Deuteronômio 1

mfo (MFO) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ma wọ ode atzim pa nnwẹr nwa, pa Mosẹs ọgbaakhi ọnang anọng p'Israẹl bi waam, k'ebherede k'okhubha kw'ewuchen em-eyin ka Jọrdan, kw'ode okhubha kw'Araba kw'okkeri Suph itzitzikha, k'ottem kwa Paran ọmaana Tophẹl, ọmaana Laban, ọmaana Hazerọt ttara Dizahab.
1 Neste livro estão os discursos que Moisés fez ao povo de Israel no deserto que fica a leste do rio Jordão. Os israelitas estavam no vale do rio Jordão, perto da cidade de Sufe. De um lado ficava a cidade de Parã, e do outro, as cidades de Tofel, Labã, Hazerote e Di-Zaabe.
2 (Ode orenga kw'iwu jobh obhiri wani da afon ka Họrẹb arenga k'eden ch'egbegbeho cha Seir achina ka Kadẹsh-Barnea.)
2 (Do monte Sinai até a cidade de Cades-Barneia são onze dias de viagem, pelo caminho que atravessa a região montanhosa de Edom.)
3 K'echedenwu ch'ophe kw'ottong jobh obhiri wani, ka cho kw'ottong arọbh afa, Mosẹs osi ẹjaakhi ch'odik kpenamkpen kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi ọkk'ẹ ẹfa ọnanga bi, ọgbaak okhuri anọng p'Israẹl.
3 Já fazia quarenta anos que o povo de Israel tinha saído do Egito, e no primeiro dia do décimo primeiro mês Moisés disse ao povo tudo o que o Senhor Deus havia mandado que ele falasse.
4 Wa osi ẹjaakhi nda k'ogbe kw'okk'Sihon kw'ode ọvaarnọng kw'anọng p'Amọr kw'ọdabhi Hẹshbọn, okhema, ọmaana Og kw'ode ọvaarnọng kw'anọng pa Bashan kw'ọdabhi Ashtọrẹt, kwa kẹ obiro okhema k'Edreyi.
4 Isso aconteceu depois que Moisés derrotou Seom, o rei dos amorreus, que morava na cidade de Hesbom, e Ogue, rei de Basã, que morava em Astarote e em Edrei.
5 K'okhubha kw'ewuchen em-eyin ka Jọrdan, k'irerek sa Moab wọ kwa, Mosẹs ọttẹwọr osi ẹjaakhi ch'aphaangi mba, oben bi:
5 Quando os israelitas estavam no território de Moabe, no lado leste do rio Jordão, Moisés começou a explicar ao povo a lei de Deus. Moisés disse:
6 Ọvaar Ibinọkpaabyi kw'ode Ibinọkpaabyi kwamaan ọgbaakhi man ka Họrẹb bi, “Bọng akk'm'okhubha nwa kw'egbegbeho nda awobha kpọhng e.
6 — Quando estávamos ao pé do monte Sinai, o Senhor , nosso Deus, nos falou assim: “Vocês já ficaram bastante tempo neste lugar.
7 Bọng bina orenga achina k'okhubha kw'ẹkhọma cha mgbegbeho ch'anọng p'Amọr; bọng nọhng k'ayokh-ibaanga biphyir k'okhubha kw'Araba, ọmaana k'okhubha kwa mgbegbeho sa ngori-ngori, ọmaana k'okhubha kwa mgbegbeho sa ndẹri-ọtzẹri k'okhubha kw'ewuchen em-edimi, ọmaana k'okhubha kwa Nẹgẹv ọmaana k'ọraanga ọkhaan-ọkhaan, ọmaana k'irerek s'anọng pa Kenaan ttara Lẹbanọn maa, apyiri k'ọraanga kw'ideden kwa Yupharetes.
7 Agora saiam daqui e vão caminhando na direção da região montanhosa dos amorreus e de todas as regiões vizinhas no vale do rio Jordão, e na direção das montanhas, da planície de Judá, da região sul e da costa do mar Mediterrâneo. Tomem posse de toda a terra de Canaã até os montes Líbanos, no Norte, e até o grande rio Eufrates, no Leste.
