2 Samuel 17
mfo (MFO) vs NVT
1 Ahitophẹl oben Absalọm bi, “Tte ndekha ajinọng nnọhna ẹrọbh obhiri jobh, ndima bẹ ngwubh Devid k'erungiwu cha mayina.
1 Aitofel disse a Absalão: “Permita-me escolher doze mil homens para sair em perseguição a Davi ainda esta noite.
2 Kaam ńnim-ẹ abẹ, k'ogbe kw'ọkk'ẹ ọkhọhna, ẹfa ebire ẹhẹ-ẹ. Kaam ngẹ-ẹ ojora f'ideden ka for, ifha anọng p'awobh ttar-ẹ, árọbh. Kaam ḿfhu ọvaarnọng kẹ-khẹ,
2 Eu o alcançarei enquanto está exausto e desanimado. Farei que ele entre em pânico, e assim todos os seus soldados fugirão. Então matarei apenas o rei
3 ḿbiri ndima anọng mbuma biphyir mkpa nnam nchen-ọ. Obo kw'ọnọng kw'am-aror, óde ekhuna ch'ayok biphyir; anọng mbuma biphyir, áwobha k'odidiri.”
3 e trarei todo o exército para o senhor. A morte do homem a quem o senhor busca lhe trará de volta os demais. Assim, ficará em paz com todo o povo”.
4 Absalọm ọmaana adeden-nọng p'Israẹl biphyir, are mphaari nna mach'odik-ọkka.
4 O plano pareceu bom a Absalão e a todas as autoridades de Israel.
5 Mẹ wọ, Absalọm on-oben bi, “Bọng yeri Hushayi kw'ofon Ark okwu, ifha mobiro ọbhaanga ochibhi kwẹ.”
5 Depois, porém, Absalão disse: “Tragam Husai, o arquita. Vejamos qual é a opinião dele”.
6 Mada Hushayi opyiri, Absalọm oben-ẹ bi, “Kkeri ndọhna s'Ahitophẹl okk'man ọnanga ma e. Mósi mach'ọgbaakh o? Oni mando ode, gbaak man ochibhi kwọ.”
6 Quando Husai chegou, Absalão lhe contou o que Aitofel tinha dito. Então perguntou: “Qual é sua opinião? Devemos seguir o conselho de Aitofel? Se não, o que você sugere?”.
7 Hushayi e, obhina Absalọm bi, “Ndọhna s'Ahitophẹl ọnangi m'ogbe nwa kinjibhi.
7 Husai respondeu a Absalão: “Desta vez o conselho de Aitofel está equivocado.
8 Hushayi oben bi, kọ arong atte ọmaana ajinọng pẹ kẹ; bẹ ade agbong-nọng p'ajor mach'ekye, cha bẹ abọk va ana k'ẹtzam. Ayongi mẹ, atte ode ogbong-nọng kw'ekkoji; kẹ ma kóyima ttara agbong-nọng pẹ m'erungiwu nda.
8 O senhor conhece seu pai e os homens dele; são guerreiros valentes. No momento, estão tão furiosos quanto uma ursa da qual roubaram os filhotes. E lembre-se de que seu pai é um soldado experiente; ele não passará a noite com o povo.
9 Madeden nwa, ochubh k'ọmma kw'itzakpa wani, asi mẹ, ochubh k'ibe ọdọdọk. Idikha kẹ ochi eden orima agbong-nọng pọ abẹ, ọnọng kpenamkpen kw'ọbhaang kwẹ, óben bi, ‘Ẹnọng-fha ẹkk'ẹbara kpọng k'ottem kw'agbong-nọng p'atzọni Absalọm abẹ.’
9 É provável que já esteja escondido em alguma cova ou caverna. Quando ele sair e atacar, e alguns de nossos soldados forem mortos, a notícia de que os homens de Absalão foram massacrados se espalhará.
10 Mẹ wọ, kaambi ogbong-nọng kw'ọbari ettem mach'ekye wọ, ojora ọnẹ-ẹ ẹfa maa, ope ka for biphyir, okhuri bi, anọng p'Israẹl biphyir arong bi, atte ode ogbong-nọng. Anọng p'abira awobha ttar-ẹ ade akkenggitza.
10 Então, até os soldados mais destemidos, embora sejam corajosos como um leão, serão tomados de pavor. Afinal, todo o Israel sabe como seu pai é um guerreiro poderoso e como são valentes os homens que o acompanham.
11 “Kẹ wọ osi, ndọhna saam nde bi, kkeri anọng p'Israẹl biphyir, ttẹwọr k'ẹkhọma cha Dan maa, apyiri k'ẹkhọma cha Beershẹba, kkeri odem nwa kwa bẹ ahaabhi mach'oyeyeng kw'ẹraanga-kha, tte bẹ biphyir awobha ttar-ọ. Kọ ọkhaam atzima bẹ eden atza egbong.
