2 Samuel 19

mfo (MFO) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Iwa bẹ agbaak Joab bi, “Ọvaarnọng obhomi amọng kẹ, obiro owobha ka nkwu-osisi s'Absalọm ope e.”
1 Disseram a Joabe: Eis que o rei está chorando e se lamentando por Absalão.
2 Ewu nduma, agbong-nọng biphyir an-akhiri ọdadaami kw'ekhema chabẹ aji. Bẹ an-abhakhi awobha ka nkwu-osisi, da bẹ abhaang bi, “Ọvaarnọng owobh ka nkwu-osisi sa nnwa kwẹ kw'ope.”
2 Então a vitória se tornou naquele dia em tristeza para todo o povo, porque nesse dia o povo ouviu dizer: O rei está muito triste por causa de seu filho.
3 M'ewu nduma, ajinọng mba abẹkhi atza adim k'odedenmon mach'ajinọng pa mgbar nsi, da bẹ arọbhi k'egbong.
3 E nesse dia o povo entrou furtivamente na cidade, como o faz quando, envergonhado, foge da peleja.
4 Ọvaarnọng obubha mbọhk k'itzitzikha, obhom ẹmọng k'ẹrọng, oben bi, “Nnwa kwaam Absalọm o! Absalọm o! Nnwa kwaam o! Nnwa kwaam!”
4 Estava, pois, o rei com o rosto coberto, e clamava em alta voz: Meu filho Absalão, Absalão meu filho, meu filho!
5 Mando kwa Joab ọtza odim k'ọhọhm kw'ọvaarnọng oben-ẹ bi, “Kọ akk'ajinọng pọ biphyir aha ka mgbar mayina, p'akkaan akpen pọ, ọmaana akpen pa va pọ p'ijinọng ọmaana p'ipanọng, ọmaana akpen pa panọng pọ, ttara p'akkọra-panọng pọ.
5 Então entrou Joabe na casa onde estava o rei, e disse: Hoje envergonhaste todos os teus servos, que livraram neste dia a tua vida, a vida de teus filhos e filhas, e a vida de tuas mulheres e concubinas,
6 Kọ ahọk attattaanga-nọng pọ idadaakha, attaanga anọng p'akhọhkh-ọ idadaakha. Kọ akk'ẹjaakhi asa mayina bi, adenho p'agbong-nọng ọmaana agbong-nọng pabẹ, ọttọhk kape k'itzitzikha sọ. Kaam nkk'nna k'ewu cha mayina bi, ira ọdaam-ọ ọdaam, ira man biphyir ope, Absalọm oruk akpen.
6 amando aos que te odeiam, e odiando aos que te amam. Porque hoje dás a entender que nada valem para ti nem chefes nem servos; pois agora entendo que se Absalão vivesse, e todos nós hoje fôssemos mortos, ficarias bem contente.
7 Bina atza akhe anọng pọ ottem-bara. Kaam nchekhi ka che ch'Ọvaar Ibinọkpaabyi bi, idikha ani k'iyaan ayini afona, yina erungi epyi, ojinọng manda wani kwọ kw'oyima ma ttar-ọ kóde. Itzama nna íyọhnga, idik-ttama kpenamkpen s'ikk'itta ikhebh-ọ k'akpen, ttẹwọr k'edikkobh chọ maa apyiri ma.”
7 Levanta-te, pois, agora; sai e fala ao coração de teus servos. Porque pelo Senhor te juro que, se não saíres, nem um só homem ficará contigo esta noite; e isso te será pior do que todo o mal que tem vindo sobre ti desde a tua mocidade até agora.
8 Mẹ wọ e, ọvaarnọng obina ọtza owobha ẹwọr k'ẹbaakhamma. Mada bẹ agbaakhi anọng mba bi, Ọvaarnọng owobh ẹwọr k'ẹbaakhamma e, bẹ biphyir afona atza akhebh-ẹ kẹ.
8 Pelo que o rei se levantou, e se sentou à porta; e avisaram a todo o povo, dizendo: Eis que o rei está sentado à porta. Então todo o povo veio apresentar-se diante do rei. Ora, Israel havia fugido, cada um para a sua tenda.
9 Makhọra ngọma s'Israẹl, anọng biphyir am-akhaanga ayok atzim, aben bi, “Ọvaarnọng wọ iwa ọkkaan man ka mbọhk s'attattaanga-nọng paman. Kẹ wọ iwa obiro ọrọbha man ka mbọhk s'anọng pa Philistiya. Yina, kẹ ọkk'ọrọbha oji obhon okhuri Absalọm.
