Gênesis 32
mfo (MFO) vs NTLH
1 Iwa Jekọb obina orenga, arenga-eden p'Ibinọkpaabyi ayin-ẹ abẹ.
1 Jacó estava continuando a sua viagem quando alguns anjos de Deus foram encontrar-se com ele.
2 Mada Jekọb ore arenga-eden mba p'Ibinọkpaabyi, oben bi, “Ibe nna ide ibhingabe s'Ibinọkpaabyi.” Mẹ wọ, oyeri sẹ Mahanayim.
2 Quando Jacó os viu, disse: — Este é o acampamento de Deus. Por isso pôs naquele lugar o nome de Maanaim .
3 Jekọb ọtzọhm akkaabh-nkkaabha pẹ bi, bẹ acheden atza akhebha ọgbaanọkka Ẹsau k'ẹkhọma cha Seir, k'okhuba kw'Edom.
3 Jacó mandou mensageiros para a região de Seir, também chamada de Edom, a fim de se encontrarem com Esaú
4 Ọnang bẹ ẹkkaabha, oben bẹ bi, “Bọng gbaak itta kwaam Ẹsau bi, ‘Kaam ọtzọhmnọng kwọ, Jekọb, mbeni bi, nkk'nwobha ttara Laban ttẹwọr mada mfofon maa apyiri ma.
4 e lhe darem esta mensagem: “Eu, Jacó, estou às suas ordens para servi-lo. Durante todo esse tempo morei com Labão.
5 Kaam nkk'abhaam, ọmaana nnyanyaang, ọmaana arukhimaan, ọmaana avu, ọmaana atzọhmnọng p'ijinọng ttara p'ipanọng ngaama. Kaam nna ndọhmi ẹkkaabha nda nchena itta kwaam, ifha ndọkha ọphyaam k'itzitzikha sọ.’ ”
5 Tenho gado, jumentos, ovelhas, cabras, escravos e escravas. Estou mandando este recado ao senhor, esperando ser bem-recebido.”
6 Mada akkaabh-nkkaabha pa Jekọb akhun atzor-ẹ, bẹ agbaakh-ẹ bi, “Mokk'agbaanakka Ẹsau ọtza ọra, kẹ oreng k'eden okwuma bi, okwu ọrọ-ọ e. Kẹ ọkhaam anọng ẹnọhna p'atzọn-ẹ abẹ.”
6 Os mensageiros voltaram e disseram: — Estivemos com Esaú, o seu irmão. Ele já vem vindo para se encontrar com o senhor. E vem com quatrocentos homens.
7 Wa Jekọb ojor-ẹ, ettem ẹyakh-ẹ atzim. Mẹ wọ, ọbhaangi anọng p'otzim ka ngaan mfa, obiro ọbhaangi arukhimaan, ọmaana abhaam, ttara akamẹl.
7 Quando Jacó ouviu isso, teve muito medo e ficou preocupado. Então dividiu em dois grupos a gente que estava com ele e também as ovelhas, as cabras, o gado e os camelos.
8 Jekọb on-oben for sẹ bi, “Idikha Ẹsau orim ẹkhaan dani abẹ, ẹkhaan ndonggo ch'erikhi ẹrọbh-ọrọbh ẹnaanga.”
8 Ele pensou que, se Esaú viesse e atacasse um grupo, o outro poderia escapar.
9 Iwa Jekọb ozi njọhm, oben bi, “Ọvaar Ibinọkpaabyi kw'itta kwaam Abraham, ọmaana kw'otte kwaam Isaak, Ọvaar Ibinọkpaabyi kw'oben-m bi, rọhng abhana k'ẹkhọma chọ, atzor anọng pọ, obiro ochekhi bi, kaam nsi idik ijibh inang-ọ.
9 Depois Jacó fez esta oração: — Ouve-me, ó
10 Kaam ọtzọhmnọng kwọ k'ọphyaam fọ, ọmaana k'idadaakha sọ biphyir, kimbaan. Wa kaam ndim ochikhura kwaam kẹ-khẹ njekha ọraanga kwa Jọrdan, manya, kaam nkk'ẹkhakhaama nsa, matzẹmaa nna mmaangi chẹ ka ngaan mfa.
10 Eu, teu servo , não mereço toda a bondade e fidelidade com que me tens tratado. Quando atravessei o rio Jordão, eu tinha apenas um bastão e agora estou voltando com estes dois grupos de pessoas e animais.
