Êxodo 16
mfo (MFO) vs NVT
1 Wa k'iwu chi s'ophe kw'ottong afa, mada anọng p'Israẹl akk'abina k'Ijip, bẹ biphyir abina orenga k'Elim apyiri k'ibe s'anọng an-arukhi sa Sin, s'iwobh k'ottem kw'Ẹlim, ọmaana Sinai.
1 A comunidade de Israel partiu de Elim e chegou ao deserto de Sim, entre Elim e o monte Sinai, no décimo quinto dia do segundo mês, após a saída do Egito.
2 M'ibe nna s'anọng an-arukhi rọ s'ebhonmọr ch'Israẹl biphyir ẹnwọhni, ẹttaanga anang Mosẹs ọmaana Aarọn.
2 Também ali, toda a comunidade de Israel se queixou de Moisés e Arão.
3 Anọng p'Israẹl aben bẹ bi, “Ira ojibh ọtzam bi, mope ka mbọhk s'Ọvaar Ibinọkpaabyi k'Ijip, kẹ da mowobh ẹwọr ochi nden, ọmaana ẹchakpo ọdọdọk biphyir mach'ọdaakhi man. Yina, bọng akk'man atzima akwu m'ibe nna s'anọng an-arukhi bi, okwo ofhu anọngeya mba biphyir.”
3 “Se ao menos o S enhor tivesse nos matado no Egito!”, lamentavam-se. “Lá, nós nos sentávamos em volta de panelas cheias de carne e comíamos pão à vontade. Mas agora vocês nos trouxeram a este deserto para nos matar de fome!”
4 Mẹ wọ, Ọvaar Ibinọkpaabyi oben Mosẹs bi, “Kaam ńdọhm brẹd kw'ótzebh mach'ẹrọng ch'efon k'ọrọngkpakpa nnang bọng. K'ewu kpenamkpen anọng mba ám-ayin k'iyaan atza akpokhi f'obenga bẹ. Kaam ńnenga m'eden nda ńyoma bẹ, ifha nne ode na bẹ átzor ka ndọhna saam.”
4 Então o S enhor disse a Moisés: “Vejam, farei chover comida do céu para vocês. Diariamente o povo sairá e recolherá a quantidade de alimento que precisar para aquele dia. Com isso, eu os provarei para ver se seguirão ou não minhas instruções.
5 Ottong iwu izadani, bẹ asi ọchattọhk fa bẹ akpokhi, f'ode igbe ifa ka fa bẹ am-akkekkeni akpokhi, k'iwu ọdọdọk.
5 No sexto dia, quando recolherem o alimento e o prepararem, haverá o dobro do normal”.
6 Mẹ wọ, Mosẹs ọmaana Aarọn aben anọng p'Israẹl biphyir bi, “Sa k'ẹchọhkha, bọng árong-oronga bi, Ọvaar Ibinọkpaabyi wọ otzim bọng obina k'Ijip.
6 Assim, Moisés e Arão disseram a todos os israelitas: “Ao entardecer, vocês saberão que foi o S enhor quem os tirou da terra do Egito.
7 Bọng abira áre abarada p'Ọvaar Ibinọkpaabyi ore k'ekpebha, okhuri bi, kẹ ọkk'ẹnwọhni cha bọng attaanga anang-ẹ ọbhaanga. Maman ode macha bọng anọng, pa bọng anwọhni, attaanga anang o?”
7 Pela manhã, verão a glória do S enhor , pois ele ouviu suas queixas, que são contra ele, e não contra nós. O que fizemos para vocês se queixarem de nós?”.
8 Mosẹs obiro oben bi, “Bọng árong-oronga bi, Ọvaar Ibinọkpaabyi wọ, mada ọnang bọng nden sa bọng achi k'ẹchọhkha, ọmaana brẹd kwa bọng aror bi, achi k'ekpebha, okhuri bi, kẹ ọkk'ẹnwọhni cha bọng attaang anang-ẹ ọbhaanga. Maman ode macha bọng anọng, pa bọng anwọhni, attaanga anang o? K'odik ọkkakka, bọng am-anwọhni, attaanga anang Ọvaar Ibinọkpaabyi e, maman arang e.”
