Gênesis 31

mfo (MFO) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 K'ogbe wani, wa Jekọb okwu ọbhaanga bi, va pa Laban an-am-aben bi, “Ọnyẹ kwaman Jekọb, ọkk'ọttọhk kpenamkpen f'otte kwaman ọtzọkha biphyir ọkhaama. Ẹkhakhaama chẹ biphyir efon k'otte kwaman e.”
1 Então, ouvia Jacó os comentários dos filhos de Labão, que diziam: Jacó se apossou de tudo o que era de nosso pai; e do que era de nosso pai juntou ele toda esta riqueza.
2 Jekọb on-obiro ore bi, Laban kẹ itzitzikha ọkkakka dọk kọm-ọnang.
2 Jacó, por sua vez, reparou que o rosto de Labão não lhe era favorável, como anteriormente.
3 Mẹ wọ, Ọvaar Ibinọkpaabyi oben Jekọb bi, “Kọ rọhng abhana atzor anọng pọ, ttara ẹhọhmmọr ch'atte. Kaam ńwobha ttar-ọ, mbiri ńkkaan-ọ.”
3 E disse o Senhor a Jacó: Torna à terra de teus pais e à tua parentela; e eu serei contigo.
4 Iwa Jekọb ọtzọhm ọnọng bi, bẹ ayeri panọng pẹ, Rachẹl ọmaana Lea, ifha bẹ akhebh-ẹ kẹ da om-okkeri etzirakpo pyẹ.
4 Então, Jacó mandou vir Raquel e Lia ao campo, para junto do seu rebanho,
5 Mada bẹ akk'apyiri, oben bẹ bi, “Kaam nkk'nna bi, atte kwabọng kaam itzitzikha ọkkakka dọk om-okkeri m'iwu nna. Yina, kaam nnong bi, Ibinọkpaabyi kw'otte kwaam okpobh okk'owobha ttar-m.
5 e lhes disse: Vejo que o rosto de vosso pai não me é favorável como anteriormente; porém o Deus de meu pai tem estado comigo.
6 Bọng anọng afa arong bi, kaam nkk'ọtzọhm nsa ttara ettem-obungichẹ nnang atte kwabọng.
6 Vós mesmas sabeis que com todo empenho tenho servido a vosso pai;
7 Yina, atte ọkk'aam echora ch'ọtzọhm faam ọbọhra k'igbe jobh. Kaambi mẹ wọ, Ibinọkpaabyi kẹ ọbọhk kotte bi, osi-m itzama manda rani.
7 mas vosso pai me tem enganado e por dez vezes me mudou o salário; porém Deus não lhe permitiu que me fizesse mal nenhum.
8 Idikha obeni bi, ‘Etzirakpo py'esi akkẹr-ankkẹr bọ éde echora chọ,’ etzirakpo biphyir ẹn-ẹmaan ayok p'asi akkẹr-ankkẹr. Yina, obeni bi, ‘Etzirakpo py'esi attẹttẹr byọ éde echora chọ,’ etzirakpo biphyir ẹn-ẹmaan ayok p'asi attẹttẹr.
8 Se ele dizia: Os salpicados serão o teu salário, então, todos os rebanhos davam salpicados; e se dizia: Os listados serão o teu salário, então, os rebanhos todos davam listados.
9 Mẹ wọ, Ibinọkpaabyi okk'etzirakpo py'atte kwabọng ọtzọkha ọnang-m.
9 Assim, Deus tomou o gado de vosso pai e mo deu a mim.
10 “Wa ewu dani, k'ogbe kw'etzirakpo em-eyima ayok abẹ, nttaar idachen. K'idachen, ndini chen nne da, avu-dim p'am-avura avugbokha bẹ asi attẹttẹr, bẹ abira asi akkẹr-ankkẹr.
10 Pois, chegado o tempo em que o rebanho concebia, levantei os olhos e vi em sonhos que os machos que cobriam as ovelhas eram listados, salpicados e malhados.
11 K'idachen, orenga-eden kw'Ibinọkpaabyi oyer-m bi, ‘Jekọb.’ Kaam nkhera bi, ‘O o, kkeri kaam ma e.’
11 E o Anjo de Deus me disse em sonho: Jacó! Eu respondi: Eis-me aqui!
12 Kẹ on-oben-m bi, ‘Kọ tzini chen akkeri k'ẹrọng, are bi, avu-dim p'avur ayok biphyir asi attẹttẹr, abira asi akkẹr-ankkẹr. Kaam nsi kwẹ ode mando okhuri da nkk'odik kpenamkpen kwa Laban ọkk'ọsa nna e.