8 Bọng kker e, kaam nkk'bọng irerek nna nnanga. Bọng dim kẹ atza atzọkha irerek s'iwa Ọvaar Ibinọkpaabyi ochekhi bi, ọnang ab'atte Abraham, ọmaana Isaak, ọmaana Jekọb ttara va pa va pabẹ.”
8 Aí está a terra que eu estou dando a vocês. Eu, o Senhor , jurei a Abraão, a Isaque e a Jacó, os antepassados de vocês, que daria essa terra a eles e aos seus descendentes. Portanto, vão e tomem posse dela.”
9 Iwa mben bọng m'ogbe nwuma bi, “Ọtzọhm fa ndim bọng eden ọkk'ọbara ọyọhng-m bi nsi manchen e.
9 Em seguida Moisés disse ao povo: — Quando ainda estávamos ao pé do monte Sinai, eu lhes disse: “Eu sozinho não posso cuidar de vocês.
10 Ọvaar Ibinọkpaabyi kw'ode Ibinọkpaabyi kwabọng, okk'bọng ọhaabh ọttara maa, mayina, bọng an-ahaabhi macha ndodori s'ọrọngkpakpa.
10 O Senhor , nosso Deus, fez com que vocês aumentassem em número, e hoje são tantos como as estrelas do céu.
11 Tte Ọvaar Ibinọkpaabyi kw'ode Ibinọkpaabyi kw'ab'atte, ọttara bọng ọhaabh k'igbe nnọhna mfa obhiri arọbh jobh, obiro odo bọng otzor k'echekhi chẹ!
11 E que o Senhor , o Deus dos nossos antepassados, faça com que vocês sejam um povo ainda mil vezes maior do que são agora e que ele os abençoe, como prometeu!
12 Kaam dama-dama kwabọng, ọmaana ẹtzọhkha chabọng ttara ikhakhaanga sabọng biphyir, mancheni kimfha ndọhkh e.
12 Mas como é que eu posso, sozinho, aguentar a carga pesada de resolver todas as causas e todas as questões que aparecem no meio do povo?
13 Bọng dekha akkoji-nọng p'akhaam etzina, p'anọng abira arọbh-ọrọbh k'ẹnọmma kpenamkpen, ifha kaam nsi bẹ atzim-eden pabọng.”
13 Portanto, de cada tribo escolham homens sábios, inteligentes e competentes, para que eu os ponha como chefes de vocês.”
14 Iwa bọng abhin-m bi, “Odik nwa kw'achibhi bi asi ojibhi kẹ.”
14 E Moisés continuou: — Vocês responderam que seria bom fazer o que eu tinha dito.
15 Mando kw'iwa kaam Mosẹs, ndọk anọng mba ka nnọmma sabọng p'akhaam ekkoji, p'anọng abira arọbh-ọrọbh nnang bẹ ẹfa bi, bẹ atzima bọng eden ka ngaan sa nnọhna mfa obhiri arọbh jobh, ọmaana s'arọbh azen, ọmaana s'arọbh afa obhiri jobh, ọmaana ẹkhaan ch'anọng jobh ttara aho pa nnọmma.
15 Por isso peguei os líderes de cada tribo, homens sábios e competentes, e os coloquei como seus chefes. Alguns eram responsáveis por mil homens; outros, por cem; outros, por cinquenta; e outros, por dez. Além desses, escolhi também outras autoridades para cada tribo.
16 Wa mbiri nnang asi-aponga pabọng p'ogbe nwuma ẹfa bi, “Bọng mmaanga ikhakhaanga s'anọng pabọng, bọng asi aponga akkakka. Kaambi ode bi, ode aponga p'ọnọng kw'ofon Israẹl ọmaana ayokh-ammaana pabọng, obiro ode aponga p'ọnọng kw'ofon Israẹl ọmaana okhekhenọng kw'orukhi ttara bọng wọ.
16 Naquela mesma ocasião dei a seguinte ordem aos juízes: “Julguem todas as causas com justiça, seja entre dois israelitas, seja entre um israelita e um estrangeiro que vive no meio do povo.
17 Bọng mmaanga aponga p'odedennọng ọmaana pa nnwanwa ebenga-mbọhk; bọng ọnọng ka nnam kabe da bọng asi aponga. Ojora oningi bọng osi, okhuri bi, eponga-ttọhna ẹkhaam Ibinọkpaabyi e. Bọng dima iponga kpenamkpen s'igaangi iyọhnga bọng achen-m, ifha ńttọhna.
