2 Samuel 18

mfo (MFO) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Wa Devid otzobha ajinọng p'awobh ttar-ẹ, osi ayok bani adenho p'agbong-nọng nnọhna-nnọhna, bani adenho p'agbong-nọng arọbh azen-azen.
1 Então Davi contou o povo que tinha consigo, e pôs sobre ele chefes de mil e chefes de cem.
2 Devid ọbhaangi agbong-nọng mba ka ngaan nttaan, osi Joab odenho kw'ẹkhaan dani. Osi Abishayi kw'ode nnwa kwa Zeruya, kw'obiro ode ọgbaanotte kwa Joab odenho kw'ẹkhaan dani. Osi Ittayi kw'ofon Git odenho kw'ẹkhaan dani. Wa ọvaarnọng oben ajinọng mba bi, “Kaam ọkhaam ḿbiri ndọn bọng abẹ.”
2 E Davi enviou o exército, um terço sob o mando de Joabe, outro terço sob o mando de Abisai, filho de Zeruia, irmão de Joabe, e outro terço sob o mando de Itai, o giteu. E disse o rei ao povo: Eu também sairei convosco.
3 Yina, ajinọng mba aben bi, “Itta, kọ k'iyaan kakhaambi ayin. Idikha mọrọbhi, man attattaanganọng odik kọkpakha. Idikha man ibhaakha rani ope, man bẹ odik kọkpakha. Yina, kọ abari odik ayọhnga man anọng nnọhna ẹrọbh obhiri nzen. Kẹ wọ osi ọbaana bi, kọ awobha m'odedenmon, atzọhm man ẹkkaana e.”
3 Mas o povo respondeu: Não sairás; porque se fugirmos, eles não se importarão conosco; nem se importarão conosco ainda que morra metade de nós; porque tu vales por dez mil tais como nós. Melhor será que da cidade nos mandes socorro.
4 Iwa ọvaarnọng on-obhina bi, “Kaam ńsi odik kpenamkpen osi kwa bọng are bi, ojibh-ojibh.”
4 Respondeu-lhes o rei: Farei o que vos parecer bem. E o rei se pôs ao lado da porta, e todo o povo saiu em centenas e em milhares.
5 Wa ọvaarnọng ọtzọr Joab, ọmaana Abishayi ttara Ittayi itzọhng bi, “Bọng nenga kaam abẹ, ayobh odikkobh nwuma Absalọm oyobh o.” Wa agbong-nọng biphyir abhaanga da ọvaarnọng ọm-ọtzọr adenho itzọhng okhuri Absalọm.
5 E o rei deu ordem a Joabe, a Abisai e a Itai, dizendo: Tratai brandamente, por amor de mim, o mancebo Absalão. E todo o povo ouviu quando o rei deu ordem a todos os chefes acerca de Absalão.
6 Iwa agbong-nọng attọma ẹkhaan ayin k'odedenmon, atza arima anọng p'Israẹl abẹ. Wa egbong nda ewobh k'ẹtzam ch'Ephraim.
6 Assim saiu o povo a campo contra Israel; e deu-se a batalha no bosque de Efraim.
7 Mẹ kw'iwa ajinọng pa Devid akhem agbong-nọng p'Israẹl. Anọng p'ape ewu nduma ahaabhi apyiri nnọhna arọbh afa obhiri jobh.
7 Ali o povo de Israel foi derrotado pelos servos de Davi; e naquele dia houve ali grande morticínio, de vinte mil homens.
8 Wa erima nda ẹnyaami makhọra ẹkhọma nda biphyir. Ọnọng-mik kw'iwa ope k'ẹtzam, ọyọhng kw'ope k'ọkkangkkaang.
8 Pois a batalha se estendeu sobre a face de toda aquela terra, e o bosque consumiu mais gente naquele dia do que a espada.