9 Entrementes todo o povo, em todas as tribos de Israel, andava altercando entre si, dizendo: O rei nos tirou das mãos de nossos inimigos, e nos livrou das mãos dos filisteus; e agora fugiu da terra por causa de Absalão.
10 Ma, Absalọm kw'iwa mobyengi ana k'eho bi, ọdabh man, ọkk'ọpa k'egbong-dam. Osi yan kwa bọng amyi manda, bọng ọvaarnọng kabeni ọkpa nnam o?”
10 Também Absalão, a quem ungimos sobre nós, morreu na peleja. Agora, pois, porque vos calais, e não fazeis voltar o rei?
11 Ọvaar Devid ọtzọhm ẹkkaabha ochena Zadọk ọmaana Abiyata p'ade afọhnẹja bi, “Bọng bọbh adeden-nọng pa Juda bi, mada idik sa bẹ am-agbaak makhọra Israẹl ikk'ọvaarnọng ipyiri k'ẹttọhmma chẹ, ‘Orenga yan bọng an-ade akponga-nnam-nọng p'atzim ọvaarnọng akpa nnam k'ẹvaar-ttọhmma chẹ o?
11 Então o rei Davi mandou dizer a Zadoque e a Abiatar, sacerdotes: Falai aos anciãos de Judá, dizendo: Por que seríeis vós os últimos em tornar a trazer o rei para sua casa? Porque a palavra de todo o Israel tem chegado ao rei, até a sua casa.
12 Bọng ade afona-nọng paam, mode izi rani. Mẹ wọ, okhuri yan kwa bọng án-ade akponga-nnam-nọng p'ákwu bi, átzima ọvaarnọng abhana o?’
12 Vós sois meus irmãos; meus ossos e minha carne sois vós; por que, pois, seríeis os últimos em tornar a trazer o rei?
13 Bọng ben Amasa bi, ‘Kọ mode izi rani, mobiro ode efona dani. Tte Ibinọkpaabyi osi-m k'eden kpenamkpen ch'ẹdaakh-ẹ, idikha nnọ-ọ odenho kw'agbong-nọng paam nsi k'akpen pọ biphyir, ndima ndera eho cha Joab.’ ”
13 Dizei a Amasa: Porventura não és tu meu osso e minha carne? Assim me faça Deus e outro tanto, se não fores chefe do exercito diante e mim para sempre, em lugar de Joabe.
14 Iwa odebh nttem s'ajinọng pa Juda biphyir, osi bẹ akhaama ochibhi wani. Bẹ atzọhm ẹkkaabha anang ọvaarnọng aben bi, “Kọ ttara ajinọng pọ biphyir, bọng kpa nnam.”
14 Assim moveu ele o coração de todos os homens de Judá, como se fosse o de um só homem; e enviaram ao rei, dizendo: Volta, com todos os teus servos.
15 Mando kw'ọvaarnọng ọkpa nnam, okwu opyiri k'Ọraanga kwa Jọrdan.
15 Então o rei voltou, e chegou até o Jordão; e Judá veio a Gilgal, para encontrar-se com o rei, a fim de fazê-lo passar o Jordão.
16 Shimeyi kw'ode nnwa kwa Gẹra, kw'ofon k'obhon kwa Bahurim k'ẹkhọma cha Bẹnjamin, otzima ajinọng pa Juda obina ẹbhar-ẹbhar, ọtza okhebha ọvaar Devid.
16 Ora, apressou-se Simei, filho de Gêra, benjamita, que era de Baurim, e desceu com os homens de Judá a encontrar-se com o rei Davi;
17 Anọng nnọhna mfa obhiri arọbh jobh pa afon Bẹnjamin bọ iwa atzọn-ẹ abẹ. Wa Ziba kw'ode ọtzọhmnọng kw'ẹhọhmmọr cha Saul, ọmaana va pẹ p'ijinọng chi, ttara atzọhmnọng ẹrọbh abira awobha ttar-ẹ. Wa bẹ adukh-odukha ahakha ka Jọrdan, kẹ da ọvaarnọng owobh.
