2 Samuel 15

mfo (MFO) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Okwu otzuma k'ogbe mẹ, Absalọm otzini ọkpaar kwa nnyanyaang mmindọr, ọmaana nnyanyaang, okwu ọttara k'ajinọng arọbh afa obhiri jobh bi, bẹ achẹ-ẹ eden.
1 Algum tempo depois, Absalão providenciou para si uma carruagem com cavalos e contratou cinquenta guardas para servirem como sua guarda de honra.
2 Iwa kẹ ọm-ọphyọbha k'ekpekpebha ọtza obe k'eden ọkhaan-ọkhaan ch'echin k'ẹbaakhamma ch'odedenmon. Ogbe kpenamkpen kw'ọnọng otzim aponga bi, ọtza okhebha ọvaarnọng, ifha ọttọhna, Absalọm om-oyeri ọnọng nwuma ọbọbh-ẹ bi, “Kọ afon bọng obhon?” Ọnọng nwuma obhina bi, “Ọtzọhmnọng kwọ ofon k'ẹkhọma dani ch'Israẹl.”
2 Todas as manhãs, ele se levantava cedo e ia até o portão da cidade. Quando alguém trazia uma causa para ser julgada pelo rei, Absalão perguntava de que cidade a pessoa era, e ela lhe respondia a qual tribo de Israel pertencia.
3 Mẹ wọ, Absalọm on-oben-ẹ bi, “Kker e, aponga mba adaami kọ, bẹ abira otzor-otzor, yina, ọnọng kw'oyong-ọ itzọhng k'eho ch'ọvaarnọng kode e.”
3 Então Absalão dizia: “Sua causa é justa e legítima. É pena que o rei não tenha ninguém para ouvi-la”.
4 Absalọm ọttara bi, “Idikha ira bẹ asi-m osi-aponga m'irerek nna e! Ira ọnọng kpenamkpen ọkhaam odik kw'ọyakh-ẹ atzim, obiro ode iponga o, ofha okwu okhebh-m, kaam ńsi aponga pẹ adaam-ẹ.”
4 E dizia ainda: “Quem me dera ser juiz. Então todos me apresentariam suas questões legais, e eu lhes faria justiça!”.
5 Ogbe kpenamkpen kw'ọnọng oreng otzor Absalọm ka for bi, ọrakha ottima itzitzikha k'irerek orim-ẹ, Absalọm om-onemi ọbọhk ọbọkh-ẹ obina, ọbaakh-ẹ.
5 Quando alguém ia se prostrar diante dele, Absalão não o permitia. Ao contrário, tomava-o pela mão e o beijava.
6 Wa Absalọm om-osi mando ọnang anọng p'Israẹl biphyir, p'akwu aror eponga-ttọhna ch'etzor-otzor k'ọvaarnọng. Wa om-osi mando otzima odebh nttem s'anọng p'Israẹl.
6 Fazia isso com todos que vinham ao rei pedir justiça e, desse modo, ia conquistando o coração de todos em Israel.
7 Mada cho anna akk'akwọbha, iwa Absalọm oben ọvaarnọng bi, “Tte kaam nda ka Hẹbrọn, ifha nda ńsi ẹjaakhi ch'echekhi ch'iwa nsi nnang Ọvaar Ibinọkpaabyi.
7 Passados quatro anos, Absalão disse ao rei: “Deixe-me ir a Hebrom para cumprir o voto que fiz ao S enhor .
8 Mada iwa ọtzọhmnọng kwọ orukhi ka Geshur k'ẹkhọma ch'Aram, iwa kaam nsi echekhi bi: ‘Idikha Ọvaar Ibinọkpaabyi otzim-m ọkpa nnam ka Jẹrusalẹm, kaam ḿkpobha Ọvaar Ibinọkpaabyi ka Hẹbrọn.’ ”
8 Enquanto eu estava em Gesur, na Síria, prometi oferecer sacrifícios ao S enhor em Hebrom caso ele me trouxesse de volta a Jerusalém”.
9 Ọvaarnọng oben-ẹ bi, “Rọhng k'odidiri.” Mando kw'Absalọm ofon ochina ka Hẹbrọn.
9 “Está bem”, disse o rei. “Vá e cumpra seu voto.” Então Absalão foi a Hebrom.
