2 Samuel 3
mfo (MFO) vs NAA
1 Iwa egbong cha va pa va pa Saul ttara anọng pa Devid, ewobh k'ogbe-bhirada. Wa anọng pa Devid an-ado ẹfa akhaama, yina, ẹfa echina ororo ẹha va pa va pa Saul.
1 Durou muito tempo a guerra entre a casa de Saul e a casa de Davi. Davi se fortalecia cada vez mais, enquanto a casa de Saul se enfraquecia.
2 Iwa bẹ amaan va p'ijinọng anang Devid mada orukhi ka Hẹbrọn.
2 Em Hebrom, nasceram filhos a Davi. O primogênito foi Amnom, de Ainoã, a jezreelita.
3 ottong afa okpena Kilẹab kw'Abigẹl, kw'ode opopa kwa Nabal kw'ofon Kaamẹl ọmaani.
3 O segundo foi Quileabe, de Abigail, viúva de Nabal, o carmelita. O terceiro foi Absalão, filho de Maaca, filha de Talmai, rei de Gesur.
4 Ottong anna okpena Adonija kw'ode nnwa kw'ijinọng kwa Hagit;
4 O quarto foi Adonias, filho de Hagite. O quinto foi Sefatias, filho de Abital.
5 Ottong azadani okpena Itreyam kw'ode nnwa kw'ijinọng kw'Ẹgla ọmaani ọnang Devid.
5 O sexto foi Itreão, de Eglá, mulher de Davi. Estes filhos de Davi nasceram em Hebrom.
6 K'ogbe kwa va pa va pa Saul ọmaana anọng pa Devid atzima arim egbong, Abnẹr om-otzima ogbe nwuma odo for sẹ ẹfa okhe, k'ottem kwa va pa va pa Saul.
6 Enquanto durou a guerra entre a casa de Saul e a casa de Davi, Abner se tornava cada vez mais poderoso na casa de Saul.
7 M'ogbe nwa, Saul ọkk'ọkkọra-kwanọng ọkhaama kw'okpen Rizpa, kw'ode nnwa kw'ikwanọng kw'Aiya. Wa Ish-Boshẹt oben Abnẹr bi, “Okhuri yan kw'ayim ọkkọra-kwanọng kw'otte kwaam abẹ o?”
7 Saul teve uma concubina chamada Rispa, filha de Aiá. Isbosete perguntou a Abner: — Por que você teve relações com a concubina de meu pai?
8 Iwa ettem epyibh Abnẹr, okhuri odik kw'Ish-Boshẹt ọgbaakhi. Mẹ wọ, obhina bi, “Kaam nde oho kw'ẹpfa ch'esi ọtzọhm ẹnang anọng pa Juda ra a? Mayina, kaam nhak eho nnang atte Saul, ọmaana efona chẹ, ttara ayokh-ẹkhaan pẹ. Kaam kọ ọbọhk ndim mintta nnang Devid. Yina, kọ abar ettem abubh-m odik mayina, kw'okhuri kwanọng nwa.
8 Abner ficou indignado com as palavras de Isbosete e disse: — Sou eu um cão a serviço de Judá? Ainda hoje sou fiel à casa de Saul, seu pai, e aos irmãos e amigos dele e não entreguei você nas mãos de Davi. No entanto, hoje você quer me culpar por causa dessa mulher!
9 Tte Ibinọkpaabyi osi-m k'eden kpenamkpen ch'ẹdaakh-ẹ, idikha kaam nni ọttọhk f'Ọvaar Ibinọkpaabyi ochekhi ttara ọnwọhngi ọnang Devid, nsi.
9 Que Deus me castigue se eu não fizer por Davi o que o Senhor lhe prometeu,
10 Ibinọkpaabyi obeni bi, ọtzọkha ẹvaar ch'ọhọhm kwa Saul ọnang Devid, on-ottima ẹvaarchi cha Devid aranga k'Israẹl ọmaana Juda, ttẹwọr ka Dan maa apyiri ka Beershẹba.”
10 transferindo o reino da casa de Saul e estabelecendo o trono de Davi sobre Israel e sobre Judá, desde Dã até Berseba.
11 Wa Ish-Boshẹt dọk koyom bi, ọgbaak atzim adọdọk ọnang Abnẹr, da Abnẹr ojor-ẹ.
11 E Isbosete não pôde dizer nada a Abner, porque tinha medo dele.
12 Mẹ wọ, wa Abnẹr ọtzọhm akkaabh-nkkaabha bẹ atza abọbh Devid bi, “Irerek s'anyi rọ ma o? Kọ si echekhi ttara kaam, ifha kaam ndima ebhonmọr ch'Israẹl biphyir njekha ndor-ọ.”
