Gênesis 31

mfo (MFO) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 K'ogbe wani, wa Jekọb okwu ọbhaanga bi, va pa Laban an-am-aben bi, “Ọnyẹ kwaman Jekọb, ọkk'ọttọhk kpenamkpen f'otte kwaman ọtzọkha biphyir ọkhaama. Ẹkhakhaama chẹ biphyir efon k'otte kwaman e.”
1 Jacó ouviu as palavras dos filhos de Labão, que diziam: "Jacó tomou tudo o que é de nosso pai, e é às suas custas que ele se tornou de tal forma rico."
2 Jekọb on-obiro ore bi, Laban kẹ itzitzikha ọkkakka dọk kọm-ọnang.
2 Observou também, pela fisionomia de Labão, que este não tinha mais para com ele os sentimentos de antes.
3 Mẹ wọ, Ọvaar Ibinọkpaabyi oben Jekọb bi, “Kọ rọhng abhana atzor anọng pọ, ttara ẹhọhmmọr ch'atte. Kaam ńwobha ttar-ọ, mbiri ńkkaan-ọ.”
3 O Senhor disse a Jacó: "Volta para a terra dos teus pais, para a tua parentela, e eu estarei contigo."
4 Iwa Jekọb ọtzọhm ọnọng bi, bẹ ayeri panọng pẹ, Rachẹl ọmaana Lea, ifha bẹ akhebh-ẹ kẹ da om-okkeri etzirakpo pyẹ.
4 Então Jacó mandou Raquel e Lia vir ao campo junto dos seus rebanhos:
5 Mada bẹ akk'apyiri, oben bẹ bi, “Kaam nkk'nna bi, atte kwabọng kaam itzitzikha ọkkakka dọk om-okkeri m'iwu nna. Yina, kaam nnong bi, Ibinọkpaabyi kw'otte kwaam okpobh okk'owobha ttar-m.
5 "Vejo, disse-lhes ele, pelo semblante de vosso pai, que ele não é mais para comigo o mesmo que antes. Mas o Deus de meu pai está comigo.
6 Bọng anọng afa arong bi, kaam nkk'ọtzọhm nsa ttara ettem-obungichẹ nnang atte kwabọng.
6 Sabeis que servi a vosso pai o melhor que pude,
7 Yina, atte ọkk'aam echora ch'ọtzọhm faam ọbọhra k'igbe jobh. Kaambi mẹ wọ, Ibinọkpaabyi kẹ ọbọhk kotte bi, osi-m itzama manda rani.
7 enquanto ele zombou de mim, mudando dez vezes o meu salário; mas Deus não lhe permitiu causar-me prejuízo.
8 Idikha obeni bi, ‘Etzirakpo py'esi akkẹr-ankkẹr bọ éde echora chọ,’ etzirakpo biphyir ẹn-ẹmaan ayok p'asi akkẹr-ankkẹr. Yina, obeni bi, ‘Etzirakpo py'esi attẹttẹr byọ éde echora chọ,’ etzirakpo biphyir ẹn-ẹmaan ayok p'asi attẹttẹr.
8 Quando ele dizia: os animais malhados serão o teu salário, todas as ovelhas davam à luz cordeiros malhados, e se dizia: os animais riscados serão o teu salário, todas as ovelhas davam à luz cordeiros riscados.
9 Mẹ wọ, Ibinọkpaabyi okk'etzirakpo py'atte kwabọng ọtzọkha ọnang-m.
9 Foi Deus mesmo que tomou o rebanho de vosso pai para me dar.
10 “Wa ewu dani, k'ogbe kw'etzirakpo em-eyima ayok abẹ, nttaar idachen. K'idachen, ndini chen nne da, avu-dim p'am-avura avugbokha bẹ asi attẹttẹr, bẹ abira asi akkẹr-ankkẹr.
10 No tempo em que os animais deviam conceber, eu levantava os olhos e via em sonhos que os bodes que cobriam as cabras eram listados, malhados e manchados.
11 K'idachen, orenga-eden kw'Ibinọkpaabyi oyer-m bi, ‘Jekọb.’ Kaam nkhera bi, ‘O o, kkeri kaam ma e.’
11 Um anjo de Deus disse-me em sonhos: Jacó! Eis-me aqui, respondi.
12 Kẹ on-oben-m bi, ‘Kọ tzini chen akkeri k'ẹrọng, are bi, avu-dim p'avur ayok biphyir asi attẹttẹr, abira asi akkẹr-ankkẹr. Kaam nsi kwẹ ode mando okhuri da nkk'odik kpenamkpen kwa Laban ọkk'ọsa nna e.
