Êxodo 5

mfo (MFO) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ayongi mẹ, Mosẹs ọmaana Aarọn atza akhebha Phero, aben bi, “Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kw'Israẹl, obeni bi, ‘Tte anọng paam ọbọhk afona, ifha bẹ atza asi ọdadaami kw'ikpokpobha k'ibe s'anọng an-arukhi, anang-m.’ ”
1 E depois foram Moisés e Arão e disseram a Faraó: Assim diz o SENHOR Deus de Israel: Deixa meu povo ir, para que me celebre uma festa no deserto.
2 Mẹ wọ, Phero oben bi, “Anyi wọ ode Ọvaar Ibinọkpaabyi, kwa kaam nnọbh ka chen maa, ntte anọng p'Israẹl ọbọhk bẹ afona? Kaam Ọvaar Ibinọkpaabyi kinnong! Anọng p'Israẹl ọbọhk kíntte bẹ afona.”
2 E disse Faraó: Quem é o SENHOR, para que eu obedeça à sua voz para deixar Israel ir? Não conheço o SENHOR, tampouco deixarei Israel ir.
3 Iwa Mosẹs ọmaana Aarọn, aben bi, “Ibinọkpaabyi kw'abaHiburu okk'man abẹ ottema. Mẹ wọ, tte mobina orenga kw'iwu ittaan mochina k'ibe s'anọng an-arukhi, ifha mọtza osi njafọhni ọnang Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kwaman. Oni mando ode, kẹ ọfha ọnang man ihem k'adem-k'adem, ayongi mẹ, ofha ofhu man ttara ọkkangkkaang.”
3 E eles disseram: O Deus dos hebreus nos encontrou. Deixa-nos ir, rogamos-te, três dias de jornada para o deserto; e oferecer sacrifícios ao SENHOR nosso Deus, para que ele não venha sobre nós com peste, ou com a espada.
4 Yina, ọvaarnọng kw'Ijip ọn-ọbọbh Mosẹs ọmaana Aarọn bi, “Ode yan kwa bọng akwọbh anọng mba ọtzọhm fa bẹ am-asi o? Bọng kpa nnam k'itzọhm sabọng!”
4 E o rei do Egito lhes disse: Por que vós, Moisés e Arão, impedis o povo de trabalhar? Ide às vossas cargas.
5 Mẹ wọ, Phero oben bi, “Bọng kker e, anọng p'irek nna akk'an-ahaabha, yina, bọng am-akwọbha bẹ ọtzọhm osisi.”
5 E Faraó disse: Eis que o povo da terra agora é muito, e vós os fazeis descansar de suas cargas.
6 M'ewu nduma dani, Phero ọnang akker-atzọhmnọng ọmaana akkeri-itzọhm ẹfa bi:
6 E no mesmo dia Faraó ordenou aos capatazes do povo, e aos seus oficiais, dizendo:
7 “Bọng anọng mba araraari-bukhi pa bẹ am-atzima abanga atza dọk kànang. Tte bẹ areng-mmo atza aror araraari-bukhi pa bẹ am-aztima abanga atza.
7 Já não dareis ao povo a palha para fazer tijolos, como até agora. Que eles mesmos vão e ajuntem palha para si.
8 Yina, bọng si bẹ abanga ọtzabhik kwa bẹ am-akkekkeni abanga, bọng kàjekhi. Bẹ akpọhr-ọkpọhra e, kwẹ gwọ osi bẹ am-abhom bi, ‘Tte mofona, mọtza osi ẹjafọhni ọnang Ibinọkpaabyi kwaman.’
8 E a conta dos tijolos que faziam até agora, esta poreis sobre eles. Não diminuireis coisa alguma. Pois eles estão ociosos, por isso clamam, dizendo: Deixa-nos ir e sacrificar ao nosso Deus.
9 Bọng si ọtzọhm mva fẹ ọgaang-ọgaangi ọnang ajinọng mba, ifha bẹ am-asi ọtzọhm, bẹ aningi ogbe akhaam kwa bẹ ayonga itzọhng k'ibhora manda rani.”
9 Que mais trabalho seja colocado sobre os homens, para que nele se ocupem, e não considerem palavras vãs.
10 Mẹ wọ, akker-atzọhmnọng ọmaana akkeri-itzọhm p'Israẹl, afona atza agbaak anọng mba bi, “Ma wọ ode odik kwa Phero ọgbaakhi: ‘Kaam bọng araraaribukhi pa bẹ am-atzima abanga atza dọk kinnang.
