2 Samuel 2

mfo (MFO) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Okwu opyiri k'ogbe mẹ, Devid ọdọhn Ọvaar Ibinọkpaabyi, ọbọbh bi, “Na kaam mfha mvura k'obhon wani kw'ẹkhọma cha Juda o?”
1 Depois disso Davi perguntou a Deus, o Senhor : — Devo ir e governar alguma das cidades de Judá? — Sim! — o — Qual delas? — perguntou ele. — Hebrom! — foi a resposta.
2 Mẹ wọ, Devid ochina ka Hẹbrọn ttara panọng pẹ afa p'ade, Ahinoam kw'ofon Jẹzrẹl ọmaana Abigẹl, kw'ode opopa kwanọng kwa Nabal kw'ofon Kaamẹl.
2 Então Davi foi para Hebrom, levando consigo as suas duas esposas. Uma era Ainoã, da cidade de Jezreel, e a outra era Abigail, viúva de Nabal, da cidade de Carmelo.
3 Iwa Devid obiro otzima ajinọng p'awobh ttar-ẹ, ọnọng-ọnọng ttara ẹhọhmmọr chẹ, bẹ atza aruk k'ibhon sa Hẹbrọn.
3 Davi também levou os seus soldados com as suas famílias, e eles ficaram morando nas cidades vizinhas de Hebrom.
4 Wa ajinọng pa Juda abina akwu ka Hẹbrọn, mẹ wọ kwa bẹ abyengi Devid ana k'eho, on-ode ọvaarnọng kwa Juda.
4 Aí os homens de Judá foram a Hebrom e ungiram Davi como rei de Judá. Quando Davi soube que os moradores da cidade de Jabes, da região de Gileade, tinham sepultado Saul,
5 mando kwa Devid ọtzọhmi akkaabh-nkkaabha, atza agbaak ajinọng pa Jabẹsh-Gilead bi, “Tte Ọvaar Ibinọkpaabyi odo bọng k'ọphyaam fa bọng asi anang itta kwabọng Saul, da bọng anọhng-ẹ.
5 mandou que alguns homens fossem lá com a seguinte mensagem: — Que o
6 Tte Ọvaar Ibinọkpaabyi osi ọphyaam ọnang bọng, obiro ọkhọhkha bọng idadaakha, kaam mbiri nsi ọphyaam nnang bọng, okhuri odik nwa kwa bọng akk'asa.
6 Que o Senhor seja bom e fiel para vocês! Por causa do que fizeram, eu também os tratarei bem.
7 Mẹ wọ, bọng gaangi for, ade ajinọng bi gbuk da Saul kw'ode itta kwabọng ọkk'ọpa e. Kẹ wọ osi, ajinọng pa Juda akk'aam ana abyengi k'eho bi, nde ọvaarnọng kwabẹ.”
7 Sejam fortes e valentes! Saul, o rei de vocês, morreu, e o povo de Judá me ungiu como rei deles.
8 Ayongi mẹ, nnwa kw'ijinọng kwa Nẹr, kw'okpen Abnẹr kw'ode oho kw'agbong-nọng pa Saul, okk'Ish-Boshẹt kw'ode nnwa kw'ijinọng kwa Saul, otzima ojekha ka Mahanayim.
8 O comandante do exército de Saul, Abner, filho de Ner, havia fugido com Isbosete, filho de Saul, para Maanaim, no outro lado do rio Jordão.
9 Ọsẹ-ẹ ọvaarnọng kw'anọng pa Gilead, ọmaana Ashur, ọmaana Jẹzrẹl, ọmaana Ephraim, ọmaana Bẹnjamin ttara Israẹl biphyir.
9 Lá, Abner fez Isbosete rei das terras de Gileade, Aser, Jezreel, Efraim e Benjamim; na verdade, ele o fez rei de todo o povo de Israel.
10 Wa Ish-Boshẹt kw'ode nnwa kwa Saul, ode cho arọbh afa, mada ode ọvaarnọng kw'Israẹl, ọdabh bẹ ka cho afa. Yina, wa ẹkhọma cha Juda ẹtzọn Devid abẹ.
10 Isbosete tinha quarenta anos de idade quando começou a reinar em Israel e reinou dois anos. Mas a tribo de Judá ficou fiel a Davi,
11 Wa Devid orukhi ka Hẹbrọn, ode ọvaarnọng kw'anọng pa Juda, ka cho azenamfa ọmaana aphe azadani.
11 e ele a governou em Hebrom sete anos e meio.
