Êxodo 16

mfo (MFO) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Wa k'iwu chi s'ophe kw'ottong afa, mada anọng p'Israẹl akk'abina k'Ijip, bẹ biphyir abina orenga k'Elim apyiri k'ibe s'anọng an-arukhi sa Sin, s'iwobh k'ottem kw'Ẹlim, ọmaana Sinai.
1 Depois partiram de Elim; e veio toda a congregação dos filhos de Israel ao deserto de Sim, que está entre Elim e Sinai, aos quinze dias do segundo mês depois que saíram da terra do Egito.
2 M'ibe nna s'anọng an-arukhi rọ s'ebhonmọr ch'Israẹl biphyir ẹnwọhni, ẹttaanga anang Mosẹs ọmaana Aarọn.
2 E toda a congregação dos filhos de Israel murmurou contra Moisés e contra Arão no deserto.
3 Anọng p'Israẹl aben bẹ bi, “Ira ojibh ọtzam bi, mope ka mbọhk s'Ọvaar Ibinọkpaabyi k'Ijip, kẹ da mowobh ẹwọr ochi nden, ọmaana ẹchakpo ọdọdọk biphyir mach'ọdaakhi man. Yina, bọng akk'man atzima akwu m'ibe nna s'anọng an-arukhi bi, okwo ofhu anọngeya mba biphyir.”
3 Pois os filhos de Israel lhes disseram: Quem nos dera que tivéssemos morrido pela mão do Senhor na terra do Egito, quando estávamos sentados junto às panelas de carne, quando comíamos pão até fartar! porque nos tendes tirado para este deserto, para matardes de fome a toda esta multidão.
4 Mẹ wọ, Ọvaar Ibinọkpaabyi oben Mosẹs bi, “Kaam ńdọhm brẹd kw'ótzebh mach'ẹrọng ch'efon k'ọrọngkpakpa nnang bọng. K'ewu kpenamkpen anọng mba ám-ayin k'iyaan atza akpokhi f'obenga bẹ. Kaam ńnenga m'eden nda ńyoma bẹ, ifha nne ode na bẹ átzor ka ndọhna saam.”
4 Então disse o Senhor a Moisés: Eis que vos farei chover pão do céu; e sairá o povo e colherá diariamente a porção para cada dia, para que eu o prove se anda em minha lei ou não.
5 Ottong iwu izadani, bẹ asi ọchattọhk fa bẹ akpokhi, f'ode igbe ifa ka fa bẹ am-akkekkeni akpokhi, k'iwu ọdọdọk.
5 Mas ao sexto dia prepararão o que colherem; e será o dobro do que colhem cada dia.
6 Mẹ wọ, Mosẹs ọmaana Aarọn aben anọng p'Israẹl biphyir bi, “Sa k'ẹchọhkha, bọng árong-oronga bi, Ọvaar Ibinọkpaabyi wọ otzim bọng obina k'Ijip.
6 Disseram, pois, Moisés e Arão a todos os filhos de Israel: tarde sabereis que o Senhor é quem vos tirou da terra do Egito,
7 Bọng abira áre abarada p'Ọvaar Ibinọkpaabyi ore k'ekpebha, okhuri bi, kẹ ọkk'ẹnwọhni cha bọng attaanga anang-ẹ ọbhaanga. Maman ode macha bọng anọng, pa bọng anwọhni, attaanga anang o?”
7 e amanhã vereis a glória do Senhor, porquanto ele ouviu as vossas murmurações contra o Senhor; e quem somos nós, para que murmureis contra nós?
8 Mosẹs obiro oben bi, “Bọng árong-oronga bi, Ọvaar Ibinọkpaabyi wọ, mada ọnang bọng nden sa bọng achi k'ẹchọhkha, ọmaana brẹd kwa bọng aror bi, achi k'ekpebha, okhuri bi, kẹ ọkk'ẹnwọhni cha bọng attaang anang-ẹ ọbhaanga. Maman ode macha bọng anọng, pa bọng anwọhni, attaanga anang o? K'odik ọkkakka, bọng am-anwọhni, attaanga anang Ọvaar Ibinọkpaabyi e, maman arang e.”
