2 Samuel 3
mfo (MFO) vs NTLH
1 Iwa egbong cha va pa va pa Saul ttara anọng pa Devid, ewobh k'ogbe-bhirada. Wa anọng pa Devid an-ado ẹfa akhaama, yina, ẹfa echina ororo ẹha va pa va pa Saul.
1 Durou muito tempo a guerra entre os que apoiavam a família de Saul e os que apoiavam Davi. Davi ia ficando cada vez mais forte, e a gente de Saul, cada vez mais fraca.
2 Iwa bẹ amaan va p'ijinọng anang Devid mada orukhi ka Hẹbrọn.
2 Os filhos de Davi que nasceram na cidade de Hebrom são estes: o primeiro foi Amnom, filho de Ainoã, da cidade de Jezreel.
3 ottong afa okpena Kilẹab kw'Abigẹl, kw'ode opopa kwa Nabal kw'ofon Kaamẹl ọmaani.
3 O segundo foi Quileabe, filho de Abigail, viúva de Nabal, da cidade de Carmelo. O terceiro foi Absalão, filho de Maacá, que era filha de Talmai, rei de Gesur.
4 Ottong anna okpena Adonija kw'ode nnwa kw'ijinọng kwa Hagit;
4 O quarto foi Adonias, filho de Hagite. O quinto foi Sefatias, filho de Abital.
5 Ottong azadani okpena Itreyam kw'ode nnwa kw'ijinọng kw'Ẹgla ọmaani ọnang Devid.
5 O sexto foi Itreão, filho de Eglá, esposa de Davi. Todos esses filhos de Davi nasceram em Hebrom.
6 K'ogbe kwa va pa va pa Saul ọmaana anọng pa Devid atzima arim egbong, Abnẹr om-otzima ogbe nwuma odo for sẹ ẹfa okhe, k'ottem kwa va pa va pa Saul.
6 Enquanto continuava a luta entre os que apoiavam a família de Saul e os que seguiam Davi, Abner ficava cada vez mais poderoso entre a gente de Saul.
7 M'ogbe nwa, Saul ọkk'ọkkọra-kwanọng ọkhaama kw'okpen Rizpa, kw'ode nnwa kw'ikwanọng kw'Aiya. Wa Ish-Boshẹt oben Abnẹr bi, “Okhuri yan kw'ayim ọkkọra-kwanọng kw'otte kwaam abẹ o?”
7 Um dia Isbosete, filho de Saul, acusou Abner de ter tido relações com uma concubina de Saul chamada Rispa, filha de Aías.
8 Iwa ettem epyibh Abnẹr, okhuri odik kw'Ish-Boshẹt ọgbaakhi. Mẹ wọ, obhina bi, “Kaam nde oho kw'ẹpfa ch'esi ọtzọhm ẹnang anọng pa Juda ra a? Mayina, kaam nhak eho nnang atte Saul, ọmaana efona chẹ, ttara ayokh-ẹkhaan pẹ. Kaam kọ ọbọhk ndim mintta nnang Devid. Yina, kọ abar ettem abubh-m odik mayina, kw'okhuri kwanọng nwa.
8 Abner ficou furioso com isso e disse: — Você pensa que eu sou traidor? Pensa que passei para o lado da E continuou: — Desde o começo tenho sido fiel à causa de Saul, o seu pai, aos seus irmãos e aos seus amigos e tenho evitado que você seja derrotado por Davi. No entanto, hoje você me acusa de ser culpado no caso dessa mulher!
9 Tte Ibinọkpaabyi osi-m k'eden kpenamkpen ch'ẹdaakh-ẹ, idikha kaam nni ọttọhk f'Ọvaar Ibinọkpaabyi ochekhi ttara ọnwọhngi ọnang Devid, nsi.
9 — ausente —
10 Ibinọkpaabyi obeni bi, ọtzọkha ẹvaar ch'ọhọhm kwa Saul ọnang Devid, on-ottima ẹvaarchi cha Devid aranga k'Israẹl ọmaana Juda, ttẹwọr ka Dan maa apyiri ka Beershẹba.”
10 — ausente —
11 Wa Ish-Boshẹt dọk koyom bi, ọgbaak atzim adọdọk ọnang Abnẹr, da Abnẹr ojor-ẹ.
11 Isbosete tinha medo de Abner; por isso, não disse nada.
12 Mẹ wọ, wa Abnẹr ọtzọhm akkaabh-nkkaabha bẹ atza abọbh Devid bi, “Irerek s'anyi rọ ma o? Kọ si echekhi ttara kaam, ifha kaam ndima ebhonmọr ch'Israẹl biphyir njekha ndor-ọ.”