17 Sejam honestos e justos nas suas decisões. Tratem todos de modo igual, tanto os humildes como os poderosos. Não tenham medo de ninguém, pois a sentença que vocês derem virá de Deus. Se algum caso for muito difícil para vocês, tragam para mim, que eu o julgarei.”
18 Wa kaam mgbaakhi bọng idik biphyir sa bọng asi m'ogbe nwuma.
18 — E assim naquele tempo eu lhes dei ordens a respeito de todas as coisas que vocês deviam fazer.
19 K'odem kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kwaman ọtzọhni man, mobina orenga ka Horẹb orenga k'ebherede biphyir cha bọng akk'ara, ch'ẹbar-ọbar ebere ejor-ojora, mochina k'owubha kwa mgbegbeho s'Amọr, opyiri ka Kadẹsh Barnea.
19 Moisés disse também ao povo: — Nós obedecemos à ordem do
20 Mẹ wọ ofon kaam mben bọng bi, “Bọng akk'apyiri k'okhubha kwa mgbegbeho s'anọng p'Amọr, kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi kw'ode Ibinọkpaabyi kwaman, ọnangi man.
20 Ali eu disse a vocês: “Agora estamos na região montanhosa dos amorreus, a terra que o nosso Deus nos está dando.
21 Bọng kker e, Ọvaar Ibinọkpaabyi kw'ode Ibinọkpaabyi kwabọng okk'bọng irerek nna ọnanga e. Bọng nnọhng atza atzọkha sẹ akhaama, atzor k'odem kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kw'ab'atte ọgbaakhi bọng. Ojora oningi bọng osi, ẹfa eningi bọng ebire ẹha.”
21 Portanto, vão e tomem posse dessa terra que está diante de vocês, como o Senhor , o Deus dos nossos antepassados, mandou. Não tenham medo, nem se assustem.”
22 Iwa bọng biphyir akwu aben-m bi, “Tte mọtzọhm nttọ sa ncheden nda nnom nden sa morenga, ọmaana ibhon sa mopyiri, ifha sẹ mkpa nnam nkwu mgbaak man.”
22 Aí todos vocês chegaram perto de mim e disseram: “Seria bom que mandássemos na frente de nós alguns homens para espionarem a terra e trazerem informações a respeito do caminho que devemos seguir e das cidades que vamos encontrar lá.”
23 Iwa ochibhi nwa akwu ọdaakh-m, ndekha bọng anọng jobh obhiri afa, ojinọng wani k'ẹkhọma.
23 Eu concordei com a ideia e escolhi doze homens, um de cada tribo .
24 Wa bẹ avura achina k'okhubha kwa mgbegbeho, yina bẹ an-achin k'Ittolim s'Ẹshkol, arenga arom sẹ.
24 Eles foram até a região montanhosa e chegaram ao vale de Escol. Depois de verem o que havia no vale,
25 Ajinọng apha achiduk p'irerek nna, atzima akhuna achena man aben bi, “Irerek ikkakka rọ s'Ọvaar Ibinọkpaabyi kw'ode Ibinọkpaabyi kwaman, obeni bi, ọnang man.”
25 eles voltaram, trazendo algumas frutas que encontraram lá. E nos contaram que a terra que o Senhor , nosso Deus, nos estava dando era boa.
26 “Yina, bọng asi irẹrẹkhi anang ndọhna s'Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kwabọng, bọng kavur achina k'irerek nnuma.
26 — Mas vocês desobedeceram à ordem do Senhor e não quiseram tomar posse da terra.
27 Bọng awobha k'okhira fabọng attakhi aben bi, ‘Ọvaar Ibinọkpaabyi ọttaang man ọttaanga e, kẹ wọ osi otzima man obina k'Ijip bi, ọtzọkha man ọnang anọng p'Amọr bi, bẹ adimi.
27 Em vez disso, ficaram nas suas barracas, queixando-se e dizendo: “O Senhor está com ódio de nós; ele nos trouxe do Egito para sermos derrotados e mortos pelos amorreus.