11 “Recomendo que o senhor reúna todo o exército de Israel e convoque soldados desde Dã, ao norte, até Berseba, ao sul, tão numerosos quanto a areia da praia. Aconselho, também, que o senhor mesmo vá à frente das tropas.
12 Ibe kpenamkpen sa mọfha ore atte, mórim-ẹ abẹ. Mokwuri kẹ nkwuri mach'eboni ebubh irerek. Kẹ akpen kóruk, ojinọng manda wani kwẹ kw'órik kode.
12 Quando encontrarmos Davi, cairemos sobre ele como o orvalho cai sobre a terra. Nem ele nem nenhum de seus homens sobreviverão.
13 Idikha ọrọbhi odim k'odedenmon, anọng p'Israẹl biphyir átzima ndik atzọr nchumi s'obhon nwuma abhari k'ẹttẹri, maa itzatzaa manda wani kw'orik kóde.”
13 E, caso Davi consiga escapar para alguma cidade, o senhor terá todo o Israel sob seu comando. Levaremos cordas e arrastaremos os muros da cidade para o vale mais próximo, até que não reste uma pedrinha sequer”.
14 Mando kw'Absalọm ọmaana ajinọng p'Israẹl biphyir abeni bi, “Ndọhna sa Hushayi kw'ofon Ark njibhi ọtzam nyọhnga s'Ahitophẹl.” Wa Ọvaar Ibinọkpaabyi ọkk'ọkhama bi, opfuri ndọhna ọkkakka s'Ahitophẹl, ifha otte itzama ọbọhk ikhebha Absalọm.
14 Então Absalão e todos os homens de Israel disseram: “O conselho de Husai é melhor que o de Aitofel”, pois o S enhor havia decidido frustrar o sensato conselho de Aitofel a fim de trazer desgraça sobre Absalão.
15 Iwa Hushayi oben Zadọk ọmaana Abiyata p'ade afọhnẹja bi, “Ahitophẹl okk'Absalọm ọmaana adeden-nọng p'Israẹl ọtzọhna eden cha bẹ asi. Yina, kaam nkk'bẹ eden ọdọdọk ndọhna cha bẹ asi.
15 Husai contou aos sacerdotes Zadoque e Abiatar o que Aitofel tinha dito a Absalão e às autoridades de Israel e o que ele próprio havia aconselhado.
16 Tzọhm ẹkkaabha m'ẹbaa nda achena Devid bi, ‘Kọ k'ibe s'anọng am-arenga ajekha achina k'ibe s'anọng anarukhi m'erungiwu nda, kàtaabha. Yina, echuni kakhaama bi, ajekha k'okhubha. Oni mando ode, ọvaarnọng ọmaana anọng biphyir p'awobh ttar-ẹ, bẹ ábọkha bẹ, afhu-ofhu.’ ”
16 “Rápido!”, disse ele aos sacerdotes. “Encontrem Davi e insistam para que ele não passe esta noite nos pontos de travessia do Jordão, mas que atravesse o rio e vá para o deserto. Do contrário, ele e todos que o acompanham morrerão.”
17 Iwa Jonatan ọmaana Ahimaz awobh k'Ẹn-Rogẹl, da iwa bẹ an-arori bi, anọng are bi bẹ am-adim k'odedenmon. Wa ominanwa wọ ọm-ọtza ọgbaak bẹ idik, yina bẹ-bẹ an-atza agbaak ọvaar Devid.
17 Jônatas e Aimaás haviam ficado em En-Rogel, para não serem vistos entrando e saindo da cidade. Tinham pedido que uma serva lhes trouxesse a mensagem que deviam transmitir ao rei Davi.
18 Yina, wa odikkobh wani ore bẹ, ọtza ọgbaak Absalọm. Mando kwa bẹ arọbhi ẹbhar-ẹbhar, achina k'ọhọhm kw'ojinọng wani ka Bahurim, kw'ọkhaam esipe k'ettọhmmattem chẹ. Wa bẹ ahakha achubha k'esipe ẹtzaanga.
18 Contudo, um rapaz os viu em En-Rogel e avisou Absalão. Por isso, fugiram depressa para Baurim, onde um homem os escondeu dentro de um poço em seu quintal.
19 Mando kwa kwanọng kw'ẹttọhmma nda ọtzọk ọttọhk obubha esipe nda, obiro ọtzọkha abọkpa-mọma ọyaan mẹ. Wa ọnọng kw'orong bi, ajinọng mba achubh mẹ kode.
19 A esposa desse homem estendeu um grande pedaço de pano sobre o poço e em cima espalhou grãos de cereal para secar ao sol, para que ninguém suspeitasse que estivessem ali.
