Gênesis 32
mfo (MFO) vs NAA
1 Iwa Jekọb obina orenga, arenga-eden p'Ibinọkpaabyi ayin-ẹ abẹ.
1 Também Jacó seguiu o seu caminho, e anjos de Deus foram encontrar-se com ele.
2 Mada Jekọb ore arenga-eden mba p'Ibinọkpaabyi, oben bi, “Ibe nna ide ibhingabe s'Ibinọkpaabyi.” Mẹ wọ, oyeri sẹ Mahanayim.
2 Quando Jacó os viu, disse: — Este é o acampamento de Deus. E deu àquele lugar o nome de Maanaim.
3 Jekọb ọtzọhm akkaabh-nkkaabha pẹ bi, bẹ acheden atza akhebha ọgbaanọkka Ẹsau k'ẹkhọma cha Seir, k'okhuba kw'Edom.
3 Então Jacó enviou mensageiros adiante de si a Esaú, seu irmão, à terra de Seir, território de Edom.
4 Ọnang bẹ ẹkkaabha, oben bẹ bi, “Bọng gbaak itta kwaam Ẹsau bi, ‘Kaam ọtzọhmnọng kwọ, Jekọb, mbeni bi, nkk'nwobha ttara Laban ttẹwọr mada mfofon maa apyiri ma.
4 E lhes deu esta ordem: — Assim vocês falarão a meu senhor Esaú: “O seu servo Jacó manda dizer isto: ‘Como estrangeiro morei com Labão, em cuja companhia fiquei até agora.
5 Kaam nkk'abhaam, ọmaana nnyanyaang, ọmaana arukhimaan, ọmaana avu, ọmaana atzọhmnọng p'ijinọng ttara p'ipanọng ngaama. Kaam nna ndọhmi ẹkkaabha nda nchena itta kwaam, ifha ndọkha ọphyaam k'itzitzikha sọ.’ ”
5 Tenho bois, jumentos, rebanhos, servos e servas. Envio este comunicado a meu senhor, para encontrar favor na sua presença.’”
6 Mada akkaabh-nkkaabha pa Jekọb akhun atzor-ẹ, bẹ agbaakh-ẹ bi, “Mokk'agbaanakka Ẹsau ọtza ọra, kẹ oreng k'eden okwuma bi, okwu ọrọ-ọ e. Kẹ ọkhaam anọng ẹnọhna p'atzọn-ẹ abẹ.”
6 Os mensageiros voltaram a Jacó, dizendo: — Fomos até o seu irmão Esaú. Também ele está vindo para se encontrar com o senhor, e quatrocentos homens estão com ele.
7 Wa Jekọb ojor-ẹ, ettem ẹyakh-ẹ atzim. Mẹ wọ, ọbhaangi anọng p'otzim ka ngaan mfa, obiro ọbhaangi arukhimaan, ọmaana abhaam, ttara akamẹl.
7 Então Jacó teve medo e ficou angustiado. Dividiu em dois grupos o povo que estava com ele, e também os rebanhos, os bois e os camelos.
8 Jekọb on-oben for sẹ bi, “Idikha Ẹsau orim ẹkhaan dani abẹ, ẹkhaan ndonggo ch'erikhi ẹrọbh-ọrọbh ẹnaanga.”
8 Pois pensou: “Se Esaú vier e atacar um grupo, o outro grupo escapará.”
9 Iwa Jekọb ozi njọhm, oben bi, “Ọvaar Ibinọkpaabyi kw'itta kwaam Abraham, ọmaana kw'otte kwaam Isaak, Ọvaar Ibinọkpaabyi kw'oben-m bi, rọhng abhana k'ẹkhọma chọ, atzor anọng pọ, obiro ochekhi bi, kaam nsi idik ijibh inang-ọ.
9 E Jacó orou: — Deus de meu pai Abraão e Deus de meu pai Isaque, ó
10 Kaam ọtzọhmnọng kwọ k'ọphyaam fọ, ọmaana k'idadaakha sọ biphyir, kimbaan. Wa kaam ndim ochikhura kwaam kẹ-khẹ njekha ọraanga kwa Jọrdan, manya, kaam nkk'ẹkhakhaama nsa, matzẹmaa nna mmaangi chẹ ka ngaan mfa.
10 sou indigno de todas as misericórdias e de toda a fidelidade que tens usado para com o teu servo. Pois com apenas o meu cajado atravessei este Jordão; já agora sou dois grupos.