12 Levanta os olhos e vê: todos os bodes que cobrem as cabras são listados, malhados e manchados, porque eu vi tudo o que te fez Labão.
13 Kaam wọ nde Ibinọkpaabyi kwa Bẹtẹl, kẹ da abyengi ọtza ana k'eho, abira asi echekhi ọnang-m. Kọ na bina aji obhon nwa, akpa nnam abhana k'ọmmaana-bhon kwọ.’ ”
13 Eu sou o Deus de Betel, onde tu me consagraste uma estela e me fizeste um voto. Agora, vamos, sai daqui e volta para a terra de tua família."
14 Mando kwa Rachẹl ọmaana Lea an-abhin odim kwabẹ, Jekọb bi, “Ọttọhk fa maman obiro ochi otte kwaman obo k'ẹkhakhaama chẹ biphyir dọk kode.
14 Raquel e Lia responderam: "Resta-nos porventura ainda alguma parte de herança na casa de nosso pai?
15 Otte kwaman ọn-ọtzọk man mach'akhekhennọng, okpe-okpe kẹ-khẹ arang kw'okpe man, okk'amina-gbukha paman obiro ọcha mancheni.
15 Não nos tratou ele como estrangeiras, vendendo-nos e devorando o nosso dinheiro?
16 K'odik ọkkakka, kọ si odik kpenamkpen kw'Ibinọkpaabyi okk'obena bi asi, k'eden bi, Ibinọkpaabyi okk'ẹkhakhaama ch'otte kwaman ọtzọkha, ọn-ọnang maman, ttara va paman.”
16 Toda a riqueza, que Deus tomou de nosso pai, é para nós e para nossos filhos. Faze, pois, o que Deus te disse."
17 Mẹ wọ, Jekọb obina ọtzọkha va pẹ ọmaana panọng pẹ afa, ọnanna k'akamẹl,
17 Levantou-se, pois, Jacó, e fez montar seus filhos e suas mulheres nos camelos.
18 on-otzima etzirakpo pyẹ biphyir, ọmaana ẹkhakhaama chẹ biphyir ch'ọkk'ọkhaama ka Padan-Aram obina orenga, okhuna otzor otte kwẹ, Isaak k'ẹkhọma cha Kenaan.
18 Levou consigo todos os seus rebanhos, todos os bens que tinha ajuntado, o rebanho que lhe pertencia, adquirido em Padã-Arã, e partiu para junto de seu pai Isaac, na terra de Canaã.
19 Mada Laban okk'ofona bi, ọtza ophyiri ophyubha f'arukhimaan pẹ, kwanọng kwẹ, Rachẹl ofona ọtza ofhu agbatza p'ẹhọhmmọr ch'otte.
19 Raquel, aproveitando um momento em que seu pai fora tosquiar suas ovelhas, roubou os terafim de seu pai;
20 Ayongi mẹ, wa Jekọb ọbọhr Laban kw'ofon Aram ọbọhra, kẹ kọgbaakhi bi, ọn-ọrọbh ofona.
20 e Jacó enganou Labão, o arameu, ocultando-lhe sua fuga.
21 Mẹ wọ, wa Jekọb ọtzọkha ẹkhakhaama chẹ biphyir, ojekha ọraanga kwa Yupharetes, okkeri itzitzikha k'okhuba kw'egbegbeho cha Gilead, ọrọbh ofona.
21 Fugindo, pois, com tudo o que era seu, atravessou o rio e dirigiu-se para a montanha de Galaad.
22 Ottong iwu ittaan sa Jekọb ọkk'ọrọbha ofona, mẹ kwa Laban on-orong bi, Jekọb ọkk'ọrọbha.
22 Três dias depois, soube Labão da fuga de Jacó.
23 Mẹ wọ, Laban otzima vọkka pẹ p'atzọn-ẹ abẹ, akhubh Jekọb k'eden k'iwu izenamfa, matzẹmaa bẹ akwu abọkh-ẹ ka mgbegbeho sa Gilead.
23 E, tomando consigo seus irmãos, perseguiu-o durante sete dias de marcha, e alcançou-o na montanha de Galaad.
24 Mẹ wọ, Ibinọkpaabyi oyin Laban kw'ofon Aram abẹ k'erungi k'idachen, oben-ẹ bi, “Ndọr-ọ itzọhng bi, aningi Jekọb atzim p'agaang-ọgaangi agbaakhi.”