8 E Moisés acrescentou: “O S enhor lhes dará carne para comer à tarde e os saciará com pão pela manhã, pois ouviu suas queixas contra ele. O que fizemos? Sim, suas queixas são contra o S enhor , e não contra nós”.
9 Mẹ wọ, Mosẹs oben Aarọn bi, “Kọ gbaak anọng p'ebhonmọr ch'Israẹl biphyir bi, bẹ arenga ayin Ọvaar Ibinọkpaabyi k'itzitzikha, okhuri bi, kẹ okk'ẹnwọhni chabọng ọbhaanga.”
9 Em seguida, Moisés disse a Arão: “Anuncie a toda a comunidade de Israel: ‘Apresentem-se diante do S enhor , pois ele ouviu suas queixas’”.
10 Mada Aarọn ọm-ọgbaak anọng p'ebhonmọr ch'Israẹl biphyir atzim, bẹ akkeri k'ibe s'anọng an-arukhi, are abarada p'Ọvaar Ibinọkpaabyi p'ayini k'eboni.
10 Enquanto Arão falava a toda a comunidade de Israel, o povo olhou em direção ao deserto e viu a glória do S enhor na nuvem.
11 Ọvaar Ibinọkpaabyi oben Mosẹs bi,
11 O S enhor disse a Moisés:
12 “Kaam nkk'ẹnwọhni ch'anọng p'Israẹl mmaanga e. Kọ gbaak bẹ bi, ‘K'ẹchọhkha bọng áchi etzen, k'ekpebha, bọng áchi brẹd maa bọng adọbh. Mẹ wọ kwa bọng átzima áronga bi, kaam wọ nde Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kwabọng.’ ”
12 “Ouvi as queixas dos israelitas. Agora diga-lhes: ‘Ao entardecer, vocês terão carne para comer e, pela manhã, pão à vontade. Assim, saberão que eu sou o S enhor , seu Deus’”.
13 Mẹ wọ, m'ẹchọhkha nduma, ọnọhn oyin k'ọhaabh maa obubha ibhingabe bi waam. K'ekpebha, odiri-bẹrẹbẹrẹ otzebh ọkhọri ibhingabe biphyir.
13 Ao entardecer, muitas codornas apareceram, cobrindo o acampamento. Na manhã seguinte, os arredores do acampamento estavam úmidos de orvalho.
14 Mada odiri-bẹrẹbẹrẹ okk'odimi, ekpo mach'abubuma eyin ebubha m'irerek bi gbii. k'ibe s'anọng an-arukhi.
14 Quando o orvalho se evaporou, havia sobre o chão uma camada de flocos finos como geada.
15 Mada anọng p'Israẹl are fẹ, bẹ fẹ karong, mẹ wọ, bẹ an-abọbh ayok bi, “Bọng ọttọhk-dema vọ ma?”
15 Quando os israelitas viram aquilo, perguntaram uns aos outros: “O que é isso?”, pois não faziam ideia do que era. Moisés lhes disse: “Este é o alimento que o S
16 Ma wọ ode ndọhna s'Ọvaar Ibinọkpaabyi ọkk'ọnanga bi, ‘Ọnọng-ọnọng okpokhi fẹ mach'ọdaakh-ẹ e. Ọnọng-ọnọng okpokhi ogbobhimbọhk, atzor k'ọnọngmik kw'ikhira sọ.’ ”
16 E estas são as instruções do S enhor : ‘Cada família deve recolher a quantidade necessária, dois litros para cada pessoa de sua tenda’”.
17 Wa anọng p'Israẹl asi macha bẹ agbaakhi bẹ. Anọng bani akpokhi k'ọhaabh, bani akpokhi ibebaa.
17 Os israelitas seguiram as instruções. Alguns recolheram mais, outros menos.
18 Mada bẹ an-ayom k'agbobhimbọhk, bẹ an-are bi, ayok p'akpokhi k'ọhaabh bẹ kpọng kakpokhi. Ayok p'abira akpokhi ibebaa, bẹ f'ọkhar kpọng kabira akpokhi. Ọnọng-ọnọng okpokhi macha fẹ obeng-ẹ.