12 Abnẹr kw'ode nnwa kwa Nẹr, ọmaana ajinọng p'Ish-Boshẹt kw'ode nnwa kwa Saul, abina ka Mahanayim achina ka Gibeọn.
12 Abner e os oficiais de Isbosete foram de Maanaim para a cidade de Gibeão.
13 Wa Joab nnwa kwa Zeruya, ọmaana ajinọng pa Devid atza attema ayok abẹ k'esipe cha Gibeọn. Ẹkhaan dani ewobh ẹwọr k'okhubha wani kw'esipe, ẹkhaan ndonggo ewobha ẹwọr k'okhubha nwonggo.
13 Joabe, cuja mãe era Zeruia, e os oficiais de Davi foram encontrá-los perto da represa de Gibeão. Lá todos eles se sentaram, um grupo de um lado da represa e o outro do outro lado.
14 Mẹ wọ e, Abnẹr oben Joab bi, “Tte m'otzekha adikkobh paman bani, bẹ atzima mbọhk-mbọhk arima ayok abẹ ma man k'itzitzikha.”
14 Então Abner disse a Joabe: — Deixe que alguns dos nossos moços enfrentem alguns dos seus, em uma luta armada. — Está bem! — respondeu Joabe.
15 Mando kwa bẹ atzek ajinọng jobh obhiri afa pa Bẹnjamin ọmaana Ish-Boshẹt nnwa kw'ijinọng kwa Saul. Bẹ abira atzekha ajinọng jobh obhiri afa pa Devid.
15 Aí doze soldados, representando Isbosete e a tribo de Benjamim, lutaram contra doze soldados de Davi.
16 Mẹ wọ, ojinọng kpenamkpen ọdabh oyok m'eho, okhum-ẹ ọkkangkkaang m'abhọribom, bẹ atto m'irerek ape. Ofona mẹ, bẹ ayeri ibe nnuma ka Gibeọn, Helkat-Hazurim.
16 Cada um pegou o seu adversário pela cabeça e enfiou a espada no lado dele. E assim todos eles caíram mortos juntos. É por isso que aquele lugar perto da cidade de Gibeão é chamado de “Campo das Espadas”.
17 Iwa egbong ẹgaangi m'ewu nduma maa, ajinọng pa Devid akhema ajinọng p'Abnẹr ọmaana ajinọng p'Israẹl.
17 Em seguida houve ali uma violenta batalha, e Abner e os israelitas foram derrotados pelos soldados de Davi.
18 Iwa va attaan pa Zeruya awobh mẹ p'ade: Joab, ọmaana Abishayi, ọmaana Asahẹl. Wa Asahẹl ode ọnọng kw'okpo ẹbhar mach'otzen-wuri k'ẹtzam.
18 Joabe, Abisai e Asael, os três filhos de Zeruia, estavam lá. Asael, que era tão ligeiro como uma gazela selvagem,
19 Asahẹl okhubh Abnẹr, nnam kọbhakhi bi okkeri k'odimbọhk, ọmaana kwabọhk.
19 começou a perseguir Abner, correndo atrás dele.
20 Abnẹr ọbhakhi nnam ọbọbh bi, “Asahẹl kọ wọ mẹ o?”
20 Abner olhou para trás e perguntou: — Asael, é você? — Sim, sou eu! — respondeu ele.
21 Abnẹr oben-ẹ bi, “Kkeri k'odimbọhk abira akkeri ka kwabọhk kwọ, abọkha odikkobh wani egbongkpo pyẹ ana.” Kaambi mẹ wọ, Asahẹl kokher bi ọkwọbh-ẹ okhukhubh.
21 — Pare de me perseguir! — disse Abner. — Corra atrás de um dos soldados e pegue para você as coisas dele. Porém Asael continuou a persegui-lo.
22 Abnẹr obiro oben Asahẹl bi, “Kwọbh-m okhukhubh! Okhuri yan kwa kaam mfhọ-ọ o mmari m'irerek? Yan kwa kaam nkkeri agbaanakka Joab k'itzitzikha o?”
22 Mais uma vez Abner disse: — Pare de me perseguir! Você está me forçando a matá-lo! Como é que eu poderia, depois, olhar o seu irmão Joabe nos olhos?
23 Yina, Asahẹl kokher bi ọkwọbha Abnẹr okhukhubh. Ofona mẹ, Abnẹr otzima ẹkhọhnma chẹ okhum Asahẹl k'ẹbhọr maa, ọkhọhn oyin ka nnam. Asahẹl otto m'ẹbaa ope. Ojinọng kpenamkpen kw'opyiri m'ibe s'Asahẹl oyim ope, obe mẹ k'ikpokpobha.
