Gênesis 32

mfo (MFO) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Iwa Jekọb obina orenga, arenga-eden p'Ibinọkpaabyi ayin-ẹ abẹ.
1 E foi também Jacó o seu caminho, e encontraram-no os anjos de Deus.
2 Mada Jekọb ore arenga-eden mba p'Ibinọkpaabyi, oben bi, “Ibe nna ide ibhingabe s'Ibinọkpaabyi.” Mẹ wọ, oyeri sẹ Mahanayim.
2 E Jacó disse, quando os viu: Este é o exército de Deus. E chamou o nome daquele lugar Maanaim.
3 Jekọb ọtzọhm akkaabh-nkkaabha pẹ bi, bẹ acheden atza akhebha ọgbaanọkka Ẹsau k'ẹkhọma cha Seir, k'okhuba kw'Edom.
3 E enviou Jacó mensageiros diante da sua face a Esaú, seu irmão, à terra de Seir, território de Edom.
4 Ọnang bẹ ẹkkaabha, oben bẹ bi, “Bọng gbaak itta kwaam Ẹsau bi, ‘Kaam ọtzọhmnọng kwọ, Jekọb, mbeni bi, nkk'nwobha ttara Laban ttẹwọr mada mfofon maa apyiri ma.
4 E ordenou-lhes, dizendo: Assim direis a meu senhor Esaú: Assim diz Jacó, teu servo: Como peregrino morei com Labão e me detive lá até agora.
5 Kaam nkk'abhaam, ọmaana nnyanyaang, ọmaana arukhimaan, ọmaana avu, ọmaana atzọhmnọng p'ijinọng ttara p'ipanọng ngaama. Kaam nna ndọhmi ẹkkaabha nda nchena itta kwaam, ifha ndọkha ọphyaam k'itzitzikha sọ.’ ”
5 E tenho bois, e jumentos, e ovelhas, e servos, e servas; e enviei para o anunciar a meu senhor, para que ache graça a teus olhos.
6 Mada akkaabh-nkkaabha pa Jekọb akhun atzor-ẹ, bẹ agbaakh-ẹ bi, “Mokk'agbaanakka Ẹsau ọtza ọra, kẹ oreng k'eden okwuma bi, okwu ọrọ-ọ e. Kẹ ọkhaam anọng ẹnọhna p'atzọn-ẹ abẹ.”
6 E os mensageiros tornaram a Jacó, dizendo: Fomos a teu irmão Esaú; e também ele vem a encontrar-te, e quatrocentos varões com ele.
7 Wa Jekọb ojor-ẹ, ettem ẹyakh-ẹ atzim. Mẹ wọ, ọbhaangi anọng p'otzim ka ngaan mfa, obiro ọbhaangi arukhimaan, ọmaana abhaam, ttara akamẹl.
7 Então, Jacó temeu muito e angustiou-se; e repartiu em dois bandos o povo que com ele estava, e as ovelhas, e as vacas, e os camelos.
8 Jekọb on-oben for sẹ bi, “Idikha Ẹsau orim ẹkhaan dani abẹ, ẹkhaan ndonggo ch'erikhi ẹrọbh-ọrọbh ẹnaanga.”
8 Porque dizia: Se Esaú vier a um bando e o ferir, o outro bando escapará.
9 Iwa Jekọb ozi njọhm, oben bi, “Ọvaar Ibinọkpaabyi kw'itta kwaam Abraham, ọmaana kw'otte kwaam Isaak, Ọvaar Ibinọkpaabyi kw'oben-m bi, rọhng abhana k'ẹkhọma chọ, atzor anọng pọ, obiro ochekhi bi, kaam nsi idik ijibh inang-ọ.
9 Disse mais Jacó: Deus de meu pai Abraão e Deus de meu pai Isaque, ó Senhor , que me disseste: Torna à tua terra e à tua parentela, e far-te-ei bem;
10 Kaam ọtzọhmnọng kwọ k'ọphyaam fọ, ọmaana k'idadaakha sọ biphyir, kimbaan. Wa kaam ndim ochikhura kwaam kẹ-khẹ njekha ọraanga kwa Jọrdan, manya, kaam nkk'ẹkhakhaama nsa, matzẹmaa nna mmaangi chẹ ka ngaan mfa.
10 menor sou eu que todas as beneficências e que toda a fidelidade que tiveste com teu servo; porque com meu cajado passei este Jordão e, agora, me tornei em dois bandos.
