Gênesis 41
mfo (MFO) vs ARA
1 Mada cho afa akk'akwọbha, Phero ọttaara idachen: k'idachen ọttaar da obe k'ọraanga kwa Nile ọkhaan-ọkhaan,
1 Passados dois anos completos, Faraó teve um sonho. Parecia-lhe achar-se ele de pé junto ao Nilo.
2 ore da abhaam azenamfa p'ajibhi for, abira ade bi dọrọdọrọ ayini k'ọraanga kwa Nile akwu achi araraari p'ameni m'ọraanga ọkhaan-ọkhaan.
2 Do rio subiam sete vacas formosas à vista e gordas e pastavam no carriçal.
3 Ayongi mẹ, abhaam azenamfa adọdọk p'akkokh-okkokhi abira apyibh ka for, ayin abaanga mbonggo p'ajibhi for p'awobh m'ọraanga kwa Nile ọkhaan-ọkhaan.
3 Após elas subiam do rio outras sete vacas, feias à vista e magras; e pararam junto às primeiras, na margem do rio.
4 Abhaam mba p'akkokh-okkokhi abira apyibh ka for achi p'ajibhi ka for. Wa Phero ọphyọbha k'ọda.
4 As vacas feias à vista e magras comiam as sete formosas à vista e gordas. Então, acordou Faraó.
5 Iwa Phero obiro ọtza oyima, ọn-ọttaara idachen idọdọk. Ore ẹbọkparin dani ch'etzim abhọra azenamfa p'abari ẹfa, abira ajibh-ojibh.
5 Tornando a dormir, sonhou outra vez. De uma só haste saíam sete espigas cheias e boas.
6 Ayongi mba, abọkpa-bhọra azenamfa adọdọk p'akkokh-okkokhi, p'ọphapha kw'ofon k'okhubha kw'ewuchen em-eyin ogwum, abira ayin.
6 E após elas nasciam sete espigas mirradas, crestadas do vento oriental.
7 Mẹ wọ, abọkpa-bhọra mba azenamfa p'akkokh-okkokhi amyi azenamfa p'ajibhi for biphyir. Mada Phero ọkk'ọda ọphyọbha, mẹ kw'on-orong bi, idachen s'ọttaar.
7 As espigas mirradas devoravam as sete espigas grandes e cheias. Então, acordou Faraó. Fora isto um sonho.
8 Mada ewu en-ehobh, achibhi ayak Phero atzim, ofona mẹ, ọtzọhm anọng bi, bẹ ayeri anọng p'am-asi mbọhng biphyir, ọmaana atzim-nọnga-nọng kpenamkpen makhọra Ijip. Mada bẹ akwu apyiri, ọgbaak bẹ ọdachen f'ọttaar. Yina, ọnọng manda wani kw'ofha osi ẹjaakhi ch'ọdachen fa Phero kode.
8 De manhã, achando-se ele de espírito perturbado, mandou chamar todos os magos do Egito e todos os seus sábios e lhes contou os sonhos; mas ninguém havia que lhos interpretasse.
9 Mẹ wọ, oho kw'anọng p'am-anang Phero atzuk, oben bi, “Mayina kaam nkk'ottotto kwaam njima.
9 Então, disse a Faraó o copeiro-chefe: Lembro-me hoje das minhas ofensas.
10 Wa ọkhaam ogbe kwa Phero ọdọkhi ettem ttara atzọhmnọng pẹ, wa ọtzọhm kaam, ọmaana oho kw'anọng p'am-asi ọchattọhk mgbakkọhbh, k'ọhọhm kw'oho kw'akker-agbakkọkkọhbha.
10 Estando Faraó mui indignado contra os seus servos e pondo-me sob prisão na casa do comandante da guarda, a mim e ao padeiro-chefe,
11 Wa k'erungiwu dani, man anọng afa mọttaar ọdachen ngọmi-ngọmi, idachen kpenamkpen ikhaama ẹjaakhi chẹ.
11 tivemos um sonho na mesma noite, eu e ele; sonhamos, e cada sonho com a sua própria significação.
12 Wa mọtzọkha ọdachen mva ọgbaak oHiburu-dikkobh wani kw'ode ọtzọhmnọng kw'oho kw'akker-agbakkọkkọhbha. Wa mọgbaakh-ẹ ọdachen faman, kẹ obiro osi ẹjaakhi ch'ọdachen mva ọnang man.
