Gênesis 29
mfo (MFO) vs VC
1 Wa Jekọb ochina ororo k'orenga kwẹ, matzẹmaa opyiri k'anọng p'arukhi k'okhubha kw'ewuchen em-eyin.
1 Jacó pôs-se de novo a caminho e foi para a terra dos filhos do oriente.
2 Ọtza opyiri m'ibe nnuma, ore esipe ch'ewobh mẹ, cha bẹ atzim ẹtzakpa ch'ẹbari ẹkpa abubha, obiro ore ngaan nttaan s'etzirakpo, py'eyim m'esipe nduma ọkhaan-ọkhaan, cha bẹ akhaabh asi anang bẹ.
2 Olhando em torno de si, viu no campo um poço junto do qual estavam deitados três rebanhos de ovelhas. Este poço servia de bebedouro para os rebanhos. Mas, sendo grande a pedra que cobria a abertura do poço
3 K'ogbe kpenamkpen kw'akker-arukhimaan an-anang etzirakpo pyabẹ asi, bẹ am-abingi ẹtzakpa nduma ch'ebubh m'ẹmma ch'esipe ebir-ebir, ahok ọkhaan-ọkhaan, akhaabha asi anang arukhimaan, yina bẹ an-abira abingi chẹ abubha.
3 somente a removiam de cima quando todos os rebanhos fossem recolhidos. Davam então de beber aos animais e recolocavam a pedra no seu lugar.
4 Mẹ wọ, Jekọb ọbọbh akkeri-arukhimaan mba bi, “Abayi paam, bọbọng afon man o?”
4 Jacó disse aos pastores: "Meus irmãos, de, onde sois?" "Somos de Harã", responderam.
5 Obiro ọbọbh bẹ bi, “Bọng arong ojinọng kwa bẹ ayeri Laban ma, kwa Nahọr obhon o?”
5 "Conheceis porventura Labão, filho de Nacor?" "Sim."
6 Mẹ wọ, Jekọb ọn-ọbọbh bẹ bi, “For igaang-ẹ khẹ?”
6 "Como vai ele?" "Vai muito bem; e eis justamente sua filha Raquel que vem com o rebanho."
7 Jekọb oben bi, “Kker e, ekpekhira etzim ẹkhọhm-ọkhọhm; ogbe otzim obenga kw'atzobha arukhimaan mba k'ibe rani, anang bẹ asi, ifha bọng atzima bẹ atza anang ọchattọhk.”
7 "É ainda pleno dia, tornou Jacó, e não é hora de se recolherem os rebanhos. Dai de beber às ovelhas e levai-as de novo ao pasto."
8 Iwa bẹ abhina bi, “Mma e, man kofha osi e, mọkhaambi otzobha arukhimaan biphyir k'ibe rani, yina mon-obingi ẹtzakpa ch'ebubh m'ẹmma ch'esipe. Mosisi mando, man biphyir mọ́nang arukhimaan paman asi e.”
8 "Não o podemos, responderam eles, antes que todos os rebanhos estejam reunidos. Tiramos então a pedra de cima do poço e damos de beber aos animais."
9 Mada Jekọb, otzim ọm-ọgbaak atzim ttara akkeri-arukhimaan mba, Rachẹl otzima arukhimaan p'otte opyiri m'esipe nda.
9 Falava ainda com eles, quando chegou Raquel com o rebanho do seu pai, porque era pastora.
10 Mada Jekọb ore Rachẹl kw'ode nnwa kwa Laban, kw'ode ọgbaanọkka kw'ọkka kwa Jekọb ttara arukhimaan pa Laban. Jekọb, ọrọbh otzor Rachẹl, ọtza obingi ẹtzakpa ch'ebubh m'ẹmma ch'esipe, ọkhaabha asi ọnang arukhimaan p'ọgbaanọkka kw'ọkka.
10 Logo que Jacó viu Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, aproximou-se, rolou a pedra de cima da boca do poço e deu de beber às ovelhas de Labão.
11 Mada Jekọb okk'mando ọsa, ọtza ọbaakha Rachẹl, obiro obhom ẹmọng k'ẹrọng.
11 Depois beijou Raquel e pôs-se a chorar.
12 Obiro ọgbaak Rachẹl bi, kẹ ode ochimmanọng kw'otte, Laban, obiro ode nnwa kw'ijinọng kwa Rẹbẹka. Mẹ wọ, Rachẹl ọrọbh ọtza ọgbaak otte.
