Gênesis 18
mfo (MFO) vs NVT
1 Wa Ọvaar Ibinọkpaabyi oyini Abraham abẹ k'ogbe kw'owobh ẹwọr k'ẹhọhmma ch'ikhira sẹ, ọbaanga kẹ da nchi sa Mamrẹ mbe, k'ọyakpattem kw'ewu ẹkhọmi bi gbaang.
1 O S enhor apareceu novamente a Abraão junto ao bosque de carvalhos que pertencia a Manre. Abraão estava sentado à entrada de sua tenda na hora mais quente do dia.
2 Mada Abraham otzini chen ore da ajinọng attaan abe abaang-ẹ, obina k'ẹhọhmma ch'ikhira sẹ, otzini mmo m'ẹbhar-ẹbhar ọtza okhebha bẹ, ọrakha ottima itzitzikha k'irerek orima bẹ.
2 Olhando para fora, viu três homens em pé, próximos à tenda. Quando os viu, correu até onde estavam e lhes deu as boas-vindas, curvando-se até o chão.
3 Oben bi, “Itta kwaam, idikha kaam nkk'ọphyaam ngaama k'itzitzikha sọ, kọ kaam ọtzọhmnọng kwọ, kakwọbha.
3 Abraão disse: “Meu senhor, se assim desejar, pare aqui um pouco.
4 Tte bẹ atzima asisaa akwu, ifha bọng agbobhi mmo, bọng abira akwokha ọwọhng m'echi nda irekhirek.
4 Descanse à sombra desta árvore enquanto mando trazer água para lavarem os pés.
5 Tte ndima ichattọhk-ttọhkha nkwu bọng achi, ifha bọng akhaama ẹfa cha bọng achina ororo k'orenga kwabọng, mada bọng akk'apyiri m'ibe sa kaam ọtzọhmnọng kwabọng.”
5 E, uma vez que honraram seu servo com esta visita, prepararei uma refeição para restaurar suas forças antes de seguirem viagem”. “Está bem”, responderam eles. “Faça como você disse.”
6 Mẹ wọ ofon, Abraham obina ẹbhar-ẹbhar ọtza okhebha Sara k'ikhira ẹtzaanga, oben bi, “Kọ yoma agbobhi-mbọhk attaan p'abubuma atzima asi brẹd ẹbhar-ẹbhar.”
6 Abraão voltou correndo para a tenda e disse a Sara: “Rápido! Pegue três medidas da melhor farinha, amasse-a e faça alguns pães”.
7 Mẹ wọ osi, Abraham ọrọbh ochina k'ivukwuri, ọtza otzekha ọbhaam-nwa ọkkakka ọnang nnwa wani kw'orukh-ẹ abẹ, ofhu chẹ m'ẹbhar-ẹbhar otzima osi ọchattọhk.
7 Em seguida, Abraão correu ao rebanho, escolheu um novilho tenro e o entregou a seu servo, que o preparou rapidamente.
8 Yina on-obiro ọtzọkha abasi p'abang-ọbanga, ọmaana abasi ttara etzen ẹbhabhachẹ ch'ọbhaam-nwa, obera bẹ. Mada bẹ am-achi ọchattọhk mva, kẹ Abraham obe m'echi nduma irekhirek, cha bẹ awobh achi ọchattọhk.
8 Quando a comida estava pronta, Abraão pegou coalhada, leite e a carne assada e os serviu aos visitantes. Enquanto comiam, Abraão permaneceu à disposição deles, à sombra das árvores.
9 Anọng mba an-abọbh Abraham bi, “Kwanọng kwọ, Sara khi?”
9 “Onde está Sara, sua mulher?”, perguntaram os visitantes. “Está dentro da tenda”, respondeu Abraão.
10 Mẹ wọ ofon, ọnọng wani k'ottem kw'anọng mba, oben bi, “K'odik ọkkọkka, ikhina cho nnamanda kaam mbiri mkpa nnam nkwu ndibh bọng m'ibe nna. Sara kw'ode kwanọng kwọ, ọmaan nnwa kw'ijinọng.”
10 Então um deles disse: “Voltarei a visitar você por esta época, no ano que vem, e sua mulher, Sara, terá um filho”. Sara estava ouvindo a conversa de dentro da tenda.
