2 Samuel 17

mfo (MFO) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ahitophẹl oben Absalọm bi, “Tte ndekha ajinọng nnọhna ẹrọbh obhiri jobh, ndima bẹ ngwubh Devid k'erungiwu cha mayina.
1 Disse ainda Aitofel a Absalão: Deixa-me escolher doze mil homens, e me disporei, e perseguirei Davi esta noite.
2 Kaam ńnim-ẹ abẹ, k'ogbe kw'ọkk'ẹ ọkhọhna, ẹfa ebire ẹhẹ-ẹ. Kaam ngẹ-ẹ ojora f'ideden ka for, ifha anọng p'awobh ttar-ẹ, árọbh. Kaam ḿfhu ọvaarnọng kẹ-khẹ,
2 Assaltá-lo-ei, enquanto está cansado e frouxo de mãos; espantá-lo-ei; fugirá todo o povo que está com ele; então, matarei apenas o rei.
3 ḿbiri ndima anọng mbuma biphyir mkpa nnam nchen-ọ. Obo kw'ọnọng kw'am-aror, óde ekhuna ch'ayok biphyir; anọng mbuma biphyir, áwobha k'odidiri.”
3 Farei voltar a ti todo o povo; pois a volta de todos depende daquele a quem procuras matar; assim, todo o povo estará em paz.
4 Absalọm ọmaana adeden-nọng p'Israẹl biphyir, are mphaari nna mach'odik-ọkka.
4 O parecer agradou a Absalão e a todos os anciãos de Israel.
5 Mẹ wọ, Absalọm on-oben bi, “Bọng yeri Hushayi kw'ofon Ark okwu, ifha mobiro ọbhaanga ochibhi kwẹ.”
5 Disse, porém, Absalão: Chamai, agora, a Husai, o arquita, e ouçamos também o que ele dirá.
6 Mada Hushayi opyiri, Absalọm oben-ẹ bi, “Kkeri ndọhna s'Ahitophẹl okk'man ọnanga ma e. Mósi mach'ọgbaakh o? Oni mando ode, gbaak man ochibhi kwọ.”
6 Tendo Husai chegado a Absalão, este lhe falou, dizendo: Desta maneira falou Aitofel; faremos segundo a sua palavra? Se não, fala tu.
7 Hushayi e, obhina Absalọm bi, “Ndọhna s'Ahitophẹl ọnangi m'ogbe nwa kinjibhi.
7 Então, disse Husai a Absalão: O conselho que deu Aitofel desta vez não é bom.
8 Hushayi oben bi, kọ arong atte ọmaana ajinọng pẹ kẹ; bẹ ade agbong-nọng p'ajor mach'ekye, cha bẹ abọk va ana k'ẹtzam. Ayongi mẹ, atte ode ogbong-nọng kw'ekkoji; kẹ ma kóyima ttara agbong-nọng pẹ m'erungiwu nda.
8 Continuou Husai: Bem conheces teu pai e seus homens e sabes que são valentes e estão enfurecidos como a ursa no campo, roubada dos seus cachorros; também teu pai é homem de guerra e não passará a noite com o povo.
9 Madeden nwa, ochubh k'ọmma kw'itzakpa wani, asi mẹ, ochubh k'ibe ọdọdọk. Idikha kẹ ochi eden orima agbong-nọng pọ abẹ, ọnọng kpenamkpen kw'ọbhaang kwẹ, óben bi, ‘Ẹnọng-fha ẹkk'ẹbara kpọng k'ottem kw'agbong-nọng p'atzọni Absalọm abẹ.’
9 Eis que, agora, estará de espreita nalguma cova ou em qualquer outro lugar; e será que, caindo no primeiro ataque alguns dos teus, cada um que o ouvir dirá: Houve derrota no povo que segue a Absalão.
10 Mẹ wọ, kaambi ogbong-nọng kw'ọbari ettem mach'ekye wọ, ojora ọnẹ-ẹ ẹfa maa, ope ka for biphyir, okhuri bi, anọng p'Israẹl biphyir arong bi, atte ode ogbong-nọng. Anọng p'abira awobha ttar-ẹ ade akkenggitza.
10 Então, até o homem valente, cujo coração é como o de leões, sem dúvida desmaiará; porque todo o Israel sabe que teu pai é herói e que homens valentes são os que estão com ele.
11 “Kẹ wọ osi, ndọhna saam nde bi, kkeri anọng p'Israẹl biphyir, ttẹwọr k'ẹkhọma cha Dan maa, apyiri k'ẹkhọma cha Beershẹba, kkeri odem nwa kwa bẹ ahaabhi mach'oyeyeng kw'ẹraanga-kha, tte bẹ biphyir awobha ttar-ọ. Kọ ọkhaam atzima bẹ eden atza egbong.
