Gênesis 27

mfo (MFO) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 K'ogbe kw'iwa Isaak ọkk'ọn-ọtzama, owonikpa dọk kore, wa oyeri ocheden-nwa kwẹ, Ẹsau, oben-ẹ bi, “Nnwa kwaam.”
1 E aconteceu que, como Isaque envelheceu, e os seus olhos se escureceram, de maneira que não podia ver, chamou a Esaú, seu filho mais velho, e disse-lhe: Meu filho. E ele lhe disse: Eis-me aqui.
2 Isaak oben bi, “Kaam nnande ọtzaminọng, ebowu chaam kimbiri nnonga.
2 E ele disse: Eis que já agora estou velho, e não sei o dia da minha morte;
3 Mẹ wọ, kọ tzọkha ẹgbaajikpo pyọ py'ede ọkhọhn-pa kwọ ọmaana oyuk kwọ, atzima ayin ẹgbaaji, atza afhu nden achen-m.
3 Agora, pois, toma as tuas armas, a tua aljava e o teu arco, e sai ao campo, e apanha para mim alguma caça.
4 Si ọchattọhk f'ọdaam-ọdaam f'ọdaakh-m, achen-m nchi, ifha nsọ-ọ ittabọhng yina ḿpe.”
4 E faze-me um guisado saboroso, como eu gosto, e traze-mo, para que eu coma; para que minha alma te abençoe, antes que morra.
5 Wa Rẹbẹka om-oyonga itzọhng ọbhaanga idik s'Isaak ọm-ọgbaak nnwa kwẹ, Ẹsau. Mada Ẹsau okk'ẹgbaaji oyina bi ọtza ofhu nden otzima okhuna,
5 E Rebeca escutou quando Isaque falava ao seu filho Esaú. E foi Esaú ao campo para apanhar a caça que havia de trazer.
6 Rẹbẹka ọbhakhi kẹ ọtza oben nnwa kwẹ Jekọb bi, “Kker e, mfhu mmaang da atte om-oben agbaanakka Ẹsau mẹ bi,
6 Então falou Rebeca a Jacó seu filho, dizendo: Eis que tenho ouvido o teu pai que falava com Esaú teu irmão, dizendo:
7 ‘Rọhng atza afhu nden, atzima asi ọchattọhk f'ọdaam-ọdaam anang-m nchi, ifha nsọ-ọ ittabọhng k'itzitzikha s'Ọvaar Ibinọkpaabyi, yina ḿpe.’
7 Traze-me caça, e faze-me um guisado saboroso, para que eu coma, e te abençoe diante da face do Senhor, antes da minha morte.
8 Nnwa kwaam, tzọkha ogbe ayong-m itzọhng, asi odik kwa mgbaakh-ọ.
8 Agora, pois, filho meu, ouve a minha voz naquilo que eu te mando:
9 Rọhng kẹ da avu awobh, atzekha avu adem akkakka manda afa p'ajibhi for, ifha ndima nsi ọchattọhk f'ọdaam-ọdaam, nnang atte mach'ọm-ọdaakh-ẹ.
9 Vai agora ao rebanho, e traze-me de lá dois bons cabritos, e eu farei deles um guisado saboroso para teu pai, como ele gosta;
10 Kọ tzọkha fẹ chena atte ochi, ifha ọsọ-ọ ittabọhng yina ópe.”
10 E levá-lo-ás a teu pai, para que o coma; para que te abençoe antes da sua morte.
11 Jekọb on-oben ọkka bi, “Ọgbaanọkka kwaam Ẹsau ọkhaam iphyubha s'ihaabh-ọhaabh ka for, yina, kaam nkwọhng ẹkpakpa.
11 Então disse Jacó a Rebeca, sua mãe: Eis que Esaú meu irmão é homem cabeludo, e eu homem liso;
12 Idikha otte kwaam ọn-ọttọhm-m ki? Okher mana kaam mbọhr-ẹ ọbọhra, kw'ọsẹ-ẹ ọn-ọnang-m ẹmma ottu kw'osi-m ittabọhng.”
12 Porventura me apalpará o meu pai, e serei aos seus olhos como enganador; assim trarei eu sobre mim maldição, e não bênção.
13 Ọkka on-oben-ẹ bi, “Nnwa kwaam, tte ẹmma ch'atte ọnang-ọ ẹbọkha kaam e. Si macha mben-ọ, rọhng, atza atzọkha avu pa ndọhm-ọ, achen-m.”