11 Tzotzokhaan, kkaan-m, arọbh-m ka mbọhk s'ọgbaanọkka kwaam Ẹsau, okhuri bi, ojora faam ode bi, kẹ ófha okwu ofhu man biphyir, ttara va ọmaana abọkka.
11 Livra-me, peço-te, da mão de meu irmão, da mão de Esaú, porque o temo, para que porventura não venha e me fira e a mãe com os filhos.
12 Yina, kọ akk'achekhi anang kaam bi, asi-m ńgaama ẹkhakhaama, abira ási va pa va paam ahaabh mach'oyeyeng kw'ọraanga ọkhaan-ọkhaan, kw'ọnọng on-ofha obhik.”
12 E tu o disseste: Certamente te farei bem e farei a tua semente como a areia do mar, que, pela multidão, não se pode contar.
13 Iwa Jekọb oyima m'ibe nna m'erungiwu nduma. Otzekha ẹnanga k'ottem kw'ekpo py'ọkhaam ọnang ọgbaanọkka Ẹsau.
13 E passou ali aquela noite; e tomou, do que lhe veio à sua mão, um presente para seu irmão Esaú:
14 Obhik kw'ekpo py'otzek bi ọnang-ẹ ode: avu-gbokha arọbh jobh, ọmaana abhumkpẹ ẹrọbh, ọmaana arukhimaan-kwa arọbh jobh, ttara arukhimaan-dim ẹrọbh,
14 duzentas cabras e vinte bodes; duzentas ovelhas e vinte carneiros;
15 ọmaana akamẹl-papẹ ẹrọbh obhiri jobh ttara va pabẹ p'atzima ajaabh ẹba, ọmaana abhaam-papẹ arọbh afa, ọmaana abhaam-dim jobh, ọmaana anyanyaang-papẹ ẹrobh, ttara anyanyaang-dim jobh.
15 trinta camelas de leite com suas crias, quarenta vacas e dez novilhos; vinte jumentas e dez jumentinhos.
16 Jekọb ọtzọkha sẹ ohok ka ngaan, ka ngaan. Ọtzọkha ẹkhaan kpenamkpen ọnang ọtzọhmnọng wani bi okkeri, oben bẹ bi, “Bọng chi kaam eden arọhng, bọng abira anang ayok ọphaangi k'orenga kwabọng.”
16 E deu-o na mão dos seus servos, cada rebanho à parte, e disse a seus servos: Passai adiante da minha face e ponde espaço entre rebanho e rebanho.
17 Ọn-ọtzọr oyok kw'ochi eden itzọhng, oben bi, “Idikha ọgbaanọkka kwaam Ẹsau ottem-ọ abẹ, ọbọbh-ọ bi, ‘Kọ ade kw'anyi? Kọ am-atza maan ma? Nden s'anyi rọ sa kọ am-akkeri?’
17 E ordenou ao primeiro, dizendo: Quando Esaú, meu irmão, te encontrar e te perguntar, dizendo: De quem és, para onde vais, de quem são estes diante da tua face?
18 Kọ abhin-ẹ bi, ‘Itta kwaam, ekpo mbya biphyir ede py'ọtzọhmnọng kwọ, Jekọb. Pyẹ ede ẹnanga ch'ọtzọhmi ochena itta kwaam Ẹsau, kẹ ọkhaam oreng k'eden okwuma e.’ ”
18 Então, dirás: São de teu servo Jacó, presente que envia a meu senhor, a Esaú; e eis que ele mesmo vem também atrás de nós.
19 Wa Jekọb obiro oben ẹkhaan ch'ettong mfa, ọmaana ch'ettong nttaan, ttara ayok mbonggo biphyir p'atzori etzirakpo nnam bi, “Mada bọng akhebha Ẹsau, bọng gbaakh-ẹ odik nwuma wani kwa mgbaakhi ochedennọng.
19 E ordenou também ao segundo, e ao terceiro, e a todos os que vinham atrás dos rebanhos, dizendo: Conforme esta mesma palavra, falareis a Esaú, quando o achardes.
20 Bọng jima bi agbaakh-ẹ bi, ọtzọhmnọng kwọ, Jekọb, otzori man nnam okwuma k'eden e.” Da kẹ, Jekọb ochibhi bi, “Kaam ncheden ndọhm ẹnanga nda bi, ndima ndir-ẹ nttem, ifha sa on-ore-m, asi mẹ, okhera bi ọtzọkh-m.”
