2 Samuel 18

mfo (MFO) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Wa Devid otzobha ajinọng p'awobh ttar-ẹ, osi ayok bani adenho p'agbong-nọng nnọhna-nnọhna, bani adenho p'agbong-nọng arọbh azen-azen.
1 E Davi contou o povo que tinha consigo, e pôs sobre eles capitães de mil e capitães de cem.
2 Devid ọbhaangi agbong-nọng mba ka ngaan nttaan, osi Joab odenho kw'ẹkhaan dani. Osi Abishayi kw'ode nnwa kwa Zeruya, kw'obiro ode ọgbaanotte kwa Joab odenho kw'ẹkhaan dani. Osi Ittayi kw'ofon Git odenho kw'ẹkhaan dani. Wa ọvaarnọng oben ajinọng mba bi, “Kaam ọkhaam ḿbiri ndọn bọng abẹ.”
2 E Davi enviou o povo, um terço sob o mando de Joabe, e outro terço sob o mando de Abisai, filho de Zeruia, irmão de Joabe, e outro terço sob o mando de Itai, o giteu; e disse o rei ao povo: Eu também sairei convosco.
3 Yina, ajinọng mba aben bi, “Itta, kọ k'iyaan kakhaambi ayin. Idikha mọrọbhi, man attattaanganọng odik kọkpakha. Idikha man ibhaakha rani ope, man bẹ odik kọkpakha. Yina, kọ abari odik ayọhnga man anọng nnọhna ẹrọbh obhiri nzen. Kẹ wọ osi ọbaana bi, kọ awobha m'odedenmon, atzọhm man ẹkkaana e.”
3 Porém o povo disse: Não sairás, porque, se formos obrigados a fugir, não se importarão conosco; e, ainda que metade de nós morra, não farão caso de nós, porque ainda, tais como nós somos, ajuntarás dez mil; melhor será, pois, que da cidade nos sirvas de socorro.
4 Iwa ọvaarnọng on-obhina bi, “Kaam ńsi odik kpenamkpen osi kwa bọng are bi, ojibh-ojibh.”
4 Então disse-lhe Davi: O que bem parecer aos vossos olhos, farei. E o rei se pôs do lado da porta, e todo o povo saiu em centenas e em milhares.
5 Wa ọvaarnọng ọtzọr Joab, ọmaana Abishayi ttara Ittayi itzọhng bi, “Bọng nenga kaam abẹ, ayobh odikkobh nwuma Absalọm oyobh o.” Wa agbong-nọng biphyir abhaanga da ọvaarnọng ọm-ọtzọr adenho itzọhng okhuri Absalọm.
5 E o rei deu ordem a Joabe, e a Abisai, e a Itai, dizendo: Brandamente tratai, por amor de mim, ao jovem Absalão. E todo o povo ouviu quando o rei deu ordem a todos os capitães acerca de Absalão.
6 Iwa agbong-nọng attọma ẹkhaan ayin k'odedenmon, atza arima anọng p'Israẹl abẹ. Wa egbong nda ewobh k'ẹtzam ch'Ephraim.
6 Saiu, pois, o povo ao campo, a encontrar-se com Israel, e deu-se a batalha no bosque de Efraim.
7 Mẹ kw'iwa ajinọng pa Devid akhem agbong-nọng p'Israẹl. Anọng p'ape ewu nduma ahaabhi apyiri nnọhna arọbh afa obhiri jobh.
7 E ali foi ferido o povo de Israel, diante dos servos de Davi; e naquele mesmo dia houve ali uma grande derrota de vinte mil.
8 Wa erima nda ẹnyaami makhọra ẹkhọma nda biphyir. Ọnọng-mik kw'iwa ope k'ẹtzam, ọyọhng kw'ope k'ọkkangkkaang.
8 Porque ali se derramou a batalha sobre a face de toda aquela terra; e foram mais os do povo que o bosque consumiu do que os que a espada consumiu naquele dia.
