2 Samuel 3
mfo (MFO) vs NVT
1 Iwa egbong cha va pa va pa Saul ttara anọng pa Devid, ewobh k'ogbe-bhirada. Wa anọng pa Devid an-ado ẹfa akhaama, yina, ẹfa echina ororo ẹha va pa va pa Saul.
1 Assim começou uma longa guerra entre a família de Saul e a família de Davi. Com o tempo, Davi se fortaleceu cada vez mais, e a família de Saul foi se enfraquecendo.
2 Iwa bẹ amaan va p'ijinọng anang Devid mada orukhi ka Hẹbrọn.
2 Estes são os filhos de Davi que nasceram em Hebrom: O mais velho era Amnom, filho de Ainoã, de Jezreel.
3 ottong afa okpena Kilẹab kw'Abigẹl, kw'ode opopa kwa Nabal kw'ofon Kaamẹl ọmaani.
3 O segundo era Daniel, filho de Abigail, a viúva de Nabal, do Carmelo. O terceiro era Absalão, filho de Maaca, filha de Talmai, rei de Gesur.
4 Ottong anna okpena Adonija kw'ode nnwa kw'ijinọng kwa Hagit;
4 O quarto era Adonias, filho de Hagite. O quinto era Sefatias, filho de Abital.
5 Ottong azadani okpena Itreyam kw'ode nnwa kw'ijinọng kw'Ẹgla ọmaani ọnang Devid.
5 O sexto era Itreão, filho de Eglá, esposa de Davi. Todos esses filhos de Davi nasceram em Hebrom.
6 K'ogbe kwa va pa va pa Saul ọmaana anọng pa Devid atzima arim egbong, Abnẹr om-otzima ogbe nwuma odo for sẹ ẹfa okhe, k'ottem kwa va pa va pa Saul.
6 Enquanto continuava a guerra entre as famílias de Saul e de Davi, Abner se tornou um líder cada vez mais influente entre a família de Saul.
7 M'ogbe nwa, Saul ọkk'ọkkọra-kwanọng ọkhaama kw'okpen Rizpa, kw'ode nnwa kw'ikwanọng kw'Aiya. Wa Ish-Boshẹt oben Abnẹr bi, “Okhuri yan kw'ayim ọkkọra-kwanọng kw'otte kwaam abẹ o?”
7 Um dia, Isbosete, filho de Saul, acusou Abner de ter relações com uma das concubinas de Saul, uma mulher chamada Rispa, filha de Aiá.
8 Iwa ettem epyibh Abnẹr, okhuri odik kw'Ish-Boshẹt ọgbaakhi. Mẹ wọ, obhina bi, “Kaam nde oho kw'ẹpfa ch'esi ọtzọhm ẹnang anọng pa Juda ra a? Mayina, kaam nhak eho nnang atte Saul, ọmaana efona chẹ, ttara ayokh-ẹkhaan pẹ. Kaam kọ ọbọhk ndim mintta nnang Devid. Yina, kọ abar ettem abubh-m odik mayina, kw'okhuri kwanọng nwa.
8 Abner ficou furioso com as palavras de Isbosete. “Por acaso sou um cão de Judá para ser tratado dessa maneira?”, gritou ele. “Depois de tudo que fiz por seu pai, Saul, e pela família e os amigos dele ao não entregar você a Davi, minha recompensa é ser acusado por causa dessa mulher?
9 Tte Ibinọkpaabyi osi-m k'eden kpenamkpen ch'ẹdaakh-ẹ, idikha kaam nni ọttọhk f'Ọvaar Ibinọkpaabyi ochekhi ttara ọnwọhngi ọnang Devid, nsi.
9 Que Deus me castigue severamente se eu não fizer por Davi tudo que o S enhor prometeu a ele!
10 Ibinọkpaabyi obeni bi, ọtzọkha ẹvaar ch'ọhọhm kwa Saul ọnang Devid, on-ottima ẹvaarchi cha Devid aranga k'Israẹl ọmaana Juda, ttẹwọr ka Dan maa apyiri ka Beershẹba.”
10 Tomarei o reino da família de Saul e o entregarei a Davi. Estabelecerei o trono de Davi tanto sobre Israel como sobre Judá, desde Dã, ao norte, até Berseba, ao sul!”