9 Iwa Absalọm ọtza ottema ajinọng pa Devid abẹ. Wa ọm-ọyaar ẹnyanyaang chẹ. Mada ẹnyanyaang nda ereng bi, ẹkwọbha k'irekh-irek kw'echi cha oak ch'ideden, ch'abọhnga pẹ akpa-ọkpa, isisaa s'Absalọm igbaama k'echi nda. Wa ọn-ọyọhn m'ottem kw'ẹrọng ọmaana irerek. Ẹnyanyaang chẹ echina ororo ẹm-ẹrọbh efona.
9 Por acaso Absalão se encontrou com os servos de Davi; e Absalão ia montado num mulo e, entrando o mulo debaixo dos espessos ramos de um grande carvalho, pegou-se a cabeça de Absalão no carvalho, e ele ficou pendurado entre o céu e a terra; e o mulo que estava debaixo dele passou adiante.
10 Mando kw'ojinọng wani kw'ore odik kw'ọkk'ọtta, ofon ọtza ọgbaak Joab bi, “Kaam nne Absalọm da ọyọhni k'echi ch'oak.”
10 um homem, vendo isso, contou-o a Joabe, dizendo: Eis que vi Absalão pendurado dum carvalho.
11 Joab oben ojinọng kw'ọgbaakh-ẹ odik nwa bi, “Obi! Are Absalọm o? Osi yan kẹ eden dani kafhu abhari m'irerek? Kaam ira nkk'ọ ashẹkẹl jobh pa silva ọmaana odikpa kw'ọkkakkaama nnanga.”
11 Então disse Joabe ao homem que lho contara: Pois que o viste, por que não o derrubaste logo por terra? E eu te haveria dado dez siclos de prata e um cinto.
12 Yina, Joab obhina bi, “Kaambi akhe-m ashẹkẹl p'adọhbhi apyiri nnọhna mfa obhiri arọbh jobh ma mbọhk, kaam nnwa kw'ọvaarnọng ọbọhk kinttọmi e. Mowobh mẹ ọbhaanga da ọvaarnọng ọtzọri kọ, ọmaana Abishayi ttara Ittayi itzọhng bi, ‘Bọng nnenga kaam abẹ, ayobh odikkobh nwuma Absalọm.’
12 Respondeu, porém, o homem a Joabe: Ainda que eu pudesse pesar nas minhas mãos mil siclos de prata, não estenderia a mão contra o filho do rei; pois bem ouvimos que o rei deu ordem a ti, e a Abisai, e a Itai, dizendo: Guardai-vos, cada um, de tocar no mancebo Absalão.
13 Idikha ira kaam nkk'Absalọm mfha, nge akpen paam ka dama-dama, da odik on-ode kw'ọvaarnọng on-om-oronga, ira akk'arọbha aji-m.”
13 E se eu tivesse procedido falsamente contra a sua vida, coisa nenhuma se esconderia ao rei, e tu mesmo te oporias a mim:
14 Joab oben bi, “Kaam manda dọk kimbe ndikh-ọ.” Mando kw'ọtzọk akhọhn attaan p'otzim ka mbọhk, okhum Absalọm k'ettem, mẹ da Absalọm otzim om-oji iwọhng m'echi ch'oak.
14 Então disse Joabe: Não posso demorar-me assim contigo aqui. E tomou na mão três dardos, e traspassou com eles o coração de Absalão, estando ele ainda vivo no meio do carvalho.
15 Adikkobh jobh p'ade atzim-egbongkpo pa Joab akhọri Absalọm akhe k'ottem, akyer-ẹ abun afhu.
15 E o cercaram dez mancebos, que levavam as armas de Joabe; e feriram a Absalão, e o mataram.
16 Mando kwa Joab ogyi obukpọhng, otzima oben agbong-nọng bi, bẹ akwọbha ajinọng p'Israẹl okhukhubh.
16 Então tocou Joabe a buzina, e o povo voltou de perseguir a Israel; porque Joabe deteve o povo.
17 Bẹ atzini obukhi kw'Absalọm atza abhari k'ipekhuma s'idong-odong k'ẹtzam. Bẹ atzọkha ọtzakpa-hung abubh-ẹ. M'ogbe nwuma, anọng p'Israẹl biphyir arọbh achina k'ihọhm sabẹ.