12 Ele continuou: Levanta agora os olhos e vê que todos os machos que cobrem o rebanho são listados, salpicados e malhados, porque vejo tudo o que Labão te está fazendo.
13 Kaam wọ nde Ibinọkpaabyi kwa Bẹtẹl, kẹ da abyengi ọtza ana k'eho, abira asi echekhi ọnang-m. Kọ na bina aji obhon nwa, akpa nnam abhana k'ọmmaana-bhon kwọ.’ ”
13 Eu sou o Deus de Betel, onde ungiste uma coluna, onde me fizeste um voto; levanta-te agora, sai desta terra e volta para a terra de tua parentela.
14 Mando kwa Rachẹl ọmaana Lea an-abhin odim kwabẹ, Jekọb bi, “Ọttọhk fa maman obiro ochi otte kwaman obo k'ẹkhakhaama chẹ biphyir dọk kode.
14 Então, responderam Raquel e Lia e lhe disseram: Há ainda para nós parte ou herança na casa de nosso pai?
15 Otte kwaman ọn-ọtzọk man mach'akhekhennọng, okpe-okpe kẹ-khẹ arang kw'okpe man, okk'amina-gbukha paman obiro ọcha mancheni.
15 Não nos considera ele como estrangeiras? Pois nos vendeu e consumiu tudo o que nos era devido.
16 K'odik ọkkakka, kọ si odik kpenamkpen kw'Ibinọkpaabyi okk'obena bi asi, k'eden bi, Ibinọkpaabyi okk'ẹkhakhaama ch'otte kwaman ọtzọkha, ọn-ọnang maman, ttara va paman.”
16 Porque toda a riqueza que Deus tirou de nosso pai é nossa e de nossos filhos; agora, pois, faze tudo o que Deus te disse.
17 Mẹ wọ, Jekọb obina ọtzọkha va pẹ ọmaana panọng pẹ afa, ọnanna k'akamẹl,
17 Então, se levantou Jacó e, fazendo montar seus filhos e suas mulheres em camelos,
18 on-otzima etzirakpo pyẹ biphyir, ọmaana ẹkhakhaama chẹ biphyir ch'ọkk'ọkhaama ka Padan-Aram obina orenga, okhuna otzor otte kwẹ, Isaak k'ẹkhọma cha Kenaan.
18 levou todo o seu gado e todos os seus bens que chegou a possuir; o gado de sua propriedade que acumulara em Padã-Arã, para ir a Isaque, seu pai, à terra de Canaã.
19 Mada Laban okk'ofona bi, ọtza ophyiri ophyubha f'arukhimaan pẹ, kwanọng kwẹ, Rachẹl ofona ọtza ofhu agbatza p'ẹhọhmmọr ch'otte.
19 Tendo ido Labão fazer a tosquia das ovelhas, Raquel furtou os ídolos do lar que pertenciam a seu pai.
20 Ayongi mẹ, wa Jekọb ọbọhr Laban kw'ofon Aram ọbọhra, kẹ kọgbaakhi bi, ọn-ọrọbh ofona.
20 E Jacó logrou a Labão, o arameu, não lhe dando a saber que fugia.
21 Mẹ wọ, wa Jekọb ọtzọkha ẹkhakhaama chẹ biphyir, ojekha ọraanga kwa Yupharetes, okkeri itzitzikha k'okhuba kw'egbegbeho cha Gilead, ọrọbh ofona.
21 E fugiu com tudo o que lhe pertencia; levantou-se, passou o Eufrates e tomou o rumo da montanha de Gileade.
22 Ottong iwu ittaan sa Jekọb ọkk'ọrọbha ofona, mẹ kwa Laban on-orong bi, Jekọb ọkk'ọrọbha.
22 No terceiro dia, Labão foi avisado de que Jacó ia fugindo.
23 Mẹ wọ, Laban otzima vọkka pẹ p'atzọn-ẹ abẹ, akhubh Jekọb k'eden k'iwu izenamfa, matzẹmaa bẹ akwu abọkh-ẹ ka mgbegbeho sa Gilead.
23 Tomando, pois, consigo a seus irmãos, saiu-lhe no encalço, por sete dias de jornada, e o alcançou na montanha de Gileade.
24 Mẹ wọ, Ibinọkpaabyi oyin Laban kw'ofon Aram abẹ k'erungi k'idachen, oben-ẹ bi, “Ndọr-ọ itzọhng bi, aningi Jekọb atzim p'agaang-ọgaangi agbaakhi.”