24 Deus, porém, apareceu num sonho noturno a Labão, o arameu, e disse-lhe: "Guarda-te de dizer algo a Jacó."
25 Mada Laban okhebh Jekọb, Jekọb okk'ikhira sẹ ọsa ka mgbegbeho sa Gilead, wa Laban ọmaana vọkka pẹ akwu asi ibhingabe sabẹ abaanga mẹ dọk.
25 Labão alcançou, pois, Jacó. Este havia levantado sua tenda na montanha, enquanto Labão e seus irmãos tinham plantado a sua na montanha de Galaad.
26 Mada bẹ akhebh ayok, Laban ọbọbh Jekọb bi, “Osi yan kwa kọ abọhr-m, atzima aminava paam afona mach'anọng p'abẹ abọhk k'ẹmmọri ch'egbong.
26 Labão disse a Jacó: "Que fizeste? Tu me enganaste, e conduziste minhas filhas como prisioneiras de guerra!
27 Okhuri yan kw'abọhr-m, afhu-ofhu arọbh afona o? Osi yan kaam kagbaakhi bi, an-afona ifha kaam nsi ọdadaami kwa ndima ọkkọhna, ọmaana achachaak ttara ogim-ogim mben-ọ bi, yima o?
27 Por que fugiste dessa forma, e me lograste em lugar de me avisar? Eu te teria despedido com manifestações de júbilo e com cânticos, ao som do tamborim e da harpa.
28 Kọ kaam ọbọhk katte bi, mbaakha va pa va paam ttara aminava paam da bẹ afon. Odidingi-dik wọ kw'asi ma e.
28 Não me deixaste beijar meus filhos e minhas filhas! Procedeste como um insensato.
29 Kaam ngaam ẹfa kẹ ch'ira nsọ-ọ itzama e. Yina, erungiwu ch'ikhena Ibinọkpaabyi kw'atte ọtzọr-m itzọhng bi, ‘Kọ bọkh-ọ for, odik manda wani kagbaak anang Jekọb o, ode bi kw'ejibh-ojibh obiro ode bi kwẹ opyibh-opyibh.’
29 Eu poderia agora fazer-vos mal, mas o Deus de teu pai disse-me na última noite: Guarda-te de dizer algo a Jacó.
30 Kaam nnong odem kw'oyibh-ọ bi, abhana k'atte k'obhon kẹ e, yina, kọ asi yan afhu agbatza paam atzima arọbh o?”
30 E, se partiste somente porque tinhas saudade da casa paterna, então por que roubaste os meus deuses?"
31 Iwa Jekọb obhina Laban bi, “Kaam mfon mando okhuri ojora f'osi-m, nna nchibhi bi, kọ afha abọkh-m aminava pọ ana k'ẹfa.
31 Jacó respondeu-lhe: "Tive medo, ao pensar que poderias tirar-me tuas filhas;
32 Yina, idikha kọ are ọnọng manda wani k'ottem kwaman kw'otzim agbatza pọ, tte ọnọng nwuma oningi akpen orukhi. M'itzitzikha s'anọng paman, kọ ọkhaam kkeri, idikha atzini ọttọhk kpenamkpen f'ode fọ, tọkha.” Wa Jekọb korong bi, Rachẹl ọkk'agbatza p'otte ọfha.
32 quanto aos teus deuses, porém, seja morto aquele que os tiver consigo! Examina o que está comigo, em presença de nossos parentes, e retoma o que é teu." Ora, Jacó ignorava o roubo de Raquel.
33 Mẹ wọ e, Laban odim k'ikhira sa Jekọb, ọmaana sa Lea ttara s'atzọhmnọng p'ipanọng afa oror agbatza pẹ. Yina, ọttọhk manda vani kore. Mada oyini k'ikhira sa Lea, on-odim k'ikhira sa Rachẹl.
33 Labão entrou na tenda de Jacó, na de Lia e na das duas escravas, mas nada encontrou. Saindo da tenda de Lia, entrou na de Raquel.
34 Wa Rachẹl ọkk'agbatza p'otte ọtzọkha okhe k'ẹkpa ch'ebubh ẹwọr-wobha cha kamẹl ka nnam, owobha ẹwọr obubha. Laban ọfọhngi k'ikhira biphyir, agbatza pẹ kore.
34 Esta havia tomado os terafim e, colocando-os na sela do camelo, sentou-se em cima. Labão revistou toda a tenda, sem nada encontrar.