13 E disse-lhe sua mãe: Meu filho, sobre mim seja a tua maldição; somente obedece à minha voz, e vai, traze-mos.
14 Mẹ wọ e, Jekọb ofona ọtza tzọkha avu ochena ọkka. Ọkka otzima bẹ osi ọchattọhk f'ọdaam-ọdaam macha fẹ ọm-ọdaak otte.
14 E foi, e tomou-os, e trouxe-os a sua mãe; e sua mãe fez um guisado saboroso, como seu pai gostava.
15 Rẹbẹka ọtzọkha nnya nkkakka s'ocheden-nwa kwẹ kw'ode Ẹsau, ọfọra Jekọb kw'ode okponga-nnam-nwa kwẹ.
15 Depois tomou Rebeca os vestidos de gala de Esaú, seu filho mais velho, que tinha consigo em casa, e vestiu a Jacó, seu filho menor;
16 On-obiro ọtzọkha ndenkpa s'avu k'adem-k'adem sa ngaam ophyubha obubh-ẹ ka mbọhk, ọmaana k'obe vani f'ọkwọhng-ọkwọhnga f'ẹdọhngi chẹ.
16 E com as peles dos cabritos cobriu as suas mãos e a lisura do seu pescoço;
17 Mẹ wọ, ọn-ọtzọkha ọchattọhk daama-ndaam mvuma, ọttara ka brẹd kw'ọkk'ọsa, ọnang nnwa kwẹ Jekọb.
17 E deu o guisado saboroso e o pão que tinha preparado, na mão de Jacó seu filho.
18 Mando kwa Jekọb ofon ochina k'otte, oben bi, “Itta kwaam.”
18 E foi ele a seu pai, e disse: Meu pai! E ele disse: Eis-me aqui; quem és tu, meu filho?
19 Jekọb obhin-ẹ bi, “Kaam ocheden-nwa kwọ Ẹsau wọ e, nkk'nsa mach'aben-m bi, nsi e. Tzotzokhaan, bina wobha ẹwọr achi ọchattọhk, ifha asi-m ittabọhng, sọ e.”
19 E Jacó disse a seu pai: Eu sou Esaú, teu primogênito; tenho feito como me disseste; levanta-te agora, assenta-te e come da minha caça, para que a tua alma me abençoe.
20 Isaak ọbọbh nnwa bi, “Nnwa kwaam, areng yan are etzen ẹbhar-ẹbhar mando?”
20 Então disse Isaque a seu filho: Como é isto, que tão cedo a achaste, filho meu? E ele disse: Porque o Senhor teu Deus a mandou ao meu encontro.
21 Mẹ wọ, Isaak oben Jekọb bi, “Rọkhi atzor-m ka for ifha nttọhm-ọ, ifha mbiri nnonga k'odik-ọkka s'ode kọ nnwa kwaam Ẹsau wọ.”
21 E disse Isaque a Jacó: Chega-te agora, para que te apalpe, meu filho, se és meu filho Esaú mesmo, ou não.
22 Mẹ wọ, Jekọb ọrọkhi otzor otte Isaak ka for, kw'ọttọm-ẹ, oben bi, “K'ọwọhng akheri Jekọb, yina, mbọhk sọ nde macha mbọhk s'Ẹsau.”
22 Então se chegou Jacó a Isaque seu pai, que o apalpou, e disse: A voz é a voz de Jacó, porém as mãos são as mãos de Esaú.
23 Wa Isaak, Jekọb kotzini, okhuri bi, wa mbọhk sẹ nde ophyubh-ophyubha macha s'Ẹsau. Ofona mẹ, Isaak ọsẹ-ẹ ittabọhng.
23 E não o conheceu, porquanto as suas mãos estavam cabeludas, como as mãos de Esaú seu irmão; e abençoou-o.
24 On-obiro ọbọbh-ẹ bi, “Kọ nnwa kwaam Ẹsau wọ, k'odik-ọkka o?”
24 E disse: És tu meu filho Esaú mesmo? E ele disse: Eu sou.
25 Mẹ wọ e, on-oben bi, “Nnwa kwaam, chen-m ọchattọhk fọ nchi, ifha nsọ-ọ ittabọhng saam.”
25 Então disse: Faze chegar isso perto de mim, para que coma da caça de meu filho; para que a minha alma te abençoe. E chegou-lhe, e comeu; trouxe-lhe também vinho, e bebeu.