12 Achava-se conosco um jovem hebreu, servo do comandante da guarda; contamos-lhe os nossos sonhos, e ele no-los interpretou, a cada um segundo o seu sonho.
13 Wa idik nnuma iyini itzor mach'osi ẹjaakhi. Kaam wa bẹ ọkpa nnam ọnang-m ewobha chaam, yina, wa bẹ arena oyok k'edik.”
13 E como nos interpretou, assim mesmo se deu: eu fui restituído ao meu cargo, o outro foi enforcado.
14 Iwa Phero ọtzọhm anọng bi, bẹ atzima Josẹph akwu. Mẹ ẹba mẹ, bẹ atza arọbh-ẹ k'ọgbakkọhbh-họhm atzima akwu. Mada Josẹph okk'agbaphyubha pẹ ophyiri, obiro obhona ọbara f'ọfọr ka for, ofona ọtza okhebha Phero.
14 Então, Faraó mandou chamar a José, e o fizeram sair à pressa da masmorra; ele se barbeou, mudou de roupa e foi apresentar-se a Faraó.
15 Phero oben Josẹph bi, “Kaam nttaar idachen, s'ọnọng manda wani oni ẹjaakhi ọfha ọnang. Yina, kaam nkk'mmaanga bi, kọ am-asi ẹjaakhi ch'ọdachen anang anọng.”
15 Este lhe disse: Tive um sonho, e não há quem o interprete. Ouvi dizer, porém, a teu respeito que, quando ouves um sonho, podes interpretá-lo.
16 Josẹph obhina Phero bi, “Kaam ẹfa kingaam bi, mminsi ẹjaakhi ch'ọdachen nnang anọng e. Yina, Ibinọkpaabyi wọ ọ́nang ebhina ẹkkakka e.”
16 Respondeu-lhe José: Não está isso em mim; mas Deus dará resposta favorável a Faraó.
17 Phero ọgbaak Josẹph bi, “Kaam nttaar idachen da mbe k'ọraanga kwa Nile ọkhaan-ọkhaan.
17 Então, contou Faraó a José: No meu sonho, estava eu de pé na margem do Nilo,
18 Nne da abhaam azenamfa p'ajibhi for ayini k'ọraanga kwa Nile, akwu achi araraari m'ọraanga ọkhaan-ọkhaan.
18 e eis que subiam dele sete vacas gordas e formosas à vista e pastavam no carriçal.
19 Ogbe k'obhiri, abhaam azenamfa adọdọk p'akkokh-okkokhi abira aphyibh ka for, ayin m'ọraanga. Kaam mada ogbe odede e, abhaam p'akkokhi ka for mando ndimi mminna m'irek nna s'Ijip.
19 Após estas subiam outras vacas, fracas, mui feias à vista e magras; nunca vi outras assim disformes, em toda a terra do Egito.
20 Abhaam mba p'akkokh-okkokhi, abira aphyibh ka for an-achi p'ajibhi ka for p'ira achi eden ayin.
20 E as vacas magras e ruins comiam as primeiras sete gordas;
21 Chibhi da bẹ akk'ayok acha biphyir, bẹ atzima akkeri ka for macha bẹ adede. Mando kwa mgbe mphyọbha k'ọda.
21 e, depois de as terem engolido, não davam aparência de as terem devorado, pois o seu aspecto continuava ruim como no princípio. Então, acordei.
22 “K'idachen ọdọdọk, kaam nne da abọkpa-bhọra azenamfa p'ajibhi for ameni k'erin dani.
22 Depois, vi, em meu sonho, que sete espigas saíam da mesma haste, cheias e boas;
23 Ayongi mbuma, abọkpa-bhọra azenamfa adọdọk p'akkokh-okkokhi abira amen k'ebọkparin dani, ọphapha kw'iyoma kw'ofon kẹ da ewuchen em-eyin ogwuma bẹ.
23 após elas nasceram sete espigas secas, mirradas e crestadas do vento oriental.
24 Mẹ wọ, abọkpa-bhọra mba azenamfa p'akkokh-okkokhi amyi azenamfa p'ajibhi for biphyir. Kaam ndọkha idik nna biphyir mgbaak anọng p'am-asi mbọhng biphyir, yina, ọnọng kw'ọfha osi ẹjaakhi ọnang-m kode.”
