Gênesis 34

mfo (MFO) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Wa k'ogbe wani, Daina, kw'ode nnwa kw'ikwanọng kwa Lea ọkk'ọmaana ọnang Jekọb, oyini k'iyaan ọtza odibh panọng p'obhon nwuma.
1 Ora, Diná, filha que Lia dera à luz a Jacó, saiu para ver as filhas da terra.
2 Mada Shẹkẹm kw'ode nnwa kwa Hamọr, kw'ode ọvaarnọng kw'anọng pa Hiv ore Daina, ọbọkh-ẹ k'ẹfa oyima abẹ.
2 Viu-a Siquém, filho do heveu Hamor, que era príncipe daquela terra, e, tomando-a, a possuiu e assim a humilhou.
3 Mando kwa Shẹkẹm ọtzọkha ettem chẹ biphyir ọgbana ka Daina, kw'ode ominanwa kwa Jekọb. Wa Daina ọdaakh-ẹ oyong-oyongi, on-okhonga bi, ọsẹ-ẹ okhera eyonga chẹ.
3 Sua alma se apegou a Diná, filha de Jacó, e amou a jovem, e falou-lhe ao coração.
4 Mẹ wọ, Shẹkẹm oben otte kwẹ Hamọr bi, “Itta, kọ tzọkha ominanwa nwa anang-m, mọba ayok.”
4 Então, disse Siquém a Hamor, seu pai: Consegue-me esta jovem para esposa.
5 Iwa va pa Jekọb p'ijinọng atzim awobh k'owoni, da bẹ atza anang etzirakpo pyẹ ọchattọhk, k'ogbe kwa Jekọb ọbhaang bi, bẹ akk'ominanwa kwẹ, Daina, ọgbasadik asa. Mando kw'omyi odik nwa maa va pẹ akhuna.
5 Quando soube Jacó que Diná, sua filha, fora violada por Siquém, estavam os seus filhos no campo com o gado; calou-se, pois, até que voltassem.
6 Iwa Hamọr kw'ode otte kwa Shẹkẹm ofona bi ọtza ọttọhna odik nwa ttara Jekọb.
6 E saiu Hamor, pai de Siquém, para falar com Jacó.
7 Mada va pa Jekọb an-afon kẹ da bẹ akkeri etzirakpo akhuna, bẹ abhaanga odik kw'otto da bẹ anade. For ipe bẹ, nttem mbiri mpyibh bẹ okhuri ọgbasa-dik kwa Shẹkẹm ọkk'ọsa k'Israẹl bi, ọbọkha ominanwa kwa Jekọb oyima abẹ k'ẹfa, odik kw'oni ọbabaana ọbaan.
7 Vindo os filhos de Jacó do campo e ouvindo o que acontecera, indignaram-se e muito se iraram, pois Siquém praticara um desatino em Israel, violentando a filha de Jacó, o que se não devia fazer.
8 Yina, Hamọr oben bẹ bi, “Tzotzokhaan, bọng tte nnwa kwaam Shẹkẹm ọbọhk ọtzọkha ominanwa kwabọng, ettem chẹ biphyir ẹn-ẹgban ma kẹ e.
8 Disse-lhes Hamor: A alma de meu filho Siquém está enamorada fortemente de vossa filha; peço-vos que lha deis por esposa.
9 Bọng mọtzọkha ayok k'ọbada, tte ajinọng paman atzọkha aminava pabọng, ifha bọbọng abira atzọkha aminava paman.
9 Aparentai-vos conosco, dai-nos as vossas filhas e tomai as nossas;
10 Bọng afha aruk ma ttara man, irerek iyim mẹ maa arọhng bi, bọng aruk abira arenga mphya kpenamkpen, ttara bi bọng abira afha akhaama orerek fabọng ọkhaam.”
10 habitareis conosco, a terra estará ao vosso dispor; habitai e negociai nela e nela tende possessões.
11 Mẹ wọ, Shẹkẹm oben otte ttara agbaanatte pa Daina bi, “Bọng tte kaam ndọkha ọphyaam kabọng k'itzitzikha, kaam ndo for bi, nnang bọng ọttọhk kpenamkpen fa bọng aben bi, ńnang k'eho ch'ominanwa kwabong.
