Gênesis 18
mfo (MFO) vs BKJ
1 Wa Ọvaar Ibinọkpaabyi oyini Abraham abẹ k'ogbe kw'owobh ẹwọr k'ẹhọhmma ch'ikhira sẹ, ọbaanga kẹ da nchi sa Mamrẹ mbe, k'ọyakpattem kw'ewu ẹkhọmi bi gbaang.
1 E o SENHOR apareceu a ele nas planícies de Manre, e ele sentou-se à porta da tenda no calor do dia.
2 Mada Abraham otzini chen ore da ajinọng attaan abe abaang-ẹ, obina k'ẹhọhmma ch'ikhira sẹ, otzini mmo m'ẹbhar-ẹbhar ọtza okhebha bẹ, ọrakha ottima itzitzikha k'irerek orima bẹ.
2 E ele elevou seus olhos e olhou, e eis que três homens estavam em pé com ele; e quando ele os viu, ele correu da porta da tenda para encontrá-los, e se curvou em direção a terra,
3 Oben bi, “Itta kwaam, idikha kaam nkk'ọphyaam ngaama k'itzitzikha sọ, kọ kaam ọtzọhmnọng kwọ, kakwọbha.
3 e disse: Meu Senhor, se agora eu encontrei favor aos teus olhos, suplico que não passes de teu servo.
4 Tte bẹ atzima asisaa akwu, ifha bọng agbobhi mmo, bọng abira akwokha ọwọhng m'echi nda irekhirek.
4 Pegue um pouco de água, peço-vos, e lavai os vossos pés e descansai debaixo da árvore.
5 Tte ndima ichattọhk-ttọhkha nkwu bọng achi, ifha bọng akhaama ẹfa cha bọng achina ororo k'orenga kwabọng, mada bọng akk'apyiri m'ibe sa kaam ọtzọhmnọng kwabọng.”
5 E trarei um bocado de pão, e confortai os vossos corações; depois disso, passareis adiante, pois para isto vieste a vosso servo. E eles disseram: Faze como disseste.
6 Mẹ wọ ofon, Abraham obina ẹbhar-ẹbhar ọtza okhebha Sara k'ikhira ẹtzaanga, oben bi, “Kọ yoma agbobhi-mbọhk attaan p'abubuma atzima asi brẹd ẹbhar-ẹbhar.”
6 E Abraão se apressou para dentro da tenda até Sara, e disse: Prepara depressa três medidas de farinha fina, amasse-a e faça bolos sobre a lareira.
7 Mẹ wọ osi, Abraham ọrọbh ochina k'ivukwuri, ọtza otzekha ọbhaam-nwa ọkkakka ọnang nnwa wani kw'orukh-ẹ abẹ, ofhu chẹ m'ẹbhar-ẹbhar otzima osi ọchattọhk.
7 E Abraão correu para o rebanho, e trouxe um novilho tenro e bom, e o deu a um jovem, e ele se apressou em prepará-lo.
8 Yina on-obiro ọtzọkha abasi p'abang-ọbanga, ọmaana abasi ttara etzen ẹbhabhachẹ ch'ọbhaam-nwa, obera bẹ. Mada bẹ am-achi ọchattọhk mva, kẹ Abraham obe m'echi nduma irekhirek, cha bẹ awobh achi ọchattọhk.
8 E ele pegou manteiga, e leite, e o novilho que havia preparado, e o colocou diante deles; e ele ficou em pé junto deles debaixo da árvore, e eles comeram.
9 Anọng mba an-abọbh Abraham bi, “Kwanọng kwọ, Sara khi?”
9 E eles lhe disseram: Onde está Sara, tua esposa? E ele disse: Eis que está na tenda.
10 Mẹ wọ ofon, ọnọng wani k'ottem kw'anọng mba, oben bi, “K'odik ọkkọkka, ikhina cho nnamanda kaam mbiri mkpa nnam nkwu ndibh bọng m'ibe nna. Sara kw'ode kwanọng kwọ, ọmaan nnwa kw'ijinọng.”
10 E ele disse: Eu certamente retornarei a ti de acordo com o tempo da vida; e eis que Sara, tua esposa, terá um filho. E Sara o ouviu na porta da tenda, que estava atrás dele.
11 Iwa Abraham ọmaana Sara akk'an-atzama kpọng maa, Sara ọkwọbha ọphaangi kwa for ottotto.
11 Ora, Abraão e Sara eram velhos e bem adiantados em idade, e cessou de estar com Sara a maneira das mulheres.
12 Mẹ wọ ofon, Sara ọmma aha, oben for sẹ bi, “Mada nkk'ndama, itta kwaam ọtzam, na kaam mbiri mfha ngaama idadaakha s'ojinọng, sa mobiro ọtzọn oyima o?”