26 Mando kw'Isaak oben-ẹ bi, “Nnwa kwaam, kwu baakh-m.”
26 E disse-lhe Isaque seu pai: Ora chega-te, e beija-me, filho meu.
27 Jekọb ọrọkhi otzor otte ka for, ọbaakh-ẹ. Mada Isaak ọbhaang eruk ch'ẹnya ch'ọfọr ka for, on-okhera bi, Ẹsau wọ, ọsẹ-ẹ ittabọhng, oben bi,
27 E chegou-se, e beijou-o; então sentindo o cheiro das suas vestes, abençoou-o, e disse: Eis que o cheiro do meu filho é como o cheiro do campo, que o Senhor abençoou;
28 Tte Ibinọkpaabyi osi ẹrọng etzebh,
28 Assim, pois, te dê Deus do orvalho dos céus, e das gorduras da terra, e abundância de trigo e de mosto.
29 Tte idibhon biphyir isi ọtzọhm inang-ọ,
29 Sirvam-te povos, e nações se encurvem a ti; sê senhor de teus irmãos, e os filhos da tua mãe se encurvem a ti; malditos sejam os que te amaldiçoarem, e benditos sejam os que te abençoarem.
30 Mada Isaak okk'Jekọb ittabọhng ọsa okyera, Jekọb ofona. Obin k'otte k'itzitzakha bi kpaarr, ọgbaanọkka Ẹsau okhuna ẹgbaaji.
30 E aconteceu que, acabando Isaque de abençoar a Jacó, apenas Jacó acabava de sair da presença de Isaque seu pai, veio Esaú, seu irmão, da sua caça;
31 Wa Ẹsau obiro osi ọchattọhk f'ọdaam-ọdaam ọtzọkha ochena otte. Mẹ wọ, oben-ẹ bi, “Itta, tzotzokhaan bina achi ọttọhk fa nnwa kwọ, ifha asi-m ittabọhng sọ.”
31 E fez também ele um guisado saboroso, e trouxe-o a seu pai; e disse a seu pai: Levanta-te, meu pai, e come da caça de teu filho, para que me abençoe a tua alma.
32 Otte Isaak ọbọbh-ẹ bi, “Kọ anyi wọ?”
32 E disse-lhe Isaque seu pai: Quem és tu? E ele disse: Eu sou teu filho, o teu primogênito Esaú.
33 Isaak ọfhọni ka for bi tzikhi-tzikhi, oben bi, “Anyi wọ ọn-ọtza ofhu nden otzima osi ọchattọhk ọnang-m o? Nchi fẹ, yina an-adimi ma e, nkk'ẹ ittabọhng mbiri nsa e. K'odik-ọkka, kẹ ójibh-ẹ ojibh e!”
33 Então estremeceu Isaque de um estremecimento muito grande, e disse: Quem, pois, é aquele que apanhou a caça, e ma trouxe? E comi de tudo, antes que tu viesses, e abençoei-o, e ele será bendito.
34 Mada Ẹsau ọbhaang idik s'otte ọgbaakhi, otzini adimmọng obhom k'idọdọkhi, oben otte kwẹ bi, “Itta kwaam, si-m ittabọhng, biri si kaam ittabọhng!”
34 Esaú, ouvindo as palavras de seu pai, bradou com grande e mui amargo brado, e disse a seu pai: Abençoa-me também a mim, meu pai.
35 Yina, otte obhin-ẹ bi, “Agbaanakka ọkk'ọkwa, ọkwu ọbọhr-m, nsẹ-ẹ ittabọhng sọ e.”
35 E ele disse: Veio teu irmão com sutileza, e tomou a tua bênção.
36 Ẹsau on-oben bi, “Bẹ atzor-otzor akpẹ-ẹ Jekọb. Igbe ifa rọ ma s'okk'aam chen ọsa. K'ochedengbe, ọtzọk ededen chaam ch'ocheden-nwa. Manya, kẹ okk'ittabọhng saam obiro ọtzọkha.” Mẹ wọ ofon, Ẹsau ọn-ọbọbh otte bi, “Ode bi, kọ kaam ittabọhng manda rani karikh o?”
36 Então disse ele: Não é o seu nome justamente Jacó, tanto que já duas vezes me enganou? A minha primogenitura me tomou, e eis que agora me tomou a minha bênção. E perguntou: Não reservaste, pois, para mim nenhuma bênção?
