Gênesis 29
mfo (MFO) vs ARC
1 Wa Jekọb ochina ororo k'orenga kwẹ, matzẹmaa opyiri k'anọng p'arukhi k'okhubha kw'ewuchen em-eyin.
1 Então, pôs-se Jacó a pé e foi-se à terra dos filhos do Oriente.
2 Ọtza opyiri m'ibe nnuma, ore esipe ch'ewobh mẹ, cha bẹ atzim ẹtzakpa ch'ẹbari ẹkpa abubha, obiro ore ngaan nttaan s'etzirakpo, py'eyim m'esipe nduma ọkhaan-ọkhaan, cha bẹ akhaabh asi anang bẹ.
2 E olhou, e eis um poço no campo, e eis três rebanhos de ovelhas que estavam deitados junto a ele; porque daquele poço davam de beber aos rebanhos; e havia uma grande pedra sobre a boca do poço.
3 K'ogbe kpenamkpen kw'akker-arukhimaan an-anang etzirakpo pyabẹ asi, bẹ am-abingi ẹtzakpa nduma ch'ebubh m'ẹmma ch'esipe ebir-ebir, ahok ọkhaan-ọkhaan, akhaabha asi anang arukhimaan, yina bẹ an-abira abingi chẹ abubha.
3 E ajuntavam ali todos os rebanhos, e removiam a pedra de sobre a boca do poço, e davam de beber às ovelhas, e tornavam a pôr a pedra sobre a boca do poço, no seu lugar.
4 Mẹ wọ, Jekọb ọbọbh akkeri-arukhimaan mba bi, “Abayi paam, bọbọng afon man o?”
4 E disse-lhes Jacó: Meus irmãos, donde sois? E disseram: Somos de Harã.
5 Obiro ọbọbh bẹ bi, “Bọng arong ojinọng kwa bẹ ayeri Laban ma, kwa Nahọr obhon o?”
5 E ele lhes disse: Conheceis a Labão, filho de Naor? E disseram: Conhecemos.
6 Mẹ wọ, Jekọb ọn-ọbọbh bẹ bi, “For igaang-ẹ khẹ?”
6 Disse-lhes mais: Está ele bem? E disseram: Está bem, e eis aqui Raquel, sua filha, que vem com as ovelhas.
7 Jekọb oben bi, “Kker e, ekpekhira etzim ẹkhọhm-ọkhọhm; ogbe otzim obenga kw'atzobha arukhimaan mba k'ibe rani, anang bẹ asi, ifha bọng atzima bẹ atza anang ọchattọhk.”
7 E ele disse: Eis que ainda é muito dia, não é tempo de ajuntar o gado; dai de beber às ovelhas, e ide, e apascentai- as.
8 Iwa bẹ abhina bi, “Mma e, man kofha osi e, mọkhaambi otzobha arukhimaan biphyir k'ibe rani, yina mon-obingi ẹtzakpa ch'ebubh m'ẹmma ch'esipe. Mosisi mando, man biphyir mọ́nang arukhimaan paman asi e.”
8 E disseram: Não podemos, até que todos os rebanhos se ajuntem, e removam a pedra de sobre a boca do poço, para que demos de beber às ovelhas.
9 Mada Jekọb, otzim ọm-ọgbaak atzim ttara akkeri-arukhimaan mba, Rachẹl otzima arukhimaan p'otte opyiri m'esipe nda.
9 Estando ele ainda falando com eles, veio Raquel com as ovelhas de seu pai; porque ela era pastora.
10 Mada Jekọb ore Rachẹl kw'ode nnwa kwa Laban, kw'ode ọgbaanọkka kw'ọkka kwa Jekọb ttara arukhimaan pa Laban. Jekọb, ọrọbh otzor Rachẹl, ọtza obingi ẹtzakpa ch'ebubh m'ẹmma ch'esipe, ọkhaabha asi ọnang arukhimaan p'ọgbaanọkka kw'ọkka.
10 E aconteceu que, vendo Jacó a Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, irmão de sua mãe, chegou Jacó, e revolveu a pedra de sobre a boca do poço, e deu de beber às ovelhas de Labão, irmão de sua mãe.
11 Mada Jekọb okk'mando ọsa, ọtza ọbaakha Rachẹl, obiro obhom ẹmọng k'ẹrọng.
11 E Jacó beijou a Raquel, e levantou a sua voz, e chorou.
12 Obiro ọgbaak Rachẹl bi, kẹ ode ochimmanọng kw'otte, Laban, obiro ode nnwa kw'ijinọng kwa Rẹbẹka. Mẹ wọ, Rachẹl ọrọbh ọtza ọgbaak otte.
