Gênesis 19

mfo (MFO) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Okwu opyiri k'ẹchọhkha, arenga-eden mbuma afa p'Ibinọkpaabyi p'ahak Abraham, apyiri ka Sodom. M'ogbe nwa, Lọt owobh ẹwọr k'ẹbaakhamma cha Sodom. Mada ore bẹ, obina orenga otzor bẹ ka for, obiro ọrakha ottima itzitzikha k'irerek orima bẹ.
1 Os dois anjos chegaram a Sodoma ao anoitecer, e Ló estava sentado à porta da cidade. Quando os avistou, levantou-se e foi recebê-los. Prostrou-se, rosto em terra,
2 Oben bẹ bi, “Abitta paam, tzotzokhaan bọng kwu hakha k'ọhọhm kw'ọtzọhmnọng kwabọng, ifha kaam nnang bọng asi, pa bọng agbobhi mmo sabọng, bọng ayima ma m'erungiwu nda, ewu ekk'ehobha, k'ekpekpebha, bọng achina ororo k'orenga kwabọng.”
2 e disse: "Meus senhores, por favor, acompanhem-me à casa do seu servo. Lá poderão lavar os pés, passar a noite e, pela manhã, seguir caminho. Não, passaremos a noite na praça", responderam.
3 Yina, Lọt ochina ororo ọgbana bẹ maa, yina bẹ an-akher bi, atzọn-ẹ abẹ adim k'ọhọhm kwẹ. Osi brẹd kw'oni yist ọkhaam, ọnang bẹ, bẹ achi.
3 Mas ele insistiu tanto com eles que, finalmente, o acompanharam e entraram em sua casa. Ló mandou preparar-lhes uma refeição e assar pão sem fermento, e eles comeram.
4 Yina Lọt ọmaana akhekhennọng pẹ, aninga yima, ajinọng biphyir adikkobh ttara adedennọng, p'obhon kwa Sodom akk'ọhọhm kwẹ akhọri akhe k'ottem.
4 Ainda não tinham ido deitar-se, quando todos os homens de toda parte da cidade de Sodoma, dos mais jovens aos mais velhos, cercaram a casa.
5 Mando kwa bẹ agwoni Lọt abọbh-ẹ bi, “Akhekhen-nọng mbuma p'ahakh-ọ m'erungiwu cha mayina khi? Tzima bẹ yin k'iyaan, moyima bẹ abẹ.”
5 Chamaram Ló e lhe disseram: "Onde estão os homens que vieram à sua casa esta noite? Traga-os para nós aqui fora para que tenhamos relações com eles".
6 Lọt oyin k'iyaan ọtza okhebha bẹ, obhen ọmma okpori akhekhen-nọng pẹ k'ẹtzaanga,
6 Ló saiu da casa, fechou a porta atrás de si
7 oben bẹ bi, “Mma e, abayi, bọng itzama-dema nna kasi.
7 e lhes disse: "Não, meus amigos! Não façam essa perversidade!
8 Bọng kker e, kaam ngaam aminava afa, p'ani ajinọng atzima aronga. Tte ntte bẹ ọbọhk nnang bọng, ifha bọng atzima bẹ asi, odik kpenamkpen kw'ọdaakhi bọng. Onode ajinọng mba, bọng bẹ itzama-dema nna kasi: kkeri bẹ awobh k'irekh-irek kw'ẹfa chaam.”
8 Olhem, tenho duas filhas que ainda são virgens. Vou trazê-las para que vocês façam com elas o que bem entenderem. Mas não façam nada a estes homens, porque se acham debaixo da proteção do meu teto".
9 Bẹ an-abhina bi, “Kebh man eden, okhekhen-nọng macha kọ wọ ira on-okwu ode ọsi-aponga kwaman o? Ani man eden akhebhi mọkwọbha, itzama sa mọsọ-ọ iyọhnga s'ira mosi bẹ.” Anọng mba achina ororo ayak Lọt atzim maa, bẹ aben bi avọhkhi ọmma.
