2 Samuel 18

mfo (MFO) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Wa Devid otzobha ajinọng p'awobh ttar-ẹ, osi ayok bani adenho p'agbong-nọng nnọhna-nnọhna, bani adenho p'agbong-nọng arọbh azen-azen.
1 Davi passou em revista o exército e nomeou comandantes de batalhões de mil e de cem.
2 Devid ọbhaangi agbong-nọng mba ka ngaan nttaan, osi Joab odenho kw'ẹkhaan dani. Osi Abishayi kw'ode nnwa kwa Zeruya, kw'obiro ode ọgbaanotte kwa Joab odenho kw'ẹkhaan dani. Osi Ittayi kw'ofon Git odenho kw'ẹkhaan dani. Wa ọvaarnọng oben ajinọng mba bi, “Kaam ọkhaam ḿbiri ndọn bọng abẹ.”
2 Davi dividiu o exército em três companhias: uma sob o comando de Joabe, outra sob o comando de Abisai, irmão de Joabe, filho de Zeruia, e outra sob o comando de Itai, o giteu. Disse então o rei ao exército: "Eu também marcharei com vocês".
3 Yina, ajinọng mba aben bi, “Itta, kọ k'iyaan kakhaambi ayin. Idikha mọrọbhi, man attattaanganọng odik kọkpakha. Idikha man ibhaakha rani ope, man bẹ odik kọkpakha. Yina, kọ abari odik ayọhnga man anọng nnọhna ẹrọbh obhiri nzen. Kẹ wọ osi ọbaana bi, kọ awobha m'odedenmon, atzọhm man ẹkkaana e.”
3 Mas os homens disseram: "Não faças isso! Se tivermos que fugir, eles não se preocuparão conosco, e mesmo que metade de nós morra em batalha, eles não se importarão. Tu, porém, vales por dez mil de nós. Melhor será que fiques na cidade e dali nos dês apoio".
4 Iwa ọvaarnọng on-obhina bi, “Kaam ńsi odik kpenamkpen osi kwa bọng are bi, ojibh-ojibh.”
4 O rei respondeu: "Farei o que acharem melhor". E o rei ficou junto à porta, enquanto os soldados marchavam, saindo em unidades de cem e de mil.
5 Wa ọvaarnọng ọtzọr Joab, ọmaana Abishayi ttara Ittayi itzọhng bi, “Bọng nenga kaam abẹ, ayobh odikkobh nwuma Absalọm oyobh o.” Wa agbong-nọng biphyir abhaanga da ọvaarnọng ọm-ọtzọr adenho itzọhng okhuri Absalọm.
5 O rei ordenou a Joabe, a Abisai e a Itai: "Por amor a mim, tratem bem o jovem Absalão! " E todo o exército ouviu quando o rei deu essa ordem sobre Absalão a cada um dos comandantes.
6 Iwa agbong-nọng attọma ẹkhaan ayin k'odedenmon, atza arima anọng p'Israẹl abẹ. Wa egbong nda ewobh k'ẹtzam ch'Ephraim.
6 O exército saiu a campo para enfrentar Israel, e a batalha aconteceu na floresta de Efraim,
7 Mẹ kw'iwa ajinọng pa Devid akhem agbong-nọng p'Israẹl. Anọng p'ape ewu nduma ahaabhi apyiri nnọhna arọbh afa obhiri jobh.
7 onde o exército de Israel foi derrotado pelos soldados de Davi. Houve grande matança naquele dia, elevando-se o número de mortos a vinte mil.
