Gênesis 19
mfo (MFO) vs ARA
1 Okwu opyiri k'ẹchọhkha, arenga-eden mbuma afa p'Ibinọkpaabyi p'ahak Abraham, apyiri ka Sodom. M'ogbe nwa, Lọt owobh ẹwọr k'ẹbaakhamma cha Sodom. Mada ore bẹ, obina orenga otzor bẹ ka for, obiro ọrakha ottima itzitzikha k'irerek orima bẹ.
1 Ao anoitecer, vieram os dois anjos a Sodoma, a cuja entrada estava Ló assentado; este, quando os viu, levantou-se e, indo ao seu encontro, prostrou-se, rosto em terra.
2 Oben bẹ bi, “Abitta paam, tzotzokhaan bọng kwu hakha k'ọhọhm kw'ọtzọhmnọng kwabọng, ifha kaam nnang bọng asi, pa bọng agbobhi mmo sabọng, bọng ayima ma m'erungiwu nda, ewu ekk'ehobha, k'ekpekpebha, bọng achina ororo k'orenga kwabọng.”
2 E disse-lhes: Eis agora, meus senhores, vinde para a casa do vosso servo, pernoitai nela e lavai os pés; levantar-vos-eis de madrugada e seguireis o vosso caminho. Responderam eles: Não; passaremos a noite na praça.
3 Yina, Lọt ochina ororo ọgbana bẹ maa, yina bẹ an-akher bi, atzọn-ẹ abẹ adim k'ọhọhm kwẹ. Osi brẹd kw'oni yist ọkhaam, ọnang bẹ, bẹ achi.
3 Instou-lhes muito, e foram e entraram em casa dele; deu-lhes um banquete, fez assar uns pães asmos, e eles comeram.
4 Yina Lọt ọmaana akhekhennọng pẹ, aninga yima, ajinọng biphyir adikkobh ttara adedennọng, p'obhon kwa Sodom akk'ọhọhm kwẹ akhọri akhe k'ottem.
4 Mas, antes que se deitassem, os homens daquela cidade cercaram a casa, os homens de Sodoma, tanto os moços como os velhos, sim, todo o povo de todos os lados;
5 Mando kwa bẹ agwoni Lọt abọbh-ẹ bi, “Akhekhen-nọng mbuma p'ahakh-ọ m'erungiwu cha mayina khi? Tzima bẹ yin k'iyaan, moyima bẹ abẹ.”
5 e chamaram por Ló e lhe disseram: Onde estão os homens que, à noitinha, entraram em tua casa? Traze-os fora a nós para que abusemos deles.
6 Lọt oyin k'iyaan ọtza okhebha bẹ, obhen ọmma okpori akhekhen-nọng pẹ k'ẹtzaanga,
6 Saiu-lhes, então, Ló à porta, fechou-a após si
7 oben bẹ bi, “Mma e, abayi, bọng itzama-dema nna kasi.
7 e lhes disse: Rogo-vos, meus irmãos, que não façais mal;
8 Bọng kker e, kaam ngaam aminava afa, p'ani ajinọng atzima aronga. Tte ntte bẹ ọbọhk nnang bọng, ifha bọng atzima bẹ asi, odik kpenamkpen kw'ọdaakhi bọng. Onode ajinọng mba, bọng bẹ itzama-dema nna kasi: kkeri bẹ awobh k'irekh-irek kw'ẹfa chaam.”
8 tenho duas filhas, virgens, eu vo-las trarei; tratai-as como vos parecer, porém nada façais a estes homens, porquanto se acham sob a proteção de meu teto.
9 Bẹ an-abhina bi, “Kebh man eden, okhekhen-nọng macha kọ wọ ira on-okwu ode ọsi-aponga kwaman o? Ani man eden akhebhi mọkwọbha, itzama sa mọsọ-ọ iyọhnga s'ira mosi bẹ.” Anọng mba achina ororo ayak Lọt atzim maa, bẹ aben bi avọhkhi ọmma.