17 E tomaram a Absalão e, lançando-o numa grande cova no bosque, levantaram sobre ele mui grande montão de pedras. E todo o Israel fugiu, cada um para a sua tenda.
18 K'ogbe kw'Absalọm otzim orukhi akpen, wa ọtzọk ọtza ottima ebebe k'Ẹttẹri ch'Ọvaarnọng mach'ojima ọnang for sẹ, da iwa ochibhi bi, “Kaam nnwa kw'ijinọng kingaam kw'osi che chaam eningi edimi.” Iwa oyeri ọtza nwa obhina che chẹ. Ọtza nwa okpen Ejima ch'Absalọm maa apyiri k'ewu cha mayina.
18 Ora, Absalão, quando ainda vivia, tinha feito levantar para si a coluna que está no vale do rei; pois dizia: Nenhum filho tenho para conservar a memória o meu nome. E deu o seu próprio nome àquela coluna, a qual até o dia de hoje se chama o Pilar de Absalão.
19 Iwa Ahimaz kw'ode nnwa kwa Zadọk oben bi, “Tte nnọbh nda mgbaak ọvaarnọng ẹkkaabha nda bi, Ọvaar Ibinọkpaabyi ọkk'ẹ ọkkaana ka mbọhk s'attattaanga-nọng pẹ.”
19 Então disse Aimaaz, filho de Zadoque: Deixa-me correr, e anunciarei ao rei que o Senhor o vingou a mão e seus inimigos.
20 Joab oben-ẹ bi, “Kọ arang atza agbaak ẹkkaabha nda mayina. Kọ atza ogbe ọdọdọk, mayina kàtza, okhuri bi, nnwa kw'ọvaarnọng ọkk'ọpa.”
20 Mas Joabe lhe disse: Tu não serás hoje o portador das novas; outro dia as levarás, mas hoje não darás a nova, porque é morto o filho do rei.
21 Mẹ wọ, Joab oben ọnọng wani kw'ofon Kush bi, “Rọhng atza agbaak ọvaarnọng odik kw'akk'ara.” Ọnọng nwa kw'ofon Kush ọrakha ọnang Joab ikpokpobha, yina ọn-ọrọbhi ofona.
21 Disse, porém, Joabe ao cuchita: Vai tu, e dize ao rei o que viste. O cuchita se inclinou diante de Joabe, e saiu correndo.
22 Ahimaz kw'ode nnwa kwa Zadọk obiro oben bi, “Kaambi ode yan, tzotzokhaan, tte nnọbh ndor ayi nwa kw'ofon Kush nnam.”
22 Então prosseguiu Aimaaz, filho de Zadoque, e disse a Joabe: Seja o que for, deixa-me também correr após o cuchita. Respondeu Joabe: Para que agora correrias tu, meu filho, pois não receberias recompensa pelas novas?
23 Oben bi, “Kaambi ode yan, kaam nnọbh nda-ọtza.”
23 seja o que for, disse Aimaaz, correrei. Disse-lhe, pois, Joabe: Corre. Então Aimaaz correu pelo caminho da planície, e passou adiante do cuchita.
24 Mada Devid owobh ẹwọr k'ottem kw'ẹbaakhamma ch'iyaan ọmaana ch'ẹtzaanga, okker-ibe ovura k'ittakhọhnga s'echumi ch'ẹbaakhamma. Mada okkeri k'iyaan, on-ore ojinọng kw'ọm-ọrọbh kẹ mancheni.
24 Ora, Davi estava sentado entre as duas portas; e a sentinela subiu ao terraço da porta junto ao muro e, levantando os olhos, viu um homem que corria só.