12 Então Abner enviou mensageiros a Davi, dizendo: — De quem é a terra? Faça uma aliança comigo, e eu o ajudarei a fazer com que todo o Israel se junte a você.
13 Devid obhina bi, “Ojibhi kẹ, kaam ńsi echekhi osi ttar-ọ. Yina, tte mphyem-ọ odik wani, kọ kaam k'itzitzikha kabe kw'oyongi bi, atzim Mikal kw'ode nnwa kw'ikwanọng kwa Saul, mada akwu bi akwu are-m.”
13 Davi respondeu: — Muito bem. Farei uma aliança com você, porém uma coisa exijo: quando vier falar comigo, você não verá a minha face, se primeiro não me trouxer Mical, filha de Saul.
14 Mẹ wọ, Devid ọtzọhm akkaabh-nkkaabha k'Ish-Boshẹt kw'ode nnwa kwa Saul, oben bi, “Bọng nang-m kwanọng kwaam kwa kaam ndim mkpatzọr arọbh azen s'aPhilistiya ndọkha.”
14 Davi também enviou mensageiros a Isbosete, filho de Saul, dizendo: — Dê-me de volta a minha mulher Mical. Para poder casar com ela dei como pagamento cem prepúcios de filisteus.
15 Mando kw'Ish-Boshẹt ọnang ẹfa, bẹ arọbha Mikal k'ọbada kwa Paltiyẹl kw'ode nnwa kwa Laish, atzima afona.
15 Então Isbosete mandou tirá-la do seu marido Paltiel, filho de Laís.
16 Odim om-obhom ẹmọng ọtzọn-ẹ abẹ maa opyiri k'obhon kwa Bahurim. Mẹ wọ, Abnẹr oben-ẹ bi, “Kọ kpa nnam abhana!” Iwa ọkpa nnam ọbhana.
16 Seu marido a acompanhou, caminhando e chorando atrás dela, até Baurim. Então Abner disse a ele: — Agora vá e volte para casa. E ele voltou.
17 Iwa Abnẹr agbaak atzim ttara adenho p'Israẹl, oben bi, “K'ogbe kw'ọkk'ọkwọbha, bọng akk'am-akhonga bi, asi Devid ọvaarnọng.
17 Abner falou com os anciãos de Israel, dizendo: — No passado, vocês queriam que Davi reinasse sobre vocês.
18 Ogbe okk'on-obenga e, bọng na si mando! Da iwa Ọvaar Ibinọkpaabyi ochekhi ọnang Devid bi, ‘Kaam ńnenga k'ọtzọhmnọng kwaam Devid nkkaana anọng paam p'Israẹl ka mbọhk s'anọng pa Philistiya, ọmaana ka mbọhk s'attattaanga-nọng pabẹ biphyir.’ ”
18 Façam isto agora, porque o Senhor falou a Davi, dizendo: “Por meio de Davi, meu servo, livrarei o meu povo das mãos dos filisteus e das mãos de todos os seus inimigos.”
19 Abnẹr obiro ọgbaak atzim ọnang anọng pa Bẹnjamin. Mẹ wọ, obina ochina ka Hẹbrọn bi, ọtza ọgbaak Devid odik kpenamkpen kw'ojibh-ojibh k'itzitzikha s'anọng p'Israẹl, ọmaana ẹkhọma cha Bẹnjamin echibhi bi, esi.
19 Abner falou também com a tribo de Benjamim. E então ele foi dizer a Davi, em Hebrom, tudo o que agradava a Israel e a toda a casa de Benjamim.
20 Mada Abnẹr otzim ajinọng ẹrọbh okwu okhebha Devid ka Hẹbrọn, Devid osi ọdadaami otzima ọtzaam Abnẹr ọmaana ajinọng pẹ.
20 Abner foi falar com Davi, em Hebrom, e vinte homens estavam com ele. Davi ofereceu um banquete a Abner e aos homens que tinham vindo com ele.
21 Mẹ wọ, Abnẹr oben Devid bi, “Tte kaam mfona madẹdẹn ifha nda ndobha anọng p'Israẹl biphyir nhok itta kwaam, kw'ode ọvaarnọng, ifha bẹ asi echekhi ttar-ọ. Kọ ábira ade ọvaarnọng kw'ọdabh kpenamkpen mach'ochibhi kwọ ode.” Mẹ wọ, wa Devid oben Abnẹr ọbhana k'odidiri.