9 Eles, porém, disseram: Retira-te daí. E acrescentaram: Só ele é estrangeiro, veio morar entre nós e pretende ser juiz em tudo? A ti, pois, faremos pior do que a eles. E arremessaram-se contra o homem, contra Ló, e se chegaram para arrombar a porta.
10 Yina, ajinọng mbuma p'awobh k'ọhọhm ẹtzaanga an-anemi mbọhk sabẹ, atzọr Lọt atzima adim k'ọhọhm ẹtzaanga, bẹ abhen ọmma.
10 Porém os homens, estendendo a mão, fizeram entrar Ló e fecharam a porta;
11 Mẹ wọ e, bẹ asi ajinọng mba biphyir p'abe k'iyaan adikkobh ọmaana adeden-nọng akpa chen, ọn-ọkhọn bẹ, bẹ ẹhọhmma ọdọk kare.
11 e feriram de cegueira aos que estavam fora, desde o menor até ao maior, de modo que se cansaram à procura da porta.
12 Mẹ wọ, akhekhen-nọng mba abọbh Lọt bi, “Kọ akhaam, anọng adọdọk kẹ o? Rọhng atza atzọkha adim pa va pọ, ọmaana va pọ p'ijinọng, ttara p'ipanọng, ọmaana ọnọng kpenamkpen kw'ode kwọ, atzima bẹ biphyir abina m'obhon nwa,
12 Então, disseram os homens a Ló: Tens aqui alguém mais dos teus? Genro, e teus filhos, e tuas filhas, todos quantos tens na cidade, faze-os sair deste lugar;
13 okhuri bi, mon-odimi obhon nwa e. Itzama s'anọng p'obhon nwa akk'asa, ikk'ihaabha kpọng-kpọng k'itzitzikha s'Ọvaar Ibinọkpaabyi, kẹ wọ osi ọtzọhm man bi mokwu odimi obhon nwa e.”
13 pois vamos destruir este lugar, porque o seu clamor se tem aumentado, chegando até à presença do Senhor ; e o Senhor nos enviou a destruí-lo.
14 Mẹ wọ, Lọt oyin k'iyaan ọtza ọgbaak ajinọng p'akk'for ada bi atzọkha va pẹ p'ipanọng k'ọbada. Oben bẹ bi, “Bọng s'ẹbhar-ẹbhar abina aji obhon nwa, kkeri Ọvaar Ibinọkpaabyi on-odimi obhon nwa e.”
14 Então, saiu Ló e falou a seus genros, aos que estavam para casar com suas filhas e disse: Levantai-vos, saí deste lugar, porque o Senhor há de destruir a cidade. Acharam, porém, que ele gracejava com eles.
15 Mada ewu en-ehobh, arenga-eden mba adukha Lọt aben bi, “Tzima kwanọng kwọ ọmaana va pọ p'ipanọng p'awobh ma ttar-ọ, abina m'obhon nwa ẹbhar-ẹbhar. Oni mando ode, kọ abira atzọkha ekkema k'ọmmamma kw'ótto okhebha odedenmon nwa.”
15 Ao amanhecer, apertaram os anjos com Ló, dizendo: Levanta-te, toma tua mulher e tuas duas filhas, que aqui se encontram, para que não pereças no castigo da cidade.
16 Chibhi da arenga-eden mba adukh-ẹ, Lọt osi ma for bi zẹmẹnẹ. Mando kw'arenga-eden mba aji Lọt ọmaana kwanọng kwẹ ttara aminava pẹ afa mbọhk bi kpẹẹbh, atzima ayin k'obhon nwa, da Ọvaar Ibinọkpaabyi ọkhaam inọngkwo ttara bẹ.
16 Como, porém, se demorasse, pegaram-no os homens pela mão, a ele, a sua mulher e as duas filhas, sendo-lhe o Senhor misericordioso, e o tiraram, e o puseram fora da cidade.
17 Mada bẹ akk'ayina k'iyaan m'obhon nwa, ọnọng wani k'ottem kw'arenga-eden mba oben bẹ bi, “Bọng nọbh k'odem kwa bọng akkaana akpen pabọng o. Bọng nnam kàbhakh o, bọng k'ẹttẹri manda dani kàbira abe o. Bọng nọbh achina k'ibe sa mgbegbeho nwobh. Oni mando ode, bọng ápe-ope.”
