2 Samuel 20
mfo (MFO) vs NVT
1 Iwa ọkhọkhọra wani owobh mẹ kw'okpen Shẹba kw'ode nnwa kw'ijinọng kwa Bikiri, kw'ofon k'ẹkhọma cha Bẹnjamin. Wa ogyi obukpọhng, ọkpẹbh oben bi,
1 Estava ali por acaso um homem perverso chamado Seba, filho de Bicri, da tribo de Benjamim. Seba tocou a trombeta e começou a gritar: “Abaixo a dinastia de Davi! O filho de Jessé nada tem a nos oferecer! Vamos, homens de Israel, todos de volta para casa!”.
2 Mando kw'ajinọng p'Israẹl biphyir abin aji Devid, atza atzọn Shẹba kw'ode nnwa kwa Bikiri, abẹ. Yina, ajinọng pa Juda ttẹwọr ka Jọrdan maa, apyiri ka Jẹrusalẹm, abe k'okhubha kw'ọvaarnọng.
2 Então todo o povo de Israel que estava ali abandonou Davi e seguiu Seba, filho de Bicri. O povo de Judá, porém, permaneceu com o rei e o acompanhou do rio Jordão até Jerusalém.
3 Mada Devid okhun k'ẹvaar-ttọhmma chẹ ka Jẹrusalẹm, ọtzọkha akkọra-panọng pẹ jobh p'okk'ofona oji bi, bẹ akkeri ẹvaar-ttọhmma, ohok k'ọhọhm wani, ọtzọkha bẹ ohok k'irekh-irek kw'abaabhi. Iwa om-okkeri bẹ, yina, bẹ abẹ koyim. Iwa panọng mba awobh m'ibe rani mach'apopa maa, bẹ ape.
3 Quando Davi chegou a seu palácio em Jerusalém, mandou confinar as dez concubinas que haviam ficado ali. O rei lhes providenciou sustento, mas não teve mais relações com elas. Permaneceram como viúvas até o fim da vida.
4 Iwa ọvaarnọng oben Amasa bi, “Tzima iwu ittaan ayeri ajinọng pa Juda ttara kọ ọkhaam, bọng akwu.”
4 O rei disse a Amasa: “Reúna o exército de Judá e apresente-se aqui em três dias”.
5 Yina, mada Amasa ofon bi, otza oyeri ajinọng pa Juda, okponga kẹ maa, ogbe kw'ọvaarnọng ọkk'ẹ ọkha, ọkwọbha.
5 Amasa saiu para convocar os soldados de Judá, mas levou mais tempo que o prazo definido pelo rei.
6 Mẹ wọ ẹ, Devid on-oben Abishayi bi, “Kker e, itzama sa Shẹba kw'ode nnwa kwa Bikiri ósi man, íyọhnga s'iwa Absalọm osi e. Kọ tzima ajinọng p'itta kwọ akhubh-ẹ. Oni mando ode, kẹ óre idedenmon s'igaang-ọgaangi ore, ọtza ochubha mẹ, ọnaanga man.”
6 Então Davi disse a Abisai: “Seba, filho de Bicri, vai nos prejudicar mais que Absalão. Leve minhas tropas e persiga-o antes que ele entre numa cidade fortificada, onde não possamos alcançá-lo”.
7 Mando kw'ajinọng pa Joab, ọmaana anọng pa Kẹrẹt ọmaana anọng pa Pẹlẹt, ttara akkenggitza biphyir, atzori ka ndọhna s'Abishayi kw'ode odenho, afona. Wa bẹ abina ka Jẹrusalẹm akhubh Shẹba, kw'ode nnwa kwa Bikiri.
7 Os soldados de Joabe, junto com a guarda pessoal do rei e os guerreiros valentes, saíram de Jerusalém para perseguir Seba.
8 Mada bẹ awobh k'ẹtzakpa ch'ideden ka Gibeọn, Amasa okwu okhebha bẹ mẹ. Wa Joab ọfọr egbong-nya chẹ, ọkpa mkpasin k'erin kw'ọdabhi imaana s'ijaabhi nnam mfa s'okhe k'ọpa. Mada oreng bi ochina ororo, sẹ irọbha k'ọpa itto.
