Êxodo 5

mfo (MFO) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ayongi mẹ, Mosẹs ọmaana Aarọn atza akhebha Phero, aben bi, “Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kw'Israẹl, obeni bi, ‘Tte anọng paam ọbọhk afona, ifha bẹ atza asi ọdadaami kw'ikpokpobha k'ibe s'anọng an-arukhi, anang-m.’ ”
1 Depois disso, Moisés e Arão foram ver o faraó e declararam: “Assim diz o S enhor , o Deus de Israel: ‘Deixe meu povo sair para celebrar uma festa em minha honra no deserto’”.
2 Mẹ wọ, Phero oben bi, “Anyi wọ ode Ọvaar Ibinọkpaabyi, kwa kaam nnọbh ka chen maa, ntte anọng p'Israẹl ọbọhk bẹ afona? Kaam Ọvaar Ibinọkpaabyi kinnong! Anọng p'Israẹl ọbọhk kíntte bẹ afona.”
2 “Quem é o S enhor ?”, retrucou o faraó. “Por que devo dar ouvidos a ele e deixar Israel sair? Não conheço o S enhor e não deixarei Israel sair.”
3 Iwa Mosẹs ọmaana Aarọn, aben bi, “Ibinọkpaabyi kw'abaHiburu okk'man abẹ ottema. Mẹ wọ, tte mobina orenga kw'iwu ittaan mochina k'ibe s'anọng an-arukhi, ifha mọtza osi njafọhni ọnang Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kwaman. Oni mando ode, kẹ ọfha ọnang man ihem k'adem-k'adem, ayongi mẹ, ofha ofhu man ttara ọkkangkkaang.”
3 Então Arão e Moisés disseram: “O Deus dos hebreus se encontrou conosco. Portanto, deixe-nos fazer uma viagem de três dias ao deserto para oferecermos sacrifícios ao S enhor , nosso Deus. Do contrário, ele nos castigará com alguma praga ou pela espada”.
4 Yina, ọvaarnọng kw'Ijip ọn-ọbọbh Mosẹs ọmaana Aarọn bi, “Ode yan kwa bọng akwọbh anọng mba ọtzọhm fa bẹ am-asi o? Bọng kpa nnam k'itzọhm sabọng!”
4 O rei do Egito respondeu: “Moisés e Arão, por que distraem o povo de suas tarefas? Voltem ao trabalho!
5 Mẹ wọ, Phero oben bi, “Bọng kker e, anọng p'irek nna akk'an-ahaabha, yina, bọng am-akwọbha bẹ ọtzọhm osisi.”
5 Olhem! Há muitos do seu povo nesta terra, e vocês os estão impedindo de trabalhar!”.
6 M'ewu nduma dani, Phero ọnang akker-atzọhmnọng ọmaana akkeri-itzọhm ẹfa bi:
6 Naquele mesmo dia, o faraó deu a seguinte ordem aos capatazes egípcios e aos supervisores israelitas:
7 “Bọng anọng mba araraari-bukhi pa bẹ am-atzima abanga atza dọk kànang. Tte bẹ areng-mmo atza aror araraari-bukhi pa bẹ am-aztima abanga atza.
7 “Não forneçam mais palha para o povo fazer tijolos. De agora em diante, eles mesmos devem juntá-la!
8 Yina, bọng si bẹ abanga ọtzabhik kwa bẹ am-akkekkeni abanga, bọng kàjekhi. Bẹ akpọhr-ọkpọhra e, kwẹ gwọ osi bẹ am-abhom bi, ‘Tte mofona, mọtza osi ẹjafọhni ọnang Ibinọkpaabyi kwaman.’
8 No entanto, continuem a exigir que produzam a mesma quantidade de tijolos que antes. Não reduzam a cota. Eles são preguiçosos e, por isso, clamam: ‘Deixe-nos sair para sacrificar ao nosso Deus’.
9 Bọng si ọtzọhm mva fẹ ọgaang-ọgaangi ọnang ajinọng mba, ifha bẹ am-asi ọtzọhm, bẹ aningi ogbe akhaam kwa bẹ ayonga itzọhng k'ibhora manda rani.”
9 Aumentem a carga de trabalho deles e cobrem o cumprimento das tarefas. Isso os ensinará a não dar ouvidos a mentiras!”.
10 Mẹ wọ, akker-atzọhmnọng ọmaana akkeri-itzọhm p'Israẹl, afona atza agbaak anọng mba bi, “Ma wọ ode odik kwa Phero ọgbaakhi: ‘Kaam bọng araraaribukhi pa bẹ am-atzima abanga atza dọk kinnang.
10 Os capatazes e os supervisores saíram e informaram o povo: “Assim diz o faraó: ‘Vocês não receberão mais palha.
11 Bọng nọhng atza aror araraari-bukhi, pa bẹ am-atzima abanga atza k'ibe sa bọng aroror, yina, ọtzọhm fabọng kòjekhi mebubuni.’ ”
11 Saiam e juntem-na onde puderem encontrá-la. No entanto, continuarão a produzir a mesma quantidade de tijolos que antes’”.