11 Iwa Abraham ọmaana Sara akk'an-atzama kpọng maa, Sara ọkwọbha ọphaangi kwa for ottotto.
11 Abraão e Sara já eram bem velhos, e Sara tinha passado, havia muito tempo, da idade de ter filhos.
12 Mẹ wọ ofon, Sara ọmma aha, oben for sẹ bi, “Mada nkk'ndama, itta kwaam ọtzam, na kaam mbiri mfha ngaama idadaakha s'ojinọng, sa mobiro ọtzọn oyima o?”
12 Por isso, riu consigo e disse: “Como poderia uma mulher da minha idade ter esse prazer, ainda mais quando meu senhor, meu marido, também é idoso?”.
13 Mẹ wọ osi, Ọvaar Ibinọkpaabyi ọbọbh Abraham bi, “Sara oreng mbọng apfẹ ọmma aha, oben for sẹ bi, ‘Na kaam, mbiri mfha mmaan nnwa, m'atzam mba dọkh o?’
13 Então o S enhor disse a Abraão: “Por que Sara riu? Por que disse: ‘Pode uma mulher da minha idade ter um filho’?
14 Odik owobh kẹ, kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi on-ofha oso o? Ikhina cho nnamanda kaam ḿbiri mkpa nnam nkwu ndibh bọng, Sara, ọ́maan nnwa kw'ijinọng.”
14 Existe alguma coisa difícil demais para o S enhor ? Voltarei por esta época, no ano que vem, e Sara terá um filho”.
15 Mada Sara ọbhaang odik nwa, ojor-ẹ. Mẹ wọ, okhona, oben bi, “Kaam aha kimma.”
15 Sara teve medo e, por isso, mentiu: “Eu não ri”. Mas ele disse: “Não é verdade. Você riu”.
16 Mada anọng mba attaan abin bi, bẹ afona, bẹ atzini chen akkeri k'obhon kwa Sodom. Wa Abraham ọtzọn bẹ abẹ, ọtza orik bẹ k'eden.
16 Depois da refeição, os visitantes se levantaram e olharam em direção a Sodoma. Quando partiram, Abraão os acompanhou para despedir-se deles.
17 Mẹ wọ, Ọvaar Ibinọkpaabyi oben for sẹ bi, “Odik nwa kwa mbeni bi nsi ma, kọbaan bi, ndubha Abraham.
17 Então o S enhor disse: “Devo esconder meu plano de Abraão?
18 Ode odik ọkkakka bi, va pa va p'Abraham akwuma akwu ade afanọng ọmaana ẹkhọma ch'ideden, on-orenga ma kẹ, idibhon s'ọyagbin ikhaama ẹdaa.
18 Afinal, Abraão certamente se tornará uma grande e poderosa nação, e todas as nações da terra serão abençoadas por meio dele.
19 Da kaam nkk'ẹ ndekha bi, ọtzọhn va pẹ ọmaana ẹhọhmmọr chẹ bi, bẹ ahok abhaangi p'Ọvaar Ibinọkpaabyi, obiro oruk akpen p'atzori k'eden ch'Ọvaar Ibinọkpaabyi, ifha osi ẹjaakhi k'echekhi ch'ọkk'ọsa ọnang Abraham.”
19 Eu o escolhi para que ordene a seus filhos e às famílias deles que guardem o caminho do S enhor , praticando o que é certo e justo. Então farei por Abraão tudo que prometi”.
20 Mẹ wọ, Ọvaar Ibinọkpaabyi oben bi, “Obhoma kw'okhuri idik-ttama sa Sodom ọmaana sa Gomora ọbari kpọng: ẹkhọngkwuri chabẹ ebire epyibh eyong-oyongi,
20 Portanto, o S enhor disse a Abraão: “Ouvi um grande clamor vindo de Sodoma e Gomorra, porque o pecado dessas duas cidades é extremamente grave.
21 kw'osi kaam ńhakha, ifha nda ńne, s'itzama sa bẹ akk'asa ipyibhi ipyiri obhoma kwa kaam mmaang. Kwẹ oni mando obiro ode, kaam ńnonga-oronga.”
21 Descerei para investigar se seus atos são, de fato, tão perversos quanto tenho ouvido. Se não forem, quero saber”.
22 Mẹ wọ, ajinọng mba abhakhi nnam akkeri itzitzikha k'okhubha kwa Sodom. Yina, Abraham ochina ororo obe Ọvaar Ibinọkpaabyi k'itzitzikha.
22 Os outros visitantes partiram para Sodoma, mas Abraão permaneceu diante do S enhor .
23 Abraham orenga otzor Ọvaar Ibinọkpaabyi ka for, ọbọbh-ẹ bi, “Ma, na kọ atzọkha anọng p'asi ẹmmaana ọkkakka, afhu attara k'anọng p'asi ẹmmaana-tzama o?