17 Havendo-os levado fora, disse um deles: Livra-te, salva a tua vida; não olhes para trás, nem pares em toda a campina; foge para o monte, para que não pereças.
18 Mẹ wọ, Lọt oben bẹ bi, “Mma e, abitta paam, tte nsi bọng nkwo.
18 Respondeu-lhes Ló: Assim não, Senhor meu!
19 Bọng akk'aam ọphyaam akhọkha, bọng akk'ejibha ch'ideden abira asa anang-m, akkaana akpen paam. Yina, ẹfa kaam kede cha mfha nnọbh nchina k'ibe sa mgbegbeho nwobh, okhuri bi itzama nna íkhọhbh-m ọkhọhbha, kaam ḿbiri mpe-ope.
19 Eis que o teu servo achou mercê diante de ti, e engrandeceste a tua misericórdia que me mostraste, salvando-me a vida; não posso escapar no monte, pois receio que o mal me apanhe, e eu morra.
20 Bọng kkeri obhon nwana kw'owobh ọbaanga ma, bina ma pyiri kẹ kpọng kobhiri. Ode ibhobhona, tte mọrọbh ochina kẹ ifha moruk akpen.”
20 Eis aí uma cidade perto para a qual eu posso fugir, e é pequena. Permite que eu fuja para lá (porventura, não é pequena?), e nela viverá a minha alma.
21 Iwa orenga-eden nwa obhin-ẹ bi, “Kaam ńsi-osi mach'aphyem-m. Kaam ńtte obhon nwa ọbọhk otte, kẹ kíndimi.
21 Disse-lhe: Quanto a isso, estou de acordo, para não subverter a cidade de que acabas de falar.
22 Kọ rọbh ẹbhar-ẹbhar achina kẹ, okhuri bi, kaam odik manda wani kinkponga nsi ma kọ apyiri kẹ.” Kẹ wọ osi bẹ ayeri obhon nwuma Zoar.
22 Apressa-te, refugia-te nela; pois nada posso fazer, enquanto não tiveres chegado lá. Por isso, se chamou Zoar o nome da cidade.
23 Lọt ọmaana anọng pẹ apyiri ka Zoar k'ogbe kw'ewu ẹkk'ẹnyaana.
23 Saía o sol sobre a terra, quando Ló entrou em Zoar.
24 Wa Ọvaar Ibinọkpaabyi ọtzọhm atza p'awọm ekpon p'afon k'ẹrọng atzebh ka Sodom ọmaana Gomora.
24 Então, fez o Senhor chover enxofre e fogo, da parte do Senhor , sobre Sodoma e Gomorra.
25 Mando kw'iwa Ibinọkpaabyi oreng odimi ibhon nna, ọmaana ibhon biphyir s'egbegbeho nda, ttara anọng biphyir p'arukhi m'ibhon nna, ttara ekpo py'emeni m'irek nna.
25 E subverteu aquelas cidades, e toda a campina, e todos os moradores das cidades, e o que nascia na terra.
26 Yina, kwanọng kwa Lọt ọbhakhi nnam, on-orengi ọtza kw'onung kw'obe bi gbẹẹng.
26 E a mulher de Ló olhou para trás e converteu-se numa estátua de sal.
27 Mada ewu en-ehọbh, k'ekpekpebha, Abraham obina ochina k'ibe s'iwa obe k'itzitzikha s'Ọvaar Ibinọkpaabyi.
27 Tendo-se levantado Abraão de madrugada, foi para o lugar onde estivera na presença do Senhor ;
28 Mada ọhak chen okkeri ka Sodom ọmaana Gomora, k'irek s'ẹttẹri biphyir, ore ororong-bina kw'om-oyin k'okhubha nwuma, mach'irorong s'ekpon cha nkwukha.
28 e olhou para Sodoma e Gomorra e para toda a terra da campina e viu que da terra subia fumaça, como a fumarada de uma fornalha.