10 E saíram os capatazes do povo, e os seus oficiais, e falaram ao povo, dizendo: Assim diz Faraó: Não vos darei palha.
11 Bọng nọhng atza aror araraari-bukhi, pa bẹ am-atzima abanga atza k'ibe sa bọng aroror, yina, ọtzọhm fabọng kòjekhi mebubuni.’ ”
11 Ide vós mesmos, ajuntai a palha onde a achardes; mas nada de vosso trabalho será diminuído.
12 Mẹ wọ, anọng mba an-akpaanga makhọra Ijip, aror araraari-bukhi pa bẹ atzima abanga atza.
12 Assim o povo se espalhou por toda a terra do Egito para ajuntar restolho em vez de palha.
13 Akker-atzọhmnọng mba achina ororo anyuni bẹ k'ẹfa, aben bi, “Bọng kyera ọtzọhm fabọng f'ewu, macha bọng am-akkekkeni asi, k'ogbe kwa bẹ am-anang bọng araraari-bukhi.”
13 E os capatazes os apressavam, dizendo: Cumpri vossos trabalhos, vossas tarefas diárias, como quando havia palha.
14 Akker-atzọhmnọng pa Phero otzek, abọkha akkeri-itzọhm p'Israẹl attum ngwur, abira abọbh bẹ bi, “Okhuri yan kw'ọtzabhik kwa bọng abang ikhena ttara mayina, oni obhik kwa bọng am-akkekkeni abanga opyir o?”
14 E foram açoitados os oficiais dos filhos de Israel, que os capatazes de Faraó haviam posto sobre eles, e reclamavam: Por que não cumpristes vossa tarefa de fazer tijolos ontem e hoje, como até agora?
15 Mẹ wọ, akkem-itzọhm p'Israẹl afona atza abhom akpẹkhi Phero, aben-ẹ bi, “Itta, okhuri yan kwa kọ am-asi atzọhmnọng pọ manda o?
15 Então os oficiais dos filhos de Israel foram e clamaram a Faraó, dizendo: Por que tratas assim os teus servos?
16 Bẹ atzọhmnọng pọ araraari-bukhi pa bẹ am-atzima abanga atza dọk kanangi. Yina, bẹ am-aben man bi, ‘Bọng banga atza!’ Bẹ am-attum atzọhmnọng pọ, kaambi ode bi ottotto ode kw'anọng pọ.”
16 Não se dá palha a teus servos, e eles nos dizem: Fazei tijolos. E eis que os teus servos são açoitados; mas a culpa está em teu próprio povo.
17 Phero obhina bẹ bi, “Ọkpọra e, bọng akpọr-ọkpọra e! Kwẹ wọ osi bọng am-aben bi, ‘Tte mofona, motza osi ẹjafọhni ọnang Ọvaar Ibinọkpaabyi.’
17 Mas ele disse: Vós estais ociosos; vós estais ociosos, por isso dizeis: Deixa-nos ir e fazer sacrifício para o SENHOR.
18 Bọng kpa nnam k'ọtzọhm. Bẹ bọng araraari-bukhi pa bẹ am-atzima abanga atza kánang, yina, bọng akhaambi abanga ọtzabhik kwa bọng am-akkekkeni abanga.”
18 Portanto, agora ide e trabalhai, porque não se vos dará palha, porém cumprireis a conta dos tijolos.
19 Akkeri-itzọhm p'Israẹl akwu atzin bi, odik wọ om-otto mẹ, da bẹ abeni bi, “Bọng ọtzabhik kwa bọng am-abanga kw'ewu kàkhaambi ajekhi.”
19 E os oficiais dos filhos de Israel notaram que eles estavam em uma má situação, depois que foi dito: Não diminuireis coisa alguma dos tijolos da vossa tarefa diária.
20 Mada bẹ abin ka Phero, bẹ are Mosẹs ọmaana Aarọn p'am-atzik bẹ,
20 E encontraram Moisés e Arão que estavam no caminho, quando vinham de Faraó,
21 bẹ aben bi, “Tte Ọvaar Ibinọkpaabyi kw'ore bọng, ọkpaara aponga pabọng! Bọng akk'asa mopyibh k'itzitzikha sa Phero, ọmaana akhaan-nọng pẹ, bọng abira khe bẹ ọkkangkkaang k'ọbọhk bi, bẹ afhu man.”
21 e disseram a eles: O SENHOR olhe para vós e julgue, porquanto fizestes que o nosso cheiro fosse abominado aos olhos de Faraó, e aos olhos dos seus servos, colocando-lhes nas mãos uma espada para nos matar.
22 Mẹ wọ e, Mosẹs ọkpa nnam k'Ọvaar Ibinọkpaabyi, oben bi, “O Itta, okhuri yan kwa akhe anọng mba ka dama-dama o? Kwẹ wọ osi atzọhm-m o?
22 E Moisés voltou ao SENHOR, e disse: Senhor, por que trataste tão mal a este povo? Por que é que me enviaste?
23 Tzọni k'ogbe kwa ndim che chọ nda mgbaak Phero atzim, ọkk'anọng mba ọkha ka dama-dama, kọ bẹ kabira akkaana mebubuni.”
23 Porque desde que fui a Faraó para falar em teu nome, ele fez mal a este povo. E tu também não livraste teu povo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.