8 Wa erima nda ẹnyaami makhọra ẹkhọma nda biphyir. Ọnọng-mik kw'iwa ope k'ẹtzam, ọyọhng kw'ope k'ọkkangkkaang.
8 A batalha espalhou-se por toda a região e, naquele dia, a floresta matou mais que a espada.
9 Iwa Absalọm ọtza ottema ajinọng pa Devid abẹ. Wa ọm-ọyaar ẹnyanyaang chẹ. Mada ẹnyanyaang nda ereng bi, ẹkwọbha k'irekh-irek kw'echi cha oak ch'ideden, ch'abọhnga pẹ akpa-ọkpa, isisaa s'Absalọm igbaama k'echi nda. Wa ọn-ọyọhn m'ottem kw'ẹrọng ọmaana irerek. Ẹnyanyaang chẹ echina ororo ẹm-ẹrọbh efona.
9 Durante a batalha, Absalão, montado em sua mula, encontrou-se com os soldados de Davi. Passando a mula debaixo dos galhos de uma grande árvore, e Absalão ficou preso pela cabeça nos galhos. Ele ficou pendurado entre o céu e a terra, e a mula prosseguiu.
10 Mando kw'ojinọng wani kw'ore odik kw'ọkk'ọtta, ofon ọtza ọgbaak Joab bi, “Kaam nne Absalọm da ọyọhni k'echi ch'oak.”
10 Um homem o viu, e foi informar a Joabe: "Acabei de ver Absalão pendurado numa grande árvore".
11 Joab oben ojinọng kw'ọgbaakh-ẹ odik nwa bi, “Obi! Are Absalọm o? Osi yan kẹ eden dani kafhu abhari m'irerek? Kaam ira nkk'ọ ashẹkẹl jobh pa silva ọmaana odikpa kw'ọkkakkaama nnanga.”
11 "Você o viu? ", perguntou Joabe ao homem. "E por que não o matou ali mesmo? Eu teria dado a você dez peças de prata e um cinturão de guerreiro! "
12 Yina, Joab obhina bi, “Kaambi akhe-m ashẹkẹl p'adọhbhi apyiri nnọhna mfa obhiri arọbh jobh ma mbọhk, kaam nnwa kw'ọvaarnọng ọbọhk kinttọmi e. Mowobh mẹ ọbhaanga da ọvaarnọng ọtzọri kọ, ọmaana Abishayi ttara Ittayi itzọhng bi, ‘Bọng nnenga kaam abẹ, ayobh odikkobh nwuma Absalọm.’
12 Mas o homem respondeu: "Mesmo que fossem pesadas e colocadas em minhas mãos mil peças de prata, eu não levantaria a mão contra o filho do rei. Ouvimos o rei ordenar a ti, a Abisai e a Itai: ‘Protejam, por amor a mim, o jovem Absalão’.
13 Idikha ira kaam nkk'Absalọm mfha, nge akpen paam ka dama-dama, da odik on-ode kw'ọvaarnọng on-om-oronga, ira akk'arọbha aji-m.”
13 Por outro lado, se eu tivesse atentado traiçoeiramente contra a vida dele, o rei ficaria sabendo, pois não se pode esconder nada dele, e tu mesmo ficarias contra mim".
14 Joab oben bi, “Kaam manda dọk kimbe ndikh-ọ.” Mando kw'ọtzọk akhọhn attaan p'otzim ka mbọhk, okhum Absalọm k'ettem, mẹ da Absalọm otzim om-oji iwọhng m'echi ch'oak.
14 E Joabe disse: "Não vou perder mais tempo com você". Então pegou três dardos e com eles traspassou o coração de Absalão, quando ele ainda estava vivo na árvore.
15 Adikkobh jobh p'ade atzim-egbongkpo pa Joab akhọri Absalọm akhe k'ottem, akyer-ẹ abun afhu.
15 E dez dos escudeiros de Joabe cercaram Absalão e acabaram de matá-lo.
16 Mando kwa Joab ogyi obukpọhng, otzima oben agbong-nọng bi, bẹ akwọbha ajinọng p'Israẹl okhukhubh.
16 A seguir Joabe tocou a trombeta para que o exército parasse de perseguir Israel, e assim deteve o exército.
17 Bẹ atzini obukhi kw'Absalọm atza abhari k'ipekhuma s'idong-odong k'ẹtzam. Bẹ atzọkha ọtzakpa-hung abubh-ẹ. M'ogbe nwuma, anọng p'Israẹl biphyir arọbh achina k'ihọhm sabẹ.
