Êxodo 5
mfo (MFO) vs ARA
1 Ayongi mẹ, Mosẹs ọmaana Aarọn atza akhebha Phero, aben bi, “Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kw'Israẹl, obeni bi, ‘Tte anọng paam ọbọhk afona, ifha bẹ atza asi ọdadaami kw'ikpokpobha k'ibe s'anọng an-arukhi, anang-m.’ ”
1 Depois, foram Moisés e Arão e disseram a Faraó: Assim diz o Senhor , Deus de Israel: Deixa ir o meu povo, para que me celebre uma festa no deserto.
2 Mẹ wọ, Phero oben bi, “Anyi wọ ode Ọvaar Ibinọkpaabyi, kwa kaam nnọbh ka chen maa, ntte anọng p'Israẹl ọbọhk bẹ afona? Kaam Ọvaar Ibinọkpaabyi kinnong! Anọng p'Israẹl ọbọhk kíntte bẹ afona.”
2 Respondeu Faraó: Quem é o Senhor para que lhe ouça eu a voz e deixe ir a Israel? Não conheço o Senhor , nem tampouco deixarei ir a Israel.
3 Iwa Mosẹs ọmaana Aarọn, aben bi, “Ibinọkpaabyi kw'abaHiburu okk'man abẹ ottema. Mẹ wọ, tte mobina orenga kw'iwu ittaan mochina k'ibe s'anọng an-arukhi, ifha mọtza osi njafọhni ọnang Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kwaman. Oni mando ode, kẹ ọfha ọnang man ihem k'adem-k'adem, ayongi mẹ, ofha ofhu man ttara ọkkangkkaang.”
3 Eles prosseguiram: O Deus dos hebreus nos encontrou; deixa-nos ir, pois, caminho de três dias ao deserto, para que ofereçamos sacrifícios ao Senhor , nosso Deus, e não venha ele sobre nós com pestilência ou com espada.
4 Yina, ọvaarnọng kw'Ijip ọn-ọbọbh Mosẹs ọmaana Aarọn bi, “Ode yan kwa bọng akwọbh anọng mba ọtzọhm fa bẹ am-asi o? Bọng kpa nnam k'itzọhm sabọng!”
4 Então, lhes disse o rei do Egito: Por que, Moisés e Arão, por que interrompeis o povo no seu trabalho? Ide às vossas tarefas.
5 Mẹ wọ, Phero oben bi, “Bọng kker e, anọng p'irek nna akk'an-ahaabha, yina, bọng am-akwọbha bẹ ọtzọhm osisi.”
5 Disse também Faraó: O povo da terra já é muito, e vós o distraís das suas tarefas.
6 M'ewu nduma dani, Phero ọnang akker-atzọhmnọng ọmaana akkeri-itzọhm ẹfa bi:
6 Naquele mesmo dia, pois, deu ordem Faraó aos superintendentes do povo e aos seus capatazes, dizendo:
7 “Bọng anọng mba araraari-bukhi pa bẹ am-atzima abanga atza dọk kànang. Tte bẹ areng-mmo atza aror araraari-bukhi pa bẹ am-aztima abanga atza.
7 Daqui em diante não torneis a dar palha ao povo, para fazer tijolos, como antes; eles mesmos que vão e ajuntem para si a palha.
8 Yina, bọng si bẹ abanga ọtzabhik kwa bẹ am-akkekkeni abanga, bọng kàjekhi. Bẹ akpọhr-ọkpọhra e, kwẹ gwọ osi bẹ am-abhom bi, ‘Tte mofona, mọtza osi ẹjafọhni ọnang Ibinọkpaabyi kwaman.’
8 E exigireis deles a mesma conta de tijolos que antes faziam; nada diminuireis dela; estão ociosos e, por isso, clamam: Vamos e sacrifiquemos ao nosso Deus.
9 Bọng si ọtzọhm mva fẹ ọgaang-ọgaangi ọnang ajinọng mba, ifha bẹ am-asi ọtzọhm, bẹ aningi ogbe akhaam kwa bẹ ayonga itzọhng k'ibhora manda rani.”
9 Agrave-se o serviço sobre esses homens, para que nele se apliquem e não deem ouvidos a palavras mentirosas.
10 Mẹ wọ, akker-atzọhmnọng ọmaana akkeri-itzọhm p'Israẹl, afona atza agbaak anọng mba bi, “Ma wọ ode odik kwa Phero ọgbaakhi: ‘Kaam bọng araraaribukhi pa bẹ am-atzima abanga atza dọk kinnang.