24 As sete espigas mirradas devoravam as sete espigas boas. Contei-o aos magos, mas ninguém houve que mo interpretasse.
25 Mẹ wọ, Josẹph ọgbaak Phero bi, “Ọdachen mva ode odem wani, fẹ obiro ọkhaama ẹjaakhi dani. Ibinọkpaabyi ọkk'ẹjaakhi ọsa ọnang Phero k'odik kw'ọkhami bi osi.
25 Então, lhe respondeu José: O sonho de Faraó é apenas um; Deus manifestou a Faraó o que há de fazer.
26 Ọdachen mva ọkhaam ẹjaakhi dani, ch'ede bi: Abhaam mbuma azenamfa p'ajibhi for, abe anang cho azenamfa. Abọkpa-bhọra mbuma azenamfa p'ajibhi for, abira abe anang cho azenamfa.
26 As sete vacas boas serão sete anos; as sete espigas boas, também sete anos; o sonho é um só.
27 Abhaam mbuma azenamfa p'akkokh-okkokhi p'akpong-nnam ayin, ọmaana abọkpa-bhọra mbuma azenamfa p'ani for ajibhi, p'ọphapha kw'ofon k'okhubha kw'ewuchen em-eyin, abe anang cho azenamfa p'okwo f'ideden.
27 As sete vacas magras e feias, que subiam após as primeiras, serão sete anos, bem como as sete espigas mirradas e crestadas do vento oriental serão sete anos de fome.
28 “Itta, ode macha mgbaakh-ọ bi, Ibinọkpaabyi ọkk'ẹjaakhi ọsa ọnang Phero k'odik kw'ọkhami bi, osi.
28 Esta é a palavra, como acabo de dizer a Faraó, que Deus manifestou a Faraó que ele há de fazer.
29 Ka cho azenamfa k'itzitzikha, irek s'Ijip ikhaama ọchattọhk k'ọhaabh.
29 Eis aí vêm sete anos de grande abundância por toda a terra do Egito.
30 Yina, cho azenamfa p'okwo f'ideden án-atzor cho p'ọhaabh nnam. Mẹ wọ, anọng áraama ọhaabh f'Ijip ọraama, okwo f'ideden obiro ọ́nyaami ochi irek nna.
30 Seguir-se-ão sete anos de fome, e toda aquela abundância será esquecida na terra do Egito, e a fome consumirá a terra;
31 “Anọng ogbe kw'ọhaabh f'irek nna dọk ájima, okhuri da okwo mva f'ideden ọ́n-ọgaangi oyong-oyongi.
31 e não será lembrada a abundância na terra, em vista da fome que seguirá, porque será gravíssima.
32 Wa Phero ọttaar idachen nna rani k'adem afa, okhuri da iwa Ibinọkpaabyi okk'ochibhi ọtzam ọsa. Ogbe kobhir, Ibinọkpaabyi osi kwẹ osi.
32 O sonho de Faraó foi dúplice, porque a coisa é estabelecida por Deus, e Deus se apressa a fazê-la.
33 “Mẹ wọ, tte Phero oror ojinọng wani kw'ọkhaam etzina, ọmaana ekkoji, ifha ọnang ojinọng nwa ẹfa ch'otzima okkeri irek s'Ijip.
33 Agora, pois, escolha Faraó um homem ajuizado e sábio e o ponha sobre a terra do Egito.
34 Tte Phero otzekha atzọhmnọng p'akkeri irek nna bi, bẹ atzọkha ọchattọhk k'Ijip, okhung wani k'akhung azen ahok, ka cho azenamfa mba p'ọhaabh.
34 Faça isso Faraó, e ponha administradores sobre a terra, e tome a quinta parte dos frutos da terra do Egito nos sete anos de fartura.
35 Tte ofona k'ẹfa cha Phero bi, ka cho azenamfa mba p'ọhaabh p'akwu, anọng mba atzọkha ọchattọhk ahok k'idedenmon.
35 Ajuntem os administradores toda a colheita dos bons anos que virão, recolham cereal debaixo do poder de Faraó, para mantimento nas cidades, e o guardem.
36 Bẹ aye ọchattọhk mva anang anọng p'ẹkhọma nda, ifha bẹ atzima fẹ ka cho azenamfa mba p'okwo f'ideden okwu k'Ijip, ifha okwo mva f'ideden oningi ẹkhọma nda odimi.”