20 E direis também: Eis que o teu servo Jacó vem atrás de nós. Porque dizia: Eu o aplacarei com o presente que vai diante de mim e, depois, verei a sua face; porventura aceitará a minha face.
21 Mẹ wọ, atzọhmnọng pa Jekọb acheden atzima ẹnanga akwọbha, yina, kẹ ọkhaam oyima m'ibhingabe sẹ m'erungiwu nduma.
21 Assim, passou o presente diante da sua face; ele, porém, passou aquela noite no arraial.
22 M'erungiwu nduma dani, Jekọb obina ọtzọkha panọng pẹ afa, ọmaana atzọhmnọng pẹ p'ipanọng afa, ttara va pẹ p'ijinọng jobh obhiri wani, ọtzọhm bẹ arenga k'okhubha kw'ogbin-ogbini ajekha ọraanga kwa Jabọk.
22 E levantou-se aquela mesma noite, e tomou as suas duas mulheres, e as suas duas servas, e os seus onze filhos, e passou o vau de Jaboque.
23 Mada ọkk'anọng mba biphyir ọtzọhma ajekha ekhekha, obiro okwu ọtzọhm anọng ttara ẹkhakhaama chẹ biphyir.
23 E tomou-os e fê-los passar o ribeiro; e fez passar tudo o que tinha.
24 Mẹ wọ e, Jekọb on-owobha mancheni. Ojinọng wani oyin-ẹ abẹ, osi erima ttar-ẹ, matzẹmaa ewu ehobha.
24 Jacó, porém, ficou só; e lutou com ele um varão, até que a alva subia.
25 Mada ojinọng nwa ore bi, Jekọb mkpaan kofha ọyọhnga, on-obun-ẹ ọttọhk k'ogbok osi ọkhọbhi kw'ogbok ọkpara eho, da bẹ atzima asi erima osi.
25 E, vendo que não prevalecia contra ele, tocou a juntura de sua coxa; e se deslocou a juntura da coxa de Jacó, lutando com ele.
26 Mẹ wọ, ọnọng nwa oben Jekọb bi, “Tte kaam ọbọhk mfona, kkeri ewu em-ehobh.”
26 E disse: Deixa-me ir, porque já a alva subiu. Porém ele disse: Não te deixarei ir, se me não abençoares.
27 Mẹ wọ, ọnọng nwa ọbọbh-ẹ bi, “Kọ akpen yan?”
27 E disse-lhe: Qual é o teu nome? E ele disse: Jacó.
28 Ọnọng nwuma on-oben-ẹ bi, “Ttẹwọr mayina, kọ Jekọb dọk kàkpena, an-akpena Israẹl, okhuri bi, kọ akk'erima asa ttara Ibinọkpaabyi, ọmaana anọngẹya, yina, kọ akk'akhema.”
28 Então, disse: Não se chamará mais o teu nome Jacó, mas Israel, pois, como príncipe, lutaste com Deus e com os homens e prevaleceste.
29 Iwa Jekọb on-oben bi, “Tzotzokhaan, kọ gbaak-m che chọ.”
29 E Jacó lhe perguntou e disse: Dá-me, peço-te, a saber o teu nome. E disse: Por que perguntas pelo meu nome? E abençoou-o ali.
30 Wa Jekọb on-oyeri ibe nna Pẹniẹl, oben bi, “Kaam nkk'Ibinọkpaabyi nna itzitzikha ttara itzitzikha, yina, kaam kimpe, ndimi nnukhi akpen.”
30 E chamou Jacó o nome daquele lugar Peniel, porque dizia: Tenho visto a Deus face a face, e a minha alma foi salva.
31 K'ogbe kw'ewuchen eyini wọ kwa Jekọb om-ogbekhi ọkwọbha Pẹniyẹl, okhuri ọkhọbhi kwẹ kw'ogbok kw'ọkpar eho.
31 E saiu-lhe o sol, quando passou a Peniel; e manquejava da sua coxa.
32 Kẹ wọ osi, mapyiri k'ewu cha mayina, anọng p'Israẹl bẹ ayara p'abọk eje ch'ogbok kachi, okhuri eje ch'ogbok kwa Jekọb ch'iwa ọnọng obuni ọttọhk.
32 Por isso, os filhos de Israel não comem o nervo encolhido, que está sobre a juntura da coxa, até o dia de hoje, porquanto ele tocara a juntura da coxa de Jacó no nervo encolhido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.