17 e com ele mil homens de Benjamim, como também Ziba, servo da casa de Saul, e seus quinze filhos, e seus vinte servos com ele; desceram apressadamente ao Jordão adiante do rei,
18 Bẹ atzima ẹhọhmmọr ch'ọvaarnọng arenga k'ibe s'anọng am-arenga ajekha, ajekha k'okhubha. Bẹ abira asi odik kpenamkpen kw'ọvaarnọng ochibhi.
18 atravessando o vau para trazer a casa do rei e para fazer o que aprouvesse a ele. Quando o rei ia passar o Jordão, Simei, filho de Gêra, se prostrou diante dele,
19 oben-ẹ bi, “Tte itta kwaam, oning-m oponga-pyibha ọnangi. Kọ ottotto kwa khaam ọtzọhmnọng k'ewu ch'iwa kọ itta ọvaarnọng kwaam, abin ka Jẹrusalẹm, kajima. Tte ọvaarnọng oningi odik nwa k'ettem okhe.
19 e lhe disse: Não me impute meu senhor à minha culpa, e não te lembres do que tão perversamente fez teu servo, no dia em que o rei meu senhor saiu de Jerusalém; não conserve o rei isso no coração.
20 Kkeri kaam ọtzọhmnọng kwọ nnong bi, nkk'ẹkhọhngkwuri nsa. Yina, nkk'nkwa mayina mach'ocheden-nọng kw'ofon ka ngọma sa Josẹph bi, nkwu ngebha itta ọvaarnọng kwaam.”
20 Porque eu, teu servo, deveras confesso que pequei; por isso eis que eu sou o primeiro, de toda a casa de José, a descer ao encontro do rei meu senhor.
21 Mẹ wọ, Abishayi kw'ode nnwa kwa Zeruya oben bi, “Shimeyi ọbaan k'obo m'odik nwa e. Kẹ olukhi ọnọng kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi okk'ana obyengi k'eho.”
21 Respondeu Abisai, filho de Zeruia, dizendo: Não há de ser morto Simei por haver amaldiçoado ao ungido do Senhor?
22 Devid obhina bi, “Bọbọng va pa Zeruya, odik nwa on-oreng yan ọkpakha bọng o? Bọng ẹfa kakhaam bi, bọng akhe ittattaanga m'odik nwa. Ọbaan kẹ bi, bẹ afhu ọnọng m'Israẹl mayina o? Kaam nnong kẹ bi, kaam wọ nde ọvaarnọng kw'Israẹl, mayina e.”
22 Mas Davi disse: Que tenho eu convosco, filhos de Zeruia, para que hoje me sejais adversários? Será morto alguém hoje em Israel? pois não sei eu que hoje sou rei sobre Israel?
23 Mẹ wọ, ọvaarnọng ochekhi ọtzọkha ọnwọhngi, oben Shimeyi bi, “Kọ kápe e.”
23 Então disse o rei a Simei: Não morrerás. E o rei lho jurou.
24 Iwa Mẹphiboshẹt kw'ode nnwa-mmona kwa Saul obiro ọtza okhebha ọvaarnọng. Wa mmo sẹ kogbobhi, agba-phyubha kobiro ophyiri, ọbara fa for kogbobhi, tzọni k'ewu ch'ọvaarnọng ofon, maa apyiri k'ewu ch'ọkpa nnam k'odidiri.
24 Também Mefibosete, filho de Saul, desceu a encontrar-se com o rei, e não cuidara dos pés, nem fizera a barba, nem lavara as suas vestes desde o dia em que o rei saíra até o dia em que voltou em paz.
25 Mada ofon ka Jẹrusalẹm bi, okwu okhebha ọvaarnọng, ọvaarnọng ọbọbh-ẹ bi, “Mẹphiboshẹt, okhuri yan kw'iwa ana-m abẹ atzọni afona o?”
25 E sucedeu que, vindo ele a Jerusalém a encontrar-se com o rei, este lhe perguntou: Por que não foste comigo, Mefibosete?
26 Oben bi, “Itta ọvaarnọng kwaam, mada kaam ọtzọhmnọng kwọ ndumi-mbọhbhi, nna ben bi, ‘Kaam ńdabh ẹwọr-wobha ka ẹnyanyaang chaam, ḿbiri nyaar chẹ, ifha ndọn ọvaarnọng abẹ mofona.’ Iwa Ziba kw'ode ọtzọhmnọng kwaam, wọ ọbọr-m.
26 Respondeu ele: O rei meu senhor, o meu servo me enganou. Porque o teu servo dizia: Albardarei um jumento, para nele montar e ir com o rei; pois o teu servo é coxo.
