Gênesis 18
mfo (MFO) vs NTLH
1 Wa Ọvaar Ibinọkpaabyi oyini Abraham abẹ k'ogbe kw'owobh ẹwọr k'ẹhọhmma ch'ikhira sẹ, ọbaanga kẹ da nchi sa Mamrẹ mbe, k'ọyakpattem kw'ewu ẹkhọmi bi gbaang.
1 O Senhor Deus apareceu a Abraão no bosque sagrado de Manre. Era a hora mais quente do dia, e Abraão estava sentado na entrada da sua barraca.
2 Mada Abraham otzini chen ore da ajinọng attaan abe abaang-ẹ, obina k'ẹhọhmma ch'ikhira sẹ, otzini mmo m'ẹbhar-ẹbhar ọtza okhebha bẹ, ọrakha ottima itzitzikha k'irerek orima bẹ.
2 Ele olhou para cima e viu três homens, de pé na sua frente. Quando os viu, correu ao encontro deles. Ajoelhou-se, encostou o rosto no chão
3 Oben bi, “Itta kwaam, idikha kaam nkk'ọphyaam ngaama k'itzitzikha sọ, kọ kaam ọtzọhmnọng kwọ, kakwọbha.
3 e disse: — Senhores, se eu mereço a sua atenção, não passem pela minha humilde casa sem me fazerem uma visita.
4 Tte bẹ atzima asisaa akwu, ifha bọng agbobhi mmo, bọng abira akwokha ọwọhng m'echi nda irekhirek.
4 Vou mandar trazer água para lavarem os pés, e depois os senhores descansarão aqui debaixo da árvore.
5 Tte ndima ichattọhk-ttọhkha nkwu bọng achi, ifha bọng akhaama ẹfa cha bọng achina ororo k'orenga kwabọng, mada bọng akk'apyiri m'ibe sa kaam ọtzọhmnọng kwabọng.”
5 Também vou trazer um pouco de comida, e assim terão forças para continuar a viagem. Os senhores me honraram com a sua visita; portanto, deixem que eu os sirva. Eles responderam: — Está bem, nós aceitamos.
6 Mẹ wọ ofon, Abraham obina ẹbhar-ẹbhar ọtza okhebha Sara k'ikhira ẹtzaanga, oben bi, “Kọ yoma agbobhi-mbọhk attaan p'abubuma atzima asi brẹd ẹbhar-ẹbhar.”
6 Abraão correu para dentro da barraca e disse a Sara: — Depressa! Pegue uns dez quilos de farinha e faça pão.
7 Mẹ wọ osi, Abraham ọrọbh ochina k'ivukwuri, ọtza otzekha ọbhaam-nwa ọkkakka ọnang nnwa wani kw'orukh-ẹ abẹ, ofhu chẹ m'ẹbhar-ẹbhar otzima osi ọchattọhk.
7 Em seguida ele correu até onde estava o gado, escolheu um bom bezerro novo e o entregou a um dos empregados, que o preparou para ser comido.
8 Yina on-obiro ọtzọkha abasi p'abang-ọbanga, ọmaana abasi ttara etzen ẹbhabhachẹ ch'ọbhaam-nwa, obera bẹ. Mada bẹ am-achi ọchattọhk mva, kẹ Abraham obe m'echi nduma irekhirek, cha bẹ awobh achi ọchattọhk.
8 Abraão pegou coalhada, leite e a carne preparada e pôs tudo diante dos visitantes. Ali, debaixo da árvore, ele mesmo serviu a comida e ficou olhando.
9 Anọng mba an-abọbh Abraham bi, “Kwanọng kwọ, Sara khi?”
9 Então eles perguntaram: — Onde está Sara, a sua mulher? — Está na barraca — respondeu Abraão.
10 Mẹ wọ ofon, ọnọng wani k'ottem kw'anọng mba, oben bi, “K'odik ọkkọkka, ikhina cho nnamanda kaam mbiri mkpa nnam nkwu ndibh bọng m'ibe nna. Sara kw'ode kwanọng kwọ, ọmaan nnwa kw'ijinọng.”
10 Um deles disse: — No ano que vem eu virei visitá-lo outra vez. E nessa época Sara, a sua mulher, terá um filho. Sara estava atrás dele, na entrada da barraca, escutando a conversa.
11 Iwa Abraham ọmaana Sara akk'an-atzama kpọng maa, Sara ọkwọbha ọphaangi kwa for ottotto.
11 Abraão e Sara eram muito velhos, e Sara já havia passado da idade de ter filhos.
12 Mẹ wọ ofon, Sara ọmma aha, oben for sẹ bi, “Mada nkk'ndama, itta kwaam ọtzam, na kaam mbiri mfha ngaama idadaakha s'ojinọng, sa mobiro ọtzọn oyima o?”