12 E Jacó anunciou a Raquel que era irmão de seu pai e que era filho de Rebeca. Então, ela correu e o anunciou a seu pai.
13 Mada Laban ọbhaang idik nna s'ikhuri Jekọb kw'ode nnwa kw'ọgbaanọkka kwẹ, obina m'ẹbhar-ẹbhar otza okhebh-ẹ kẹ da owobh. Mada bẹ are ayok, Laban ọbaakh-ẹ, obiro otzim-ẹ ochina k'ọhọhm kwẹ. K'ọhọhm wọ kwa Jekọb ọn-ọgbaakhi Laban idik biphyir s'ikk'itta.
13 E aconteceu que, ouvindo Labão as novas de Jacó, filho de sua irmã, correu-lhe ao encontro, e abraçou-o, e beijou-o, e levou-o à sua casa. E contou ele a Labão todas estas coisas.
14 Mẹ wọ, Laban obhin-ẹ bi, “K'odik ọkkakka, kọ ade ochimmanọng kwaam e, mode izi rani e.”
14 Então, Labão disse-lhe: Verdadeiramente és tu o meu osso e a minha carne. E ficou com ele um mês inteiro.
15 Laban on-oben-ẹ bi, “Kaambi ode bi, kaam ọmaana kọ mode anọng bani, mando rang osi, kọ an-asi ọtzọhm anang-m k'idukhi. Kọ gbaakh-m agbukha p'ọtzọhm fọ ope.”
15 Depois, disse Labão a Jacó: Porque tu és meu irmão, hás de servir-me de graça? Declara-me qual será o teu salário.
16 Wa Laban ọkhaam va p'ipanọng afa, ocheden-nwa okpen Lea, ottong afa, okpena Rachẹl.
16 E Labão tinha duas filhas; o nome da mais velha era Leia, e o nome da menor, Raquel.
17 Wa Lea ọkhaam adadaakha-chen, yina, Rachẹl wọ ode ominnanwa kw'ojibhi for obiro ojibh ikkekkeri.
17 Leia, porém, tinha olhos tenros, mas Raquel era de formoso semblante e formosa à vista.
18 Wa Jekọb ọkhaam idadaakha ttara Rachẹl, oben bi, “Kaam ńsi ọtzọhm nnang-ọ ka cho azenamfa, k'eho cha Rachẹl kw'ode nnwa kwọ kw'ikwanọng kw'ikhakhari.”
18 E Jacó amava a Raquel e disse: Sete anos te servirei por Raquel, tua filha menor.
19 Mẹ wọ, Laban oben bi, “Ode odik kw'ojibh-ojibh bi, ndọkh-ẹ nnang kọ, ọyọhnga bi, ndọkh-ẹ nnang ọnọng ọdọdọk. Kọ wobha ma ttar-m.”
19 Então, disse Labão: Melhor é que eu ta dê do que a dê a outro varão; fica comigo.
20 Wa Jekọb osi ọtzọhm ka cho azenamfa, k'eho cha Rachẹl. Yina, okhuri idadaakha sa Jekọb ọkhaam ttara Rachẹl, wa cho azenamfa an-akher-ẹ awuwa.
20 Assim, serviu Jacó sete anos por Raquel; e foram aos seus olhos como poucos dias, pelo muito que a amava.
21 Iwa Jekọb okwu oben Laban bi, “Cho p'ọtzọhm faam akk'attonga, kọ na nnang-m kwanọng kwaam, ifha nyim-ẹ abẹ.”
21 E disse Jacó a Labão: Dá- me minha mulher, porque meus dias são cumpridos, para que eu entre a ela.
22 Laban obher anọng p'ibe nnuma biphyir atzobha, bẹ asi ọdadaami kw'ọbada.
22 Então, ajuntou Labão todos os varões daquele lugar e fez um banquete.
23 Yina, okwu opyiri m'ẹchọhkha, Laban ọn-ọtzọkha nnwa kwẹ, Lea, ọnang Jekọb. Jekọb oyim-ẹ abẹ.
23 E aconteceu, à tarde, que tomou Leia, sua filha, e trouxe-lha. E entrou a ela.
24 Wa Laban ọtzọkha ọtzọhmnọng kwẹ Zilpa, ọnang nnwa kwẹ Lea bi, orukh-ẹ abẹ.
24 E Labão deu sua serva Zilpa por serva a Leia, sua filha.
25 Mada ewu en-ehobh, Jekọb on-ore bi, Lea wọ oyim kẹ. Ofona mẹ, Jekọb ọbọbh Laban bi, “Itta, ode yan kw'asi-m manda o? Kaam nsi ọtzọhm k'eho cha Rachẹl, mando arang o? Kọ an-asi yan abọhr-m?”