11 Wa Ish-Boshẹt dọk koyom bi, ọgbaak atzim adọdọk ọnang Abnẹr, da Abnẹr ojor-ẹ.
11 Isbosete não se atreveu a dizer nem mais uma palavra, pois teve medo do que Abner poderia fazer.
12 Mẹ wọ, wa Abnẹr ọtzọhm akkaabh-nkkaabha bẹ atza abọbh Devid bi, “Irerek s'anyi rọ ma o? Kọ si echekhi ttara kaam, ifha kaam ndima ebhonmọr ch'Israẹl biphyir njekha ndor-ọ.”
12 Então Abner enviou mensageiros para dizer a Davi: “Afinal, a quem pertence esta terra? Faça um acordo comigo, e eu o ajudarei a conseguir o apoio de todo o Israel”.
13 Devid obhina bi, “Ojibhi kẹ, kaam ńsi echekhi osi ttar-ọ. Yina, tte mphyem-ọ odik wani, kọ kaam k'itzitzikha kabe kw'oyongi bi, atzim Mikal kw'ode nnwa kw'ikwanọng kwa Saul, mada akwu bi akwu are-m.”
13 “Está bem”, respondeu Davi. “Mas só farei acordo com você se, quando vier para cá, trouxer de volta minha esposa Mical, filha de Saul.”
14 Mẹ wọ, Devid ọtzọhm akkaabh-nkkaabha k'Ish-Boshẹt kw'ode nnwa kwa Saul, oben bi, “Bọng nang-m kwanọng kwaam kwa kaam ndim mkpatzọr arọbh azen s'aPhilistiya ndọkha.”
14 Davi enviou a seguinte mensagem a Isbosete, filho de Saul: “Devolva minha esposa Mical, pois eu conquistei o direito de me casar com ela com os prepúcios de cem filisteus”.
15 Mando kw'Ish-Boshẹt ọnang ẹfa, bẹ arọbha Mikal k'ọbada kwa Paltiyẹl kw'ode nnwa kwa Laish, atzima afona.
15 Então Isbosete mandou tirar Mical de seu marido, Palti, filho de Laís.
16 Odim om-obhom ẹmọng ọtzọn-ẹ abẹ maa opyiri k'obhon kwa Bahurim. Mẹ wọ, Abnẹr oben-ẹ bi, “Kọ kpa nnam abhana!” Iwa ọkpa nnam ọbhana.
16 Palti a seguiu até Baurim, chorando ao longo de todo o caminho, até que Abner lhe disse: “Volte para casa!”, e ele voltou.
17 Iwa Abnẹr agbaak atzim ttara adenho p'Israẹl, oben bi, “K'ogbe kw'ọkk'ọkwọbha, bọng akk'am-akhonga bi, asi Devid ọvaarnọng.
17 Abner reuniu as autoridades de Israel e lhes disse: “Faz algum tempo que vocês querem declarar Davi seu rei.
18 Ogbe okk'on-obenga e, bọng na si mando! Da iwa Ọvaar Ibinọkpaabyi ochekhi ọnang Devid bi, ‘Kaam ńnenga k'ọtzọhmnọng kwaam Devid nkkaana anọng paam p'Israẹl ka mbọhk s'anọng pa Philistiya, ọmaana ka mbọhk s'attattaanga-nọng pabẹ biphyir.’ ”
18 Chegou a hora de agir! Pois o S enhor disse: ‘Escolhi meu servo Davi para livrar meu povo, Israel, das mãos dos filisteus e de todos os seus inimigos’”.
19 Abnẹr obiro ọgbaak atzim ọnang anọng pa Bẹnjamin. Mẹ wọ, obina ochina ka Hẹbrọn bi, ọtza ọgbaak Devid odik kpenamkpen kw'ojibh-ojibh k'itzitzikha s'anọng p'Israẹl, ọmaana ẹkhọma cha Bẹnjamin echibhi bi, esi.
19 Abner também falou com os homens de Benjamim. Depois, foi a Hebrom para dizer a Davi que todo o povo de Israel e de Benjamim tinha concordado em apoiá-lo.
20 Mada Abnẹr otzim ajinọng ẹrọbh okwu okhebha Devid ka Hẹbrọn, Devid osi ọdadaami otzima ọtzaam Abnẹr ọmaana ajinọng pẹ.
20 Quando Abner, acompanhado de vinte homens, chegou a Hebrom, Davi os recebeu com um grande banquete.
21 Mẹ wọ, Abnẹr oben Devid bi, “Tte kaam mfona madẹdẹn ifha nda ndobha anọng p'Israẹl biphyir nhok itta kwaam, kw'ode ọvaarnọng, ifha bẹ asi echekhi ttar-ọ. Kọ ábira ade ọvaarnọng kw'ọdabh kpenamkpen mach'ochibhi kwọ ode.” Mẹ wọ, wa Devid oben Abnẹr ọbhana k'odidiri.