9 "Saia da frente! ", gritaram. E disseram: "Este homem chegou aqui como estrangeiro, e agora quer ser o juiz! Faremos a você pior do que a eles". Então empurraram Ló com violência e avançaram para arrombar a porta.
10 Yina, ajinọng mbuma p'awobh k'ọhọhm ẹtzaanga an-anemi mbọhk sabẹ, atzọr Lọt atzima adim k'ọhọhm ẹtzaanga, bẹ abhen ọmma.
10 Nisso, os dois visitantes agarraram Ló, puxaram-no para dentro e fecharam a porta.
11 Mẹ wọ e, bẹ asi ajinọng mba biphyir p'abe k'iyaan adikkobh ọmaana adeden-nọng akpa chen, ọn-ọkhọn bẹ, bẹ ẹhọhmma ọdọk kare.
11 Depois feriram de cegueira os homens que estavam à porta da casa, dos mais jovens aos mais velhos, de maneira que não conseguiam encontrar a porta.
12 Mẹ wọ, akhekhen-nọng mba abọbh Lọt bi, “Kọ akhaam, anọng adọdọk kẹ o? Rọhng atza atzọkha adim pa va pọ, ọmaana va pọ p'ijinọng, ttara p'ipanọng, ọmaana ọnọng kpenamkpen kw'ode kwọ, atzima bẹ biphyir abina m'obhon nwa,
12 Os dois homens perguntaram a Ló: "Você tem mais alguém na cidade — genros, filhos ou filhas, ou qualquer outro parente? Tire-os daqui,
13 okhuri bi, mon-odimi obhon nwa e. Itzama s'anọng p'obhon nwa akk'asa, ikk'ihaabha kpọng-kpọng k'itzitzikha s'Ọvaar Ibinọkpaabyi, kẹ wọ osi ọtzọhm man bi mokwu odimi obhon nwa e.”
13 porque estamos para destruir este lugar. As acusações feitas ao Senhor contra este povo são tantas que ele nos enviou para destruir a cidade".
14 Mẹ wọ, Lọt oyin k'iyaan ọtza ọgbaak ajinọng p'akk'for ada bi atzọkha va pẹ p'ipanọng k'ọbada. Oben bẹ bi, “Bọng s'ẹbhar-ẹbhar abina aji obhon nwa, kkeri Ọvaar Ibinọkpaabyi on-odimi obhon nwa e.”
14 Então Ló foi falar com seus genros, os quais iam casar-se com suas filhas, e lhes disse: "Saiam imediatamente deste lugar, porque o Senhor está para destruir a cidade! " Mas eles pensaram que ele estava brincando.
15 Mada ewu en-ehobh, arenga-eden mba adukha Lọt aben bi, “Tzima kwanọng kwọ ọmaana va pọ p'ipanọng p'awobh ma ttar-ọ, abina m'obhon nwa ẹbhar-ẹbhar. Oni mando ode, kọ abira atzọkha ekkema k'ọmmamma kw'ótto okhebha odedenmon nwa.”
15 Ao raiar do dia, os anjos insistiam com Ló, dizendo: "Depressa! Leve daqui sua mulher e suas duas filhas, ou vocês também serão mortos quando a cidade for castigada".
16 Chibhi da arenga-eden mba adukh-ẹ, Lọt osi ma for bi zẹmẹnẹ. Mando kw'arenga-eden mba aji Lọt ọmaana kwanọng kwẹ ttara aminava pẹ afa mbọhk bi kpẹẹbh, atzima ayin k'obhon nwa, da Ọvaar Ibinọkpaabyi ọkhaam inọngkwo ttara bẹ.
16 Tendo ele hesitado, os homens o agarraram pela mão, como também a mulher e as duas filhas, e os tiraram dali à força e os deixaram fora da cidade, porque o Senhor teve misericórdia deles.
17 Mada bẹ akk'ayina k'iyaan m'obhon nwa, ọnọng wani k'ottem kw'arenga-eden mba oben bẹ bi, “Bọng nọbh k'odem kwa bọng akkaana akpen pabọng o. Bọng nnam kàbhakh o, bọng k'ẹttẹri manda dani kàbira abe o. Bọng nọbh achina k'ibe sa mgbegbeho nwobh. Oni mando ode, bọng ápe-ope.”