18 Contudo, quando mediram, cada um tinha o suficiente. Não sobrou alimento para os que recolheram mais nem faltou para os que recolheram menos. Cada família recolheu exatamente a quantidade necessária.
19 Mẹ wọ, Mosẹs oben bẹ bi, “Ọnọng manda wani oningi ọchattọhk mva ohokhi maa ewu ehobha o.”
19 Moisés lhes disse: “Não guardem coisa alguma para o dia seguinte”.
20 Yina, bẹ ayok bani Mosẹs itzọhng kayong. Bẹ ahok ọchattọhk mva maa ewu ehobha. K'ekpebha fẹ ochu ọnwa nniri, obiro ọttẹwọr ohom. Mẹ wọ e, ettem ẹkhọm Mosẹs etzima etzor bẹ.
20 Alguns deles, porém, não deram ouvidos e guardaram um pouco de alimento até a manhã seguinte. A essa altura, a comida estava cheia de vermes e cheirava muito mal. Moisés ficou furioso com eles.
21 Ekpebhawu kpenamkpen, ọnọng-ọnọng okpokhi macha fẹ obeng-ẹ. Yina, ekpikhira ẹkhọmi, fa bẹ akpokhi arik oyona biphyir.
21 Depois disso, as famílias passaram a recolher, a cada manhã, a quantidade necessária de alimento. E, quando o sol esquentava, os flocos que não tinham sido recolhidos derretiam e desapareciam.
22 Kẹ ewu ch'ettong izadani, bẹ akpokhi f'ode igbe ifa, ọnọng-ọnọng agbobhi-mbọhk afa. Wa adeho p'obhon atzọkha odik nwa atza agbaak Mosẹs.
22 No sexto dia, recolheram o dobro do habitual, ou seja, quatro litros para cada pessoa. Então todos os líderes da comunidade se dirigiram a Moisés e o informaram a esse respeito.
23 Mosẹs oben bẹ bi, “Ma wọ ode ndọhna s'Ọvaar Ibinọkpaabyi ọnangi bi, ‘Ophyini ode ẹwọhngkwokhawu, ẹwọhngkwokhawu ch'awurada ẹnang Ọvaar Ibinọkpaabyi. Mẹ wọ, bọng bọm ọchattọhk kpenamkpen fa bọng abọm, bọng awọhn kpenamkpen fa bọng awọhn. Bọng hok kpenamkpen f'orik maa opyiri ekpebha.’ ”
23 Moisés lhes disse: “Foi o que o S enhor ordenou: ‘Amanhã será um dia de descanso, o sábado consagrado para o S enhor . Portanto, assem ou cozinhem hoje a quantidade que desejarem e guardem o restante para amanhã’”.
24 Mẹ wọ, bẹ asi macha Mosẹs ọtzọhni bẹ, bẹ ahok f'orikhi maa ewu ehobha. Wa fẹ kohomi, nniri kobiro ọnwa.
24 Eles separaram uma porção para o dia seguinte, como Moisés havia ordenado. Pela manhã, a comida restante não tinha mau cheiro nem vermes.
25 Mosẹs oben bi, “Bọng chi fẹ mayina, okhuri bi, mayina ode ẹwọhngkwokhawu ọnang Ọvaar Ibinọkpaabyi. Bọng manda vani k'irerek mayina, káre e.
25 Moisés disse: “Comam o alimento hoje, pois é o sábado do S enhor . Hoje não haverá alimento no chão para recolher.
26 Bọng am-akpokhi fẹ k'iwu izadani, yina, ottong iwu izenamfa, kw'ode ẹwọhngkwokhawu, manda vani kóde.”
26 Durante seis dias vocês podem recolher alimento, mas o sétimo dia é o sábado, quando não haverá alimento algum no chão”.