12 Contou-lhe que era parente de seu pai e filho de Rebeca; e ela correu a anunciar isto ao seu pai.
13 Mada Laban ọbhaang idik nna s'ikhuri Jekọb kw'ode nnwa kw'ọgbaanọkka kwẹ, obina m'ẹbhar-ẹbhar otza okhebh-ẹ kẹ da owobh. Mada bẹ are ayok, Laban ọbaakh-ẹ, obiro otzim-ẹ ochina k'ọhọhm kwẹ. K'ọhọhm wọ kwa Jekọb ọn-ọgbaakhi Laban idik biphyir s'ikk'itta.
13 Tendo Labão ouvido falar de Jacó, filho de sua irmã, correu-lhe ao encontro, abraçou-o, beijou-o e o conduziu à sua casa. Jacó contou-lhe tudo o que se tinha passado,
14 Mẹ wọ, Laban obhin-ẹ bi, “K'odik ọkkakka, kọ ade ochimmanọng kwaam e, mode izi rani e.”
14 e Labão disse-lhe: "Sim, tu és de meus ossos e de minha carne." Jacó ficou em casa dele um mês inteiro.
15 Laban on-oben-ẹ bi, “Kaambi ode bi, kaam ọmaana kọ mode anọng bani, mando rang osi, kọ an-asi ọtzọhm anang-m k'idukhi. Kọ gbaakh-m agbukha p'ọtzọhm fọ ope.”
15 E Labão disse-lhe: "Acaso, porque és meu parente, servir-me-ás de. raça? Dize-me que salário queres."
16 Wa Laban ọkhaam va p'ipanọng afa, ocheden-nwa okpen Lea, ottong afa, okpena Rachẹl.
16 Ora, Labão tinha duas filhas: a mais velha chamava-se Lia, e a mais nova Raquel.
17 Wa Lea ọkhaam adadaakha-chen, yina, Rachẹl wọ ode ominnanwa kw'ojibhi for obiro ojibh ikkekkeri.
17 Lia tinha os olhos embaciados, e Raquel era bela de talhe e rosto.
18 Wa Jekọb ọkhaam idadaakha ttara Rachẹl, oben bi, “Kaam ńsi ọtzọhm nnang-ọ ka cho azenamfa, k'eho cha Rachẹl kw'ode nnwa kwọ kw'ikwanọng kw'ikhakhari.”
18 Jacó, que amava Raquel, disse a Labão: "Eu te servirei sete anos por Raquel tua filha mais nova."
19 Mẹ wọ, Laban oben bi, “Ode odik kw'ojibh-ojibh bi, ndọkh-ẹ nnang kọ, ọyọhnga bi, ndọkh-ẹ nnang ọnọng ọdọdọk. Kọ wobha ma ttar-m.”
19 "E melhor, respondeu Labão, dá-la a ti que a outro: fica comigo."
20 Wa Jekọb osi ọtzọhm ka cho azenamfa, k'eho cha Rachẹl. Yina, okhuri idadaakha sa Jekọb ọkhaam ttara Rachẹl, wa cho azenamfa an-akher-ẹ awuwa.
20 Assim, Jacó serviu por Raquel sete anos, que lhe pareceram dias, tão grande era o amor que lhe tinha.
21 Iwa Jekọb okwu oben Laban bi, “Cho p'ọtzọhm faam akk'attonga, kọ na nnang-m kwanọng kwaam, ifha nyim-ẹ abẹ.”
21 Disse, pois, a Labão: "Dá-me minha mulher, porque está completo o meu tempo e quero desposá-la."
22 Laban obher anọng p'ibe nnuma biphyir atzobha, bẹ asi ọdadaami kw'ọbada.
22 Labão reuniu. todos os habitantes do lugar e deu um banquete.
23 Yina, okwu opyiri m'ẹchọhkha, Laban ọn-ọtzọkha nnwa kwẹ, Lea, ọnang Jekọb. Jekọb oyim-ẹ abẹ.
23 Mas, à noite, conduziu, Lia a Jacó, que se uniu com ela.
24 Wa Laban ọtzọkha ọtzọhmnọng kwẹ Zilpa, ọnang nnwa kwẹ Lea bi, orukh-ẹ abẹ.
24 E deu à sua filha Lia, sua escrava Zelfa.
25 Mada ewu en-ehobh, Jekọb on-ore bi, Lea wọ oyim kẹ. Ofona mẹ, Jekọb ọbọbh Laban bi, “Itta, ode yan kw'asi-m manda o? Kaam nsi ọtzọhm k'eho cha Rachẹl, mando arang o? Kọ an-asi yan abọhr-m?”