35 Mando kwa Rachẹl oben otte bi, “Itta kwaam, tte oning-ọ ọdọkhi da kaam nnimfha mbina mbe k'itzitzikha sọ, okhuri bi, kaam ndim for e.” Laban ọfọhngi k'ibe kpenamkpen biphyir, agbatza pẹ kore.
35 Raquel disse ao seu pai: "Não se irrite o meu senhor, se não posso levantar-me em sua presença, pois acho-me agora com a indisposição que costuma vir às mulheres." Revistou, pois, mas não encontrou os terafim.
36 Jekọb ọdọkhi ettem, oyin Laban abẹ, ọbọbh-ẹ bi, “Kaam nji bọng odikh o? Ottotto kwaam ode yan, kw'areng abẹ akhubh-m ẹkhọm-ẹkhọma manda o?
36 Jacó encolerizou-se então contra Labão, e acabrunhou-o de censuras: "Qual é o meu crime?, disse-lhe ele. Qual é o meu pecado, para que te irrites desse modo contra mim?
37 Mada akk'ọttọhk kpenamkpen f'ode faam afọhngi biphyir, mbọng f'are f'ode fọ ọ? Ji pyẹ m'itzitzikha s'anọng paman, ifha bẹ are ọnọng kw'otzor-otzor k'ottem kwa man anọng afa.
37 Revistaste todas as minhas bagagens: que encontraste do que é teu? Mostra-me aqui em presença de meus parentes e dos teus, e sejam eles juízes entre nós dois.
38 “Kaam nkk'ọtzọhm nsa nnang-ọ ka cho ẹrọbh. Ma cho mbuma biphyir, arukhimaan-kwa ọmaana avu pọ p'ibhọhr iyini kade. Arukhimaan-dim pọ pa ndim nsi ọchattọhk nchi kade.
38 Há vinte anos que estou em tua casa: tuas ovelhas e tuas cabras não abortaram, não comi os carneiros do teu rebanho.
39 Etzen cha nden s'ẹtzam ifhu, cha ndim nchen-ọ kede. Ọttọhk kpenamkpen fa bẹ afhu ka mbọhk saam, ode k'erungi obiro ode k'ẹya f'arori, fa kaam nnọ-ọ ndukhi kode.
39 Nunca te trouxe os animais estraçalhados pelas feras. Eu os repunha, pois tu o exigias, quer fossem roubados de dia, quer de noite.
40 Kaam wa akpen paam ade p'ekpikhira ẹmaani k'ẹya, ekhokhokhi esi-m k'erungi, chen abira akhur-m.
40 Eu era queimado de dia pelo calor, e de noite pelo frio, e o sono fugia dos meus olhos.
41 Kaam nnukh-ọ abẹ ka cho ẹrọbh biphyir. Nsi ọtzọhm nnang-ọ ka cho ọhawani kwa chi, ifha ndọkha aminava pọ afa k'ọbada, mbiri nkkeri nden sọ nnang-ọ ka cho azadani. Nkyera e, abọhr-m echora ch'ọtzọhm faam k'igbe jobh.
41 Eis já vinte anos que estou em tua casa; servi-te catorze anos por tuas duas filhas, seis anos pelos teus rebanhos, e dez vezes modificaste o meu salário.
42 Idikha ira Ibinọkpaabyi kw'otte kwaam, kw'ode Ibinọkpaabyi kw'Abraham ttara Ojora f'Isaak, on-owobh ttar-m, ira kọ akk'aam mbọhk-mbọhk akhubha. Yina, Ibinọkpaabyi okk'ọmmamma kwaam ọra, obiro ore ihem saam, kẹ wọ osi ọkpọ-ọ eden ihena k'erungi.”
42 Se o Deus de meu pai, o Deus de Abraão, o Deus terrível de Isaac não se tivesse posto de meu lado, tu me terias hoje despedido com as mãos vazias. Deus viu minhas penas e meus trabalhos, e na última noite ele pronunciou-se.
43 Ofona mẹ, Laban on-obhina Jekọb bi, “Panọng mba ade va paam, va mba biphyir ade va pa va paam, nden nna biphyir mbiri nde saam. Ọttọhk kpenamkpen f'are bi akhaam ma ode faam. Akker-okkeri, yina wọ kwa kaam mbiri ndọkha va paam, ttara va pa va paam amaani ka mbọhk sọ o?
43 Labão respondeu a Jacó: "Estas filhas são minhas filhas, estes filhos, meus filhos, e estes rebanhos, meus rebanhos: tudo o que vês é meu. Que farei eu agora contra minhas filhas, ou contra os filhos que elas deram ao mundo?