11 Eu, porém, aconselho que a toda pressa se reúna a ti todo o Israel, desde Dã até Berseba, em multidão como a areia do mar; e que tu em pessoa vás no meio deles.
12 Ibe kpenamkpen sa mọfha ore atte, mórim-ẹ abẹ. Mokwuri kẹ nkwuri mach'eboni ebubh irerek. Kẹ akpen kóruk, ojinọng manda wani kwẹ kw'órik kode.
12 Então, iremos a ele em qualquer lugar em que se achar e facilmente cairemos sobre ele, como o orvalho cai sobre a terra; ele não ficará, e nenhum dos homens que com ele estão, nem um só.
13 Idikha ọrọbhi odim k'odedenmon, anọng p'Israẹl biphyir átzima ndik atzọr nchumi s'obhon nwuma abhari k'ẹttẹri, maa itzatzaa manda wani kw'orik kóde.”
13 Se ele se retirar para alguma cidade, todo o Israel levará cordas àquela cidade; e arrastá-la-emos até ao ribeiro, até que lá não se ache nem uma só pedrinha.
14 Mando kw'Absalọm ọmaana ajinọng p'Israẹl biphyir abeni bi, “Ndọhna sa Hushayi kw'ofon Ark njibhi ọtzam nyọhnga s'Ahitophẹl.” Wa Ọvaar Ibinọkpaabyi ọkk'ọkhama bi, opfuri ndọhna ọkkakka s'Ahitophẹl, ifha otte itzama ọbọhk ikhebha Absalọm.
14 Então, disseram Absalão e todos os homens de Israel: Melhor é o conselho de Husai, o arquita, do que o de Aitofel. Pois ordenara o Senhor que fosse dissipado o bom conselho de Aitofel, para que o mal sobreviesse contra Absalão.
15 Iwa Hushayi oben Zadọk ọmaana Abiyata p'ade afọhnẹja bi, “Ahitophẹl okk'Absalọm ọmaana adeden-nọng p'Israẹl ọtzọhna eden cha bẹ asi. Yina, kaam nkk'bẹ eden ọdọdọk ndọhna cha bẹ asi.
15 Disse Husai a Zadoque e a Abiatar, sacerdotes: Assim e assim aconselhou Aitofel a Absalão e aos anciãos de Israel; porém assim e assim aconselhei eu.
16 Tzọhm ẹkkaabha m'ẹbaa nda achena Devid bi, ‘Kọ k'ibe s'anọng am-arenga ajekha achina k'ibe s'anọng anarukhi m'erungiwu nda, kàtaabha. Yina, echuni kakhaama bi, ajekha k'okhubha. Oni mando ode, ọvaarnọng ọmaana anọng biphyir p'awobh ttar-ẹ, bẹ ábọkha bẹ, afhu-ofhu.’ ”
16 Agora, pois, mandai avisar depressa a Davi, dizendo: Não passes esta noite nos vaus do deserto, mas passa, sem demora, ao outro lado, para que não seja destruído o rei e todo o povo que com ele está.
17 Iwa Jonatan ọmaana Ahimaz awobh k'Ẹn-Rogẹl, da iwa bẹ an-arori bi, anọng are bi bẹ am-adim k'odedenmon. Wa ominanwa wọ ọm-ọtza ọgbaak bẹ idik, yina bẹ-bẹ an-atza agbaak ọvaar Devid.
17 Estavam Jônatas e Aimaás junto a En-Rogel; e uma criada lhes dava aviso, e eles iam e diziam ao rei Davi, porque não podiam ser vistos entrar na cidade.
18 Yina, wa odikkobh wani ore bẹ, ọtza ọgbaak Absalọm. Mando kwa bẹ arọbhi ẹbhar-ẹbhar, achina k'ọhọhm kw'ojinọng wani ka Bahurim, kw'ọkhaam esipe k'ettọhmmattem chẹ. Wa bẹ ahakha achubha k'esipe ẹtzaanga.
18 Viu-os, porém, um moço e avisou a Absalão; porém ambos partiram logo, apressadamente, e entraram em casa de um homem, em Baurim, que tinha um poço no seu pátio, ao qual desceram.
19 Mando kwa kwanọng kw'ẹttọhmma nda ọtzọk ọttọhk obubha esipe nda, obiro ọtzọkha abọkpa-mọma ọyaan mẹ. Wa ọnọng kw'orong bi, ajinọng mba achubh mẹ kode.
19 A mulher desse homem tomou uma coberta, e a estendeu sobre a boca do poço, e espalhou grãos pilados de cereais sobre ela; assim, nada se soube.