21 Então Abner disse a Davi: “Deixe que eu vá e convoque uma reunião de todo o Israel para apoiar meu senhor, o rei. Farão uma aliança com o senhor para que reine sobre eles, e o senhor governará sobre tudo que seu coração desejar”. Davi se despediu dele, e Abner partiu em paz.
22 Mẹ ẹba mẹ, ajinọng pa Devid ọmaana Joab afona k'egbong ttara ọgbọm-barada fa bẹ achi. Yina, wa Abnẹr ka Hẹbrọn ttara Devid dọk kowobh, da Devid okk'ẹ ọtzọhma ọbhana k'odidiri.
22 Contudo, logo depois que Davi despediu Abner em paz, Joabe e alguns dos soldados de Davi retornaram de um ataque, trazendo muitos despojos.
23 Mada Joab ọmaana agbong-nọng pẹ biphyir apyiri, bẹ agbaakh-ẹ bi, Abnẹr kw'ode nnwa kw'ijinọng kwa Nẹr ọkk'ọkwa m'ọvaarnọng, ttara bi, ọvaarnọng okk'ẹ ọtzọhma ọbhana k'odidiri e.
23 Quando Joabe chegou, foi informado de que Abner, filho de Ner, tinha acabado de visitar o rei, que o havia despedido em paz.
24 Mẹ wọ e, Joab ofona ọtza okhebha ọvaarnọng ọbọbh-ẹ bi, “Bọng odik kw'asi ma? Mmaang bi, ira Abnẹr okwu ma, okhuri yan kw'attẹ-ẹ ọbọhk ofona? Ma okk'ofona!
24 Joabe foi até o rei e perguntou: “O que foi que o senhor fez? Por que deixou Abner escapar?
25 Kọ arong ọnọng-dema kw'Abnẹr kw'ode nnwa kw'ijinọng kwa Nẹr ode kẹ. Kẹ okwu bi, okwu ọbọhr-ọ, ifha oronga orenga kwọ, obiro oronga odik kpenamkpen kw'am-asi.”
25 O senhor conhece muito bem Abner, filho de Ner! Sabe que ele veio espioná-lo e descobrir tudo que o senhor anda fazendo!”.
26 Joab e, obina oji Devid, ọtzọhm akkaabh-nkkaabha akhubh Abnẹr ka nnam, bẹ abọkh-ẹ k'esipe cha Sira atzim-ẹ akpa nnam. Yina, iwa Devid odik nwa korong.
26 Então Joabe saiu da presença de Davi e enviou mensageiros para alcançar Abner. Eles o encontraram perto do poço de Sirá e o trouxeram de volta, sem que Davi soubesse.
27 Mẹ wọ e, mada Abnẹr ọkpa nnam ka Hẹbrọn, Joab otzim-ẹ ọpaangi k'ottem kw'ẹbaakhamma, osi mach'oben bi ọgbaakh-ẹ atzim k'idafa. Mando kwa Joab okhum-ẹ imaana k'ẹbhọr ope, otzima otzukha obo kw'ọgbaanọkka kwẹ, Asahẹl.
27 Quando Abner chegou a Hebrom, Joabe o chamou para um lado, junto ao portão da cidade, como se fosse falar com ele em particular. Então, apunhalou-o no estômago e o matou para vingar a morte de Asael, seu irmão.
28 Mada Devid ọbhaang odik nwa, oben bi, “K'itzitzikha s'Ọvaar Ibinọkpaabyi, mbọhk saam ttara s'anọng p'ọvaarbhon kwaam, m'odik kw'okhuri obo kw'Abnẹr, kw'ode nnwa kwa Nẹr, kinde o.
28 Quando Davi soube o que havia acontecido, declarou: “Juro pelo S enhor que eu e meu reino somos para sempre inocentes desse crime contra Abner, filho de Ner.
29 Tte izi s'Abnẹr inana Joab ọmaana ẹhọhmmọr ch'otte kwẹ biphyir k'eho! Tte ẹhọhmmọr cha Joab eningi ọnọng kw'osi edem, ọmaana okkikkima, ode ọnọng kw'ọrẹkh-ọrekhi, obiro ode ọnọng kw'ope obo kw'ọkkangkkaang, obiro ode ọnọng kw'ọchattọhk owori, ewori.”