9 Iwa Absalọm ọtza ottema ajinọng pa Devid abẹ. Wa ọm-ọyaar ẹnyanyaang chẹ. Mada ẹnyanyaang nda ereng bi, ẹkwọbha k'irekh-irek kw'echi cha oak ch'ideden, ch'abọhnga pẹ akpa-ọkpa, isisaa s'Absalọm igbaama k'echi nda. Wa ọn-ọyọhn m'ottem kw'ẹrọng ọmaana irerek. Ẹnyanyaang chẹ echina ororo ẹm-ẹrọbh efona.
9 E Absalão se encontrou com os servos de Davi; e Absalão ia montado num mulo; e, entrando o mulo debaixo dos espessos ramos de um grande carvalho, pegou-se-lhe a cabeça no carvalho, e ficou pendurado entre o céu e a terra; e o mulo, que estava debaixo dele, passou adiante.
10 Mando kw'ojinọng wani kw'ore odik kw'ọkk'ọtta, ofon ọtza ọgbaak Joab bi, “Kaam nne Absalọm da ọyọhni k'echi ch'oak.”
10 O que vendo um homem, fez saber a Joabe, e disse: Eis que vi a Absalão pendurado num carvalho.
11 Joab oben ojinọng kw'ọgbaakh-ẹ odik nwa bi, “Obi! Are Absalọm o? Osi yan kẹ eden dani kafhu abhari m'irerek? Kaam ira nkk'ọ ashẹkẹl jobh pa silva ọmaana odikpa kw'ọkkakkaama nnanga.”
11 Então disse Joabe ao homem que lho fizera saber: Pois que o viste, por que o não feriste logo ali em terra? E forçoso seria o eu dar-te dez moedas de prata e um cinto.
12 Yina, Joab obhina bi, “Kaambi akhe-m ashẹkẹl p'adọhbhi apyiri nnọhna mfa obhiri arọbh jobh ma mbọhk, kaam nnwa kw'ọvaarnọng ọbọhk kinttọmi e. Mowobh mẹ ọbhaanga da ọvaarnọng ọtzọri kọ, ọmaana Abishayi ttara Ittayi itzọhng bi, ‘Bọng nnenga kaam abẹ, ayobh odikkobh nwuma Absalọm.’
12 Disse, porém, aquele homem a Joabe: Ainda que eu pudesse pesar nas minhas mãos mil moedas de prata, não estenderia a minha mão contra o filho do rei, pois bem ouvimos que o rei te deu ordem a ti, e a Abisai, e a Itai, dizendo: Guardai-vos, cada um de vós, de tocar no jovem Absalão.
13 Idikha ira kaam nkk'Absalọm mfha, nge akpen paam ka dama-dama, da odik on-ode kw'ọvaarnọng on-om-oronga, ira akk'arọbha aji-m.”
13 Ainda que cometesse mentira a risco da minha vida, nem por isso coisa nenhuma se esconderia ao rei; e tu mesmo te oporias.
14 Joab oben bi, “Kaam manda dọk kimbe ndikh-ọ.” Mando kw'ọtzọk akhọhn attaan p'otzim ka mbọhk, okhum Absalọm k'ettem, mẹ da Absalọm otzim om-oji iwọhng m'echi ch'oak.
14 Então disse Joabe: Não me demorarei assim contigo aqui. E tomou três dardos, e traspassou com eles o coração de Absalão, estando ele ainda vivo no meio do carvalho.
15 Adikkobh jobh p'ade atzim-egbongkpo pa Joab akhọri Absalọm akhe k'ottem, akyer-ẹ abun afhu.
15 E o cercavam dez moços, que levaram as armas de Joabe. E feriram a Absalão, e o mataram.
16 Mando kwa Joab ogyi obukpọhng, otzima oben agbong-nọng bi, bẹ akwọbha ajinọng p'Israẹl okhukhubh.
16 Então tocou Joabe a buzina, e voltou o povo de perseguir a Israel, porque Joabe deteve o povo.
17 Bẹ atzini obukhi kw'Absalọm atza abhari k'ipekhuma s'idong-odong k'ẹtzam. Bẹ atzọkha ọtzakpa-hung abubh-ẹ. M'ogbe nwuma, anọng p'Israẹl biphyir arọbh achina k'ihọhm sabẹ.