8 Disse mais Moisés: Isso será quando o Senhor à tarde vos der carne para comer, e pela manhã pão a fartar, porquanto o Senhor ouve as vossas murmurações, com que murmurais contra ele; e quem somos nós? As vossas murmurações não são contra nós, mas sim contra o Senhor.
9 Mẹ wọ, Mosẹs oben Aarọn bi, “Kọ gbaak anọng p'ebhonmọr ch'Israẹl biphyir bi, bẹ arenga ayin Ọvaar Ibinọkpaabyi k'itzitzikha, okhuri bi, kẹ okk'ẹnwọhni chabọng ọbhaanga.”
9 Depois disse Moisés a Arão: Dize a toda a congregação dos filhos de Israel: Chegai-vos à presença do Senhor, porque ele ouviu as vossas murmurações.
10 Mada Aarọn ọm-ọgbaak anọng p'ebhonmọr ch'Israẹl biphyir atzim, bẹ akkeri k'ibe s'anọng an-arukhi, are abarada p'Ọvaar Ibinọkpaabyi p'ayini k'eboni.
10 E quando Arão falou a toda a congregação dos filhos de Israel, estes olharam para o deserto, e eis que a glória do Senhor, apareceu na nuvem.
11 Ọvaar Ibinọkpaabyi oben Mosẹs bi,
11 Então o Senhor falou a Moisés, dizendo:
12 “Kaam nkk'ẹnwọhni ch'anọng p'Israẹl mmaanga e. Kọ gbaak bẹ bi, ‘K'ẹchọhkha bọng áchi etzen, k'ekpebha, bọng áchi brẹd maa bọng adọbh. Mẹ wọ kwa bọng átzima áronga bi, kaam wọ nde Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kwabọng.’ ”
12 Tenho ouvido as murmurações dos filhos de Israel; dize-lhes: À tardinha comereis carne, e pela manhã vos fartareis de pão; e sabereis que eu sou o Senhor vosso Deus.
13 Mẹ wọ, m'ẹchọhkha nduma, ọnọhn oyin k'ọhaabh maa obubha ibhingabe bi waam. K'ekpebha, odiri-bẹrẹbẹrẹ otzebh ọkhọri ibhingabe biphyir.
13 E aconteceu que à tarde subiram codornizes, e cobriram o arraial; e pela manhã havia uma camada de orvalho ao redor do arraial.
14 Mada odiri-bẹrẹbẹrẹ okk'odimi, ekpo mach'abubuma eyin ebubha m'irerek bi gbii. k'ibe s'anọng an-arukhi.
14 Quando desapareceu a camada de orvalho, eis que sobre a superfície do deserto estava uma coisa miúda, semelhante a escamas, coisa miúda como a geada sobre a terra.
15 Mada anọng p'Israẹl are fẹ, bẹ fẹ karong, mẹ wọ, bẹ an-abọbh ayok bi, “Bọng ọttọhk-dema vọ ma?”
15 E, vendo-a os filhos de Israel, disseram uns aos outros: Que é isto? porque não sabiam o que era. Então lhes disse Moisés: Este é o pão que o Senhor vos deu para comer.
16 Ma wọ ode ndọhna s'Ọvaar Ibinọkpaabyi ọkk'ọnanga bi, ‘Ọnọng-ọnọng okpokhi fẹ mach'ọdaakh-ẹ e. Ọnọng-ọnọng okpokhi ogbobhimbọhk, atzor k'ọnọngmik kw'ikhira sọ.’ ”
16 Isto é o que o Senhor ordenou: Colhei dele cada um conforme o que pode comer; um gômer para cada cabeça, segundo o número de pessoas; cada um tomará para os que se acharem na sua tenda.