36 Assim, o mantimento será para abastecer a terra nos sete anos da fome que haverá no Egito; para que a terra não pereça de fome.
37 Iwa Phero ọmaana akhaan-nọng pẹ biphyir are bi, kwẹ okk'ojibha.
37 O conselho foi agradável a Faraó e a todos os seus oficiais.
38 Mẹ wọ, Phero ọbọbh atzọhmnọng pẹ bi, “Na mofha ore ọnọng kw'ode mach'ojinọng nwa, kw'ọkhaam ekkoji ch'efon k'Ibinọkpaabyi o?”
38 Disse Faraó aos seus oficiais: Acharíamos, porventura, homem como este, em quem há o Espírito de Deus?
39 Mẹ wọ, Phero oben Josẹph bi, “Mada Ibinọkpaabyi ọkk'ọ ẹjaakhi ch'idik nna biphyir ọnanga, ọnọng ọdọdọk kw'ọkhaam etzina ọmaana ekkoji cha kọ akhaam kode.
39 Depois, disse Faraó a José: Visto que Deus te fez saber tudo isto, ninguém há tão ajuizado e sábio como tu.
40 Kọ án-ade oho k'ọvaar-dimpa kwaam, anọng paam biphyir an-ahakha eho anang ndọhna sọ. Orenga k'ikpokpobha s'ẹvaar sẹ-sẹ s'akhaam ńna ndima mbar nyọhng-ọ.”
40 Administrarás a minha casa, e à tua palavra obedecerá todo o meu povo; somente no trono eu serei maior do que tu.
41 Iwa Phero oben Josẹph bi, “Kaam nkk'ọ ọbọhk k'eho nnana bi, adabh irek s'Ijip makhọra.”
41 Disse mais Faraó a José: Vês que te faço autoridade sobre toda a terra do Egito.
42 Mando kwa Phero ọwọr ẹbaanga chẹ ch'ẹnọhna, okhe Josẹph. Ọtzọkha ẹnya cha bẹ atzim ndik-nyokhasẹ ọkkakka asi, ọfọr-ẹ, yina ọn-ọtzọk ogimma kwa gol ọkhẹ-ẹ k'ẹdọhngi.
42 Então, tirou Faraó o seu anel de sinete da mão e o pôs na mão de José, fê-lo vestir roupas de linho fino e lhe pôs ao pescoço um colar de ouro.
43 Ọtzọkh-ẹ ọnana k'ọkpaar kwa nnyanyaang mmindọr, bẹ ayaar-ẹ mach'ojukwa kwẹ, anọng arenga k'itzitzikha am-awuri amọng aben bi, “Bọng kebh-ẹ eden!” Mẹ wọ, Phero ọnang Josẹph ẹfa ch'ọdabh irek s'Ijip biphyir.
43 E fê-lo subir ao seu segundo carro, e clamavam diante dele: Inclinai-vos! Desse modo, o constituiu sobre toda a terra do Egito.
44 Phero obiro oben Josẹph bi, “Kaam Phero wọ nde ọvaarnọng, yina, ẹfa eni ka kọ efon, ọnọng kw'ọ́khaama ẹfa ch'oyebh ọbọhk kwẹ obiro ode obho kwẹ o, makhọra irek s'Ijip kode.”
44 Disse ainda Faraó a José: Eu sou Faraó, contudo sem a tua ordem ninguém levantará mão ou pé em toda a terra do Egito.
45 Phero on-okpe Josẹph, Zaphenat-Panea. Obiro ọtzọkha ominanwa kw'okpen Asenat kw'ode nnwa kwa Potiphera, ọnang-ẹ k'ọbada. Wa Potiphera ode ọfọhnẹja kwa On. Wa Josẹph orenga ọkhọri irek s'Ijip bi waam.
45 E a José chamou Faraó de Zafenate-Paneia e lhe deu por mulher a Asenate, filha de Potífera, sacerdote de Om; e percorreu José toda a terra do Egito.
46 Mando kwa Josẹph obin k'itzitzikha sa Phero, orenga ọkpaanga irek s'Ijip biphyir. Wa Josẹph ode ojinọng kw'ode cho ẹrọbh obhiri jobh, k'ogbe kw'ọttẹwọr osi ọtzọhm ọmaana Phero, kw'ode ọvaarnọng kw'Ijip.