44 Mẹ wọ, tte mosi echekhi ọnang ayok, ch'ebe macha nttẹsẹ kwa kaam ttara kọ.”
44 Vamos, façamos juntos um pacto que nos sirva de testemunho a nós dois."
45 Mẹ wọ, Jekọb ọtzọkha ọtza, ọfhẹ-ẹ ebebe mach'ẹkpọmmachi.
45 Jacó tomou uma pedra e erigiu-a em estela,
46 Jekọb on-oben anọng pẹ bi, “Bọng dobha atza.” Bẹ atzọkha atza atzobha k'okhung, bẹ an-abira awobha abaanga ọtza-khung nwuma achi ọchattọhk.
46 e disse aos seus parentes: "Trazei pedras." E, tendo juntado muitas, fizeram um monte, sobre o qual comeram.
47 Wa Laban oyeri ọtza-khung Jega-Sahaduta, Jekọb oyer-ẹ Galeed.
47 Labão chamou-o Yegar-Saaduta, e Jacó, Galaad.
48 Laban on-oben bi, “K'ewu cha mayina, ọtza-khung nwa obe macha nttẹsẹ kwa kaam ọmaana kọ.” Kẹ wọ osi, bẹ ayeri ibe nna Galeed.
48 Labão disse: "Este monte é hoje testemunha entre mim e ti",e por isso deu-se-lhe o nome de Galaad,
49 Wa Laban obiro oyeri ibe nna Mizpa, oben bi, “Tte Ọvaar Ibinọkpaabyi okkeri man mada motte ayok ọbọhk, ọnọng-ọnọng ofona kwẹ.
49 e também Mitspa, porque Labão disse ainda: "Que o Senhor nos vigie a nós ambos, quando nós nos tivermos despedido um do outro.
50 Idikha kọ atzim va paam k'ihem, ode bi kọ an-abira atza atzọkha panọng adọdọk p'ayongi va paam, kaambi ode bi ọnọng man kore, jima bi, Ibinọkpaabyi wọ ode nttẹsẹ kwa kaam ọmaana kọ.”
50 Se maltratares minhas filhas, e se tomares outras mulheres além delas, não é um homem que estará conosco. Mas toma cuidado, pois é Deus que será testemunha entre nós."
51 Mẹ wọ, Laban oben Jekọb bi, “Manya wọ ode ọtza-khung, manya wọ obiro ode ẹkpọmmachi cha kaam nkk'nttima k'ottem kwa kaam ttara kọ.
51 Labão disse ainda a Jacó: "Vês este monte de pedras e esta estela que levantei entre mim e ti.
52 Ọtza-khung nwa ode nttẹsẹ, ẹkpọmmachi nda ebire ede macha nttẹsẹ bi, ogbe dọk kode kwa kaam mbiri njekha ibe nna nkwu nsọ-ọ itzama, ọmaana bi, ogbe dọk kode kwa kọ abira ajekha k'okhubha kwaam akwu asi-m itzama.
52 Este monte é testemunho, e igualmente esta estela, de que eu não ultrapassarei este monte para o teu lado, e que tu não ultrapassarás este monte e esta estela para o meu lado para nos fazer mal.
53 Tte Ibinọkpaabyi kw'Abraham, ọmaana Nahọr, Ibinọpkaabyi kw'otte kwabẹ okpobh, osi ochibhi kwẹ m'echekhi nda cha kaam ọmaana kọ.”
53 O Deus de Abraão, o Deus de Nacor, o Deus de seus pais seja juiz entre nós!" E Jacó jurou pelo Deus terrível de Isaac.
54 Jekọb ọtzọkha orukhimaan ofhu otzima osi ẹjafọhni ọnang Ibinọkpaabyi k'okhubha kwa mgbegbeho, obiro oyeri anọng pẹ bẹ akwu achi ọchattọhk mẹ. Mada bẹ akk'ọchattọhk acha akyera, bẹ an-ayima mẹ maa, ewu ehobha.
54 Ofereceu um sacrifício sobre a montanha e convidou seus parentes para comer. Comeram e passaram a noite na montanha.
55 Mada ewu ekk'ehobha, Laban obina odo for s'ofona, ọtzọkha va pa va pẹ, ọmaana aminava pẹ ọbaakha, obiro osi bẹ ittabọhng. Laban obina ọbhana ka kẹ k'obhon.
55 No dia seguinte pela manhã, Labão beijou seus filhos e suas filhas; abençoou-os e retomou o caminho de sua casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.