25 Okker-ibe oyeri ọvaarnọng, ọgbaakh-ẹ!
25 Gritou, pois, a sentinela, e o disse ao rei. Respondeu o rei: Se vem só, é portador de novas. Vinha, pois, o mensageiro aproximando-se cada vez mais.
26 Okker-ibe nwa obiro ore ọnọng ọdọdọk kw'ọm-ọrọbh okwu. Oyeri okker-ẹbaakhamma, oben bi, “Kkeri e, ojinọng ọdọdọk ọm-ọrọbhi okwu mancheni!”
26 Então a sentinela viu outro homem que corria, e gritou ao porteiro, e disse: Eis que lá vem outro homem correndo só. Então disse o rei: Também esse traz novas.
27 Okker-ibe oben bi, “Okher-m mana ocheden nwuma ọm-ọrọbh ẹbhar-dem ch'Ahimaz kw'ode nnwa kwa Zadọk.”
27 Disse mais a sentinela: O correr do primeiro parece ser o correr de Aimaaz, filho de Zadoque. Então disse o rei: Este é homem de bem, e virá com boas novas.
28 Mando kw'Ahimaz oyeri ọvaarnọng, oben bi, “Itta, okk'ojibha ọnang man e!” Ọrakha ottima itzitzikha k'irerek ọnang ọvaarnọng ikpokpobha, oben bi, “Ẹtzọhnga ewobha ẹnang Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kwọ! Kẹ okk'anọng p'arim itta ọvaarnọng kwaam abẹ okhema.”
28 Gritou, pois, Aimaaz, e disse ao rei: Paz! E inclinou-se ao rei com o rosto em terra, e disse: Bendito seja o Senhor teu Deus, que entregou os homens que levantaram a mão contra o rei meu senhor.
29 Ọvaarnọng ọbọbh bi, “Odikkobh nwuma Absalọm orukhi akpen kẹ o?”
29 Então perguntou o rei: Vai bem o mancebo Absalão? Respondeu Aimaaz: Quando Joabe me mandou a mim, o servo do rei, vi um grande alvoroço; porem não sei o que era.
30 Ọvaarnọng oben bi, “Be ma ọkhaan-ọkhaan, atzik.” Mando kw'ọpaangi obe ọkhaan-ọkhaan.
30 Disse-lhe o rei: Põe-te aqui ao lado. E ele se pôs ao lado, e esperou de pé.
31 Mando kw'ọnọng nwuma kw'ofon Kush opyiri, oben bi, “Itta ọvaarnọng kwaam, bhaanga ẹkkaabha ẹkkakka! Ọvaar Ibinọkpaabyi ọkk'ọ ọkkaana ka mbọhk s'attattaanga-nọng pọ biphyir.”
31 Nisso chegou o cuchita, e disse: Novas para o rei meu senhor. Pois que hoje o Senhor te vingou da mão de todos os que se levantaram contra ti.
32 Ọvaarnọng ọbọbh ọnọng nwa kwa Kush bi, “Odikkobh nwuma Absalọm orukhi akpen kẹ o?”
32 Então perguntou o rei ao cuchita: Vai bem o mancebo Absalão? Respondeu o cuchita: Sejam como aquele mancebo os inimigos do rei meu senhor, e todos os que se levantam contra ti para te fazerem mal.
33 Mando kwa for ipe ọvaarnọng. Obina ovura k'ẹmaanggọ-ebira ch'ewobh k'ẹbaakhamma, ọtza obhom ẹmọng. Mada om-ofona, oben bi, “Nnwa kwaam Absalọm o! Nnwa kwaam Absalọm o! Ottu kw'ira kọ ape, kaam wọ ira mpe e! Nnwa kwaam Absalọm o, nnwa kwaam o, nnwa kwaam!”
33 Pelo que o rei ficou muito comovido e, subindo à sala que estava por cima da porta, pôs-se a chorar; e andando, dizia assim: Meu filho Absalão, meu filho, meu filho Absalão! quem me dera que eu morrera por ti, Absalão, meu filho, meu filho!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.