12 Por isso riu por dentro e pensou assim: — Como poderei ter prazer sexual agora que eu e o meu senhor estamos velhos?
13 Mẹ wọ osi, Ọvaar Ibinọkpaabyi ọbọbh Abraham bi, “Sara oreng mbọng apfẹ ọmma aha, oben for sẹ bi, ‘Na kaam, mbiri mfha mmaan nnwa, m'atzam mba dọkh o?’
13 Então o Senhor perguntou a Abraão: — Por que Sara riu? Por que disse que está velha demais para ter um filho?
14 Odik owobh kẹ, kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi on-ofha oso o? Ikhina cho nnamanda kaam ḿbiri mkpa nnam nkwu ndibh bọng, Sara, ọ́maan nnwa kw'ijinọng.”
14 Será que para o Senhor há alguma coisa impossível? Pois, como eu disse, no ano que vem virei visitá-lo outra vez. E nessa época Sara terá um filho.
15 Mada Sara ọbhaang odik nwa, ojor-ẹ. Mẹ wọ, okhona, oben bi, “Kaam aha kimma.”
15 Ao escutar isso, Sara ficou com medo e quis negar. — Eu não estava rindo — disse ela. Mas o — Não é verdade; você riu mesmo.
16 Mada anọng mba attaan abin bi, bẹ afona, bẹ atzini chen akkeri k'obhon kwa Sodom. Wa Abraham ọtzọn bẹ abẹ, ọtza orik bẹ k'eden.
16 Depois os visitantes se levantaram e foram para um lugar de onde podiam ver a cidade de Sodoma. E Abraão os acompanhou para lhes mostrar o caminho.
17 Mẹ wọ, Ọvaar Ibinọkpaabyi oben for sẹ bi, “Odik nwa kwa mbeni bi nsi ma, kọbaan bi, ndubha Abraham.
17 Aí o Senhor Deus disse a si mesmo: “Não vou esconder de Abraão o que pretendo fazer.
18 Ode odik ọkkakka bi, va pa va p'Abraham akwuma akwu ade afanọng ọmaana ẹkhọma ch'ideden, on-orenga ma kẹ, idibhon s'ọyagbin ikhaama ẹdaa.
18 Os seus descendentes se tornarão uma nação grande e poderosa, e por meio dele eu abençoarei todas as nações da terra.
19 Da kaam nkk'ẹ ndekha bi, ọtzọhn va pẹ ọmaana ẹhọhmmọr chẹ bi, bẹ ahok abhaangi p'Ọvaar Ibinọkpaabyi, obiro oruk akpen p'atzori k'eden ch'Ọvaar Ibinọkpaabyi, ifha osi ẹjaakhi k'echekhi ch'ọkk'ọsa ọnang Abraham.”
19 Eu o escolhi para que ele mande que os seus filhos e os seus descendentes obedeçam aos meus ensinamentos e façam o que é correto e justo. Se eles obedecerem, farei por Abraão tudo o que prometi.”
20 Mẹ wọ, Ọvaar Ibinọkpaabyi oben bi, “Obhoma kw'okhuri idik-ttama sa Sodom ọmaana sa Gomora ọbari kpọng: ẹkhọngkwuri chabẹ ebire epyibh eyong-oyongi,
20 Aí o Senhor disse a Abraão: — Há terríveis acusações contra Sodoma e Gomorra, e o pecado dos seus moradores é muito grave.
21 kw'osi kaam ńhakha, ifha nda ńne, s'itzama sa bẹ akk'asa ipyibhi ipyiri obhoma kwa kaam mmaang. Kwẹ oni mando obiro ode, kaam ńnonga-oronga.”
21 Preciso descer até lá para ver se as acusações que tenho ouvido são verdadeiras ou não.
22 Mẹ wọ, ajinọng mba abhakhi nnam akkeri itzitzikha k'okhubha kwa Sodom. Yina, Abraham ochina ororo obe Ọvaar Ibinọkpaabyi k'itzitzikha.
22 Então dois dos visitantes saíram, indo na direção de Sodoma; porém Abraão ficou ali com Deus, o Senhor .
23 Abraham orenga otzor Ọvaar Ibinọkpaabyi ka for, ọbọbh-ẹ bi, “Ma, na kọ atzọkha anọng p'asi ẹmmaana ọkkakka, afhu attara k'anọng p'asi ẹmmaana-tzama o?