46 Era José da idade de trinta anos quando se apresentou a Faraó, rei do Egito, e andou por toda a terra do Egito.
47 Ma cho mba azenamfa p'ọhaabh, wa irerek ihak for ijibh ekpo.
47 Nos sete anos de fartura a terra produziu abundantemente.
48 Josẹph ọtzọkha ọchattọhk k'Ijip biphyir, ma cho mba azenamfa p'ọhaabh, ohok k'ideden-mon. K'odedenmon kpenamkpen, wa ohokhi ọchattọhk-dem fa bẹ ayaabh m'obhon nwuma.
48 E ajuntou José todo o mantimento que houve na terra do Egito durante os sete anos e o guardou nas cidades; o mantimento do campo ao redor de cada cidade foi guardado na mesma cidade.
49 Mando kwa Josẹph oye ẹchakpo mach'abọkpa k'ọhaabh mach'oyeyeng kw'ọraanga kw'ideden. Wa ọchattọhk mva ọhaabhi maa, ọkwọbha obhik ohohok, da bẹ ani dọk afha abhik.
49 Assim, ajuntou José muitíssimo cereal, como a areia do mar, até perder a conta, porque ia além das medidas.
50 Yina ogbe kw'okwo mva f'ideden opyiri, wa Asenat kw'ode ominanwa kwa Potiphera kw'ode ọfọhnẹja kwa On, okk'va afa p'ijinọng ọmaana ọnang Josẹph.
50 Antes de chegar a fome, nasceram dois filhos a José, os quais lhe deu Asenate, filha de Potífera, sacerdote de Om.
51 Josẹph okpe ocheden-nwa kwẹ, Manasẹ, oben bi, “Ofon da Ibinọkpaabyi ọkk'ọsa bi, kaam nnaama ihem saam biphyir, ọmaana efonamma ch'otte kwaam biphyir.”
51 José ao primogênito chamou de Manassés, pois disse: Deus me fez esquecer de todos os meus trabalhos e de toda a casa de meu pai.
52 Okpe nnwa kw'ottong afa Ephraim, oben bi, “Ofon da Ibinọkpaabyi ọkk'aam ọsa bi, ngaama va m'irek nna s'ihem saam.”
52 Ao segundo, chamou-lhe Efraim, pois disse: Deus me fez próspero na terra da minha aflição.
53 Mada cho azenamfa mba p'ọhaabh k'irek s'Ijip akk'akwa akwọbha,
53 Passados os sete anos de abundância, que houve na terra do Egito,
54 cho mbonggo azenamfa p'okwo f'ideden attẹwọr, mach'iwa Josẹph ọkk'ẹjaakhi ọtzam ọsa. Wa okwo f'ideden owobh makhọra idibhon biphyir. Yina, wa ọchattọhk owobh k'ọhaabh makhọra Ijip.
54 começaram a vir os sete anos de fome, como José havia predito; e havia fome em todas as terras, mas em toda a terra do Egito havia pão.
55 K'ogbe kw'okwo ọn-ọttẹwọr ọkhaama anọng p'Ijip, bẹ atza abhom amọng p'ọchattọhk akpẹkhi Phero. Ofona mẹ, Phero oben anọng p'Ijip biphyir bi, “Bọng nọhng ka Josẹph, bọng asi odik kpenamkpen kw'oben bi, bọng asi.”
55 Sentindo toda a terra do Egito a fome, clamou o povo a Faraó por pão; e Faraó dizia a todos os egípcios: Ide a José; o que ele vos disser fazei.
56 K'ogbe kw'okwo mva f'ideden ọkk'ọn-ọnyaami k'ẹkhọma nda biphyir, Josẹph okwunga ihọhm s'iwa bẹ aye ọchattọhk, okpe ọchattọhk anang anọng p'Ijip, okhuri bi, wa okwo f'ideden owobh k'Ijip makhọra.
56 Havendo, pois, fome sobre toda a terra, abriu José todos os celeiros e vendia aos egípcios; porque a fome prevaleceu na terra do Egito.
57 Wa anọng abina k'idibhon biphyir atza adebh ọchattọhk ka mbọhk sa Josẹph k'Ijip, okhuri bi, wa okwo f'ideden ọgaang-ọgaangi makhọra.
57 E todas as terras vinham ao Egito, para comprar de José, porque a fome prevaleceu em todo o mundo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.