12 Por isso, Sara riu dentro de si, dizendo: Depois de tão envelhecida, eu terei prazer, e meu senhor sendo também velho?
13 Mẹ wọ osi, Ọvaar Ibinọkpaabyi ọbọbh Abraham bi, “Sara oreng mbọng apfẹ ọmma aha, oben for sẹ bi, ‘Na kaam, mbiri mfha mmaan nnwa, m'atzam mba dọkh o?’
13 E o SENHOR disse a Abraão: Por que Sara riu, dizendo: É verdade que eu, que sou velha, gerarei uma criança?
14 Odik owobh kẹ, kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi on-ofha oso o? Ikhina cho nnamanda kaam ḿbiri mkpa nnam nkwu ndibh bọng, Sara, ọ́maan nnwa kw'ijinọng.”
14 Há alguma coisa difícil demais para o SENHOR? No tempo determinado, eu retornarei a ti, de acordo com o tempo de vida, e Sara terá um filho.
15 Mada Sara ọbhaang odik nwa, ojor-ẹ. Mẹ wọ, okhona, oben bi, “Kaam aha kimma.”
15 Então Sara negou, dizendo: Eu não ri, pois ela estava com medo. E ele disse: Não, mas tu riste.
16 Mada anọng mba attaan abin bi, bẹ afona, bẹ atzini chen akkeri k'obhon kwa Sodom. Wa Abraham ọtzọn bẹ abẹ, ọtza orik bẹ k'eden.
16 E os homens se levantaram dali, e olharam para Sodoma; e Abraão foi com eles para levá-los ao caminho.
17 Mẹ wọ, Ọvaar Ibinọkpaabyi oben for sẹ bi, “Odik nwa kwa mbeni bi nsi ma, kọbaan bi, ndubha Abraham.
17 E o SENHOR disse: Eu ocultarei de Abraão as coisas que faço,
18 Ode odik ọkkakka bi, va pa va p'Abraham akwuma akwu ade afanọng ọmaana ẹkhọma ch'ideden, on-orenga ma kẹ, idibhon s'ọyagbin ikhaama ẹdaa.
18 vendo que Abraão certamente se tornará uma nação grande e poderosa, e todas as nações da terra serão abençoadas nele?
19 Da kaam nkk'ẹ ndekha bi, ọtzọhn va pẹ ọmaana ẹhọhmmọr chẹ bi, bẹ ahok abhaangi p'Ọvaar Ibinọkpaabyi, obiro oruk akpen p'atzori k'eden ch'Ọvaar Ibinọkpaabyi, ifha osi ẹjaakhi k'echekhi ch'ọkk'ọsa ọnang Abraham.”
19 Porque eu o conheço, que ele ordenará a seus filhos e sua casa depois dele, e eles guardarão o caminho do SENHOR, para fazer justiça e juízo, para que o SENHOR possa trazer sobre Abraão aquilo que dele tem falado.
20 Mẹ wọ, Ọvaar Ibinọkpaabyi oben bi, “Obhoma kw'okhuri idik-ttama sa Sodom ọmaana sa Gomora ọbari kpọng: ẹkhọngkwuri chabẹ ebire epyibh eyong-oyongi,
20 E o SENHOR disse: Porque o clamor de Sodoma e Gomorra é grande, e porque o seu pecado é muito grave,
21 kw'osi kaam ńhakha, ifha nda ńne, s'itzama sa bẹ akk'asa ipyibhi ipyiri obhoma kwa kaam mmaang. Kwẹ oni mando obiro ode, kaam ńnonga-oronga.”
21 eu descerei agora e verei se eles fizeram segundo o clamor que veio a mim, e se não, eu saberei.
22 Mẹ wọ, ajinọng mba abhakhi nnam akkeri itzitzikha k'okhubha kwa Sodom. Yina, Abraham ochina ororo obe Ọvaar Ibinọkpaabyi k'itzitzikha.
22 E os homens voltaram as suas faces dali, e foram em direção a Sodoma, mas Abraão ainda estava em pé diante do SENHOR.
23 Abraham orenga otzor Ọvaar Ibinọkpaabyi ka for, ọbọbh-ẹ bi, “Ma, na kọ atzọkha anọng p'asi ẹmmaana ọkkakka, afhu attara k'anọng p'asi ẹmmaana-tzama o?