27 Kaambi mẹ wọ, ottong iwu izenamfa, anọng bani ayin k'iyaan bi bẹ atza akpokhi ọchattọhk, bẹ manda vani kare.
27 Ainda assim, algumas pessoas saíram para recolhê-lo no sétimo dia, mas não o encontraram.
28 Mẹ wọ, Ọvaar Ibinọkpaabyi oben Mosẹs bi, “Ogbe obhir otzuma yan, kwa bọng ábhum asana paam, ọmaana aphaangi paam ohohok o?
28 O S enhor disse a Moisés: “Até quando este povo se recusará a obedecer às minhas ordens e instruções?
29 Bọng jima bi, Ọvaar Ibinọkpaabyi okk'bọng ẹwọhngkwokhawu ọnanga, kẹ wọ osi ottong iwu izadani, ọm-ọnang bọng brẹd kw'iwu ifa. Ottong iwu izenamfa, ọnọng-ọnọng owobha k'ibe s'owobh. Ọnọng oningi k'iyaan oyini.”
29 Entendam que o sábado é um presente do S enhor para vocês. Por isso, no sexto dia, ele lhes dá uma porção dobrada de alimento, suficiente para dois dias. No sábado, cada um deve ficar onde está. Não saiam para recolher alimento no sétimo dia”.
30 Mẹ wọ, anọng mba akwokha ọwọhng k'ewu ch'ettong izenamfa.
30 No sétimo dia, portanto, o povo descansou.
31 Wa anọng p'Israẹl ayeri brẹd nwa Mana. Wa fẹ owuri mach'echimọma cha koriyanda, fẹ ọdaam mach'obubhkpa kwa bẹ atzim akhọkhọnana asi.
31 Os israelitas chamaram aquela comida de maná. Era branco como a semente de coentro e tinha gosto de massa folhada de mel.
32 Mosẹs oben bi, “Ma wọ ode ndọhna s'Ọvaar Ibinọkpaabyi, ‘Bọng kpokhi ogbobhimbọhk kwa Mana ahok igbọ s'íkwu k'ororo, ifha bẹ are brẹd kw'iwa nnangi bọng achi k'ibe s'anọng an-arukhi, mada ndim bọng mbina k'Ijip.’ ”
32 Então Moisés disse: “É isto que o S enhor ordenou: ‘Encham uma vasilha de dois litros com maná e preservem-no para seus descendentes. Assim, as gerações futuras poderão ver o alimento que eu lhes dei no deserto quando os libertei do Egito’”.
33 Mosẹs oben Aarọn bi, “Tọkha ogbobhimbọhk kwa mana awọna k'ogbere. Atzọkha ogbere nwa abera k'itzitzikha s'Ọvaar Ibinọkpaabyi, owobha otzik igbọ s'íkwu k'ororo.”
33 Moisés disse a Arão: “Pegue uma vasilha e encha-a com dois litros de maná. Em seguida, coloque-a diante do S enhor , a fim de preservar o maná para as gerações futuras”.
34 Aarọn osi macha Ọvaar Ibinọkpaabyi okk'Mosẹs ọtzọhna, ọtzọkha ogbere nwa obera k'itzitzikha s'Ẹkkọhbhi cha Echekhi, ifha owobha mẹ.
34 Arão fez conforme o S enhor havia ordenado a Moisés e colocou a vasilha de maná diante das tábuas da aliança, para guardá-la.
35 Wa anọng p'Israẹl achi Mana ka cho arọbh afa, maa bẹ apyiri k'irerek s'anọng arukhi. Bẹ achi Mana maa bẹ apyiri k'enem cha Kenaan.
35 Os israelitas comeram maná durante quarenta anos, até chegarem à terra onde se estabeleceriam. Comeram maná até chegarem à fronteira da terra de Canaã.
36 Omer ode ogbobhimbọk wani k'agbobhimbọhk jobh p'asi ẹpha kw'ode ọkwakkama.
36 (A vasilha usada para medir o maná continha um ômer, que era a décima parte da medida padrão. )
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.