29 Mẹ wọ, mada iwa Ọvaar Ibinọkpaabyi odimi ibhon nna biphyir s'iwobh k'ẹttẹri, ojima Abraham. Ofona mẹ, ọrọbha Lọt ka mbọhk s'itzama s'itto ikhebha ibhon nna s'iwa Lọt orukhi.
29 Ao tempo que destruía as cidades da campina, lembrou-se Deus de Abraão e tirou a Ló do meio das ruínas, quando subverteu as cidades em que Ló habitara.
30 Wa ojora osi Lọt bi, ọtza oruk ka Zoar, on-otzima va pẹ p'ipanọng afa ọtza oruk k'okhubha kwa mgbegbeho. Wa kẹ ọmaana va pẹ afa arukhi k'ọmma kw'itzakpa.
30 Subiu Ló de Zoar e habitou no monte, ele e suas duas filhas, porque receavam permanecer em Zoar; e habitou numa caverna, e com ele as duas filhas.
31 Ewu dani, ochedennwa kwa Lọt, oben ọgbaanọkka bi, “Otte kwaman ọkk'ọtzama; akker-okkeri ojinọng ma ibe nna kode kw'oyima man abẹ mach'ẹmaana ch'ọnọngẹya ede, makhọra ọyagbin.
31 Então, a primogênita disse à mais moça: Nosso pai está velho, e não há homem na terra que venha unir-se conosco, segundo o costume de toda terra.
32 Tte mọnang otte kwaman atzuk ogwo obuma, ifha moyim-ẹ abẹ, morenga k'otte kwaman osi echimma chaman eningi edimi.”
32 Vem, façamo-lo beber vinho, deitemo-nos com ele e conservemos a descendência de nosso pai.
33 M'erungiwu nduma, bẹ anang otte atzuk ogwo obuma, ochedennwa ọtza oyima otte abẹ. Otte ogbe kwa nnwa okwu oyima mẹ, ọmaana ogbe kw'obiro obina korong.
33 Naquela noite, pois, deram a beber vinho a seu pai, e, entrando a primogênita, se deitou com ele, sem que ele o notasse, nem quando ela se deitou, nem quando se levantou.
34 Ewu ehobh mẹ, ochedennwa oben ọgbaanọkka kw'ikhakhari bi, “Erungiwu ch'ikhena, kaam nkk'otte kwaman abẹ nyima e. Mobiro ọnang-ẹ atzuk ogwo mach'ikhena, m'erungiwu cha mayina, kọ rọhng abira atza ayim-ẹ abẹ, ifha morenga k'otte kwaman mosi echimma chaman eningi edimi.”
34 No dia seguinte, disse a primogênita à mais nova: Deitei-me, ontem, à noite, com o meu pai. Demos-lhe a beber vinho também esta noite; entra e deita-te com ele, para que preservemos a descendência de nosso pai.
35 M'erungiwu nduma, bẹ anang otte atzuk ogwo obuma. Ọgbaanọkka kw'ikhakhari obiro ọtza oyima otte abẹ. Otte ogbe kwa nnwa okwu oyima mẹ, ọmaana ogbe kw'obiro obina korong.
35 De novo, pois, deram, aquela noite, a beber vinho a seu pai, e, entrando a mais nova, se deitou com ele, sem que ele o notasse, nem quando ela se deitou, nem quando se levantou.
36 Mẹ wọ, va mba pa Lọt afa p'ipanọng atzima ọbhọr anang otte kwabẹ.
36 E assim as duas filhas de Ló conceberam do próprio pai.
37 Ochedennwa ọmaan ojinọng, ọkpẹ-ẹ Moab, kẹ wọ ode otte kw'ẹkhọma cha Moab maa apyiri ma.
37 A primogênita deu à luz um filho e lhe chamou Moabe: é o pai dos moabitas, até ao dia de hoje.
38 Ọgbaanọkka kw'ikhakhari obiro ọmaan ojinọng, ọkpẹ-ẹ Bẹn-Ammi, kẹ wọ ode otte kw'ẹkhọma ch'Ammọn ma apyiri ma.
38 A mais nova também deu à luz um filho e lhe chamou Ben-Ami: é o pai dos filhos de Amom, até ao dia de hoje.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.