17 Assim que os tiraram da cidade, um deles disse a Ló: "Fuja por amor à vida! Não olhe para trás e não pare em lugar nenhum da planície! Fuja para as montanhas, ou você será morto! "
18 Mẹ wọ, Lọt oben bẹ bi, “Mma e, abitta paam, tte nsi bọng nkwo.
18 Ló, porém, lhes disse: "Não, meu senhor!
19 Bọng akk'aam ọphyaam akhọkha, bọng akk'ejibha ch'ideden abira asa anang-m, akkaana akpen paam. Yina, ẹfa kaam kede cha mfha nnọbh nchina k'ibe sa mgbegbeho nwobh, okhuri bi itzama nna íkhọhbh-m ọkhọhbha, kaam ḿbiri mpe-ope.
19 Seu servo foi favorecido por sua benevolência, pois o senhor foi bondoso comigo, poupando-me a vida. Não posso fugir para as montanhas, se não esta calamidade cairá sobre mim, e morrerei.
20 Bọng kkeri obhon nwana kw'owobh ọbaanga ma, bina ma pyiri kẹ kpọng kobhiri. Ode ibhobhona, tte mọrọbh ochina kẹ ifha moruk akpen.”
20 Aqui perto há uma cidade pequena. Está tão próxima que dá para correr até lá. Deixe-me ir para lá! Mesmo sendo tão pequena, lá estarei a salvo".
21 Iwa orenga-eden nwa obhin-ẹ bi, “Kaam ńsi-osi mach'aphyem-m. Kaam ńtte obhon nwa ọbọhk otte, kẹ kíndimi.
21 "Está bem", respondeu ele. "Também lhe atenderei esse pedido; não destruirei a cidade da qual você fala.
22 Kọ rọbh ẹbhar-ẹbhar achina kẹ, okhuri bi, kaam odik manda wani kinkponga nsi ma kọ apyiri kẹ.” Kẹ wọ osi bẹ ayeri obhon nwuma Zoar.
22 Fuja depressa, porque nada poderei fazer enquanto você não chegar lá". Por isso a cidade foi chamada Zoar.
23 Lọt ọmaana anọng pẹ apyiri ka Zoar k'ogbe kw'ewu ẹkk'ẹnyaana.
23 Quando Ló chegou a Zoar, o sol já havia nascido sobre a terra.
24 Wa Ọvaar Ibinọkpaabyi ọtzọhm atza p'awọm ekpon p'afon k'ẹrọng atzebh ka Sodom ọmaana Gomora.
24 Então o Senhor, o próprio Senhor, fez chover do céu fogo e enxofre sobre Sodoma e Gomorra.
25 Mando kw'iwa Ibinọkpaabyi oreng odimi ibhon nna, ọmaana ibhon biphyir s'egbegbeho nda, ttara anọng biphyir p'arukhi m'ibhon nna, ttara ekpo py'emeni m'irek nna.
25 Assim ele destruiu aquelas cidades e toda a planície, com todos os habitantes das cidades e a vegetação.
26 Yina, kwanọng kwa Lọt ọbhakhi nnam, on-orengi ọtza kw'onung kw'obe bi gbẹẹng.
26 Mas a mulher de Ló olhou para trás e se transformou numa coluna de sal.
27 Mada ewu en-ehọbh, k'ekpekpebha, Abraham obina ochina k'ibe s'iwa obe k'itzitzikha s'Ọvaar Ibinọkpaabyi.
27 Na manhã seguinte, Abraão se levantou e voltou ao lugar onde tinha estado diante do Senhor.
28 Mada ọhak chen okkeri ka Sodom ọmaana Gomora, k'irek s'ẹttẹri biphyir, ore ororong-bina kw'om-oyin k'okhubha nwuma, mach'irorong s'ekpon cha nkwukha.
28 E olhou para Sodoma e Gomorra, para toda a planície, e viu uma densa fumaça subindo da terra, como fumaça de uma fornalha.