29 Que essa culpa permaneça sobre Joabe e sua família! Que em todas as gerações da família de Joabe nunca falte um homem que tenha fluxo ou lepra, que use muletas, que morra pela espada, ou que tenha de mendigar o alimento!”.
30 (Wa Joab ọmaana ọgbaanọkka Abishayi afhu Abnẹr, okhuri da ọkk'ọgbaanọkka kwabẹ Asahẹl ọfha k'egbong ka Gibeọn).
30 Assim, Joabe e seu irmão Abisai assassinaram Abner, pois ele havia matado Asael, irmão deles, na batalha em Gibeom.
31 Mẹ wọ, Devid oben Joab ọmaana anọng biphyir p'atzọn-ẹ abẹ bi, “Bọng jaakhi ọbara fabọng afọr ka for, bọng an-afọra abara-bina awobha ka nkwu-osisi s'Abnẹr.” Ọvaar Devid ọkhaam otzor igbaang s'itzọhk epfura-kkọhbhi nnam.
31 Então Davi disse a Joabe e a todos que estavam com ele: “Rasguem suas roupas e vistam pano de saco. Lamentem a morte de Abner”, e o próprio rei seguiu o cortejo fúnebre.
32 Wa bẹ anọhnga Abnẹr ma Hẹbrọn, ọvaar Devid obhom ẹmọng k'ẹrọng m'epekhubh ch'Abnẹr. Anọng biphyir abira abhom.
32 Sepultaram Abner em Hebrom, e o rei chorou em alta voz junto ao túmulo, e todo o povo lamentou com ele.
33 Ọvaar Devid ọkkọhn ebomọng ọnang Abnẹr:
33 Então o rei entoou esta canção fúnebre: “Acaso Abner devia morrer como um vilão?
34 Bẹ ndik katzim adabh-ọ mbọhk,
34 Suas mãos não estavam atadas, nem seus pés acorrentados. Não, você foi assassinado, vítima de uma trama perversa”. Todo o povo lamentou uma vez mais por Abner.
35 Mẹ wọ, bẹ biphyir akwu akhukhi Devid bi ochi ọchattọhk, da ewu etzim-ewobh, yina, wa Devid ọtzọkha ọnwọhngi oben bi, “Tte Ibinọkpaabyi osi-m k'eden kpenamkpen ch'ẹdaakh-ẹ, idikha kaam nchi brẹd obiro ode ọttọhk kpenamkpen, yina s'ẹchọhkha etto!”
35 Davi tinha se recusado a comer no dia do funeral, e todos insistiram para que ele se alimentasse. Mas ele havia feito um voto: “Que Deus me castigue severamente se eu comer alguma coisa antes do pôr do sol”.
36 Iwa anọng mba biphyir atzin odik nwa, kwẹ obiro ọdaam bẹ ettem. K'odik-ọkka, odik kpenamkpen kw'ọvaarnọng osi, ọdaam bẹ ettem.
36 Seu voto agradou muito o povo. De fato, aprovavam tudo que o rei fazia.
37 Mẹ wọ, m'ewu nduma, anọng pa Juda biphyir ọmaana anọng p'Israẹl biphyir aronga bi, ọvaar Devid ọbọhk k'obo kw'Abnẹr, kw'ode nnwa kwa Nẹr, kọkhaam.
37 Assim, todos em Judá e em Israel entenderam que Davi não era responsável pelo assassinato de Abner, filho de Ner.
38 Mẹ wọ, ọvaarnọng oben ajinọng pẹ bi, “Ode bi, bọng karong bi nnwa kw'ọvaarnọng ọmaana ọfanọng kw'ideden wọ ope mayina m'Israẹl o?
38 Então o rei disse a seus oficiais: “Não percebem que um grande comandante caiu hoje em Israel?
39 Mayina, kaambi ode bi kaam wọ nde ọvaarnọng kwa bẹ abyengi ana k'eho, ẹfa ẹkk'aam ẹha. Va mba pa Zeruya akhaam ẹfa ayọhng-m e. Tte Ọvaar Ibinọkpaabyi ochora obibyanọng otzor k'ibibyadik sẹ!”
39 E, embora eu seja o rei ungido, esses dois filhos de Zeruia, Joabe e Abisai, são fortes demais para que eu os controle. Que o S enhor retribua a esses homens maus por sua maldade”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.