17 Wa anọng p'Israẹl asi macha bẹ agbaakhi bẹ. Anọng bani akpokhi k'ọhaabh, bani akpokhi ibebaa.
17 Assim o fizeram os filhos de Israel; e colheram uns mais e outros menos.
18 Mada bẹ an-ayom k'agbobhimbọhk, bẹ an-are bi, ayok p'akpokhi k'ọhaabh bẹ kpọng kakpokhi. Ayok p'abira akpokhi ibebaa, bẹ f'ọkhar kpọng kabira akpokhi. Ọnọng-ọnọng okpokhi macha fẹ obeng-ẹ.
18 Quando, porém, o mediam com o gômer, nada sobejava ao que colhera muito, nem faltava ao que colhera pouco; colhia cada um tanto quanto podia comer.
19 Mẹ wọ, Mosẹs oben bẹ bi, “Ọnọng manda wani oningi ọchattọhk mva ohokhi maa ewu ehobha o.”
19 Também disse-lhes Moisés: Ninguém deixe dele para amanhã.
20 Yina, bẹ ayok bani Mosẹs itzọhng kayong. Bẹ ahok ọchattọhk mva maa ewu ehobha. K'ekpebha fẹ ochu ọnwa nniri, obiro ọttẹwọr ohom. Mẹ wọ e, ettem ẹkhọm Mosẹs etzima etzor bẹ.
20 Eles, porém, não deram ouvidos a Moisés, antes alguns dentre eles deixaram dele para o dia seguinte; e criou bichos, e cheirava mal; por isso indignou-se Moisés contra eles.
21 Ekpebhawu kpenamkpen, ọnọng-ọnọng okpokhi macha fẹ obeng-ẹ. Yina, ekpikhira ẹkhọmi, fa bẹ akpokhi arik oyona biphyir.
21 Colhiam-no, pois, pela manhã, cada um conforme o que podia comer; porque, vindo o calor do sol, se derretia.
22 Kẹ ewu ch'ettong izadani, bẹ akpokhi f'ode igbe ifa, ọnọng-ọnọng agbobhi-mbọhk afa. Wa adeho p'obhon atzọkha odik nwa atza agbaak Mosẹs.
22 Mas ao sexto dia colheram pão em dobro, dois gômeres para cada um; pelo que todos os principais da congregação vieram, e contaram-no a Moisés.
23 Mosẹs oben bẹ bi, “Ma wọ ode ndọhna s'Ọvaar Ibinọkpaabyi ọnangi bi, ‘Ophyini ode ẹwọhngkwokhawu, ẹwọhngkwokhawu ch'awurada ẹnang Ọvaar Ibinọkpaabyi. Mẹ wọ, bọng bọm ọchattọhk kpenamkpen fa bọng abọm, bọng awọhn kpenamkpen fa bọng awọhn. Bọng hok kpenamkpen f'orik maa opyiri ekpebha.’ ”
23 E ele lhes disse: Isto é o que o Senhor tem dito: Amanhã é repouso, sábado santo ao Senhor; o que quiserdes assar ao forno, assai-o, e o que quiserdes cozer em água, cozei-o em água; e tudo o que sobejar, ponde-o de lado para vós, guardando-o para amanhã.
24 Mẹ wọ, bẹ asi macha Mosẹs ọtzọhni bẹ, bẹ ahok f'orikhi maa ewu ehobha. Wa fẹ kohomi, nniri kobiro ọnwa.
24 Guardaram-no, pois, até o dia seguinte, como Moisés tinha ordenado; e não cheirou mal, nem houve nele bicho algum.
25 Mosẹs oben bi, “Bọng chi fẹ mayina, okhuri bi, mayina ode ẹwọhngkwokhawu ọnang Ọvaar Ibinọkpaabyi. Bọng manda vani k'irerek mayina, káre e.