11 Tzotzokhaan, kkaan-m, arọbh-m ka mbọhk s'ọgbaanọkka kwaam Ẹsau, okhuri bi, ojora faam ode bi, kẹ ófha okwu ofhu man biphyir, ttara va ọmaana abọkka.
11 Ó Senhor , eu te peço que me salves do meu irmão Esaú. Tenho medo de que ele venha e me mate e também as mulheres e as crianças.
12 Yina, kọ akk'achekhi anang kaam bi, asi-m ńgaama ẹkhakhaama, abira ási va pa va paam ahaabh mach'oyeyeng kw'ọraanga ọkhaan-ọkhaan, kw'ọnọng on-ofha obhik.”
12 Lembra que prometeste que tudo me correria bem e que os meus descendentes seriam como a areia da praia, tantos que ninguém poderia contar.
13 Iwa Jekọb oyima m'ibe nna m'erungiwu nduma. Otzekha ẹnanga k'ottem kw'ekpo py'ọkhaam ọnang ọgbaanọkka Ẹsau.
13 Naquela noite Jacó dormiu ali. Depois ele escolheu alguns dos seus animais para dar de presente a Esaú.
14 Obhik kw'ekpo py'otzek bi ọnang-ẹ ode: avu-gbokha arọbh jobh, ọmaana abhumkpẹ ẹrọbh, ọmaana arukhimaan-kwa arọbh jobh, ttara arukhimaan-dim ẹrọbh,
14 Escolheu duzentas cabras e vinte bodes, duzentas ovelhas e vinte carneiros,
15 ọmaana akamẹl-papẹ ẹrọbh obhiri jobh ttara va pabẹ p'atzima ajaabh ẹba, ọmaana abhaam-papẹ arọbh afa, ọmaana abhaam-dim jobh, ọmaana anyanyaang-papẹ ẹrobh, ttara anyanyaang-dim jobh.
15 trinta camelas com as suas crias, que ainda mamavam, quarenta vacas e dez touros, e vinte jumentas e dez jumentos.
16 Jekọb ọtzọkha sẹ ohok ka ngaan, ka ngaan. Ọtzọkha ẹkhaan kpenamkpen ọnang ọtzọhmnọng wani bi okkeri, oben bẹ bi, “Bọng chi kaam eden arọhng, bọng abira anang ayok ọphaangi k'orenga kwabọng.”
16 Jacó dividiu esses animais em grupos e pôs um empregado para tomar conta de cada grupo. E deu esta ordem: — Vocês vão na frente, deixando um espaço entre os grupos.
17 Ọn-ọtzọr oyok kw'ochi eden itzọhng, oben bi, “Idikha ọgbaanọkka kwaam Ẹsau ottem-ọ abẹ, ọbọbh-ọ bi, ‘Kọ ade kw'anyi? Kọ am-atza maan ma? Nden s'anyi rọ sa kọ am-akkeri?’
17 Jacó disse ao primeiro empregado: — Quando o meu irmão Esaú se encontrar com você, ele vai perguntar: “Quem é o seu patrão? Aonde você vai? E de quem são esses animais que você vai levando?”
18 Kọ abhin-ẹ bi, ‘Itta kwaam, ekpo mbya biphyir ede py'ọtzọhmnọng kwọ, Jekọb. Pyẹ ede ẹnanga ch'ọtzọhmi ochena itta kwaam Ẹsau, kẹ ọkhaam oreng k'eden okwuma e.’ ”
18 Então responda assim: “Estes animais são do seu criado Jacó. São um presente que ele está enviando ao seu patrão Esaú. E ele também vem vindo aí atrás.”
19 Wa Jekọb obiro oben ẹkhaan ch'ettong mfa, ọmaana ch'ettong nttaan, ttara ayok mbonggo biphyir p'atzori etzirakpo nnam bi, “Mada bọng akhebha Ẹsau, bọng gbaakh-ẹ odik nwuma wani kwa mgbaakhi ochedennọng.
19 Também ao segundo, e ao terceiro, e a todos os outros que tomavam conta dos grupos, Jacó disse: — Quando vocês se encontrarem com Esaú, digam a mesma coisa.
20 Bọng jima bi agbaakh-ẹ bi, ọtzọhmnọng kwọ, Jekọb, otzori man nnam okwuma k'eden e.” Da kẹ, Jekọb ochibhi bi, “Kaam ncheden ndọhm ẹnanga nda bi, ndima ndir-ẹ nttem, ifha sa on-ore-m, asi mẹ, okhera bi ọtzọkh-m.”