8 Quando chegaram à grande rocha em Gibeom, Amasa foi ao encontro deles. Joabe vestia seu traje militar e levava um punhal preso ao cinto. Quando deu um passo à frente para saudar Amasa, tirou o punhal da bainha.
9 Joab oben Amasa bi, “Ọgbaanotte kwaam, ọsọ-ọ yan?” Joab otzima odimbọhk kwẹ ọbọkha Amasa k'agba-phyubha mach'oben bi, ọbaakh-ẹ ọbaakha.
9 “Como vai, meu primo?”, disse Joabe, e o pegou pela barba com a mão direita, como se fosse beijá-lo.
10 Amasa otzum kokhe k'imaana sa Joab otzim k'ọbọhk. Joab okhum-ẹ imaana nnuma k'ẹbhọr maa, abhọri ayin atto m'irerek. Okhum-ẹ ogbe nwuma wani kẹ-khẹ, Amasa ope. Mẹ wọ, Joab ọmaana ọgbaanotte Abishayi akhubh Shẹba kw'ode nnwa kwa Bikiri.
10 Amasa não percebeu o punhal na mão esquerda dele, e Joabe o feriu no estômago, de modo que suas entranhas se derramaram no chão. Joabe não precisou feri-lo outra vez, pois Amasa morreu rapidamente. Joabe e seu irmão Abisai deixaram o corpo ali e continuaram a perseguir Seba.
11 Iwa ojinọng wani k'ottem kw'anọng pa Joab, obe Amasa k'ẹbhabhaanga, oben bi, “Ọnọng kpenamkpen kw'orong bi, owobh ka Joab ọmaana ka Devid, tte ọtzọn Joab abẹ!”
11 Um dos soldados de Joabe gritou: “Se estiverem do lado de Joabe e Davi, venham e sigam Joabe!”.
12 Amasa oyim ọbangi m'izi sẹ m'eden-ttem. Ojinọng nwa on-ore bi, agbong-nọng biphyir am-atza abe mẹ. Mada ore bi ọnọng kpenamkpen kw'opyiri m'ibe s'Amasa oyim, om-ọpaangi obe, ọn-ọtzọr Amasa obina k'eden orur-ẹ k'owoni wani, ọtzọkha ibara obubh-ẹ.
12 Amasa, porém, estava estendido numa poça de sangue no meio do caminho, e os soldados de Joabe viram que todos paravam para olhar. Então um dos soldados o arrastou para fora do caminho, até um campo, e o cobriu com um manto.
13 Mada bẹ akk'Amasa atzini abina k'eden, ajinọng biphyir afona atza atzọn Joab abẹ bi, bẹ akhubh Shẹba kw'ode nnwa kwa Bikiri.
13 Com o corpo de Amasa fora do caminho, todos seguiram Joabe em perseguição a Seba, filho de Bicri.
14 Shẹba ọkpaanga ngọma s'Israẹl biphyir maa, opyiri k'Abẹl Bẹt-Maka, obiro ọkpaanga ẹkhọma ch'anọng pa Bikiri p'iwa atzobh for sabẹ, atzọn Shẹba abẹ.
14 Enquanto isso, Seba passou por todas as tribos de Israel e, por fim, chegou à cidade de Abel-Bete-Maaca. Todos os membros de seu clã, os bicritas, se reuniram para lutar e o seguiram até a cidade.
15 Agbong-nọng biphyir p'atzọni Joab abẹ, akwu akhọri Shẹba akhe k'ottem k'Abẹl Bẹt-Maka. Bẹ ayaabha igbo atzima abọkha iyaan-iyaan kw'echumi ch'odedenmon. Bẹ am-akhonga bi, avọhkhi echumi nda.
15 Quando os soldados de Joabe chegaram, cercaram Abel-Bete-Maaca. Construíram uma rampa junto às fortificações da cidade e começaram a derrubar o muro.
16 Yina, kwanọng wani kw'odongi-odongi owobha k'odedenmon ọkpẹbh bi, “Bọng yonga itzọhng e! Bọng yonga itzọhng e! Bọng yeri Joab orenga ọbaang-m, ifha ḿgbaakh-ẹ atzim.”