20 Mada ajinọng p'Absalọm akwu akhebha kwanọng nwa m'ọhọhm, bẹ abọbh-ẹ bi, “Ahimaz ọmaana Jonatan awobh man?”
20 Chegando, pois, os servos de Absalão à mulher, àquela casa, disseram: Onde estão Aimaás e Jônatas? Respondeu-lhes a mulher: Já passaram o vau das águas. Havendo-os procurado, sem os achar, voltaram para Jerusalém.
21 Mada ajinọng mba akk'afona, Ahimaz ọmaana Jonatan ayin k'esipe, atza agbaak ọvaar Devid odik nwa. Bẹ aben bi, “Do for ẹbhar-ẹbhar ajekha k'ọraanga okhubha; kkeri Ahitophẹl okk'bẹ ọtzọhna odem kwa bẹ asi.”
21 Mal se retiraram, saíram logo os dois do poço, e foram dar aviso a Davi, e lhe disseram: Levantai-vos e passai depressa as águas, porque assim e assim aconselhou Aitofel contra vós outros.
22 Mẹ wọ, Devid ọmaana anọng biphyir p'awobh ttar-ẹ abina orenga, ajekha k'okhubha kwa Jọrdan. Yina ewu ehobha, anọng korikhi kw'oni Jọrdan ajekha.
22 Então, Davi e todo o povo que com ele estava se levantaram e passaram o Jordão; quando amanheceu, já nem um só havia que não tivesse passado o Jordão.
23 Mada Ahitophẹl ore bi, bẹ ndọhna s'ọnangi bẹ katzọk, ọyaar ẹnyanyaang chẹ ọbhana k'obhon kwẹ. Odo ẹhọhmmọr chẹ biphyir, obina ọtza ọgbana edik. Ofona mẹ, wa ope, bẹ anọhng-ẹ k'epekhubh ch'otte.
23 Vendo, pois, Aitofel que não fora seguido o seu conselho, albardou o jumento, dispôs-se e foi para casa e para a sua cidade; pôs em ordem os seus negócios e se enforcou; morreu e foi sepultado na sepultura do seu pai.
24 Mẹ wọ, Devid obina ochina k'obhon kwa Mahanayim. Wa Absalọm obiro otzima ajinọng p'Israẹl biphyir ojekha k'okhubha kwa Jọrdan.
24 Davi chegou a Maanaim. Absalão, tendo passado o Jordão com todos os homens de Israel,
25 Wa Absalọm okk'Amasa ọrọbha mach'oho kw'agbong-nọng, otzima otzer eho cha Joab. Wa Amasa ode nnwa kw'ojinọng kw'okpen Jẹtẹr kw'ofon Ishmayẹl, kw'ọtzọk Abigẹl kw'ode nnwa kw'ikwanọng kwa Nahash obiro ode ọgbaanotte kwa Zeruya kw'ode ọkka kwa Joab.
25 constituiu a Amasa em lugar de Joabe sobre o exército. Era Amasa filho de certo homem chamado Itra, o ismaelita, o qual se deitara com Abigail, filha de Naás, e irmã de Zeruia, mãe de Joabe.
26 Anọng p'Israẹl ọmaana Absalọm abhing k'ẹkhọma ch'anọng pa Gilead.
26 Israel, pois, e Absalão acamparam-se na terra de Gileade.
27 Mada Devid opyiri k'obhon kwa Mahanayim, Shobi kw'ode nnwa kw'ijinọng kwa Nahash, kw'ofon Raba k'ẹkhọma ch'Ammọn, ọmaana Makir kw'ode nnwa kw'ijinọng kw'Amiyẹl kw'ofon Lo-Debar, ttara Barzilayi kw'ofon Rogẹlim k'ẹkhọma cha Gilead
27 Tendo Davi chegado a Maanaim, Sobi, filho de Naás, de Rabá, dos filhos de Amom, e Maquir, filho de Amiel, de Lo-Debar, e Barzilai, o gileadita, de Rogelim,
28 atzima ekpo py'eyima, ọmaana agbang-gbang, ttara ibanga-rọhkha. Bẹ abira atzima wit ọmaana abarli, ọmaana abubuma, ọmaana abọkpa-bhaabha, ọmaana ngirigiri ttara achen-meni.
28 tomaram camas, bacias e vasilhas de barro, trigo, cevada, farinha, grãos torrados, favas e lentilhas;
29 Bẹ atzima akhọkhọhnana, ọmaana abasi p'akk'agaangi, ọmaana arukhimaan, ọmaana abukpa p'afon k'abasi p'andamogbodo achena Devid ọmaana anọng pẹ bi, bẹ achi. Bẹ aben bi, “Anọng mba okk'bẹ ọkhọhna, okwo ọkhaama bẹ, asi abira adaak bẹ, k'ibe s'anọng anarukhi.”
29 também mel, coalhada, ovelhas e queijos de gado e os trouxeram a Davi e ao povo que com ele estava, para comerem, porque disseram: Este povo no deserto está faminto, cansado e sedento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.