24 De noite, porém, veio Deus a Labão, o arameu, em sonhos, e lhe disse: Guarda-te, não fales a Jacó nem bem nem mal.
25 Mada Laban okhebh Jekọb, Jekọb okk'ikhira sẹ ọsa ka mgbegbeho sa Gilead, wa Laban ọmaana vọkka pẹ akwu asi ibhingabe sabẹ abaanga mẹ dọk.
25 Alcançou, pois, Labão a Jacó. Este havia armado a sua tenda naquela montanha; também Labão armou a sua com seus irmãos, na montanha de Gileade.
26 Mada bẹ akhebh ayok, Laban ọbọbh Jekọb bi, “Osi yan kwa kọ abọhr-m, atzima aminava paam afona mach'anọng p'abẹ abọhk k'ẹmmọri ch'egbong.
26 E disse Labão a Jacó: Que fizeste, que me lograste e levaste minhas filhas como cativas pela espada?
27 Okhuri yan kw'abọhr-m, afhu-ofhu arọbh afona o? Osi yan kaam kagbaakhi bi, an-afona ifha kaam nsi ọdadaami kwa ndima ọkkọhna, ọmaana achachaak ttara ogim-ogim mben-ọ bi, yima o?
27 Por que fugiste ocultamente, e me lograste, e nada me fizeste saber, para que eu te despedisse com alegria, e com cânticos, e com tamboril, e com harpa?
28 Kọ kaam ọbọhk katte bi, mbaakha va pa va paam ttara aminava paam da bẹ afon. Odidingi-dik wọ kw'asi ma e.
28 E por que não me permitiste beijar meus filhos e minhas filhas? Nisso procedeste insensatamente.
29 Kaam ngaam ẹfa kẹ ch'ira nsọ-ọ itzama e. Yina, erungiwu ch'ikhena Ibinọkpaabyi kw'atte ọtzọr-m itzọhng bi, ‘Kọ bọkh-ọ for, odik manda wani kagbaak anang Jekọb o, ode bi kw'ejibh-ojibh obiro ode bi kwẹ opyibh-opyibh.’
29 Há poder em minhas mãos para vos fazer mal, mas o Deus de vosso pai me falou, ontem à noite, e disse: Guarda-te, não fales a Jacó nem bem nem mal.
30 Kaam nnong odem kw'oyibh-ọ bi, abhana k'atte k'obhon kẹ e, yina, kọ asi yan afhu agbatza paam atzima arọbh o?”
30 E agora que partiste de vez, porque tens saudade da casa de teu pai, por que me furtaste os meus deuses?
31 Iwa Jekọb obhina Laban bi, “Kaam mfon mando okhuri ojora f'osi-m, nna nchibhi bi, kọ afha abọkh-m aminava pọ ana k'ẹfa.
31 Respondeu-lhe Jacó: Porque tive medo; pois calculei: não suceda que me tome à força as suas filhas.
32 Yina, idikha kọ are ọnọng manda wani k'ottem kwaman kw'otzim agbatza pọ, tte ọnọng nwuma oningi akpen orukhi. M'itzitzikha s'anọng paman, kọ ọkhaam kkeri, idikha atzini ọttọhk kpenamkpen f'ode fọ, tọkha.” Wa Jekọb korong bi, Rachẹl ọkk'agbatza p'otte ọfha.
32 Não viva aquele com quem achares os teus deuses; verifica diante de nossos irmãos o que te pertence e que está comigo e leva-o contigo. Pois Jacó não sabia que Raquel os havia furtado.
33 Mẹ wọ e, Laban odim k'ikhira sa Jekọb, ọmaana sa Lea ttara s'atzọhmnọng p'ipanọng afa oror agbatza pẹ. Yina, ọttọhk manda vani kore. Mada oyini k'ikhira sa Lea, on-odim k'ikhira sa Rachẹl.
33 Labão, pois, entrou na tenda de Jacó, na de Lia e na das duas servas, porém não os achou. Tendo saído da tenda de Lia, entrou na de Raquel.
34 Wa Rachẹl ọkk'agbatza p'otte ọtzọkha okhe k'ẹkpa ch'ebubh ẹwọr-wobha cha kamẹl ka nnam, owobha ẹwọr obubha. Laban ọfọhngi k'ikhira biphyir, agbatza pẹ kore.
34 Ora, Raquel havia tomado os ídolos do lar, e os pusera na sela de um camelo, e estava assentada sobre eles; apalpou Labão toda a tenda e não os achou.