12 Naquela época Davi estava na cidade de Hebrom, e Abner lhe mandou mensageiros com o seguinte recado: — Quem vai governar esta terra? Faça um
13 Devid obhina bi, “Ojibhi kẹ, kaam ńsi echekhi osi ttar-ọ. Yina, tte mphyem-ọ odik wani, kọ kaam k'itzitzikha kabe kw'oyongi bi, atzim Mikal kw'ode nnwa kw'ikwanọng kwa Saul, mada akwu bi akwu are-m.”
13 Davi respondeu: — Muito bem. Eu farei um acordo com você, porém com uma condição: quando vier falar comigo, você vai me trazer Mical, filha de Saul.
14 Mẹ wọ, Devid ọtzọhm akkaabh-nkkaabha k'Ish-Boshẹt kw'ode nnwa kwa Saul, oben bi, “Bọng nang-m kwanọng kwaam kwa kaam ndim mkpatzọr arọbh azen s'aPhilistiya ndọkha.”
14 Então Davi mandou alguns mensageiros dizerem a Isbosete: — Entregue-me a minha esposa Mical. Eu paguei cem
15 Mando kw'Ish-Boshẹt ọnang ẹfa, bẹ arọbha Mikal k'ọbada kwa Paltiyẹl kw'ode nnwa kwa Laish, atzima afona.
15 Então Isbosete mandou tirá-la do seu marido Paltiel, filho de Laís.
16 Odim om-obhom ẹmọng ọtzọn-ẹ abẹ maa opyiri k'obhon kwa Bahurim. Mẹ wọ, Abnẹr oben-ẹ bi, “Kọ kpa nnam abhana!” Iwa ọkpa nnam ọbhana.
16 Paltiel seguiu-a chorando pelo caminho, até chegarem à cidade de Baurim. Aí Abner lhe ordenou: — Volte para casa. E ele voltou.
17 Iwa Abnẹr agbaak atzim ttara adenho p'Israẹl, oben bi, “K'ogbe kw'ọkk'ọkwọbha, bọng akk'am-akhonga bi, asi Devid ọvaarnọng.
17 Então Abner foi falar com os líderes de Israel. Ele disse: — Há muito tempo que vocês queriam que Davi fosse rei de Israel.
18 Ogbe okk'on-obenga e, bọng na si mando! Da iwa Ọvaar Ibinọkpaabyi ochekhi ọnang Devid bi, ‘Kaam ńnenga k'ọtzọhmnọng kwaam Devid nkkaana anọng paam p'Israẹl ka mbọhk s'anọng pa Philistiya, ọmaana ka mbọhk s'attattaanga-nọng pabẹ biphyir.’ ”
18 Esta é a hora de agir. Lembrem que o Senhor disse: “Eu usarei o meu servo Davi para salvar Israel, o meu povo, tanto dos filisteus como de todos os outros inimigos.”
19 Abnẹr obiro ọgbaak atzim ọnang anọng pa Bẹnjamin. Mẹ wọ, obina ochina ka Hẹbrọn bi, ọtza ọgbaak Devid odik kpenamkpen kw'ojibh-ojibh k'itzitzikha s'anọng p'Israẹl, ọmaana ẹkhọma cha Bẹnjamin echibhi bi, esi.
19 Abner falou também com o povo da tribo de Benjamim e depois foi a Hebrom para contar a Davi o que o povo de Benjamim e o povo de Israel tinham resolvido.
20 Mada Abnẹr otzim ajinọng ẹrọbh okwu okhebha Devid ka Hẹbrọn, Devid osi ọdadaami otzima ọtzaam Abnẹr ọmaana ajinọng pẹ.
20 Abner, com vinte homens, foi a Hebrom para se encontrar com Davi, e este lhe ofereceu uma festa.
21 Mẹ wọ, Abnẹr oben Devid bi, “Tte kaam mfona madẹdẹn ifha nda ndobha anọng p'Israẹl biphyir nhok itta kwaam, kw'ode ọvaarnọng, ifha bẹ asi echekhi ttar-ọ. Kọ ábira ade ọvaarnọng kw'ọdabh kpenamkpen mach'ochibhi kwọ ode.” Mẹ wọ, wa Devid oben Abnẹr ọbhana k'odidiri.
