bọng ánọhng-m m'atzam mba ka nkwu-osisi.”
38 Ele porém disse: Não descerá meu filho convosco; porquanto o seu irmão é morto, e só ele ficou. Se lhe suceder algum desastre no caminho por onde fordes, fareis descer minhas cãs com tristeza à sepultura.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 42, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.