28 Mon-ochina man o? Ẹkkaabha cha votte paman ẹha man ẹfa. Bẹ agbaakhi man bi, ‘Anọng p'irerek nna adumi ọtzam ayọhnga man, bẹ akhaama ẹfa ayọhnga man, ibhon sabẹ ibari ẹkpa, bẹ atzima abaakha p'agori-ogori maa, apyiri k'ẹrọng akhọri sẹ! More va pa va p'Anak kẹ, p'adumi agori k'ẹrọng bi kottoong!’ ”
28 Que terra é essa que temos de conquistar? Nós ficamos com medo quando os nossos espiões disseram que o povo dessa terra é mais numeroso e mais forte do que nós, e que as suas cidades são enormes e protegidas por muralhas que chegam até o céu! E disseram também que viram gigantes lá!”
29 “Yina, kaam mben bọng bi, ‘For iningi bọng ipe, anọng mbuma aningi bọng ojor!
29 — Então respondi: “Não se assustem, nem tenham medo dessa gente.
30 Ọvaar Ibinọkpaabyi kw'ode Ibinọkpaabyi kwabọng wọ ochi bọng eden e. Kẹ wọ orima erima chabọng, mach'iwa bọng arẹ-ẹ da osi k'Ijip.
30 Pois o Senhor , nosso Deus, vai adiante de nós e ele combaterá por nós. Ele fará a mesma coisa que vocês o viram fazer em nosso favor no Egito
31 Wa bọng akk'ara odem kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi kw'ode Ibinọkpaabyi, okkeri bọng k'orenga kwabọng k'ebherede, mach'otte kwa nnwa okkeri nnwa kwẹ. Ma, okk'bọng otzima okwu m'ibe nna.’
31 e também no deserto. Vocês viram como o nosso Deus nos levou pelo deserto, como um pai leva o seu filho, e nos guiou o tempo todo até que chegamos a este lugar.”
32 “Yina, chibhi da kẹ Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kwabọng okk'mando ọsa wọ, bọng abhum bi aphe nnam ka kẹ,
32 — Mas mesmo assim vocês não confiaram no Senhor ,
33 nwuma kw'ochi bọng eden om-oror ibe ọkkakka sa bọng abhing, om-otzima ẹkpọmmachi ch'ekpon otzima bọng eden k'erungi, obiro otzima ẹkpọmmachi ch'eboni otzima bọng eden k'ẹya.
33 que sempre ia adiante de vocês, na coluna de fogo durante a noite e na coluna de nuvem durante o dia. Ele fazia isso para mostrar o lugar onde vocês deviam armar o acampamento e para indicar o caminho que deviam seguir.
34 “K'ogbe kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi ọbhaang idik sa bọng am-agbaak, ọdọhkhi ettem k'eden ọkka. Mẹ wọ ofon, ochibhi bi,
34 Moisés continuou: — Quando o
35 ‘Ọnọng manda wani m'ottem kw'ọgbọ-tzama nwa kwabọng kóde, kw'óruk akpen ore irerek-jibhada s'iwa nchekhi nnang ab'atte pabọng,
35 “Vocês, israelitas, são um povo mau. Por isso nenhum de vocês que é adulto verá a boa terra que eu prometi dar aos seus antepassados.
36 oyongi Kalẹb kw'ode nnwa kwa Jephunẹ. Kẹ óre irerek nna ore okhuri bi, kẹ okk'ettm-obungichẹ otzima ọtzọn Ọvaar Ibinọkpaabyi abẹ. Kaam Ọvaar Ibinọkpaabyi ńnang kẹ ọmaana va pa va pẹ, okhubha wani kw'irerek nna s'iwa ọtza ọkpaanga, k'ogbe kw'iwa bẹ aromi sẹ.’
36 Somente Calebe, filho de Jefoné, verá essa terra. Calebe foi sempre fiel e obediente a mim, o Senhor , e por isso darei a ele e aos seus descendentes a terra por onde ele andou.”
37 “Iwa Ọvaar Ibinọkpaabyi oreng bọng abẹ obiro ọdọkhi ettem ọmaana kaam. Wa oben-m bi, ‘Mosẹs o, kaambi kọ wọ, m'irerek nna s'echekhi kádim e!
37 — E foi por causa de vocês que o Senhor ficou irado comigo também e me disse: “Você também não vai entrar na Terra Prometida .