29 Mẹ wọ, mada iwa Ọvaar Ibinọkpaabyi odimi ibhon nna biphyir s'iwobh k'ẹttẹri, ojima Abraham. Ofona mẹ, ọrọbha Lọt ka mbọhk s'itzama s'itto ikhebha ibhon nna s'iwa Lọt orukhi.
29 Quando Deus arrasou as cidades da planície, lembrou-se de Abraão e tirou Ló do meio da catástrofe que destruiu as cidades onde Ló vivia.
30 Wa ojora osi Lọt bi, ọtza oruk ka Zoar, on-otzima va pẹ p'ipanọng afa ọtza oruk k'okhubha kwa mgbegbeho. Wa kẹ ọmaana va pẹ afa arukhi k'ọmma kw'itzakpa.
30 Ló partiu de Zoar com suas duas filhas e passou a viver nas montanhas, porque tinha medo de permanecer em Zoar. Ele e suas duas filhas ficaram morando numa caverna.
31 Ewu dani, ochedennwa kwa Lọt, oben ọgbaanọkka bi, “Otte kwaman ọkk'ọtzama; akker-okkeri ojinọng ma ibe nna kode kw'oyima man abẹ mach'ẹmaana ch'ọnọngẹya ede, makhọra ọyagbin.
31 Um dia, a filha mais velha disse à mais jovem: "Nosso pai já está velho, e não há homens nas redondezas que nos possuam, segundo o costume de toda a terra.
32 Tte mọnang otte kwaman atzuk ogwo obuma, ifha moyim-ẹ abẹ, morenga k'otte kwaman osi echimma chaman eningi edimi.”
32 Vamos dar vinho a nosso pai e então nos deitaremos com ele para preservar a linhagem de nosso pai".
33 M'erungiwu nduma, bẹ anang otte atzuk ogwo obuma, ochedennwa ọtza oyima otte abẹ. Otte ogbe kwa nnwa okwu oyima mẹ, ọmaana ogbe kw'obiro obina korong.
33 Naquela noite deram vinho ao pai, e a filha mais velha entrou e se deitou com ele. E ele não percebeu quando ela se deitou nem quando se levantou.
34 Ewu ehobh mẹ, ochedennwa oben ọgbaanọkka kw'ikhakhari bi, “Erungiwu ch'ikhena, kaam nkk'otte kwaman abẹ nyima e. Mobiro ọnang-ẹ atzuk ogwo mach'ikhena, m'erungiwu cha mayina, kọ rọhng abira atza ayim-ẹ abẹ, ifha morenga k'otte kwaman mosi echimma chaman eningi edimi.”
34 No dia seguinte a filha mais velha disse à mais nova: "Ontem à noite deitei-me com meu pai. Vamos dar-lhe vinho também esta noite, e você se deitará com ele, para que preservemos a linhagem de nosso pai".
35 M'erungiwu nduma, bẹ anang otte atzuk ogwo obuma. Ọgbaanọkka kw'ikhakhari obiro ọtza oyima otte abẹ. Otte ogbe kwa nnwa okwu oyima mẹ, ọmaana ogbe kw'obiro obina korong.
35 Então, outra vez deram vinho ao pai naquela noite, e a mais nova foi e se deitou com ele. E ele não percebeu quando ela se deitou nem quando se levantou.
36 Mẹ wọ, va mba pa Lọt afa p'ipanọng atzima ọbhọr anang otte kwabẹ.
36 Assim, as duas filhas de Ló engravidaram do próprio pai.
37 Ochedennwa ọmaan ojinọng, ọkpẹ-ẹ Moab, kẹ wọ ode otte kw'ẹkhọma cha Moab maa apyiri ma.
37 A mais velha teve um filho, e deu-lhe o nome de Moabe; este é o pai dos moabitas de hoje.
38 Ọgbaanọkka kw'ikhakhari obiro ọmaan ojinọng, ọkpẹ-ẹ Bẹn-Ammi, kẹ wọ ode otte kw'ẹkhọma ch'Ammọn ma apyiri ma.
38 A mais nova também teve um filho, e deu-lhe o nome de Ben-Ami; este é o pai dos amonitas de hoje.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.