17 Retiraram o corpo de Absalão, jogaram-no num grande fosso na floresta e fizeram um grande monte de pedras sobre ele. Enquanto isso, todos os israelitas fugiam para casa.
18 K'ogbe kw'Absalọm otzim orukhi akpen, wa ọtzọk ọtza ottima ebebe k'Ẹttẹri ch'Ọvaarnọng mach'ojima ọnang for sẹ, da iwa ochibhi bi, “Kaam nnwa kw'ijinọng kingaam kw'osi che chaam eningi edimi.” Iwa oyeri ọtza nwa obhina che chẹ. Ọtza nwa okpen Ejima ch'Absalọm maa apyiri k'ewu cha mayina.
18 Quando em vida, Absalão tinha levantado um monumento para si mesmo no vale do Rei, dizendo: "Não tenho nenhum filho para preservar a minha memória". Por isso deu à coluna o seu próprio nome. Chama-se ainda hoje Monumento de Absalão.
19 Iwa Ahimaz kw'ode nnwa kwa Zadọk oben bi, “Tte nnọbh nda mgbaak ọvaarnọng ẹkkaabha nda bi, Ọvaar Ibinọkpaabyi ọkk'ẹ ọkkaana ka mbọhk s'attattaanga-nọng pẹ.”
19 Então Aimaás, filho de Zadoque, disse: "Deixa-me correr e levar ao rei a notícia de que o Senhor lhe fez justiça, livrando-o de seus inimigos".
20 Joab oben-ẹ bi, “Kọ arang atza agbaak ẹkkaabha nda mayina. Kọ atza ogbe ọdọdọk, mayina kàtza, okhuri bi, nnwa kw'ọvaarnọng ọkk'ọpa.”
20 "Não é você quem deve levar a notícia hoje", disse-lhe Joabe. "Deixe isso para outra ocasião. Hoje não, porque o filho do rei morreu".
21 Mẹ wọ, Joab oben ọnọng wani kw'ofon Kush bi, “Rọhng atza agbaak ọvaarnọng odik kw'akk'ara.” Ọnọng nwa kw'ofon Kush ọrakha ọnang Joab ikpokpobha, yina ọn-ọrọbhi ofona.
21 Então Joabe ordenou a um etíope: "Vá dizer ao rei o que você viu". O cuxita inclinou-se diante de Joabe e saiu correndo para levar as notícias.
22 Ahimaz kw'ode nnwa kwa Zadọk obiro oben bi, “Kaambi ode yan, tzotzokhaan, tte nnọbh ndor ayi nwa kw'ofon Kush nnam.”
22 Todavia Aimaás, filho de Zadoque, disse de novo a Joabe: "Não importa o que aconteça, deixa-me ir com o cuxita". Joabe, porém, respondeu: "Por que quer tanto ir, meu filho? Você não receberá nenhuma recompensa pela notícia".
23 Oben bi, “Kaambi ode yan, kaam nnọbh nda-ọtza.”
23 Mas ele insistiu: "Não importa o que aconteça, quero ir". Disse então Joabe: "Pois vá! " E Aimaás correu pelo caminho da planície e passou à frente do cuxita.
24 Mada Devid owobh ẹwọr k'ottem kw'ẹbaakhamma ch'iyaan ọmaana ch'ẹtzaanga, okker-ibe ovura k'ittakhọhnga s'echumi ch'ẹbaakhamma. Mada okkeri k'iyaan, on-ore ojinọng kw'ọm-ọrọbh kẹ mancheni.
24 Davi estava sentado entre a porta interna e a externa da cidade. E quando a sentinela subiu ao terraço sobre a porta, junto à muralha, viu um homem que vinha correndo sozinho.