21 Abner disse a Davi: — Eu irei agora e conquistarei todo o povo de Israel para o senhor. E eles o aceitarão como rei. Aí o senhor terá o que desejava e governará o país inteiro. Então Davi deixou Abner ir embora em paz.
22 Mẹ ẹba mẹ, ajinọng pa Devid ọmaana Joab afona k'egbong ttara ọgbọm-barada fa bẹ achi. Yina, wa Abnẹr ka Hẹbrọn ttara Devid dọk kowobh, da Devid okk'ẹ ọtzọhma ọbhana k'odidiri.
22 Pouco tempo depois, Joabe e os outros oficiais de Davi voltaram de um ataque rápido, trazendo muitas coisas que haviam tomado dos inimigos. Mas Abner não estava mais em Hebrom com Davi porque este já o havia deixado ir embora em paz.
23 Mada Joab ọmaana agbong-nọng pẹ biphyir apyiri, bẹ agbaakh-ẹ bi, Abnẹr kw'ode nnwa kw'ijinọng kwa Nẹr ọkk'ọkwa m'ọvaarnọng, ttara bi, ọvaarnọng okk'ẹ ọtzọhma ọbhana k'odidiri e.
23 Quando Joabe chegou com os seus soldados, contaram-lhe que Abner havia ido falar com o rei Davi e que este o havia deixado ir embora em paz.
24 Mẹ wọ e, Joab ofona ọtza okhebha ọvaarnọng ọbọbh-ẹ bi, “Bọng odik kw'asi ma? Mmaang bi, ira Abnẹr okwu ma, okhuri yan kw'attẹ-ẹ ọbọhk ofona? Ma okk'ofona!
24 Então Joabe foi falar com o rei. Ele disse: — O que foi que o senhor fez? Abner veio aqui, e o senhor deixou que ele fosse embora sem mais nem menos?
25 Kọ arong ọnọng-dema kw'Abnẹr kw'ode nnwa kw'ijinọng kwa Nẹr ode kẹ. Kẹ okwu bi, okwu ọbọhr-ọ, ifha oronga orenga kwọ, obiro oronga odik kpenamkpen kw'am-asi.”
25 Ele veio para enganá-lo, para ficar conhecendo todos os lugares aonde o senhor vai e tudo o que faz. E o senhor sabe disso!
26 Joab e, obina oji Devid, ọtzọhm akkaabh-nkkaabha akhubh Abnẹr ka nnam, bẹ abọkh-ẹ k'esipe cha Sira atzim-ẹ akpa nnam. Yina, iwa Devid odik nwa korong.
26 Logo que saiu de perto de Davi, Joabe mandou mensageiros atrás de Abner. Eles o alcançaram no poço de Sira e o trouxeram de volta. Mas Davi não ficou sabendo disso.
27 Mẹ wọ e, mada Abnẹr ọkpa nnam ka Hẹbrọn, Joab otzim-ẹ ọpaangi k'ottem kw'ẹbaakhamma, osi mach'oben bi ọgbaakh-ẹ atzim k'idafa. Mando kwa Joab okhum-ẹ imaana k'ẹbhọr ope, otzima otzukha obo kw'ọgbaanọkka kwẹ, Asahẹl.
27 Quando Abner chegou a Hebrom, Joabe o levou para o lado do portão, como se quisesse falar com ele em particular, e enfiou um punhal na barriga dele. Assim Abner, filho de Ner, foi assassinado por ter matado Asael, irmão de Joabe.
28 Mada Devid ọbhaang odik nwa, oben bi, “K'itzitzikha s'Ọvaar Ibinọkpaabyi, mbọhk saam ttara s'anọng p'ọvaarbhon kwaam, m'odik kw'okhuri obo kw'Abnẹr, kw'ode nnwa kwa Nẹr, kinde o.
28 Quando soube disso, Davi disse: — O
29 Tte izi s'Abnẹr inana Joab ọmaana ẹhọhmmọr ch'otte kwẹ biphyir k'eho! Tte ẹhọhmmọr cha Joab eningi ọnọng kw'osi edem, ọmaana okkikkima, ode ọnọng kw'ọrẹkh-ọrekhi, obiro ode ọnọng kw'ope obo kw'ọkkangkkaang, obiro ode ọnọng kw'ọchattọhk owori, ewori.”