10 Então, saíram os superintendentes do povo e seus capatazes e falaram ao povo: Assim diz Faraó: Não vos darei palha.
11 Bọng nọhng atza aror araraari-bukhi, pa bẹ am-atzima abanga atza k'ibe sa bọng aroror, yina, ọtzọhm fabọng kòjekhi mebubuni.’ ”
11 Ide vós mesmos e ajuntai palha onde a puderdes achar; porque nada se diminuirá do vosso trabalho.
12 Mẹ wọ, anọng mba an-akpaanga makhọra Ijip, aror araraari-bukhi pa bẹ atzima abanga atza.
12 Então, o povo se espalhou por toda a terra do Egito a ajuntar restolho em lugar de palha.
13 Akker-atzọhmnọng mba achina ororo anyuni bẹ k'ẹfa, aben bi, “Bọng kyera ọtzọhm fabọng f'ewu, macha bọng am-akkekkeni asi, k'ogbe kwa bẹ am-anang bọng araraari-bukhi.”
13 Os superintendentes os apertavam, dizendo: Acabai vossa obra, a tarefa do dia, como quando havia palha.
14 Akker-atzọhmnọng pa Phero otzek, abọkha akkeri-itzọhm p'Israẹl attum ngwur, abira abọbh bẹ bi, “Okhuri yan kw'ọtzabhik kwa bọng abang ikhena ttara mayina, oni obhik kwa bọng am-akkekkeni abanga opyir o?”
14 E foram açoitados os capatazes dos filhos de Israel, que os superintendentes de Faraó tinham posto sobre eles; e os superintendentes lhes diziam: Por que não acabastes nem ontem, nem hoje a vossa tarefa, fazendo tijolos como antes?
15 Mẹ wọ, akkem-itzọhm p'Israẹl afona atza abhom akpẹkhi Phero, aben-ẹ bi, “Itta, okhuri yan kwa kọ am-asi atzọhmnọng pọ manda o?
15 Então, foram os capatazes dos filhos de Israel e clamaram a Faraó, dizendo: Por que tratas assim a teus servos?
16 Bẹ atzọhmnọng pọ araraari-bukhi pa bẹ am-atzima abanga atza dọk kanangi. Yina, bẹ am-aben man bi, ‘Bọng banga atza!’ Bẹ am-attum atzọhmnọng pọ, kaambi ode bi ottotto ode kw'anọng pọ.”
16 Palha não se dá a teus servos, e nos dizem: Fazei tijolos. Eis que teus servos são açoitados; porém o teu próprio povo é que tem a culpa.
17 Phero obhina bẹ bi, “Ọkpọra e, bọng akpọr-ọkpọra e! Kwẹ wọ osi bọng am-aben bi, ‘Tte mofona, motza osi ẹjafọhni ọnang Ọvaar Ibinọkpaabyi.’
17 Mas ele respondeu: Estais ociosos, estais ociosos; por isso, dizeis: Vamos, sacrifiquemos ao Senhor .
18 Bọng kpa nnam k'ọtzọhm. Bẹ bọng araraari-bukhi pa bẹ am-atzima abanga atza kánang, yina, bọng akhaambi abanga ọtzabhik kwa bọng am-akkekkeni abanga.”
18 Ide, pois, agora, e trabalhai; palha, porém, não se vos dará; contudo, dareis a mesma quantidade de tijolos.
19 Akkeri-itzọhm p'Israẹl akwu atzin bi, odik wọ om-otto mẹ, da bẹ abeni bi, “Bọng ọtzabhik kwa bọng am-abanga kw'ewu kàkhaambi ajekhi.”
19 Então, os capatazes dos filhos de Israel se viram em aperto, porquanto se lhes dizia: Nada diminuireis dos vossos tijolos, da vossa tarefa diária.
20 Mada bẹ abin ka Phero, bẹ are Mosẹs ọmaana Aarọn p'am-atzik bẹ,
20 Quando saíram da presença de Faraó, encontraram Moisés e Arão, que estavam à espera deles;
21 bẹ aben bi, “Tte Ọvaar Ibinọkpaabyi kw'ore bọng, ọkpaara aponga pabọng! Bọng akk'asa mopyibh k'itzitzikha sa Phero, ọmaana akhaan-nọng pẹ, bọng abira khe bẹ ọkkangkkaang k'ọbọhk bi, bẹ afhu man.”
21 e lhes disseram: Olhe o Senhor para vós outros e vos julgue, porquanto nos fizestes odiosos aos olhos de Faraó e diante dos seus servos, dando-lhes a espada na mão para nos matar.
22 Mẹ wọ e, Mosẹs ọkpa nnam k'Ọvaar Ibinọkpaabyi, oben bi, “O Itta, okhuri yan kwa akhe anọng mba ka dama-dama o? Kwẹ wọ osi atzọhm-m o?
22 Então, Moisés, tornando-se ao Senhor , disse: Ó Senhor, por que afligiste este povo? Por que me enviaste?
23 Tzọni k'ogbe kwa ndim che chọ nda mgbaak Phero atzim, ọkk'anọng mba ọkha ka dama-dama, kọ bẹ kabira akkaana mebubuni.”
23 Pois, desde que me apresentei a Faraó, para falar-lhe em teu nome, ele tem maltratado este povo; e tu, de nenhuma sorte, livraste o teu povo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.