25 Okker-ibe oyeri ọvaarnọng, ọgbaakh-ẹ!
25 A sentinela gritou, avisando o rei. O rei disse: "Se ele está sozinho, deve trazer boa notícia". E o homem foi se aproximando.
26 Okker-ibe nwa obiro ore ọnọng ọdọdọk kw'ọm-ọrọbh okwu. Oyeri okker-ẹbaakhamma, oben bi, “Kkeri e, ojinọng ọdọdọk ọm-ọrọbhi okwu mancheni!”
26 Então a sentinela viu outro homem que vinha correndo e gritou ao porteiro: "Vem outro homem correndo sozinho! " "Esse também deve estar trazendo boa notícia! ", exclamou o rei.
27 Okker-ibe oben bi, “Okher-m mana ocheden nwuma ọm-ọrọbh ẹbhar-dem ch'Ahimaz kw'ode nnwa kwa Zadọk.”
27 A sentinela disse: "Está me parecendo que, pelo jeito de correr, o da frente é Aimaás, filho de Zadoque". "É um bom homem", disse o rei. "Ele traz boas notícias".
28 Mando kw'Ahimaz oyeri ọvaarnọng, oben bi, “Itta, okk'ojibha ọnang man e!” Ọrakha ottima itzitzikha k'irerek ọnang ọvaarnọng ikpokpobha, oben bi, “Ẹtzọhnga ewobha ẹnang Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kwọ! Kẹ okk'anọng p'arim itta ọvaarnọng kwaam abẹ okhema.”
28 Então Aimaás aproximou-se do rei e o saudou. Prostrou-se, rosto em terra, diante do rei e disse: "Bendito seja o Senhor teu Deus! Ele entregou os homens que se rebelaram contra o rei, meu senhor".
29 Ọvaarnọng ọbọbh bi, “Odikkobh nwuma Absalọm orukhi akpen kẹ o?”
29 O rei perguntou: "O jovem Absalão está bem? " Aimaás respondeu: "Vi que houve grande confusão quando Joabe, o servo do rei, ia enviar teu servo, mas não sei o que aconteceu".
30 Ọvaarnọng oben bi, “Be ma ọkhaan-ọkhaan, atzik.” Mando kw'ọpaangi obe ọkhaan-ọkhaan.
30 O rei disse: "Fique ali ao lado esperando". E Aimaás ficou esperando.
31 Mando kw'ọnọng nwuma kw'ofon Kush opyiri, oben bi, “Itta ọvaarnọng kwaam, bhaanga ẹkkaabha ẹkkakka! Ọvaar Ibinọkpaabyi ọkk'ọ ọkkaana ka mbọhk s'attattaanga-nọng pọ biphyir.”
31 Então o cuxita chegou e disse: "Ó rei, meu senhor, ouve a boa notícia! Hoje o Senhor te livrou de todos os que se levantaram contra ti".
32 Ọvaarnọng ọbọbh ọnọng nwa kwa Kush bi, “Odikkobh nwuma Absalọm orukhi akpen kẹ o?”
32 O rei perguntou ao cuxita: "O jovem Absalão está bem? " O cuxita respondeu: "Que os inimigos do rei meu senhor e todos que se levantam para lhe fazer mal acabem como aquele jovem! "
33 Mando kwa for ipe ọvaarnọng. Obina ovura k'ẹmaanggọ-ebira ch'ewobh k'ẹbaakhamma, ọtza obhom ẹmọng. Mada om-ofona, oben bi, “Nnwa kwaam Absalọm o! Nnwa kwaam Absalọm o! Ottu kw'ira kọ ape, kaam wọ ira mpe e! Nnwa kwaam Absalọm o, nnwa kwaam o, nnwa kwaam!”
33 Então o rei, abalado, subiu ao quarto que ficava por cima da porta e chorou. Foi subindo e clamando: "Ah, meu filho Absalão! Meu filho, meu filho Absalão! Quem me dera ter morrido em seu lugar! Ah, Absalão, meu filho, meu filho! "

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.