11 Tzotzokhaan, kkaan-m, arọbh-m ka mbọhk s'ọgbaanọkka kwaam Ẹsau, okhuri bi, ojora faam ode bi, kẹ ófha okwu ofhu man biphyir, ttara va ọmaana abọkka.
11 Livra-me das mãos de meu irmão Esaú, porque temo que ele venha e ataque a mim e às mães com os filhos.
12 Yina, kọ akk'achekhi anang kaam bi, asi-m ńgaama ẹkhakhaama, abira ási va pa va paam ahaabh mach'oyeyeng kw'ọraanga ọkhaan-ọkhaan, kw'ọnọng on-ofha obhik.”
12 Pois tu disseste: “Certamente serei bondoso com você e lhe darei uma descendência como a areia do mar, que, de tão numerosa, não se pode contar.”
13 Iwa Jekọb oyima m'ibe nna m'erungiwu nduma. Otzekha ẹnanga k'ottem kw'ekpo py'ọkhaam ọnang ọgbaanọkka Ẹsau.
13 Depois de passar ali aquela noite, Jacó separou do que tinha consigo um presente para o seu irmão Esaú:
14 Obhik kw'ekpo py'otzek bi ọnang-ẹ ode: avu-gbokha arọbh jobh, ọmaana abhumkpẹ ẹrọbh, ọmaana arukhimaan-kwa arọbh jobh, ttara arukhimaan-dim ẹrọbh,
14 duzentas cabras e vinte bodes, duzentas ovelhas e vinte carneiros,
15 ọmaana akamẹl-papẹ ẹrọbh obhiri jobh ttara va pabẹ p'atzima ajaabh ẹba, ọmaana abhaam-papẹ arọbh afa, ọmaana abhaam-dim jobh, ọmaana anyanyaang-papẹ ẹrobh, ttara anyanyaang-dim jobh.
15 trinta camelas de leite com as suas crias, quarenta vacas e dez touros, vinte jumentas e dez jumentinhos.
16 Jekọb ọtzọkha sẹ ohok ka ngaan, ka ngaan. Ọtzọkha ẹkhaan kpenamkpen ọnang ọtzọhmnọng wani bi okkeri, oben bẹ bi, “Bọng chi kaam eden arọhng, bọng abira anang ayok ọphaangi k'orenga kwabọng.”
16 Entregou-os aos seus servos, cada rebanho à parte. Então disse aos servos: — Vão à minha frente e deixem espaço entre rebanho e rebanho.
17 Ọn-ọtzọr oyok kw'ochi eden itzọhng, oben bi, “Idikha ọgbaanọkka kwaam Ẹsau ottem-ọ abẹ, ọbọbh-ọ bi, ‘Kọ ade kw'anyi? Kọ am-atza maan ma? Nden s'anyi rọ sa kọ am-akkeri?’
17 Ordenou ao primeiro servo, dizendo: — Quando Esaú, meu irmão, se encontrar com você e perguntar: “De quem você é, para onde você vai, de quem são estes animais que você vem trazendo?”,
18 Kọ abhin-ẹ bi, ‘Itta kwaam, ekpo mbya biphyir ede py'ọtzọhmnọng kwọ, Jekọb. Pyẹ ede ẹnanga ch'ọtzọhmi ochena itta kwaam Ẹsau, kẹ ọkhaam oreng k'eden okwuma e.’ ”
18 responda: “São do seu servo Jacó. É um presente que ele está enviando ao meu senhor Esaú. E eis que ele mesmo vem vindo atrás de nós.”
19 Wa Jekọb obiro oben ẹkhaan ch'ettong mfa, ọmaana ch'ettong nttaan, ttara ayok mbonggo biphyir p'atzori etzirakpo nnam bi, “Mada bọng akhebha Ẹsau, bọng gbaakh-ẹ odik nwuma wani kwa mgbaakhi ochedennọng.
19 Jacó ordenou também ao segundo, ao terceiro e a todos os que vinham conduzindo os rebanhos: — É assim que vocês devem falar com Esaú, quando se encontrarem com ele.
20 Bọng jima bi agbaakh-ẹ bi, ọtzọhmnọng kwọ, Jekọb, otzori man nnam okwuma k'eden e.” Da kẹ, Jekọb ochibhi bi, “Kaam ncheden ndọhm ẹnanga nda bi, ndima ndir-ẹ nttem, ifha sa on-ore-m, asi mẹ, okhera bi ọtzọkh-m.”