21 Então Abner disse a Davi: — Eu me levantarei e irei para ajuntar todo o Israel ao rei, meu senhor, para fazerem aliança com o rei. E meu senhor reinará sobre tudo o que quiser. Então Davi deixou que Abner partisse, e ele se foi em paz.
22 Mẹ ẹba mẹ, ajinọng pa Devid ọmaana Joab afona k'egbong ttara ọgbọm-barada fa bẹ achi. Yina, wa Abnẹr ka Hẹbrọn ttara Devid dọk kowobh, da Devid okk'ẹ ọtzọhma ọbhana k'odidiri.
22 Eis que os servos de Davi e Joabe vieram de uma investida e traziam consigo grande despojo. Mas Abner já não estava com Davi, em Hebrom, porque este o havia deixado ir embora, e ele tinha ido em paz.
23 Mada Joab ọmaana agbong-nọng pẹ biphyir apyiri, bẹ agbaakh-ẹ bi, Abnẹr kw'ode nnwa kw'ijinọng kwa Nẹr ọkk'ọkwa m'ọvaarnọng, ttara bi, ọvaarnọng okk'ẹ ọtzọhma ọbhana k'odidiri e.
23 Quando Joabe chegou com toda a tropa que estava com ele, disseram-lhe: — Abner, filho de Ner, veio falar com o rei, que deixou que ele fosse embora em paz.
24 Mẹ wọ e, Joab ofona ọtza okhebha ọvaarnọng ọbọbh-ẹ bi, “Bọng odik kw'asi ma? Mmaang bi, ira Abnẹr okwu ma, okhuri yan kw'attẹ-ẹ ọbọhk ofona? Ma okk'ofona!
24 Então Joabe foi falar com o rei e lhe disse: — O que foi que o senhor fez? Eis que Abner esteve aqui e o senhor o deixou ir embora. Agora ele se foi!
25 Kọ arong ọnọng-dema kw'Abnẹr kw'ode nnwa kw'ijinọng kwa Nẹr ode kẹ. Kẹ okwu bi, okwu ọbọhr-ọ, ifha oronga orenga kwọ, obiro oronga odik kpenamkpen kw'am-asi.”
25 O senhor bem conhece Abner, filho de Ner. Veio para enganá-lo, para observar os seus movimentos e sondar todos os seus planos.
26 Joab e, obina oji Devid, ọtzọhm akkaabh-nkkaabha akhubh Abnẹr ka nnam, bẹ abọkh-ẹ k'esipe cha Sira atzim-ẹ akpa nnam. Yina, iwa Devid odik nwa korong.
26 Ao sair da presença de Davi, Joabe enviou mensageiros atrás de Abner, e eles o trouxeram de volta desde a cisterna de Sirá, sem que Davi o soubesse.
27 Mẹ wọ e, mada Abnẹr ọkpa nnam ka Hẹbrọn, Joab otzim-ẹ ọpaangi k'ottem kw'ẹbaakhamma, osi mach'oben bi ọgbaakh-ẹ atzim k'idafa. Mando kwa Joab okhum-ẹ imaana k'ẹbhọr ope, otzima otzukha obo kw'ọgbaanọkka kwẹ, Asahẹl.
27 Quando Abner voltou a Hebrom, Joabe o levou para um lado, no interior do portão da cidade, para lhe falar em segredo, e ali o feriu na barriga. E assim Abner morreu, por ter derramado o sangue de Asael, irmão de Joabe.
28 Mada Devid ọbhaang odik nwa, oben bi, “K'itzitzikha s'Ọvaar Ibinọkpaabyi, mbọhk saam ttara s'anọng p'ọvaarbhon kwaam, m'odik kw'okhuri obo kw'Abnẹr, kw'ode nnwa kwa Nẹr, kinde o.
28 Depois, quando Davi ficou sabendo, disse: — Eu e o meu reino somos inocentes diante do
29 Tte izi s'Abnẹr inana Joab ọmaana ẹhọhmmọr ch'otte kwẹ biphyir k'eho! Tte ẹhọhmmọr cha Joab eningi ọnọng kw'osi edem, ọmaana okkikkima, ode ọnọng kw'ọrẹkh-ọrekhi, obiro ode ọnọng kw'ope obo kw'ọkkangkkaang, obiro ode ọnọng kw'ọchattọhk owori, ewori.”