27 Okk'kaam ọtzọhmnọng kwọ idik obubha, ọnang kọ itta ọvaarnọng kwaam. Itta ọvaarnọng kwaam ode mach'orenga-eden kw'Ibinọkpaabyi. Si odik kw'are bi, ojibh-ojibh ọnang-ọ.
27 E ele acusou falsamente o teu servo diante do rei meu senhor; porém o rei meu senhor é como um anjo de Deus; faze, pois, o que bem te parecer.
28 Iwa va pa va p'otte kwaam biphyir abaan-ọbaana k'obo, ka mbọhk s'itta ọvaarnọng kwaam. Yina, atzer anang ọtzọhmnọng kwọ ewobha k'ottem kw'anọng p'achi ọchattọhk k'okpokkoro kwọ. Mẹ wọ, kaam ngaam bọng ẹfa bi, nchina ororo mphyem ọvaarnọng idikh o?”
28 Pois toda a casa de meu pai não era senão de homens dignos de morte diante do rei meu senhor; contudo, puseste teu servo entre os que comem à tua mesa. E que direito mais tenho eu de clamar ainda ao rei.
29 Ọvaarnọng e, oben-ẹ bi, “Odik nwuma dọk kàgbaak. Kaam nkk'kọ ọmaana Ziba ẹfa nnanga bi, bọng atza akkema irerek sa Saul anang for sabọng.”
29 Ao que lhe respondeu o rei: Por que falas ainda de teus negócios? Já decidi: Tu e Ziba reparti as terras.
30 Mẹphiboshẹt oben ọvaarnọng bi, “Mada itta ọvaarnọng kwaam okk'okhuna k'odidiri. Tte kẹ ọtzọkha ọttọhk kpenamkpen biphyir.”
30 Então disse Mefibosete ao rei: Deixe que ele tome tudo, uma vez que o rei meu senhor já voltou em paz à sua casa.
31 Wa Barzilayi kw'ofon k'ẹkhọma cha Gilead obiro obina k'obhon kwa Rogẹlim okwu bi, ọtzọn ọvaarnọng abẹ ojekha Jọrdan, ifha obiro orikh-ẹ k'eden.
31 Também Barzilai, o gileadita, desceu de Rogelim, e passou com o rei o Jordão, para acompanhá-lo até a outra banda do rio.
32 Iwa Barzilayi ọkk'ọn-ọtzama kpọng, da iwa on-ode cho arọbh ana. Wa obiro ode ọkkakkaa, kw'okkeri ọvaarnọng k'ogbe kw'owobh k'obhon kwa Mahanayim.
32 E era Barzilai mui velho, da idade de oitenta anos; e ele tinha provido o rei de víveres enquanto este se demorara em Maanaim, pois era homem muito rico.
33 Ọvaarnọng oben Barzilayi bi, “Tzọhn-m abẹ mojekha ka Jẹrusalẹm. Kaam ńkker-ọ okkeri.”
33 Disse, pois, o rei a Barzilai: Passa tu comigo e eu te sustentarei em Jerusalém, em minha companhia.
34 Yina, Barzilayi obhina ọvaarnọng bi, “Da kaam ḿbiri nnuk akpen ka cho aphaang, kw'ira kaam nna ńdọn ọvaarnọng abẹ nchina ka Jẹrusalẹm o?
34 Barzilai, porém, respondeu ao rei: Quantos anos viverei ainda, para que suba com o rei a Jerusalém.
35 Kaam nna nde cho arọbh ana. Na kaam mbiri mfha nnonga odik kw'ojibh-ojibh ọmaana kw'on-ojibh o? Kaam ọdadaami ọmaana ọmmamma dọk kinnọng. Ọtzọhmnọng kwọ idadaama s'ẹchakpo ttara itzuk dọk kọphaang. Amọng p'akkọhn-amọng p'ijinọng ọmaana p'ipanọng dọk kimmaang. Ka yan kw'ọtzọhmnọng kwọ, on-obiro okwu ọttara kọ itta ọvaarnọng kwaam ẹtzọhkha o?
35 Oitenta anos tenho hoje; poderei eu discernir entre e bom e o mau? poderá o teu servo perceber sabor no que comer e beber? poderei eu mais ouvir a voz dos cantores e das cantoras? e por que será o teu servo ainda pesado ao rei meu senhor?