20 Também dirão: “Eis que o seu servo Jacó vem vindo atrás de nós.” Porque Jacó pensava assim: “Eu o aplacarei com o presente que me antecede. Depois eu o verei pessoalmente e talvez ele me dê boa acolhida.”
21 Mẹ wọ, atzọhmnọng pa Jekọb acheden atzima ẹnanga akwọbha, yina, kẹ ọkhaam oyima m'ibhingabe sẹ m'erungiwu nduma.
21 Assim, mandou os presentes à sua frente. Ele, porém, ficou aquela noite no acampamento.
22 M'erungiwu nduma dani, Jekọb obina ọtzọkha panọng pẹ afa, ọmaana atzọhmnọng pẹ p'ipanọng afa, ttara va pẹ p'ijinọng jobh obhiri wani, ọtzọhm bẹ arenga k'okhubha kw'ogbin-ogbini ajekha ọraanga kwa Jabọk.
22 Naquela mesma noite, Jacó se levantou, tomou suas duas mulheres, suas duas servas e seus onze filhos e transpôs o vau do Jaboque.
23 Mada ọkk'anọng mba biphyir ọtzọhma ajekha ekhekha, obiro okwu ọtzọhm anọng ttara ẹkhakhaama chẹ biphyir.
23 Reuniu todos e fez com que passassem o ribeiro. Também fez passar tudo o que lhe pertencia.
24 Mẹ wọ e, Jekọb on-owobha mancheni. Ojinọng wani oyin-ẹ abẹ, osi erima ttar-ẹ, matzẹmaa ewu ehobha.
24 Jacó ficou sozinho, e um homem lutava com ele, até o romper do dia.
25 Mada ojinọng nwa ore bi, Jekọb mkpaan kofha ọyọhnga, on-obun-ẹ ọttọhk k'ogbok osi ọkhọbhi kw'ogbok ọkpara eho, da bẹ atzima asi erima osi.
25 Vendo este que não podia com Jacó, tocou-lhe na articulação da coxa, de modo que a junta da coxa de Jacó se deslocou, na luta com o homem.
26 Mẹ wọ, ọnọng nwa oben Jekọb bi, “Tte kaam ọbọhk mfona, kkeri ewu em-ehobh.”
26 Então o homem disse: — Deixe-me ir, pois já rompeu o dia. Jacó respondeu: — Não o deixarei ir se você não me abençoar.
27 Mẹ wọ, ọnọng nwa ọbọbh-ẹ bi, “Kọ akpen yan?”
27 Então o homem perguntou: — Como você se chama? Ele respondeu: — Jacó.
28 Ọnọng nwuma on-oben-ẹ bi, “Ttẹwọr mayina, kọ Jekọb dọk kàkpena, an-akpena Israẹl, okhuri bi, kọ akk'erima asa ttara Ibinọkpaabyi, ọmaana anọngẹya, yina, kọ akk'akhema.”
28 Então disse: — Seu nome não será mais Jacó, e sim Israel, pois você lutou com Deus e com os homens e prevaleceu.
29 Iwa Jekọb on-oben bi, “Tzotzokhaan, kọ gbaak-m che chọ.”
29 Jacó disse: — Por favor, diga-me como você se chama. Ele respondeu: — Por que você pergunta pelo meu nome? E o abençoou ali.
30 Wa Jekọb on-oyeri ibe nna Pẹniẹl, oben bi, “Kaam nkk'Ibinọkpaabyi nna itzitzikha ttara itzitzikha, yina, kaam kimpe, ndimi nnukhi akpen.”
30 Jacó deu àquele lugar o nome de Peniel, pois disse: “Vi Deus face a face, e a minha vida foi salva.”
31 K'ogbe kw'ewuchen eyini wọ kwa Jekọb om-ogbekhi ọkwọbha Pẹniyẹl, okhuri ọkhọbhi kwẹ kw'ogbok kw'ọkpar eho.
31 Nasceu-lhe o sol, quando ele atravessava Peniel. E mancava por causa da coxa.
32 Kẹ wọ osi, mapyiri k'ewu cha mayina, anọng p'Israẹl bẹ ayara p'abọk eje ch'ogbok kachi, okhuri eje ch'ogbok kwa Jekọb ch'iwa ọnọng obuni ọttọhk.
32 Por isso, os filhos de Israel não comem, até hoje, o nervo do quadril, na articulação da coxa, porque o homem tocou a articulação da coxa de Jacó no nervo do quadril.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.