17 E tomaram a Absalão, e o lançaram no bosque, numa grande cova, e levantaram sobre ele um mui grande montão de pedras; e todo o Israel fugiu, cada um para a sua tenda.
18 K'ogbe kw'Absalọm otzim orukhi akpen, wa ọtzọk ọtza ottima ebebe k'Ẹttẹri ch'Ọvaarnọng mach'ojima ọnang for sẹ, da iwa ochibhi bi, “Kaam nnwa kw'ijinọng kingaam kw'osi che chaam eningi edimi.” Iwa oyeri ọtza nwa obhina che chẹ. Ọtza nwa okpen Ejima ch'Absalọm maa apyiri k'ewu cha mayina.
18 Ora, Absalão, quando ainda vivia, tinha tomado e levantado para si uma coluna, que está no vale do rei, porque dizia: Filho nenhum tenho para conservar a memória do meu nome. E chamou aquela coluna pelo seu próprio nome; por isso até ao dia de hoje se chama o Pilar de Absalão.
19 Iwa Ahimaz kw'ode nnwa kwa Zadọk oben bi, “Tte nnọbh nda mgbaak ọvaarnọng ẹkkaabha nda bi, Ọvaar Ibinọkpaabyi ọkk'ẹ ọkkaana ka mbọhk s'attattaanga-nọng pẹ.”
19 Então disse Aimaás, filho de Zadoque: Deixa-me correr, e denunciarei ao rei que já o Senhor o vingou da mão de seus inimigos.
20 Joab oben-ẹ bi, “Kọ arang atza agbaak ẹkkaabha nda mayina. Kọ atza ogbe ọdọdọk, mayina kàtza, okhuri bi, nnwa kw'ọvaarnọng ọkk'ọpa.”
20 Mas Joabe lhe disse: Tu não serás hoje o portador de novas, porém outro dia as levarás; mas hoje não darás a nova, porque é morto o filho do rei.
21 Mẹ wọ, Joab oben ọnọng wani kw'ofon Kush bi, “Rọhng atza agbaak ọvaarnọng odik kw'akk'ara.” Ọnọng nwa kw'ofon Kush ọrakha ọnang Joab ikpokpobha, yina ọn-ọrọbhi ofona.
21 E disse Joabe a Cusi: Vai tu, e dize ao rei o que viste. E Cusi se inclinou a Joabe, e correu.
22 Ahimaz kw'ode nnwa kwa Zadọk obiro oben bi, “Kaambi ode yan, tzotzokhaan, tte nnọbh ndor ayi nwa kw'ofon Kush nnam.”
22 E prosseguiu Aimaás, filho de Zadoque, e disse a Joabe: Seja o que for deixa-me também correr após Cusi. E disse Joabe: Para que agora correrias tu, meu filho, pois não tens mensagem conveniente?
23 Oben bi, “Kaambi ode yan, kaam nnọbh nda-ọtza.”
23 Seja o que for, disse Aimaás, correrei. E Joabe lhe disse: Corre. E Aimaás correu pelo caminho da planície, e passou a Cusi.
24 Mada Devid owobh ẹwọr k'ottem kw'ẹbaakhamma ch'iyaan ọmaana ch'ẹtzaanga, okker-ibe ovura k'ittakhọhnga s'echumi ch'ẹbaakhamma. Mada okkeri k'iyaan, on-ore ojinọng kw'ọm-ọrọbh kẹ mancheni.
24 E Davi estava assentado entre as duas portas; e a sentinela subiu ao terraço da porta junto ao muro; e levantou os olhos, e olhou, e eis que um homem corria só.