20 E não esqueçam de dizer isto: “O seu criado Jacó vem vindo aí atrás.” É que Jacó estava pensando assim: “Vou acalmar Esaú com os presentes que irão na minha frente. E, quando nos encontrarmos, talvez ele me perdoe.”
21 Mẹ wọ, atzọhmnọng pa Jekọb acheden atzima ẹnanga akwọbha, yina, kẹ ọkhaam oyima m'ibhingabe sẹ m'erungiwu nduma.
21 Desse modo Jacó mandou os presentes na frente e passou aquela noite no acampamento.
22 M'erungiwu nduma dani, Jekọb obina ọtzọkha panọng pẹ afa, ọmaana atzọhmnọng pẹ p'ipanọng afa, ttara va pẹ p'ijinọng jobh obhiri wani, ọtzọhm bẹ arenga k'okhubha kw'ogbin-ogbini ajekha ọraanga kwa Jabọk.
22 Naquela mesma noite Jacó se levantou e atravessou o rio Jaboque, levando consigo as suas duas mulheres, as suas duas concubinas e os seus onze filhos.
23 Mada ọkk'anọng mba biphyir ọtzọhma ajekha ekhekha, obiro okwu ọtzọhm anọng ttara ẹkhakhaama chẹ biphyir.
23 Depois que as pessoas passaram, Jacó fez com que também passasse tudo o que era seu;
24 Mẹ wọ e, Jekọb on-owobha mancheni. Ojinọng wani oyin-ẹ abẹ, osi erima ttar-ẹ, matzẹmaa ewu ehobha.
24 mas ele ficou para trás, sozinho. Aí veio um homem que lutou com ele até o dia amanhecer.
25 Mada ojinọng nwa ore bi, Jekọb mkpaan kofha ọyọhnga, on-obun-ẹ ọttọhk k'ogbok osi ọkhọbhi kw'ogbok ọkpara eho, da bẹ atzima asi erima osi.
25 Quando o homem viu que não podia vencer, deu um golpe na junta da coxa de Jacó, de modo que ela ficou fora do lugar.
26 Mẹ wọ, ọnọng nwa oben Jekọb bi, “Tte kaam ọbọhk mfona, kkeri ewu em-ehobh.”
26 Então o homem disse: — Solte-me, pois já está amanhecendo. — Não solto enquanto o senhor não me abençoar — respondeu Jacó.
27 Mẹ wọ, ọnọng nwa ọbọbh-ẹ bi, “Kọ akpen yan?”
27 Aí o homem perguntou: — Como você se chama? — Jacó — respondeu ele.
28 Ọnọng nwuma on-oben-ẹ bi, “Ttẹwọr mayina, kọ Jekọb dọk kàkpena, an-akpena Israẹl, okhuri bi, kọ akk'erima asa ttara Ibinọkpaabyi, ọmaana anọngẹya, yina, kọ akk'akhema.”
28 Então o homem disse: — O seu nome não será mais Jacó. Você lutou com Deus e com os homens e venceu; por isso o seu nome será Israel .
29 Iwa Jekọb on-oben bi, “Tzotzokhaan, kọ gbaak-m che chọ.”
29 — Agora diga-me o seu nome — pediu Jacó. O homem respondeu: — Por que você quer saber o meu nome? E ali ele abençoou Jacó.
30 Wa Jekọb on-oyeri ibe nna Pẹniẹl, oben bi, “Kaam nkk'Ibinọkpaabyi nna itzitzikha ttara itzitzikha, yina, kaam kimpe, ndimi nnukhi akpen.”
30 Então Jacó disse: — Eu vi Deus face a face, mas ainda estou vivo. Por isso ele pôs naquele lugar o nome de Peniel .
31 K'ogbe kw'ewuchen eyini wọ kwa Jekọb om-ogbekhi ọkwọbha Pẹniyẹl, okhuri ọkhọbhi kwẹ kw'ogbok kw'ọkpar eho.
31 O sol nasceu quando Jacó estava saindo de Peniel, e ele ia mancando por causa do golpe que havia levado na coxa.
32 Kẹ wọ osi, mapyiri k'ewu cha mayina, anọng p'Israẹl bẹ ayara p'abọk eje ch'ogbok kachi, okhuri eje ch'ogbok kwa Jekọb ch'iwa ọnọng obuni ọttọhk.
32 Até hoje os descendentes de Israel não comem o músculo que fica na junta da coxa, pois foi nessa parte do corpo que ele recebeu o golpe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.