16 Então uma mulher sábia da cidade gritou: “Ouçam! Digam a Joabe que se aproxime, pois desejo falar com ele!”.
17 Joab orenga otzor-ẹ ka for, kwanọng nwa ọbọbh-ẹ bi, “Kọ wọ ade Joab o?”
17 Quando ele se aproximou, a mulher perguntou: “O senhor é Joabe?”. “Sim, sou eu”, respondeu ele. Então ela disse: “Ouça sua serva com atenção”. “Estou ouvindo”, disse ele.
18 Kwanọng nwa ochina ororo oben bi, “Iwa anọng am-aben bi, ‘Ọkk'ọha kwẹ ode bi, abeni bi akhaama ebhina, china k'Abẹl.
18 A mulher continuou: “Antigamente era costume dizer: ‘Se precisar resolver um desentendimento, peça conselho na cidade de Abel’.
19 Maman bọ ode anọng p'arori ẹmẹm, mobiro ode anọng p'akhaam nnam-ophephe k'Israẹl e. Kọ am-akhonga bi, adimi odedenmon kw'ode ẹranga ch'Israẹl e. Osi yan kwa kọ am-aben bi, adimi ekkema ch'Ọvaar Ibinọkpaabyi o?”
19 Somos pacíficos e fiéis em Israel, mas o senhor está prestes a destruir uma cidade importante de nossa terra. Por que deseja destruir aquilo que pertence ao S enhor ?”.
20 Joab obhina bi, “Tzọmi-tzọmi okponga k'idachen! Tzọmi-tzọmi okponga k'idachen bi, kaam arang ngibhi, ayongi mẹ ndimi obhon!
20 “De maneira nenhuma!”, respondeu Joabe. “Não quero arruinar nem destruir sua cidade.
21 Kwẹ mando kode. Ode bi, ojinọng wani kw'okpen Shẹba, kw'ode nnwa kwa Bikiri kw'ofon ka mgbegbeho s'Ephraim, kẹ wọ ọkk'ọbọhk kwẹ ọyaangi bi, obun ọvaar Devid. Bọng anang-m ojinọng nwa wani, kaam ńtte obhon nwa ọbọhk otte.”
21 Não é essa a minha intenção. Quero apenas capturar um homem chamado Seba, filho de Bicri, da região montanhosa de Efraim, que se rebelou contra o rei Davi. Se vocês o entregarem para mim, deixarei a cidade em paz.” “Está bem”, respondeu a mulher. “Jogaremos a cabeça dele para você por cima do muro.”
22 Mando kwa kwanọng nwa oreng makhọra, otza okhebha anọng biphyir ttara adongiji pẹ, bẹ akpaara Shẹba kw'ode nwa kwa Bikiri eho, abhari Joab k'ọbaakha okhubha. Mẹ wọ, Joab ogyi obukpọhng otzima oben anọng pẹ biphyir atte odedenmon nwa ọbọhk, ọnọng-ọnọng ọkpa nnam k'ọhọhm kwẹ. Wa Joab obiro ọkpa nnam k'ọvaarnọng ka Jẹrusalẹm.
22 Então a mulher levou o seu bom conselho até o povo. Eles cortaram a cabeça de Seba e a jogaram para Joabe. Ele tocou a trombeta, e seus soldados se retiraram da cidade. Todos voltaram para suas casas, e Joabe voltou para o rei, em Jerusalém.
23 Iwa Joab wọ ode odenho kw'agbong-nọng p'Israẹl bi waam; Bẹnaya kw'ode nnwa kwa Jẹhoyada ode odenho kw'agbong-nọng pa Kẹrẹt ọmaana agbong-nọng pa Pẹlẹt.
23 Joabe era o comandante de todo o exército de Israel. Benaia, filho de Joiada, era o comandante da guarda pessoal do rei.
24 Adoniram ode oho kw'asi-itzọhm. Jehoshaphat nnwa kw'Ahilud ode ọkkẹr-idik s'ikk'itta.
24 Adonirão era encarregado daqueles que realizavam trabalhos forçados. Josafá, filho de Ailude, era o historiador do reino.
25 Sheva ode ọkkẹri; Zadọk ọmaana Abiyata ade afọhnẹja.
25 Seva era o secretário da corte. Zadoque e Abiatar eram os sacerdotes.
26 Iwa Ira kw'ofon Jair ode ọfọhnẹja kwa Devid.
26 E Ira, descendente de Jair, servia Davi como sacerdote.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.