23 E Abraão se aproximou e disse: Tu destruirás também os justos com os ímpios?
24 Idikha ira kọ are, anọng arọbh afa obhiri jobh, p'asi ẹmmaana ọkkakka m'obhon nwa, na ira kọ akhọkha anọng mba nkwu-osisi, atte obhon nwa ọbọhk o?
24 Se porventura houver cinquenta justos na cidade, tu destruirás também e não pouparás o lugar por causa dos cinquenta justos que estão nela?
25 Tzọmi-tzọmi okponga k'idachen bi, kọ atzọkha anọng p'asi ẹmmaana ọkkakka attara k'ayok p'asi ẹmmaana-tzama afhu. Ka yan wọ kw'ira ọkpaar-aponga kw'ọyagbin biphyir, oni odik kw'otzor-otzor osi o?”
25 Esteja longe de ti fazer segundo essa maneira, matar os justos com os ímpios; e que os justos sejam como os ímpios, isso esteja longe de ti. Não fará justiça o Juiz de toda a terra?
26 Mẹ wọ, Ọvaar Ibinọkpaabyi obhin-ẹ bi, “Idikha kaam nne anọng arọbh afa obhiri jobh, p'asi ẹmmaana ọkkakka m'obhon nwa, kaam ńnenga anọng mba abẹ, ńtte obhon nwa ọbọhk.”
26 E o SENHOR disse: Se eu achar em Sodoma cinquenta justos na cidade, então eu pouparei todo o lugar por causa deles.
27 Mẹ wọ, Abraham obhin-ẹ, oben bi, “Tzotzokhaan, Ọvaar Ibinọkpaabyi kwaam, kaambi, ode bi, nde idọdọhbh, mbiri nde itzọtzọhng macha nde ma, kaam mbar ettem mgbaak atzim nnang-ọ.
27 E Abraão respondeu e disse: Eis que agora resolvi falar ao Senhor, que sou somente pó e cinzas.
28 Idikha on-ode bi, anọng azen kade k'anọng arọbh afa obhiri jobh ma obhon nwa, p'asi ẹmmaana ọkkakka khi, ma na ira kọ adimi obhon nwa, okhuri anọng azen o?”
28 Se porventura faltarem cinco dos cinquenta justos, tu destruirás toda a cidade pela falta de cinco? E ele disse: Se eu achar ali quarenta e cinco, eu não a destruirei.
29 Abraham ochina ororo ọbọbh-ẹ bi, “Idikha ira on-ode bi, kọ are anọng arọbh afa, p'asi ẹmmaana ọkkakka, ma na ira kọ adimi obhon nwa o?”
29 E falou-lhe mais uma vez e disse: Se porventura se acharem quarenta ali. E ele disse: Não o farei por causa dos quarenta.
30 Mẹ wọ, Abraham obhin-ẹ bi, “Tzotzokhaan Itta, oning-ọ obhemi, tte nchina ororo mphyem-ọ. Idikha ira on-ode bi, kọ an-are anọng ẹrọbh obhiri jobh ma obhon nwa khi?”
30 E ele lhe disse: Oh! Não se ire o Senhor, e eu falarei: Se porventura se acharem trinta ali. E ele disse: Não o farei, se eu encontrar trinta ali.
31 Mẹ wọ, Abraham oben bi, “Mada kaam nkk'ettem mbara bi, mphyem-ọ, tte mbiri mbọbh-ọ. Idikha ira on-ode bi, anọng ẹrọbh bẹ-bẹ bọ p'are ma khi?”
31 E ele disse: Eis que agora ousei falar ao Senhor: Se porventura houver vinte ali. E ele disse: Não a destruirei por causa dos vinte.
32 Mẹ wọ, Abraham oben bi, “Tzotzokhaan Itta, tte oning-ọ obhemi, tte nna mphyem ogbe nwa wani. Idikha ira bẹ an-ade anọng jobh bẹ-bẹ khi?”
32 E ele disse: Oh! Não se ire o Senhor, e ainda eu falarei somente esta vez. Se porventura se encontrarem dez ali. E ele disse: Não a destruirei por causa dos dez.
33 Mada Ọvaar Ibinọkpaabyi okk'atzim ọgbaakha biphyir ttara Abraham, ofona. Abraham obiro ọkpa nnam k'ikhira sẹ.
33 E o SENHOR foi pelo seu caminho, assim que deixou de falar com Abraão, e Abraão retornou ao seu lugar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.