25 Okker-ibe oyeri ọvaarnọng, ọgbaakh-ẹ!
25 Gritou, pois, a sentinela, e o disse ao rei: Se vem só, há novas em sua boca. E vinha andando e chegando.
26 Okker-ibe nwa obiro ore ọnọng ọdọdọk kw'ọm-ọrọbh okwu. Oyeri okker-ẹbaakhamma, oben bi, “Kkeri e, ojinọng ọdọdọk ọm-ọrọbhi okwu mancheni!”
26 Então viu a sentinela outro homem que corria, e a sentinela gritou ao porteiro, e disse: Eis que lá vem outro homem correndo só. Então disse o rei: Também traz este novas.
27 Okker-ibe oben bi, “Okher-m mana ocheden nwuma ọm-ọrọbh ẹbhar-dem ch'Ahimaz kw'ode nnwa kwa Zadọk.”
27 Disse mais a sentinela: Vejo o correr do primeiro, que parece ser o correr de Aimaás, filho de Zadoque. Então disse o rei: Este é homem de bem, e virá com boas novas.
28 Mando kw'Ahimaz oyeri ọvaarnọng, oben bi, “Itta, okk'ojibha ọnang man e!” Ọrakha ottima itzitzikha k'irerek ọnang ọvaarnọng ikpokpobha, oben bi, “Ẹtzọhnga ewobha ẹnang Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kwọ! Kẹ okk'anọng p'arim itta ọvaarnọng kwaam abẹ okhema.”
28 Gritou, pois, Aimaás, e disse ao rei: Paz. E inclinou-se ao rei com o rosto em terra, e disse: Bendito seja o SENHOR, que entregou os homens que levantaram a mão contra o rei meu senhor.
29 Ọvaarnọng ọbọbh bi, “Odikkobh nwuma Absalọm orukhi akpen kẹ o?”
29 Então disse o rei: Vai bem com o jovem, com Absalão? E disse Aimaás: Vi um grande alvoroço, quando Joabe mandou o servo do rei, e a mim teu servo; porém não sei o que era.
30 Ọvaarnọng oben bi, “Be ma ọkhaan-ọkhaan, atzik.” Mando kw'ọpaangi obe ọkhaan-ọkhaan.
30 E disse o rei: Vira-te, e põe-te aqui. E virou-se, e parou.
31 Mando kw'ọnọng nwuma kw'ofon Kush opyiri, oben bi, “Itta ọvaarnọng kwaam, bhaanga ẹkkaabha ẹkkakka! Ọvaar Ibinọkpaabyi ọkk'ọ ọkkaana ka mbọhk s'attattaanga-nọng pọ biphyir.”
31 E eis que vinha Cusi; e disse Cusi: Anunciar-se-á ao rei meu senhor que hoje o SENHOR te vingou da mão de todos os que se levantaram contra ti.
32 Ọvaarnọng ọbọbh ọnọng nwa kwa Kush bi, “Odikkobh nwuma Absalọm orukhi akpen kẹ o?”
32 Então disse o rei a Cusi: Vai bem com o jovem, com Absalão? E disse Cusi: Sejam como aquele jovem os inimigos do rei meu senhor, e todos os que se levantam contra ti para mal.
33 Mando kwa for ipe ọvaarnọng. Obina ovura k'ẹmaanggọ-ebira ch'ewobh k'ẹbaakhamma, ọtza obhom ẹmọng. Mada om-ofona, oben bi, “Nnwa kwaam Absalọm o! Nnwa kwaam Absalọm o! Ottu kw'ira kọ ape, kaam wọ ira mpe e! Nnwa kwaam Absalọm o, nnwa kwaam o, nnwa kwaam!”
33 Então o rei se perturbou, e subiu à sala que estava por cima da porta, e chorou; e andando, dizia assim: Meu filho Absalão, meu filho, meu filho, Absalão! Quem me dera que eu morrera por ti, Absalão, meu filho, meu filho!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.