12 Mẹ wọ, anọng mba an-akpaanga makhọra Ijip, aror araraari-bukhi pa bẹ atzima abanga atza.
12 Então o povo se espalhou por toda a terra do Egito para juntar a palha que sobrava das colheitas.
13 Akker-atzọhmnọng mba achina ororo anyuni bẹ k'ẹfa, aben bi, “Bọng kyera ọtzọhm fabọng f'ewu, macha bọng am-akkekkeni asi, k'ogbe kwa bẹ am-anang bọng araraari-bukhi.”
13 Enquanto isso, os capatazes egípcios continuavam a pressioná-los: “Completem sua cota diária de tijolos, como faziam quando nós lhes fornecíamos palha!”.
14 Akker-atzọhmnọng pa Phero otzek, abọkha akkeri-itzọhm p'Israẹl attum ngwur, abira abọbh bẹ bi, “Okhuri yan kw'ọtzabhik kwa bọng abang ikhena ttara mayina, oni obhik kwa bọng am-akkekkeni abanga opyir o?”
14 E açoitavam os supervisores israelitas que haviam sido encarregados das equipes de trabalhadores. “Por que não completaram as cotas nem ontem nem hoje?”, perguntavam.
15 Mẹ wọ, akkem-itzọhm p'Israẹl afona atza abhom akpẹkhi Phero, aben-ẹ bi, “Itta, okhuri yan kwa kọ am-asi atzọhmnọng pọ manda o?
15 Então os supervisores israelitas foram suplicar ao faraó: “Por favor, não trate seus servos desse modo.
16 Bẹ atzọhmnọng pọ araraari-bukhi pa bẹ am-atzima abanga atza dọk kanangi. Yina, bẹ am-aben man bi, ‘Bọng banga atza!’ Bẹ am-attum atzọhmnọng pọ, kaambi ode bi ottotto ode kw'anọng pọ.”
16 Não recebemos palha, mas os capatazes continuam a exigir: ‘Façam tijolos!’. Somos açoitados constantemente, mas a culpa é do seu próprio povo!”.
17 Phero obhina bẹ bi, “Ọkpọra e, bọng akpọr-ọkpọra e! Kwẹ wọ osi bọng am-aben bi, ‘Tte mofona, motza osi ẹjafọhni ọnang Ọvaar Ibinọkpaabyi.’
17 O faraó, porém, gritou: “Vocês são preguiçosos! Preguiçosos! Por isso, andam dizendo: ‘Deixe-nos sair para oferecer sacrifícios ao S enhor ’.
18 Bọng kpa nnam k'ọtzọhm. Bẹ bọng araraari-bukhi pa bẹ am-atzima abanga atza kánang, yina, bọng akhaambi abanga ọtzabhik kwa bọng am-akkekkeni abanga.”
18 Voltem agora mesmo ao trabalho! Não receberão palha, mas terão de produzir a mesma cota de tijolos”.
19 Akkeri-itzọhm p'Israẹl akwu atzin bi, odik wọ om-otto mẹ, da bẹ abeni bi, “Bọng ọtzabhik kwa bọng am-abanga kw'ewu kàkhaambi ajekhi.”
19 Quando os supervisores israelitas ouviram: “Vocês não poderão reduzir a quantidade de tijolos produzidos por dia”, perceberam que estavam em sérios apuros.
20 Mada bẹ abin ka Phero, bẹ are Mosẹs ọmaana Aarọn p'am-atzik bẹ,
20 Ao sair do palácio do faraó, encontraram Moisés e Arão, que os esperavam do lado de fora.
21 bẹ aben bi, “Tte Ọvaar Ibinọkpaabyi kw'ore bọng, ọkpaara aponga pabọng! Bọng akk'asa mopyibh k'itzitzikha sa Phero, ọmaana akhaan-nọng pẹ, bọng abira khe bẹ ọkkangkkaang k'ọbọhk bi, bẹ afhu man.”
21 Eles disseram aos dois irmãos: “O S enhor os julgue e os castigue por terem feito o faraó e seus oficiais nos odiarem. Vocês colocaram uma espada na mão deles e lhes deram uma desculpa para nos matar!”.
22 Mẹ wọ e, Mosẹs ọkpa nnam k'Ọvaar Ibinọkpaabyi, oben bi, “O Itta, okhuri yan kwa akhe anọng mba ka dama-dama o? Kwẹ wọ osi atzọhm-m o?
22 Moisés voltou ao S enhor e disse: “Por que trouxeste toda essa desgraça sobre este povo, Senhor? Por que me enviaste?
23 Tzọni k'ogbe kwa ndim che chọ nda mgbaak Phero atzim, ọkk'anọng mba ọkha ka dama-dama, kọ bẹ kabira akkaana mebubuni.”
23 Desde que me apresentei ao faraó como teu porta-voz, ele passou a tratar teu povo com ainda mais crueldade. E tu não fizeste coisa alguma para libertá-lo!”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.