20 Mada ajinọng p'Absalọm akwu akhebha kwanọng nwa m'ọhọhm, bẹ abọbh-ẹ bi, “Ahimaz ọmaana Jonatan awobh man?”
20 Os homens de Absalão chegaram e perguntaram à mulher: “Você viu Aimaás e Jônatas?”. A mulher respondeu: “Estiveram aqui, mas atravessaram o riacho”. Os homens de Absalão os procuraram sem sucesso e voltaram para Jerusalém.
21 Mada ajinọng mba akk'afona, Ahimaz ọmaana Jonatan ayin k'esipe, atza agbaak ọvaar Devid odik nwa. Bẹ aben bi, “Do for ẹbhar-ẹbhar ajekha k'ọraanga okhubha; kkeri Ahitophẹl okk'bẹ ọtzọhna odem kwa bẹ asi.”
21 Jônatas e Aimaás saíram do poço e correram para onde o rei Davi estava. “Depressa!”, disseram ao rei. “Atravessem o Jordão ainda esta noite!” E lhe contaram que Aitofel havia aconselhado que ele fosse capturado e morto.
22 Mẹ wọ, Devid ọmaana anọng biphyir p'awobh ttar-ẹ abina orenga, ajekha k'okhubha kwa Jọrdan. Yina ewu ehobha, anọng korikhi kw'oni Jọrdan ajekha.
22 Então Davi e todos que o acompanhavam atravessaram o rio durante a noite e chegaram à outra margem antes do amanhecer.
23 Mada Ahitophẹl ore bi, bẹ ndọhna s'ọnangi bẹ katzọk, ọyaar ẹnyanyaang chẹ ọbhana k'obhon kwẹ. Odo ẹhọhmmọr chẹ biphyir, obina ọtza ọgbana edik. Ofona mẹ, wa ope, bẹ anọhng-ẹ k'epekhubh ch'otte.
23 Quando Aitofel viu que Absalão não havia seguido seu conselho, selou seu jumento, foi para sua cidade natal, pôs seus negócios em ordem e se enforcou. Assim morreu, e foi sepultado no túmulo da família.
24 Mẹ wọ, Devid obina ochina k'obhon kwa Mahanayim. Wa Absalọm obiro otzima ajinọng p'Israẹl biphyir ojekha k'okhubha kwa Jọrdan.
24 Davi chegou logo a Maanaim. A essa altura, Absalão havia reunido todo o exército de Israel e conduzia as tropas até o outro lado do Jordão.
25 Wa Absalọm okk'Amasa ọrọbha mach'oho kw'agbong-nọng, otzima otzer eho cha Joab. Wa Amasa ode nnwa kw'ojinọng kw'okpen Jẹtẹr kw'ofon Ishmayẹl, kw'ọtzọk Abigẹl kw'ode nnwa kw'ikwanọng kwa Nahash obiro ode ọgbaanotte kwa Zeruya kw'ode ọkka kwa Joab.
25 Absalão havia nomeado Amasa para comandar seu exército em lugar de Joabe. (Amasa era primo de Joabe. Seu pai era Jéter, um ismaelita, e sua mãe, Abigail, era filha de Naás, irmã de Zeruia, mãe de Joabe.)
26 Anọng p'Israẹl ọmaana Absalọm abhing k'ẹkhọma ch'anọng pa Gilead.
26 Absalão e o exército israelita acamparam na terra de Gileade.
27 Mada Devid opyiri k'obhon kwa Mahanayim, Shobi kw'ode nnwa kw'ijinọng kwa Nahash, kw'ofon Raba k'ẹkhọma ch'Ammọn, ọmaana Makir kw'ode nnwa kw'ijinọng kw'Amiyẹl kw'ofon Lo-Debar, ttara Barzilayi kw'ofon Rogẹlim k'ẹkhọma cha Gilead
27 Quando Davi chegou a Maanaim, foi recebido por Sobi, filho de Naás, de Rabá dos amonitas, e por Maquir, filho de Amiel, de Lo-Debar, e por Barzilai, de Rogelim, em Gileade.
28 atzima ekpo py'eyima, ọmaana agbang-gbang, ttara ibanga-rọhkha. Bẹ abira atzima wit ọmaana abarli, ọmaana abubuma, ọmaana abọkpa-bhaabha, ọmaana ngirigiri ttara achen-meni.
28 Trouxeram camas, vasilhas, tigelas, trigo e cevada, farinha e grãos tostados, feijão e lentilha,
29 Bẹ atzima akhọkhọhnana, ọmaana abasi p'akk'agaangi, ọmaana arukhimaan, ọmaana abukpa p'afon k'abasi p'andamogbodo achena Devid ọmaana anọng pẹ bi, bẹ achi. Bẹ aben bi, “Anọng mba okk'bẹ ọkhọhna, okwo ọkhaama bẹ, asi abira adaak bẹ, k'ibe s'anọng anarukhi.”
29 mel, coalhada, ovelhas e queijo para Davi e os que o acompanhavam, pois disseram: “Vocês devem estar muito famintos, cansados e sedentos depois da longa caminhada pelo deserto”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.