25 Então disse Moisés: Comei-o hoje, porquanto hoje é o sábado do Senhor; hoje não o achareis no campo.
26 Bọng am-akpokhi fẹ k'iwu izadani, yina, ottong iwu izenamfa, kw'ode ẹwọhngkwokhawu, manda vani kóde.”
26 Seis dias o colhereis, mas o sétimo dia é o sábado; nele não haverá.
27 Kaambi mẹ wọ, ottong iwu izenamfa, anọng bani ayin k'iyaan bi bẹ atza akpokhi ọchattọhk, bẹ manda vani kare.
27 Mas aconteceu ao sétimo dia que saíram alguns do povo para o colher, e não o acharam.
28 Mẹ wọ, Ọvaar Ibinọkpaabyi oben Mosẹs bi, “Ogbe obhir otzuma yan, kwa bọng ábhum asana paam, ọmaana aphaangi paam ohohok o?
28 Então disse o Senhor a Moisés: Até quando recusareis guardar os meus mandamentos e as minhas leis?
29 Bọng jima bi, Ọvaar Ibinọkpaabyi okk'bọng ẹwọhngkwokhawu ọnanga, kẹ wọ osi ottong iwu izadani, ọm-ọnang bọng brẹd kw'iwu ifa. Ottong iwu izenamfa, ọnọng-ọnọng owobha k'ibe s'owobh. Ọnọng oningi k'iyaan oyini.”
29 Vede, visto que o Senhor vos deu o sábado, por isso ele no sexto dia vos dá pão para dois dias; fique cada um no seu lugar, não saia ninguém do seu lugar no sétimo dia.
30 Mẹ wọ, anọng mba akwokha ọwọhng k'ewu ch'ettong izenamfa.
30 Assim repousou o povo no sétimo dia.
31 Wa anọng p'Israẹl ayeri brẹd nwa Mana. Wa fẹ owuri mach'echimọma cha koriyanda, fẹ ọdaam mach'obubhkpa kwa bẹ atzim akhọkhọnana asi.
31 A casa de Israel deu-lhe o nome de maná. Era como semente de coentro; era branco, e tinha o sabor de bolos de mel.
32 Mosẹs oben bi, “Ma wọ ode ndọhna s'Ọvaar Ibinọkpaabyi, ‘Bọng kpokhi ogbobhimbọhk kwa Mana ahok igbọ s'íkwu k'ororo, ifha bẹ are brẹd kw'iwa nnangi bọng achi k'ibe s'anọng an-arukhi, mada ndim bọng mbina k'Ijip.’ ”
32 E disse Moisés: Isto é o que o Senhor ordenou: Dele enchereis um gômer, o qual se guardará para as vossas gerações, para que elas vejam o pão que vos dei a comer no deserto, quando eu vos tirei da terra do Egito.
33 Mosẹs oben Aarọn bi, “Tọkha ogbobhimbọhk kwa mana awọna k'ogbere. Atzọkha ogbere nwa abera k'itzitzikha s'Ọvaar Ibinọkpaabyi, owobha otzik igbọ s'íkwu k'ororo.”
33 Disse também Moisés a Arão: Toma um vaso, mete nele um gômer cheio de maná e põe-no diante do Senhor, a fim de que seja guardado para as vossas gerações.
34 Aarọn osi macha Ọvaar Ibinọkpaabyi okk'Mosẹs ọtzọhna, ọtzọkha ogbere nwa obera k'itzitzikha s'Ẹkkọhbhi cha Echekhi, ifha owobha mẹ.
34 Como o Senhor tinha ordenado a Moisés, assim Arão o pôs diante do testemunho, para ser guardado.
35 Wa anọng p'Israẹl achi Mana ka cho arọbh afa, maa bẹ apyiri k'irerek s'anọng arukhi. Bẹ achi Mana maa bẹ apyiri k'enem cha Kenaan.
35 Ora, os filhos de Israel comeram o maná quarenta anos, até que chegaram a uma terra habitada; comeram o maná até que chegaram aos termos da terra de Canaã.
36 Omer ode ogbobhimbọk wani k'agbobhimbọhk jobh p'asi ẹpha kw'ode ọkwakkama.
36 Um gômer é a décima parte de uma efa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.