38 Ottu kwa kọ adim mẹ, nnwa kwa Nun kw'ode Joshua kw'ojem-ọ mbọhk ka nnam wọ, ótzima anọng mba eden odim m'irerek nna. Kọ kẹ-ẹ ẹfa, kkeri kẹ wọ ótzima anọng p'Israẹl eden da bẹ atzọkha irerek nna, akhaama.
38 O seu ajudante, Josué, filho de Num, é que vai entrar. Anime-o, pois ele vai comandar o povo de Israel na conquista da terra.”
39 Kaam ndọkha irerek nna ńnang va pabọng, va pabọng p'ani oponga-phyibha akhaam e. Wa ojor bọng bi, na attattaanganọng abọkha bẹ atzima afona, yina, bẹ-bẹ bọ atza atzọkha irerek nna arukh e.
39 — Depois Deus disse a todos nós: “Os seus filhos são crianças e não sabem a diferença entre o que é certo e o que é errado. E vocês estavam pensando que eles iam cair nas mãos dos inimigos. Mas eles, os seus filhos, entrarão na Terra Prometida. Eu lhes darei essa terra, e eles serão donos dela.
40 Yina, bọbọng na bhakhi akpa nnam atza arenga k'ebherede akkeri itzitzikha k'Ẹraanga-hora.’
40 Agora continuem caminhando pelo deserto na direção do golfo de Ácaba.”
41 “Iwa bọng asi ẹjaakhi bi, ‘Mokk'ẹkhọngkwuri ọsa k'itzitzikha s'Ọvaar Ibinọkpaabyi! Modim-odim m'irerek nna orima anọng mba abẹ ọtzọkha sẹ, mach'Ọvaar Ibinọkpaabyi kw'ode Ibinọkpaabyi kwaman, okk'man ẹfa ọnanga.’ Mando kw'ajinọng pọ adabhi ekpo, da osi bẹ bi ode odik kw'ọmọm-ọmọm bi, bẹ atza arima ẹkhọma ch'okhubha kwa mgbegbeho abẹ.
41 — Então vocês responderam: “Moisés, nós pecamos contra Deus, o Senhor . Mas agora estamos resolvidos a obedecer às ordens do nosso Deus e atacar o inimigo.” Aí cada um de vocês se aprontou para a batalha, pensando que seria fácil conquistar a região montanhosa.
42 “Yina, Ọvaar Ibinọkpaabyi ọgbaakh-m bi, mgbaak bọng bi, ‘Bọng bẹ abẹ kàrima, okhuri bi, kaam kimbe ttara bọng. Idikha bọng atza arima bẹ abẹ kabọng ọkhaam ka for, attattaanganọng pabọng ákhema bọng okhema.’
42 Mas o Senhor mandou que eu dissesse a vocês: “Não vão lá, nem entrem em nenhum combate, pois eu não irei com vocês, e os seus inimigos os derrotarão.”
43 Ma wọ ode odik kwa mgbaakhi bọng, yina, bọng itzọhng kayong. Yina, bọng abira anang ndọhna s'Ọvaar Ibinọkpaabyi irẹrẹkhi, bọng abina ttara for-ogege kwabọng, atza arima anọng p'okhubha kwa mbgegbeho abẹ.
43 Porém vocês não me deram atenção; pelo contrário, ficaram cheios de orgulho, desobedeceram às ordens de Deus, o Senhor , e invadiram a região montanhosa.
44 Yina, anọng p'Amọr p'arukhi mẹ ayin k'iyaan mach'ẹkhaan ch'akhọkhọna. Bẹ akhubh bọng abira attum bọng ngwur ttẹwọr ka Seir maa, atza apyiri ka Horma.
44 Aí os amorreus que moravam naquela região saíram contra vocês, como um enxame de abelhas bravas. Vocês fugiram, e os amorreus os perseguiram até o território de Edom e os derrotaram na cidade de Horma.
45 Bọng akpa nnam akhuna atza abhom ayeri Ọvarr Ibinọkpaabyi, yina, bọng itzọhng koyong.
45 Então vocês voltaram e clamaram pedindo ajuda ao Senhor , mas ele não lhes deu atenção, nem os atendeu.
46 Mando kwa bọng awobh ma Kadẹsh, k'ogbe-bhirada.
46 E depois disso ficamos muito tempo em Cades.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Deuteronômio 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.