11 E o próprio Siquém disse ao pai e aos irmãos de Diná: Ache eu mercê diante de vós e vos darei o que determinardes.
12 Bọng gbaakh-m ẹphya ch'imina sẹ, ọmaana ekpo kpenamkpen biphyir py'ẹbari macha kọ, pya kaam mbaan bi idima nkwu, k'odem kw'ọdaakhi bọng. Kaam ńnang bọng ọnang, bọng kinggẹ nang-m ominanwa nwa ndọkh-ẹ k'ọbada.”
12 Majorai de muito o dote de casamento e as dádivas, e darei o que me pedirdes; dai-me, porém, a jovem por esposa.
13 Wa va pa Jekọb arenga ọgbasa-dik kw'ọkk'ọtta okhebha ọgbaanotte kwabẹ Daina abẹ, abọhra Shẹkẹm ttara otte kwẹ Hamọr.
13 Então, os filhos de Jacó, por causa de lhes haver Siquém violado a irmã, Diná, responderam com dolo a Siquém e a seu pai Hamor e lhes disseram:
14 Bẹ aben bi, “Man odik-dema nwa kofha osi. Ode ọgbasa-dik ọnang man bi, mọtzọkha ọgbaanotte kwaman ọnang ọnọng kw'oni ọkpakkọrikkọ osi, k'ọbada.
14 Não podemos fazer isso, dar nossa irmã a um homem incircunciso; porque isso nos seria ignomínia.
15 Eden obungichẹ cha mókhera ttara bọng ede bi, bọng an-ade macha man, ojinọng kpenamkpen k'ottem kwabọng ọkhaambi osi ọkpakkọrikkọ.
15 Sob uma única condição permitiremos: que vos torneis como nós, circuncidando-se todo macho entre vós;
16 Mẹ wọ kwa maman ótzima okhera ttara bọng bi, ajinọng pabọng átzọkha panọng paman, maman obiro okhera bi mọ́tzọkha panọng pabọng. Mẹ kwa móbiro oruk ttara bọng, man biphyir món-ode wani, macha bọng aphyemi.
16 então, vos daremos nossas filhas, tomaremos para nós as vossas, habitaremos convosco e seremos um só povo.
17 Yina, idikha bọng ánakhera bi, asi ọkpakkọrikkọ, man kokhera bi, bọng atzọkha ominanwa kwaman k'ọbada, mótzim-ẹ otzima ofona e.”
17 Se, porém, não nos ouvirdes e não vos circuncidardes, tomaremos a nossa filha e nos retiraremos embora.
18 Wa Hamọr, ttara nnwa kwẹ Shẹkẹm are bi, ochibhi kwa va pa Jekọb asi ojibh-ojibh.
18 Tais palavras agradaram a Hamor e a Siquém, seu filho.
19 Wa Shẹkẹm ode ojinọng kw'efona chẹ biphyir ẹm-ẹnang ikpokpobha, okhuri da ominanwa kwa Jekọb ọkk'ẹ ọdaakha, ogbe dọk kokhibhi, okhera bi, osi ọkpakkọrikkọ.
19 Não tardou o jovem em fazer isso, porque amava a filha de Jacó e era o mais honrado de toda a casa de seu pai.
20 Mẹ wọ, Hamọr ọmaana nnwa kwẹ Shẹkẹm afona achina k'ipha s'obhon bi, bẹ atza agbaak anọng pabẹ ochibhi nwa.
20 Vieram, pois, Hamor e Siquém, seu filho, à porta da sua cidade e falaram aos homens da cidade:
21 Bẹ agbaak ajinọng p'obhon nwa bi, “Ajinọng mba ajibhi ẹmmaana atzima atzor man. Tte bẹ aruk m'irerek saman, bẹ abira arenga mphya, mgba irerek ibar-ọbar s'ibenga be. Mọfha ọtzọkha aminava pabẹ, bẹ abira afha atzọkha aminava paman.
21 Estes homens são pacíficos para conosco; portanto, habitem na terra e negociem nela. A terra é bastante espaçosa para contê-los; recebamos por mulheres a suas filhas e demos-lhes também as nossas.
22 Ajinọng mba akhera bi, aruk ttara man mach'anọng bani ka nttak bi, mọkhaambi osi ajinọng paman ọkpakkọrikkọ, macha bẹ-bẹ asi.