37 Isaak obhina Ẹsau bi, “Kaam nkk'ẹ ittabọhng nsa bi, ode oho kw'idibhon biphyir, ọmaana bi, anọng pẹ biphyir ade atzọhmnọng anang-ẹ. Nkk'ẹ mbiri nda ọmaana ọchattọhk k'ọhaabh ttara atzuk. Nnwa kwaam, bọng odik ọdọdọk kwa kaam mbiri ifha nsi nnang-ọ?”
37 Então respondeu Isaque a Esaú dizendo: Eis que o tenho posto por senhor sobre ti, e todos os seus irmãos lhe tenho dado por servos; e de trigo e de mosto o tenho fortalecido; que te farei, pois, agora, meu filho?
38 Ẹsau ọbọbh otte bi, “Itta kwaam, ode bi kọ akhaam ittabọhng rani sẹ-sẹ o? Itta kwaam, biri si kaam ittabọhng!” Ofona mẹ, Ẹsau obhom adimmọng k'ẹrọng.
38 E disse Esaú a seu pai: Tens uma só bênção, meu pai? Abençoa-me também a mim, meu pai. E levantou Esaú a sua voz, e chorou.
39 Isaak, obhin-ẹ bi,
39 Então respondeu Isaque, seu pai, e disse-lhe: Eis que a tua habitação será nas gorduras da terra e no orvalho dos altos céus.
40 Kọ áruk agbong-kpen,
40 E pela tua espada viverás, e ao teu irmão servirás. Acontecerá, porém, que quando te assenhoreares, então sacudirás o seu jugo do teu pescoço.
41 Ẹsau ọdọkhi ettem, okhuri ittabọhng s'otte okk'Jekọb ọsa, on-oben for sẹ bi, “Iwu sa nkwu-osisi s'obo kw'otte kwaam im-ifor e. Ọkk'ọpa, mosẹ-ẹ obo, kaam ḿfhu ọgbaanọkka kwaam Jekọb.”
41 E Esaú odiou a Jacó por causa daquela bênção, com que seu pai o tinha abençoado; e Esaú disse no seu coração: Chegar-se-ão os dias de luto de meu pai; e matarei a Jacó meu irmão.
42 Mada bẹ agbaakhi Rẹbẹka odik kwa nnwa kwẹ Ẹsau ọm-ọkham okhuri Jekọb, oyeri nnwa kwẹ Jekọb okwu, oben-ẹ bi, “Kker e, agbaanakka Ẹsau ọkhami bi ọfhọ-ọ, otzima odini for sẹ nttem.
42 E foram denunciadas a Rebeca estas palavras de Esaú, seu filho mais velho; e ela mandou chamar a Jacó, seu filho menor, e disse-lhe: Eis que Esaú teu irmão se consola a teu respeito, propondo matar-te.
43 Mẹ wọ, nnwa kwaam, ogbe kàkhibhi, si macha mgbaakh-ọ. Bina do for ẹbhar-ẹbhar arọbh achina k'ọgbaanọkka kwaam Laban, kw'orukhi ka Haran.
43 Agora, pois, meu filho, ouve a minha voz, e levanta-te; acolhe-te a Labão meu irmão, em Harã,
44 Kọ wobha mẹ ttar-ẹ maa, idọdọkhi s'agbaanakka iha.
44 E mora com ele alguns dias, até que passe o furor de teu irmão;
45 Ikhina agbaanakka okk'odik kwa sẹ ọraama, idọdọkhi ibiri ihẹ-ẹ k'ettem, mẹ kwa kaam ńdọhm ẹkkaabha nnang-ọ akhuna. Okhuri yan kwa bọng anọng afa an-adim-m k'ewu dani o?”
45 Até que se desvie de ti a ira de teu irmão, e se esqueça do que lhe fizeste; então mandarei trazer-te de lá; por que seria eu desfilhada também de vós ambos num mesmo dia?
46 Mẹ wọ e, Rẹbẹka ọgbaak Isaak bi, “Akpen akk'aam abenga, okhuri panọng mba p'afon Het. Idikha Jekọb obiro ọtza ọtzọkha kwanọng k'anọng pa Het, yan kw'akpen paam án-ade o?”
46 E disse Rebeca a Isaque: Enfadada estou da minha vida, por causa das filhas de Hete; se Jacó tomar mulher das filhas de Hete, como estas são, das filhas desta terra, para que me servirá a vida?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.