Êxodo 5

mfo (MFO) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ayongi mẹ, Mosẹs ọmaana Aarọn atza akhebha Phero, aben bi, “Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kw'Israẹl, obeni bi, ‘Tte anọng paam ọbọhk afona, ifha bẹ atza asi ọdadaami kw'ikpokpobha k'ibe s'anọng an-arukhi, anang-m.’ ”
1 Depois foram Moisés e Arão e disseram a Faraó: Assim diz o Senhor, o Deus de Israel: Deixa ir o meu povo, para que me celebre uma festa no deserto.
2 Mẹ wọ, Phero oben bi, “Anyi wọ ode Ọvaar Ibinọkpaabyi, kwa kaam nnọbh ka chen maa, ntte anọng p'Israẹl ọbọhk bẹ afona? Kaam Ọvaar Ibinọkpaabyi kinnong! Anọng p'Israẹl ọbọhk kíntte bẹ afona.”
2 Mas Faraó respondeu: Quem é o Senhor, para que eu ouça a sua voz para deixar ir Israel? Não conheço o Senhor, nem tampouco deixarei ir Israel.
3 Iwa Mosẹs ọmaana Aarọn, aben bi, “Ibinọkpaabyi kw'abaHiburu okk'man abẹ ottema. Mẹ wọ, tte mobina orenga kw'iwu ittaan mochina k'ibe s'anọng an-arukhi, ifha mọtza osi njafọhni ọnang Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kwaman. Oni mando ode, kẹ ọfha ọnang man ihem k'adem-k'adem, ayongi mẹ, ofha ofhu man ttara ọkkangkkaang.”
3 Então eles ainda falaram: O Deus dos hebreus nos encontrou; portanto deixa-nos, pedimos-te, ir caminho de três dias ao deserto, e oferecer sacrifícios ao Senhor nosso Deus, para que ele não venha sobre nós com pestilência ou com espada.
4 Yina, ọvaarnọng kw'Ijip ọn-ọbọbh Mosẹs ọmaana Aarọn bi, “Ode yan kwa bọng akwọbh anọng mba ọtzọhm fa bẹ am-asi o? Bọng kpa nnam k'itzọhm sabọng!”
4 Respondeu-lhes de novo o rei do Egito: Moisés e Arão, por que fazeis o povo cessar das suas obras? Ide às vossas cargas.
5 Mẹ wọ, Phero oben bi, “Bọng kker e, anọng p'irek nna akk'an-ahaabha, yina, bọng am-akwọbha bẹ ọtzọhm osisi.”
5 Disse mais Faraó: Eis que o povo da terra já é muito, e vós os fazeis abandonar as suas cargas.
6 M'ewu nduma dani, Phero ọnang akker-atzọhmnọng ọmaana akkeri-itzọhm ẹfa bi:
6 Naquele mesmo dia Faraó deu ordem aos exatores do povo e aos seus oficiais, dizendo:
7 “Bọng anọng mba araraari-bukhi pa bẹ am-atzima abanga atza dọk kànang. Tte bẹ areng-mmo atza aror araraari-bukhi pa bẹ am-aztima abanga atza.
7 Não tornareis a dar, como dantes, palha ao povo, para fazer tijolos; vão eles mesmos, e colham palha para si.
8 Yina, bọng si bẹ abanga ọtzabhik kwa bẹ am-akkekkeni abanga, bọng kàjekhi. Bẹ akpọhr-ọkpọhra e, kwẹ gwọ osi bẹ am-abhom bi, ‘Tte mofona, mọtza osi ẹjafọhni ọnang Ibinọkpaabyi kwaman.’
8 Também lhes imporeis a conta dos tijolos que dantes faziam; nada diminuireis dela; porque eles estão ociosos; por isso clamam, dizendo: Vamos, sacrifiquemos ao nosso Deus.
9 Bọng si ọtzọhm mva fẹ ọgaang-ọgaangi ọnang ajinọng mba, ifha bẹ am-asi ọtzọhm, bẹ aningi ogbe akhaam kwa bẹ ayonga itzọhng k'ibhora manda rani.”
9 Agrave-se o serviço sobre esses homens, para que se ocupem nele e não dêem ouvidos a palavras mentirosas.
10 Mẹ wọ, akker-atzọhmnọng ọmaana akkeri-itzọhm p'Israẹl, afona atza agbaak anọng mba bi, “Ma wọ ode odik kwa Phero ọgbaakhi: ‘Kaam bọng araraaribukhi pa bẹ am-atzima abanga atza dọk kinnang.
10 Então saíram os exatores do povo e seus oficiais, e disseram ao povo: Assim diz Faraó: Eu não vos darei palha;
11 Bọng nọhng atza aror araraari-bukhi, pa bẹ am-atzima abanga atza k'ibe sa bọng aroror, yina, ọtzọhm fabọng kòjekhi mebubuni.’ ”
11 ide vós mesmos, e tomai palha de onde puderdes achá-la; porque nada se diminuirá de vosso serviço.