35 Mando kwa Rachẹl oben otte bi, “Itta kwaam, tte oning-ọ ọdọkhi da kaam nnimfha mbina mbe k'itzitzikha sọ, okhuri bi, kaam ndim for e.” Laban ọfọhngi k'ibe kpenamkpen biphyir, agbatza pẹ kore.
35 Então, disse ela a seu pai: Não te agastes, meu senhor, por não poder eu levantar-me na tua presença; pois me acho com as regras das mulheres. Ele procurou, contudo não achou os ídolos do lar.
36 Jekọb ọdọkhi ettem, oyin Laban abẹ, ọbọbh-ẹ bi, “Kaam nji bọng odikh o? Ottotto kwaam ode yan, kw'areng abẹ akhubh-m ẹkhọm-ẹkhọma manda o?
36 Então, se irou Jacó e altercou com Labão; e lhe disse: Qual é a minha transgressão? Qual o meu pecado, que tão furiosamente me tens perseguido?
37 Mada akk'ọttọhk kpenamkpen f'ode faam afọhngi biphyir, mbọng f'are f'ode fọ ọ? Ji pyẹ m'itzitzikha s'anọng paman, ifha bẹ are ọnọng kw'otzor-otzor k'ottem kwa man anọng afa.
37 Havendo apalpado todos os meus utensílios, que achaste de todos os utensílios de tua casa? Põe-nos aqui diante de meus irmãos e de teus irmãos, para que julguem entre mim e ti.
38 “Kaam nkk'ọtzọhm nsa nnang-ọ ka cho ẹrọbh. Ma cho mbuma biphyir, arukhimaan-kwa ọmaana avu pọ p'ibhọhr iyini kade. Arukhimaan-dim pọ pa ndim nsi ọchattọhk nchi kade.
38 Vinte anos eu estive contigo, as tuas ovelhas e as tuas cabras nunca perderam as crias, e não comi os carneiros de teu rebanho.
39 Etzen cha nden s'ẹtzam ifhu, cha ndim nchen-ọ kede. Ọttọhk kpenamkpen fa bẹ afhu ka mbọhk saam, ode k'erungi obiro ode k'ẹya f'arori, fa kaam nnọ-ọ ndukhi kode.
39 Nem te apresentei o que era despedaçado pelas feras; sofri o dano; da minha mão o requerias, tanto o furtado de dia como de noite.
40 Kaam wa akpen paam ade p'ekpikhira ẹmaani k'ẹya, ekhokhokhi esi-m k'erungi, chen abira akhur-m.
40 De maneira que eu andava, de dia consumido pelo calor, de noite, pela geada; e o meu sono me fugia dos olhos.
41 Kaam nnukh-ọ abẹ ka cho ẹrọbh biphyir. Nsi ọtzọhm nnang-ọ ka cho ọhawani kwa chi, ifha ndọkha aminava pọ afa k'ọbada, mbiri nkkeri nden sọ nnang-ọ ka cho azadani. Nkyera e, abọhr-m echora ch'ọtzọhm faam k'igbe jobh.
41 Vinte anos permaneci em tua casa; catorze anos te servi por tuas duas filhas e seis anos por teu rebanho; dez vezes me mudaste o salário.
42 Idikha ira Ibinọkpaabyi kw'otte kwaam, kw'ode Ibinọkpaabyi kw'Abraham ttara Ojora f'Isaak, on-owobh ttar-m, ira kọ akk'aam mbọhk-mbọhk akhubha. Yina, Ibinọkpaabyi okk'ọmmamma kwaam ọra, obiro ore ihem saam, kẹ wọ osi ọkpọ-ọ eden ihena k'erungi.”
42 Se não fora o Deus de meu pai, o Deus de Abraão e o Temor de Isaque, por certo me despedirias agora de mãos vazias. Deus me atendeu ao sofrimento e ao trabalho das minhas mãos e te repreendeu ontem à noite.
43 Ofona mẹ, Laban on-obhina Jekọb bi, “Panọng mba ade va paam, va mba biphyir ade va pa va paam, nden nna biphyir mbiri nde saam. Ọttọhk kpenamkpen f'are bi akhaam ma ode faam. Akker-okkeri, yina wọ kwa kaam mbiri ndọkha va paam, ttara va pa va paam amaani ka mbọhk sọ o?
43 Então, respondeu Labão a Jacó: As filhas são minhas filhas, os filhos são meus filhos, os rebanhos são meus rebanhos, e tudo o que vês é meu; que posso fazer hoje a estas minhas filhas ou aos filhos que elas deram à luz?