25 E aconteceu pela manhã ver que era Leia; pelo que disse a Labão: Por que me fizeste isso? Não te tenho servido por Raquel? Por que, pois, me enganaste?
26 Mẹ wọ, Laban obhin-ẹ bi, “K'ẹmmaana cha man, kọbaan bi, otte kw'ọnọng ọtzọkha nnwa kwẹ kw'ikhakhari, ọnang k'ọbada, k'ogbe kw'ocheden oni odim otzim ọba.
26 E disse Labão: Não se faz assim no nosso lugar, que a menor se dê antes da primogênita.
27 Kọ kyera ẹphyawu dani chọ ch'ọdadaami kw'ọbada, akk'akyera, mobiro ọ́tzọkha oyok kw'ikhakhari ọnang-ọ. Yina, kọ abira asi ọtzọhm ka cho azenamfa adọdọkh e.”
27 Cumpre a semana desta; então te daremos também a outra, pelo serviço que ainda outros sete anos servires comigo.
28 Wa Jekọb okhera ttar-ẹ. Mada okk'ẹphyawu dani ch'ọdadaami okyera ttara Lea, Laban obiro ọtzọkha nnwa kwẹ Rachẹl ọnang-ẹ k'ọbada.
28 E Jacó fez assim e cumpriu a semana desta; então, lhe deu por mulher Raquel, sua filha.
29 Wa Laban ọtzọkha ọtzọhmnọng kwẹ kw'ikwanọng, kw'okpen Bilha, ọnang Rachẹl bi, orukh-ẹ abẹ.
29 E Labão deu sua serva Bila por serva a Raquel, sua filha.
30 Jekọb obiro oyima Rachẹl abẹ. Wa Rachẹl ọdaakh-ẹ ọtzam ọyọhnga Lea. Mẹ wọ, wa osi ọtzọhm ka cho azenamfa adọdọk ọnang Laban.
30 E entrou também a Raquel e amou também a Raquel mais do que a Leia; e serviu com ele ainda outros sete anos.
31 Mada iwa Ọvaar Ibinọkpaabyi ore bi, Lea Jekọb idik kọdaakhi, on-odo Lea ttara ọmaan. Yina, osi Rachẹl ọkpaana.
31 Vendo, pois, o Senhor que Leia era aborrecida, abriu a sua madre; porém Raquel era estéril.
32 Iwa Lea okwu otzima ibhọr, ọmaan nnwa kw'ijinọng, ọkpẹ-ẹ Reubẹn, oben bi, “Ofon da Ọvaar Ibinọkpaabyi ọkk'ọmmamma kwaam ọra. K'odik-ọkka, yina wọ kwa kaam nna ńdaak odim kwaam e.”
32 E concebeu Leia, e teve um filho, e chamou o seu nome Rúben, dizendo: Porque o Senhor atendeu à minha aflição. Por isso, agora me amará o meu marido.
33 Lea obiro otzima ibhọr, ọmaan nnwa kw'ijinọng, ọkpẹ-ẹ Simeọn, on-oben bi, “Okhuri da, Ọvaar Ibinọkpaabyi ọbhaang bi, kaam odim kwaam kindaakhi, okk'kaam nnwa obiro ọnanga.” Mẹ wọ, Lea okpe nnwa kwẹ, Simeọn.
33 E concebeu outra vez e teve um filho, dizendo: Porquanto o Senhor ouviu que eu era aborrecida, me deu também este; e chamou o seu nome Simeão.
34 Lea obiro otzima ibhọr ọmaan nnwa kw'ijinọng oben bi, “Kaam nkk'odim kwaam va p'ijinọng attaan mmaana, yina wọ kwa kaam nna ndaak odim kwaam.” Mẹ wọ, ọkpẹ-ẹ Lẹvi.
34 E concebeu outra vez e teve um filho, dizendo: Agora, esta vez se ajuntará meu marido comigo, porque três filhos lhe tenho dado; por isso, chamou o seu nome Levi.
35 Lea otzima ibhọr ottong igbe inna ọmaan ojinọng, oben bi, “M'ogbe nwa, kaam ńnang Ọvaar Ibinọkpaabyi ẹtzọhnga.” Mẹ wọ, ọn-ọkpẹ-ẹ Juda. Mada okk'nnwa kw'ottong anna ọmaana, ọn-ọkwọbha ọmaan.
35 E concebeu outra vez e teve um filho, dizendo: Esta vez louvarei ao Senhor . Por isso, chamou o seu nome Judá; e cessou de ter filhos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.