25 Pela manhã, viu Jacó que tinha ficado com Lia. E disse a Labão: "Que me fizeste? Não foi por Raquel que te servi? Por que me enganaste?"
26 Mẹ wọ, Laban obhin-ẹ bi, “K'ẹmmaana cha man, kọbaan bi, otte kw'ọnọng ọtzọkha nnwa kwẹ kw'ikhakhari, ọnang k'ọbada, k'ogbe kw'ocheden oni odim otzim ọba.
26 "Aqui, respondeu Labão, não é costume casar a mais nova antes da mais velha.
27 Kọ kyera ẹphyawu dani chọ ch'ọdadaami kw'ọbada, akk'akyera, mobiro ọ́tzọkha oyok kw'ikhakhari ọnang-ọ. Yina, kọ abira asi ọtzọhm ka cho azenamfa adọdọkh e.”
27 Acaba a semana com esta, e depois te darei também sua irmã, na condição que me sirvas ainda sete anos."
28 Wa Jekọb okhera ttar-ẹ. Mada okk'ẹphyawu dani ch'ọdadaami okyera ttara Lea, Laban obiro ọtzọkha nnwa kwẹ Rachẹl ọnang-ẹ k'ọbada.
28 Assim fez Jacó: acabou a semana com Lia, e depois lhe deu Labão por mulher sua filha Raquel,
29 Wa Laban ọtzọkha ọtzọhmnọng kwẹ kw'ikwanọng, kw'okpen Bilha, ọnang Rachẹl bi, orukh-ẹ abẹ.
29 dando por serva a Raquel sua escrava Bala.
30 Jekọb obiro oyima Rachẹl abẹ. Wa Rachẹl ọdaakh-ẹ ọtzam ọyọhnga Lea. Mẹ wọ, wa osi ọtzọhm ka cho azenamfa adọdọk ọnang Laban.
30 Jacó uniu-se também a Raquel, a quem amou mais do que a Lia. E serviu ainda por sete anos em casa de Labão.
31 Mada iwa Ọvaar Ibinọkpaabyi ore bi, Lea Jekọb idik kọdaakhi, on-odo Lea ttara ọmaan. Yina, osi Rachẹl ọkpaana.
31 O Senhor, vendo que Lia era desprezada, tornou-a fecunda enquanto Raquel permanecia estéril.
32 Iwa Lea okwu otzima ibhọr, ọmaan nnwa kw'ijinọng, ọkpẹ-ẹ Reubẹn, oben bi, “Ofon da Ọvaar Ibinọkpaabyi ọkk'ọmmamma kwaam ọra. K'odik-ọkka, yina wọ kwa kaam nna ńdaak odim kwaam e.”
32 Lia concebeu e deu à luz um filho, ao qual chamou Rubem, "porque, dizia ela, o Senhor olhou minha aflição; agora meu marido me amará".
33 Lea obiro otzima ibhọr, ọmaan nnwa kw'ijinọng, ọkpẹ-ẹ Simeọn, on-oben bi, “Okhuri da, Ọvaar Ibinọkpaabyi ọbhaang bi, kaam odim kwaam kindaakhi, okk'kaam nnwa obiro ọnanga.” Mẹ wọ, Lea okpe nnwa kwẹ, Simeọn.
33 Concebeu de novo e deu à luz outro filho. "O Senhor, disse ela, vendo que era desdenhada, deu-me ainda este." E pôs-lhe o nome de Simeão.
34 Lea obiro otzima ibhọr ọmaan nnwa kw'ijinọng oben bi, “Kaam nkk'odim kwaam va p'ijinọng attaan mmaana, yina wọ kwa kaam nna ndaak odim kwaam.” Mẹ wọ, ọkpẹ-ẹ Lẹvi.
34 Concebeu ainda e deu à luz mais um filho. "Desta vez, disse ela, meu marido se apegará a mim, porque já lhe dei à luz três filhos." Por isso deu-lhe o nome de Levi.
35 Lea otzima ibhọr ottong igbe inna ọmaan ojinọng, oben bi, “M'ogbe nwa, kaam ńnang Ọvaar Ibinọkpaabyi ẹtzọhnga.” Mẹ wọ, ọn-ọkpẹ-ẹ Juda. Mada okk'nnwa kw'ottong anna ọmaana, ọn-ọkwọbha ọmaan.
35 Concebeu ainda e deu à luz um filho. E disse: "Desta vez, louvarei ao Senhor." E chamou-o Judá. Depois cessou de ter filhos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.