23 Abraão chegou um pouco mais perto e perguntou: — Será que vais destruir os bons junto com os maus?
24 Idikha ira kọ are, anọng arọbh afa obhiri jobh, p'asi ẹmmaana ọkkakka m'obhon nwa, na ira kọ akhọkha anọng mba nkwu-osisi, atte obhon nwa ọbọhk o?
24 Talvez haja cinquenta pessoas direitas na cidade. Nesse caso, vais destruir a cidade? Será que não a perdoarias por amor aos cinquenta bons?
25 Tzọmi-tzọmi okponga k'idachen bi, kọ atzọkha anọng p'asi ẹmmaana ọkkakka attara k'ayok p'asi ẹmmaana-tzama afhu. Ka yan wọ kw'ira ọkpaar-aponga kw'ọyagbin biphyir, oni odik kw'otzor-otzor osi o?”
25 Não é possível que mates os bons junto com os maus, como se todos tivessem cometido os mesmos pecados. Não faças isso! Tu és o juiz do mundo inteiro e por isso agirás com justiça.
26 Mẹ wọ, Ọvaar Ibinọkpaabyi obhin-ẹ bi, “Idikha kaam nne anọng arọbh afa obhiri jobh, p'asi ẹmmaana ọkkakka m'obhon nwa, kaam ńnenga anọng mba abẹ, ńtte obhon nwa ọbọhk.”
26 O Senhor Deus respondeu: — Se eu achar cinquenta pessoas direitas em Sodoma, perdoarei a cidade inteira por causa delas.
27 Mẹ wọ, Abraham obhin-ẹ, oben bi, “Tzotzokhaan, Ọvaar Ibinọkpaabyi kwaam, kaambi, ode bi, nde idọdọhbh, mbiri nde itzọtzọhng macha nde ma, kaam mbar ettem mgbaak atzim nnang-ọ.
27 Abraão voltou a dizer: — Perdoa o meu atrevimento de continuar falando contigo, pois tu és o Senhor, e eu sou um simples mortal.
28 Idikha on-ode bi, anọng azen kade k'anọng arọbh afa obhiri jobh ma obhon nwa, p'asi ẹmmaana ọkkakka khi, ma na ira kọ adimi obhon nwa, okhuri anọng azen o?”
28 Pode acontecer que haja apenas quarenta e cinco pessoas direitas. Destruirás a cidade por causa dessa diferença de cinco? Deus respondeu: — Se eu achar quarenta e cinco, não destruirei a cidade.
29 Abraham ochina ororo ọbọbh-ẹ bi, “Idikha ira on-ode bi, kọ are anọng arọbh afa, p'asi ẹmmaana ọkkakka, ma na ira kọ adimi obhon nwa o?”
29 Abraão continuou: — E se houver somente quarenta bons? — Por amor a esses quarenta, não destruirei a cidade — Deus respondeu.
30 Mẹ wọ, Abraham obhin-ẹ bi, “Tzotzokhaan Itta, oning-ọ obhemi, tte nchina ororo mphyem-ọ. Idikha ira on-ode bi, kọ an-are anọng ẹrọbh obhiri jobh ma obhon nwa khi?”
30 Abraão disse: — Não fiques zangado comigo, Senhor, por eu continuar a falar. E se houver só trinta? Deus respondeu: — Se houver trinta, eu perdoarei a cidade.
31 Mẹ wọ, Abraham oben bi, “Mada kaam nkk'ettem mbara bi, mphyem-ọ, tte mbiri mbọbh-ọ. Idikha ira on-ode bi, anọng ẹrọbh bẹ-bẹ bọ p'are ma khi?”
31 Abraão tornou a insistir: — Estou sendo atrevido, mas me perdoa, Senhor. E se houver somente vinte? — Por amor a esses vinte, não destruirei a cidade — Deus respondeu.
32 Mẹ wọ, Abraham oben bi, “Tzotzokhaan Itta, tte oning-ọ obhemi, tte nna mphyem ogbe nwa wani. Idikha ira bẹ an-ade anọng jobh bẹ-bẹ khi?”
32 Finalmente Abraão disse: — Não fiques zangado, Senhor, pois esta é a última vez que vou falar. E se houver só dez? — Por causa desses dez, não destruirei a cidade — Deus respondeu.
33 Mada Ọvaar Ibinọkpaabyi okk'atzim ọgbaakha biphyir ttara Abraham, ofona. Abraham obiro ọkpa nnam k'ikhira sẹ.
33 Quando o Senhor Deus acabou de falar com Abraão, ele foi embora, e Abraão voltou para casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.