29 Que o castigo por esse crime caia sobre Joabe e toda a sua família! Que nunca faltem na sua família homens que tenham gonorreia ou doença contagiosa de pele, ou que sejam capazes de fazer somente trabalho de mulher, ou que sejam mortos em batalha, ou que não tenham o que comer!
30 (Wa Joab ọmaana ọgbaanọkka Abishayi afhu Abnẹr, okhuri da ọkk'ọgbaanọkka kwabẹ Asahẹl ọfha k'egbong ka Gibeọn).
30 Assim Joabe e o seu irmão Abisai assassinaram Abner porque ele havia matado Asael, o irmão deles, na batalha de Gibeão.
31 Mẹ wọ, Devid oben Joab ọmaana anọng biphyir p'atzọn-ẹ abẹ bi, “Bọng jaakhi ọbara fabọng afọr ka for, bọng an-afọra abara-bina awobha ka nkwu-osisi s'Abnẹr.” Ọvaar Devid ọkhaam otzor igbaang s'itzọhk epfura-kkọhbhi nnam.
31 Então Davi mandou que Joabe e os seus soldados chorassem por Abner e que, em sinal de tristeza, rasgassem as suas roupas e vestissem roupas de luto. E no sepultamento o próprio rei Davi ia caminhando atrás do caixão.
32 Wa bẹ anọhnga Abnẹr ma Hẹbrọn, ọvaar Devid obhom ẹmọng k'ẹrọng m'epekhubh ch'Abnẹr. Anọng biphyir abira abhom.
32 Abner foi sepultado em Hebrom, e o rei chorou alto perto do seu túmulo. E todo o povo fez o mesmo.
33 Ọvaar Devid ọkkọhn ebomọng ọnang Abnẹr:
33 E Davi fez esta lamentação para Abner: “Por que teria Abner de morrer como se fosse um louco?
34 Bẹ ndik katzim adabh-ọ mbọhk,
34 As suas mãos não estavam amarradas, nem estavam atados os seus pés; ele morreu como alguém que é morto por criminosos!” Então o povo chorou novamente por Abner.
35 Mẹ wọ, bẹ biphyir akwu akhukhi Devid bi ochi ọchattọhk, da ewu etzim-ewobh, yina, wa Devid ọtzọkha ọnwọhngi oben bi, “Tte Ibinọkpaabyi osi-m k'eden kpenamkpen ch'ẹdaakh-ẹ, idikha kaam nchi brẹd obiro ode ọttọhk kpenamkpen, yina s'ẹchọhkha etto!”
35 O povo tentou convencer Davi a comer alguma coisa antes que o dia terminasse, mas ele fez este juramento: — Que Deus me mate se eu comer alguma coisa antes que o dia acabe!
36 Iwa anọng mba biphyir atzin odik nwa, kwẹ obiro ọdaam bẹ ettem. K'odik-ọkka, odik kpenamkpen kw'ọvaarnọng osi, ọdaam bẹ ettem.
36 O povo ouviu isso e gostou. De fato, o povo gostava de tudo o que o rei fazia.
37 Mẹ wọ, m'ewu nduma, anọng pa Juda biphyir ọmaana anọng p'Israẹl biphyir aronga bi, ọvaar Devid ọbọhk k'obo kw'Abnẹr, kw'ode nnwa kwa Nẹr, kọkhaam.
37 Assim todos os seguidores do rei Davi e todo o povo de Israel entenderam que ele não tinha tomado parte no assassinato de Abner.
38 Mẹ wọ, ọvaarnọng oben ajinọng pẹ bi, “Ode bi, bọng karong bi nnwa kw'ọvaarnọng ọmaana ọfanọng kw'ideden wọ ope mayina m'Israẹl o?
38 E ele disse aos seus oficiais: — Fiquem sabendo que hoje morreu um grande líder de Israel.
39 Mayina, kaambi ode bi kaam wọ nde ọvaarnọng kwa bẹ abyengi ana k'eho, ẹfa ẹkk'aam ẹha. Va mba pa Zeruya akhaam ẹfa ayọhng-m e. Tte Ọvaar Ibinọkpaabyi ochora obibyanọng otzor k'ibibyadik sẹ!”
39 Embora eu seja o rei escolhido por Deus, hoje me sinto fraco. Os filhos de Zeruia são homens violentos demais para mim! Que o Senhor castigue esses criminosos como eles merecem!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.