12 Mẹ wọ, anọng mba an-akpaanga makhọra Ijip, aror araraari-bukhi pa bẹ atzima abanga atza.
12 Então o povo se espalhou por toda parte do Egito a colher restolho em lugar de palha.
13 Akker-atzọhmnọng mba achina ororo anyuni bẹ k'ẹfa, aben bi, “Bọng kyera ọtzọhm fabọng f'ewu, macha bọng am-akkekkeni asi, k'ogbe kwa bẹ am-anang bọng araraari-bukhi.”
13 E os exatores os apertavam, dizendo: Acabai a vossa obra, a tarefa do dia no seu dia, como quando havia palha.
14 Akker-atzọhmnọng pa Phero otzek, abọkha akkeri-itzọhm p'Israẹl attum ngwur, abira abọbh bẹ bi, “Okhuri yan kw'ọtzabhik kwa bọng abang ikhena ttara mayina, oni obhik kwa bọng am-akkekkeni abanga opyir o?”
14 E foram açoitados os oficiais dos filhos de Israel, postos sobre eles pelos exatores de Faraó, que reclamavam: Por que não acabastes nem ontem nem hoje a vossa tarefa, fazendo tijolos como dantes?
15 Mẹ wọ, akkem-itzọhm p'Israẹl afona atza abhom akpẹkhi Phero, aben-ẹ bi, “Itta, okhuri yan kwa kọ am-asi atzọhmnọng pọ manda o?
15 Pelo que os oficiais dos filhos de Israel foram e clamaram a Faraó, dizendo: Porque tratas assim a teus servos?
16 Bẹ atzọhmnọng pọ araraari-bukhi pa bẹ am-atzima abanga atza dọk kanangi. Yina, bẹ am-aben man bi, ‘Bọng banga atza!’ Bẹ am-attum atzọhmnọng pọ, kaambi ode bi ottotto ode kw'anọng pọ.”
16 Palha não se dá a teus servos, e nos dizem: Fazei tijolos; e eis que teus servos são açoitados; porém o teu povo é que tem a culpa.
17 Phero obhina bẹ bi, “Ọkpọra e, bọng akpọr-ọkpọra e! Kwẹ wọ osi bọng am-aben bi, ‘Tte mofona, motza osi ẹjafọhni ọnang Ọvaar Ibinọkpaabyi.’
17 Mas ele respondeu: Estais ociosos, estais ociosos; por isso dizeis: vamos, sacrifiquemos ao Senhor.
18 Bọng kpa nnam k'ọtzọhm. Bẹ bọng araraari-bukhi pa bẹ am-atzima abanga atza kánang, yina, bọng akhaambi abanga ọtzabhik kwa bọng am-akkekkeni abanga.”
18 Portanto, ide, trabalhai; palha, porém, não se vos dará; todavia, dareis a conta dos tijolos.
19 Akkeri-itzọhm p'Israẹl akwu atzin bi, odik wọ om-otto mẹ, da bẹ abeni bi, “Bọng ọtzabhik kwa bọng am-abanga kw'ewu kàkhaambi ajekhi.”
19 Então os oficiais dos filhos de Israel viram-se em aperto, porquanto se lhes dizia: Nada diminuireis dos vossos tijolos, da tarefa do dia no seu dia.
20 Mada bẹ abin ka Phero, bẹ are Mosẹs ọmaana Aarọn p'am-atzik bẹ,
20 Ao saírem da presença de Faraó depararam com Moisés e Arão que vinham ao encontro deles,
21 bẹ aben bi, “Tte Ọvaar Ibinọkpaabyi kw'ore bọng, ọkpaara aponga pabọng! Bọng akk'asa mopyibh k'itzitzikha sa Phero, ọmaana akhaan-nọng pẹ, bọng abira khe bẹ ọkkangkkaang k'ọbọhk bi, bẹ afhu man.”
21 e disseram-lhes: Olhe o Senhor para vós, e julgue isso, porquanto fizestes o nosso caso repelente diante de Faraó e diante de seus servos, metendo-lhes nas mãos uma espada para nos matar.
22 Mẹ wọ e, Mosẹs ọkpa nnam k'Ọvaar Ibinọkpaabyi, oben bi, “O Itta, okhuri yan kwa akhe anọng mba ka dama-dama o? Kwẹ wọ osi atzọhm-m o?
22 Então, tornando-se Moisés ao Senhor, disse: Senhor! por que trataste mal a este povo? por que me enviaste?
23 Tzọni k'ogbe kwa ndim che chọ nda mgbaak Phero atzim, ọkk'anọng mba ọkha ka dama-dama, kọ bẹ kabira akkaana mebubuni.”
23 Pois desde que me apresentei a Faraó para falar em teu nome, ele tem maltratado a este povo; e de nenhum modo tens livrado o teu povo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.