29 Que este sangue caia sobre a cabeça de Joabe e sobre toda a casa de seu pai! Que nunca falte na casa de Joabe quem tenha corrimento, quem seja leproso, quem se apoie em muleta, quem caia à espada, quem necessite de pão.
30 (Wa Joab ọmaana ọgbaanọkka Abishayi afhu Abnẹr, okhuri da ọkk'ọgbaanọkka kwabẹ Asahẹl ọfha k'egbong ka Gibeọn).
30 Assim, Joabe e seu irmão Abisai mataram Abner, porque este tinha matado Asael, o irmão deles, na batalha de Gibeão.
31 Mẹ wọ, Devid oben Joab ọmaana anọng biphyir p'atzọn-ẹ abẹ bi, “Bọng jaakhi ọbara fabọng afọr ka for, bọng an-afọra abara-bina awobha ka nkwu-osisi s'Abnẹr.” Ọvaar Devid ọkhaam otzor igbaang s'itzọhk epfura-kkọhbhi nnam.
31 Então Davi disse a Joabe e a todo o povo que estava com ele: — Rasguem as suas roupas, vistam-se de panos de saco e façam lamentação por Abner. E o próprio rei Davi ia seguindo o caixão.
32 Wa bẹ anọhnga Abnẹr ma Hẹbrọn, ọvaar Devid obhom ẹmọng k'ẹrọng m'epekhubh ch'Abnẹr. Anọng biphyir abira abhom.
32 Sepultaram Abner em Hebrom. O rei levantou a voz e chorou junto à sepultura de Abner. E todo o povo também chorou.
33 Ọvaar Devid ọkkọhn ebomọng ọnang Abnẹr:
33 E o rei fez a seguinte lamentação por Abner: Por que Abner teve de morrer como se fosse um tolo?
34 Bẹ ndik katzim adabh-ọ mbọhk,
34 As suas mãos não estavam atadas, nem estavam acorrentados os seus pés. Você caiu como quem cai diante dos filhos da maldade! E todo o povo chorou muito mais por ele.
35 Mẹ wọ, bẹ biphyir akwu akhukhi Devid bi ochi ọchattọhk, da ewu etzim-ewobh, yina, wa Devid ọtzọkha ọnwọhngi oben bi, “Tte Ibinọkpaabyi osi-m k'eden kpenamkpen ch'ẹdaakh-ẹ, idikha kaam nchi brẹd obiro ode ọttọhk kpenamkpen, yina s'ẹchọhkha etto!”
35 Então todo o povo veio fazer com que Davi comesse pão, sendo ainda dia. Mas Davi fez este juramento: — Que Deus me castigue severamente se eu provar pão ou qualquer outra coisa antes que o sol se ponha.
36 Iwa anọng mba biphyir atzin odik nwa, kwẹ obiro ọdaam bẹ ettem. K'odik-ọkka, odik kpenamkpen kw'ọvaarnọng osi, ọdaam bẹ ettem.
36 Todo o povo notou isso e aprovou essa atitude, assim como aprovava tudo o que o rei fazia.
37 Mẹ wọ, m'ewu nduma, anọng pa Juda biphyir ọmaana anọng p'Israẹl biphyir aronga bi, ọvaar Devid ọbọhk k'obo kw'Abnẹr, kw'ode nnwa kwa Nẹr, kọkhaam.
37 Naquele dia, todo o povo e todo o Israel ficaram sabendo que o rei não tinha nada a ver com a morte de Abner, filho de Ner.
38 Mẹ wọ, ọvaarnọng oben ajinọng pẹ bi, “Ode bi, bọng karong bi nnwa kw'ọvaarnọng ọmaana ọfanọng kw'ideden wọ ope mayina m'Israẹl o?
38 Então o rei disse aos seus servos: — Saibam que hoje caiu em Israel um príncipe e um grande homem.
39 Mayina, kaambi ode bi kaam wọ nde ọvaarnọng kwa bẹ abyengi ana k'eho, ẹfa ẹkk'aam ẹha. Va mba pa Zeruya akhaam ẹfa ayọhng-m e. Tte Ọvaar Ibinọkpaabyi ochora obibyanọng otzor k'ibibyadik sẹ!”
39 Hoje sou fraco, embora ungido rei. Esses homens, os filhos de Zeruia, são mais fortes do que eu. Que o Senhor retribua ao que fez esse mal como ele merece.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.