44 Mẹ wọ, tte mosi echekhi ọnang ayok, ch'ebe macha nttẹsẹ kwa kaam ttara kọ.”
44 Vem, pois; e façamos aliança, eu e tu, que sirva de testemunho entre mim e ti.
45 Mẹ wọ, Jekọb ọtzọkha ọtza, ọfhẹ-ẹ ebebe mach'ẹkpọmmachi.
45 Então, Jacó tomou uma pedra e a erigiu por coluna.
46 Jekọb on-oben anọng pẹ bi, “Bọng dobha atza.” Bẹ atzọkha atza atzobha k'okhung, bẹ an-abira awobha abaanga ọtza-khung nwuma achi ọchattọhk.
46 E disse a seus irmãos: Ajuntai pedras. E tomaram pedras e fizeram um montão, ao lado do qual comeram.
47 Wa Laban oyeri ọtza-khung Jega-Sahaduta, Jekọb oyer-ẹ Galeed.
47 Chamou-lhe Labão Jegar-Saaduta; Jacó, porém, lhe chamou Galeede.
48 Laban on-oben bi, “K'ewu cha mayina, ọtza-khung nwa obe macha nttẹsẹ kwa kaam ọmaana kọ.” Kẹ wọ osi, bẹ ayeri ibe nna Galeed.
48 E disse Labão: Seja hoje este montão por testemunha entre mim e ti; por isso, se lhe chamou Galeede
49 Wa Laban obiro oyeri ibe nna Mizpa, oben bi, “Tte Ọvaar Ibinọkpaabyi okkeri man mada motte ayok ọbọhk, ọnọng-ọnọng ofona kwẹ.
49 e Mispa, pois disse: Vigie o Senhor entre mim e ti e nos julgue quando estivermos separados um do outro.
50 Idikha kọ atzim va paam k'ihem, ode bi kọ an-abira atza atzọkha panọng adọdọk p'ayongi va paam, kaambi ode bi ọnọng man kore, jima bi, Ibinọkpaabyi wọ ode nttẹsẹ kwa kaam ọmaana kọ.”
50 Se maltratares as minhas filhas e tomares outras mulheres além delas, não estando ninguém conosco, atenta que Deus é testemunha entre mim e ti.
51 Mẹ wọ, Laban oben Jekọb bi, “Manya wọ ode ọtza-khung, manya wọ obiro ode ẹkpọmmachi cha kaam nkk'nttima k'ottem kwa kaam ttara kọ.
51 Disse mais Labão a Jacó: Eis aqui este montão e esta coluna que levantei entre mim e ti.
52 Ọtza-khung nwa ode nttẹsẹ, ẹkpọmmachi nda ebire ede macha nttẹsẹ bi, ogbe dọk kode kwa kaam mbiri njekha ibe nna nkwu nsọ-ọ itzama, ọmaana bi, ogbe dọk kode kwa kọ abira ajekha k'okhubha kwaam akwu asi-m itzama.
52 Seja o montão testemunha, e seja a coluna testemunha de que para mal não passarei o montão para lá, e tu não passarás o montão e a coluna para cá.
53 Tte Ibinọkpaabyi kw'Abraham, ọmaana Nahọr, Ibinọpkaabyi kw'otte kwabẹ okpobh, osi ochibhi kwẹ m'echekhi nda cha kaam ọmaana kọ.”
53 O Deus de Abraão e o Deus de Naor, o Deus do pai deles, julgue entre nós. E jurou Jacó pelo Temor de Isaque, seu pai.
54 Jekọb ọtzọkha orukhimaan ofhu otzima osi ẹjafọhni ọnang Ibinọkpaabyi k'okhubha kwa mgbegbeho, obiro oyeri anọng pẹ bẹ akwu achi ọchattọhk mẹ. Mada bẹ akk'ọchattọhk acha akyera, bẹ an-ayima mẹ maa, ewu ehobha.
54 E ofereceu Jacó um sacrifício na montanha e convidou seus irmãos para comerem pão; comeram pão e passaram a noite na montanha.
55 Mada ewu ekk'ehobha, Laban obina odo for s'ofona, ọtzọkha va pa va pẹ, ọmaana aminava pẹ ọbaakha, obiro osi bẹ ittabọhng. Laban obina ọbhana ka kẹ k'obhon.
55 Tendo-se levantado Labão pela madrugada, beijou seus filhos e suas filhas e os abençoou; e, partindo, voltou para sua casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.