23 Aproximou-se dele e disse: “Exterminarás tanto os justos como os perversos?
24 Idikha ira kọ are, anọng arọbh afa obhiri jobh, p'asi ẹmmaana ọkkakka m'obhon nwa, na ira kọ akhọkha anọng mba nkwu-osisi, atte obhon nwa ọbọhk o?
24 Suponhamos que haja cinquenta justos na cidade. Mesmo assim os exterminarás e não a pouparás por causa deles?
25 Tzọmi-tzọmi okponga k'idachen bi, kọ atzọkha anọng p'asi ẹmmaana ọkkakka attara k'ayok p'asi ẹmmaana-tzama afhu. Ka yan wọ kw'ira ọkpaar-aponga kw'ọyagbin biphyir, oni odik kw'otzor-otzor osi o?”
25 Claro que não farias tal coisa: destruir o justo com o perverso. Afinal, estarias tratando o justo e o perverso da mesma maneira! Certamente não farias isso! Acaso o Juiz de toda a terra não faria o que é certo?”.
26 Mẹ wọ, Ọvaar Ibinọkpaabyi obhin-ẹ bi, “Idikha kaam nne anọng arọbh afa obhiri jobh, p'asi ẹmmaana ọkkakka m'obhon nwa, kaam ńnenga anọng mba abẹ, ńtte obhon nwa ọbọhk.”
26 O S enhor respondeu: “Se eu encontrar cinquenta justos em Sodoma, pouparei a cidade toda por causa deles”.
27 Mẹ wọ, Abraham obhin-ẹ, oben bi, “Tzotzokhaan, Ọvaar Ibinọkpaabyi kwaam, kaambi, ode bi, nde idọdọhbh, mbiri nde itzọtzọhng macha nde ma, kaam mbar ettem mgbaak atzim nnang-ọ.
27 Abraão voltou a falar: “Embora eu seja apenas pó e cinza, permita-me dizer mais uma coisa ao meu Senhor.
28 Idikha on-ode bi, anọng azen kade k'anọng arọbh afa obhiri jobh ma obhon nwa, p'asi ẹmmaana ọkkakka khi, ma na ira kọ adimi obhon nwa, okhuri anọng azen o?”
28 Suponhamos que haja apenas quarenta e cinco justos, e não cinquenta. Destruirás a cidade toda por falta de cinco justos?”. O S
29 Abraham ochina ororo ọbọbh-ẹ bi, “Idikha ira on-ode bi, kọ are anọng arọbh afa, p'asi ẹmmaana ọkkakka, ma na ira kọ adimi obhon nwa o?”
29 Abraão levou seu pedido ainda mais longe: “Suponhamos que haja apenas quarenta”. O S
30 Mẹ wọ, Abraham obhin-ẹ bi, “Tzotzokhaan Itta, oning-ọ obhemi, tte nchina ororo mphyem-ọ. Idikha ira on-ode bi, kọ an-are anọng ẹrọbh obhiri jobh ma obhon nwa khi?”
30 “Por favor, não fiques irado comigo, meu Senhor”, suplicou Abraão. “Permita-me falar. Suponhamos que haja apenas trinta justos.” O S
31 Mẹ wọ, Abraham oben bi, “Mada kaam nkk'ettem mbara bi, mphyem-ọ, tte mbiri mbọbh-ọ. Idikha ira on-ode bi, anọng ẹrọbh bẹ-bẹ bọ p'are ma khi?”
31 Abraão prosseguiu: “Uma vez que tive a ousadia de falar ao Senhor, permita-me continuar. Suponhamos que haja apenas vinte”. O S
32 Mẹ wọ, Abraham oben bi, “Tzotzokhaan Itta, tte oning-ọ obhemi, tte nna mphyem ogbe nwa wani. Idikha ira bẹ an-ade anọng jobh bẹ-bẹ khi?”
32 Por fim, Abraão disse: “Senhor, não fiques irado comigo por eu falar mais uma vez. Suponhamos que haja apenas dez”. O S
33 Mada Ọvaar Ibinọkpaabyi okk'atzim ọgbaakha biphyir ttara Abraham, ofona. Abraham obiro ọkpa nnam k'ikhira sẹ.
33 Quando terminou a conversa com Abraão, o S enhor partiu, e Abraão voltou para sua tenda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.