22 Somente, porém, consentirão os homens em habitar conosco, tornando-nos um só povo, se todo macho entre nós se circuncidar, como eles são circuncidados.
23 Mokker-okkeri, ẹkhakhaama chabẹ biphyir, ọmaana etzirakpo pya bẹ biphyir éde pyaman. Mẹ wọ, tte mokhera ttara bẹ, mosi mando, ifha bẹ an-aruk ttara man.”
23 O seu gado, as suas possessões e todos os seus animais não serão nossos? Consintamos, pois, com eles, e habitarão conosco.
24 Wa anọng mba biphyir p'awobh m'ipha akhera ttara Hamọr ọmaana nnwa kwẹ Shẹkẹm. Ofona mẹ, ojinọng kpenamkpen kw'obhon nwa, ofona ochina k'ipha s'obhon bi, bẹ asẹ-ẹ ọkpakkọrikkọ.
24 E deram ouvidos a Hamor e a Siquém, seu filho, todos os que saíam da porta da cidade; e todo homem foi circuncidado, dos que saíam pela porta da sua cidade.
25 Mada iwu ittaan ikk'ikwọbha sa bẹ asi bẹ ọkpakkọrikkọ, da bẹ atzima awobh k'ọmmamma, va pa Jekọb afa kw'ode Simeọn ttara Lẹvi, vọkka pa Daina, atzini akkangkkaang pabẹ, k'ogbe kw'anọng p'obhon ani chen ahokhi, bẹ afhu ajinọng biphyir.
25 Ao terceiro dia, quando os homens sentiam mais forte a dor, dois filhos de Jacó, Simeão e Levi, irmãos de Diná, tomaram cada um a sua espada, entraram inesperadamente na cidade e mataram os homens todos.
26 Bẹ atzima akkangkkaang pabẹ afhu Hamọr ọmaana nnwa kwẹ, Shẹkẹm. Bẹ abira adim k'ọhọhm kwa Shẹkẹm, atzọkha Daina atzima afona.
26 Passaram também ao fio da espada a Hamor e a seu filho Siquém; tomaram a Diná da casa de Siquém e saíram.
27 Mada va mbonggo pa Jekọb akwu are bi, ajinọng p'obhon an-ayim abukhi-abukhi biphyir, bẹ an-adim k'obhon kw'anọng p'asi ọgbaanotte kwabẹ ọgbasadik, achi ọgbọm.
27 Sobrevieram os filhos de Jacó aos mortos e saquearam a cidade, porque sua irmã fora violada.
28 Bẹ atzọkha etzirakpo, ọmaana abhaam, ọmaana nnyanyaang, ttara ekpo kpenamkpen m'obhon nwa, atzima afona.
28 Levaram deles os rebanhos, os bois, os jumentos e o que havia na cidade e no campo;
29 Bẹ achi ọgbọm k'ọttọhk kpenamkpen fa bẹ are m'obhon nwa, ẹkhakhaama kpenamkpen, ọmaana panọng biphyir, ttara va pabẹ k'ihọhm, atzima afona.
29 todos os seus bens, e todos os seus meninos, e as suas mulheres levaram cativos e pilharam tudo o que havia nas casas.
30 Mẹ wọ, mada Jekọb okwu oronga odik nwa, oben Simeọn ttara Lẹvi bi, “Bọng akk'aam akha ka dama-dama, bọng abira asi-m mkpukhi anọng pa Kenaan idik, ọmaana anọng pa Pẹriz p'ade anọng p'arukhi m'irek nna. Bọng akk'ara bi, ọnọng-mik ajinọng paman kọhaabi. Anọng mba agbak mbọhk bi, arim-m abẹ, bẹ adim-m ttara ẹhọhmmọr chaam biphyir.”
30 Então, disse Jacó a Simeão e a Levi: Vós me afligistes e me fizestes odioso entre os moradores desta terra, entre os cananeus e os ferezeus; sendo nós pouca gente, reunir-se-ão contra mim, e serei destruído, eu e minha casa.
31 Yina, bẹ abhin-ẹ bi, “Shẹkẹm wọ ira ọn-ọtzọk ọgbaanotte kwaman mach'ọzaza o?”
31 Responderam: Abusaria ele de nossa irmã, como se fosse prostituta?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 34, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.