23 Porém Asael não parou de persegui-lo. Então Abner deu um golpe para trás com a sua lança. Ela entrou na barriga de Asael e saiu pelas costas. Ele caiu morto no chão, e todos os que chegavam paravam no lugar onde ele estava caído.
24 Yina, Joab ọmaana Abishayi akhubh Abnẹr, mada ewuchen ẹm-ẹkhakha, bẹ apyiri k'egbegbeho ch'Ama, ọbaanga Giya, k'ọkkadeden kw'ochin k'ibe s'anọng anarukhi sa Gibeọn.
24 Mas Joabe e Abisai continuaram a perseguir Abner e, quando o sol estava se pondo, chegaram ao monte de Amá, a leste da cidade de Giá, na estrada que vai para o deserto de Gibeão.
25 Mẹ wọ, ajinọng p'ẹkhọma cha Bẹnjamin abe Abnẹr ka nnam. Bẹ atzobha k'ẹkhaan dani, atza abe k'egbegbeho-ebira, ado for s'egbong.
25 Os soldados da tribo de Benjamim se reuniram novamente em volta de Abner e ficaram no alto de um morro.
26 Mando kw'Abnẹr, oyeri Joab, oben bi, “Ode bi ọkkangkkaang ochina ororo ofhu anọng maa, ogbe ode o? Kọ katzini bi, okpong kw'odik nwa, otzima ọmmamma okwu o? Ogbe obhir otzuma yan, yina aben ajinọng pọ akwọbha vọkka pabẹ okhukhubh o?”
26 Então Abner gritou para Joabe: — Será que vamos ter de continuar lutando para sempre? Você não vê que, no fim, não vai sobrar nada, a não ser amargura? Nós somos seus irmãos! Até quando você vai esperar para mandar que os seus soldados parem de nos perseguir?
27 Joab obhina bi, “Odem nwa kw'Ibinọkpaabyi orukhi akpen, idikha ira ani ẹmọng asi, ira bi, ajinọng mba achina ororo akhubh vọkka pabẹ maa, ewu ehobha.”
27 Joabe respondeu: — Juro pelo Deus vivo que, se você não tivesse falado, os meus soldados continuariam a perseguir vocês até amanhã cedo.
28 Ofona mẹ e, Joab ogyi obukpọhng, otzima oyeri ajinọng pẹ biphyir, bẹ akwọbha anọng p'Israẹl okhukhubh, bẹ abira akwọbha erima.
28 Então Joabe tocou a corneta. Todos os seus soldados pararam de perseguir os israelitas, e a luta acabou.
29 M'erungiwu nduma biphyir, Abnẹr ọmaana ajinọng pẹ asi orenga akwọbha Araba, bẹ ajekha Ẹttẹri cha Jọrdan, achina ororo m'ekpebhawu nduma biphyir, akwọbha obhon kwa Bitrọn akwu apyiri ka Mahanayim.
29 Durante toda aquela noite, Abner e os seus soldados marcharam pelo vale do Jordão. Atravessaram o rio Jordão e, depois de marcharem toda a manhã do dia seguinte, chegaram à cidade de Maanaim.
30 Mẹ wọ, Joab ọkpa nnam okhuna kẹ da okhubhi Abnẹr, obiro otzobha ajinọng pẹ biphyir. Oyongi Asahẹl, ajinọng ọhawani kw'ẹrọbh pa Devid bọ ani nnam akpa.
30 Quando Joabe parou a perseguição, reuniu todos os seus soldados e viu que estavam faltando dezenove, além de Asael.
31 Yina, wa ajinọng pa Devid, akk'ajinọng pa Bẹnjamin, anọng arọbh chi obhiri arọbh attaan, p'atzọni Abnẹr abẹ afha.
31 Porém os soldados de Davi haviam matado trezentos e sessenta soldados de Abner, todos eles da tribo de Benjamim.
32 Iwa bẹ atzọkha Asahẹl anọhnga k'epekhubh ch'otte kwẹ, ka Bẹtẹlẹhẹm. Mẹ wọ e, Joab ọmaana ajinọng pẹ atzima erungi nduma biphyir asi orenga maa, bẹ apyiri ka Hẹbrọn k'owuhobha.
32 Aí Joabe e os seus soldados pegaram o corpo de Asael e o sepultaram no túmulo da sua família, em Belém. Então marcharam durante a noite inteira e, ao amanhecer, chegaram a Hebrom.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.