36 Kaam k'echora nda ch'ọvaarnọng kimbaan. Ọtzọhmnọng kwọ okhinggẹ ọ́tzọhn ọvaarnọng abẹ ojekha ka Jọrdan ibebaa, orikh-ẹ k'oden-gwuma.
36 O teu servo passará com o rei até um pouco além do Jordão. Por que me daria o rei tal recompensa?
37 Tte ọtzọhmnọng kwọ ọkpa nnam e, ifha mpe k'obhon kwaam mbaanga epekhubh s'otte ttara ọkka kwaam e. Yina, kkeri ọtzọhmnọng kwọ Kimham ma. Tte kẹ ọtzọn itta ọvaarnọng kwaam abẹ ojekha k'okhubha. Si kpenamkpen f'achibhi bi asi, anang-ẹ.”
37 Deixa voltar o teu servo, para que eu morra na minha cidade, junto à sepultura de meu pai e de minha mãe. Mas eis aí o teu servo Quimã; passe ele com o rei meu senhor, e faze-lhe o que for do teu agrado.
38 Ọvaarnọng oben bi, “Kimham ójekha ttar-m. Kaam ńsi kpenamkpen fa nchibhi nnang-ẹ. Ọttọhk kpenamkpen f'ábira aror, kaam ńsi-osi nnang-ọ.”
38 Ao que disse o rei: Quimã passará comigo, e eu lhe farei o que te parecer bem, e tudo quanto me pedires te farei.
39 Mẹ wọ, anọng biphyir ọmaana ọvaarnọng ajekha ka Jọrdan. Ọvaarnọng e, ọbaakha Barzilayi obiro ọsẹ-ẹ ittabọhng. Mando kwa Barzilayi ọkpa nnam ọbhana k'obhon kwẹ.
39 Havendo, pois, todo o povo passado o Jordão, e tendo passado também o rei, beijou o rei a Barzilai, e o abençoou; e este voltou para o seu lugar.
40 Mada ọvaarnọng ojek k'okhubha kwa Gilgal, Kimham ọtzọhn-ẹ abẹ ojekha. Asoja pa Juda biphyir ọmaana ibhaakha rani s'agbong-nọng p'Israẹl akk'ọvaarnọng atzima ajekha k'okhubha.
40 Dali passou o rei a Gilgal, e Quimã com ele; e todo o povo de Judá, juntamente com a metade do povo de Israel, conduziu o rei.
41 Ogbe kobhiri, ajinọng p'Israẹl biphyir am-akwu k'ọvaarnọng, akwu aben-ẹ bi, “Osi yan kwa votte paman pa Juda afhu ọvaarnọng atzim-ẹ ọmaana ẹhọhmmọr chẹ, ọttara ajinọng pa Devid biphyir ajekha Jọrdan afona o?”
41 Então todos os homens de Israel vieram ter com o rei, e lhe disseram: Por que te furtaram nossos irmãos, os homens de Judá, e fizeram passar o Jordão o rei e a sua casa, e todos os seus homens com ele?
42 Iwa ajinọng pa Juda biphyir abhina ajinọng p'Israẹl bi, “Iwa mosi mando okhuri bi, ọvaarnọng mode anọng bani. Mbọng vọ on-ode ittemdọkhiji sabọng o? Mokk'ọttọhk manda vani f'ọvaarnọng ọtzọkha ochi o? Mokk'ọttọhk manda vani ọtzọkha ọnang for saman o?”
42 Responderam todos os homens de Judá aos homens de Israel: Porquanto o rei é nosso parente: Por que vos irais por isso. Acaso temos comido à custa do rei, ou nos deu ele algum presente?
43 Mẹ wọ, ajinọng p'Israẹl an-abhina ajinọng pa Juda bi, “Maman ọkhaam ngọma jobh m'ẹvaar nda ẹ, mẹ wọ, mọkhaam Devid ọtzam ọyọhnga bọng e. Osi yan kwa bọng arẹkhi man manda o? Maman arang iwa ode acheden-nọng oben bi, ọvaarnọng kwaman ọkpa nnam.”
43 Ao que os homens de Israel responderam aos homens de Judá: Dez partes temos no rei; mais temos nós em Davi do que vós. Por que, pois, fizestes pouca conta de nós. Não foi a nossa palavra a primeira, para tornar a trazer o nosso rei? Porém a palavra dos homens de Judá foi mais forte do que a palavra dos homens de Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.