10 Iwa Absalọm ọtzọhm nttọ ka ngọma s'Israẹl makhọra bi, bẹ atza aben bi, “Isa bọng abhaang da bẹ agyi abukpọhng bi kpaar, bọng kpebh amọng aben bi, Absalọm ọkk'ọvaarnọng ọda ka Hẹbrọn e!”
10 Enquanto estava lá, porém, enviou em segredo mensageiros para todas as tribos de Israel. Eles diziam às pessoas: “Assim que ouvirem as trombetas, digam: ‘Absalão foi coroado rei em Hebrom!’”.
11 Wa ajinọng arọbh jobh p'afon ka Jẹrusalẹm bọ atzọni Absalọm abẹ. Wa obheri bẹ mach'anọng p'akwu odik kw'abẹ an-arong.
11 Absalão levou consigo duzentos homens de Jerusalém como seus convidados, mas eles não faziam ideia de suas intenções.
12 Mada Absalọm om-osi njafọhni, wa obiro ọtzọhm bẹ ayeri Ahitophẹl kw'ofon Gilo, kw'ọm-ọnang Devid ndọhna, ofona ka Gilo kw'ode obhon kwẹ okwu. Mẹ wọ, achibhi-tzama p'Absalọm an-ado ẹfa akhaama, anọng p'atzọni Absalọm abẹ, abira ochina ororo ahaabh.
12 Enquanto Absalão oferecia os sacrifícios, mandou chamar Aitofel, um dos conselheiros de Davi que vivia na cidade de Gilo. Em pouco tempo, muitos outros se uniram a Absalão, e a conspiração ganhou força.
13 Iwa ọkkaabh-ẹkkaabha wani okwu ọgbaak Devid bi, “Nttem s'anọng p'Israẹl nwobh k'Absalọm.”
13 Logo, um mensageiro chegou a Jerusalém para informar Davi: “Todo o Israel se uniu a Absalão!”.
14 Mando kwa Devid obeni atzọhmnọng pẹ biphyir p'awobh ttar-ẹ ka Jẹrusalẹm bi, “Bọng kwu! Mọrọbh, oni mando ode, ọnọng manda wani kw'ọnaanga ka mbọhk s'Absalọm kóde. Mọkhaambi obina ofona ẹbhar-ẹbhar, oni mando ode, kẹ ọ́tza ọ́khọbha man ọkhọbha ódimi man, óbiro otzima ọkkangkkaang ofhu anọng p'odedenmon.”
14 “Então devemos fugir de imediato, ou será tarde demais!”, disse Davi a seus conselheiros. “Rápido! Se sairmos de Jerusalém antes que Absalão chegue, escaparemos e impediremos que ele mate todos os moradores da cidade.”
15 Akhaan-nọng p'ọvaarnọng abhin-ẹ bi, “Atzọhmnọng pọ akk'for ada atzik bi, bẹ asi kpenamkpen f'itta ọvaarnọng kwaman ochibhi.”
15 “O senhor tem o nosso apoio”, responderam seus conselheiros. “Faça o que lhe parecer melhor.”
16 Mando kw'ọvaarnọng obin orenga, anọng p'ẹhọhmmọr chẹ biphyir atzọn-ẹ abẹ. Yina, iwa obin oji akkọra-panọng pẹ jobh bi, bẹ awobha akkeri ẹvaar-ttọhmma.
16 Então o rei e toda a sua família partiram de imediato. Ele deixou para trás apenas dez concubinas para cuidarem do palácio.
17 Wa ọvaarnọng otzima anọng biphyir p'atzọn-ẹ abẹ obina orenga, bẹ abe k'odedenmon ọkhaan-ọkhaan.
17 O rei e todos que o acompanhavam foram a pé e pararam na última casa da cidade,
18 Wa atzọhmnọng pẹ biphyir achẹ-ẹ eden akwọbha. Ajinọng pa Kẹrẹt ọmaana pa Pẹlẹt ttara pa Git p'ade ẹnọhna obhiri arọbh jobh biphyir p'atzọn-ẹ abina ka Gat, am-abira arenga ọvaarnọng k'itzitzikha.
18 a fim de deixar os soldados do rei passarem e tomarem a dianteira. Também iam com Davi sua guarda pessoal e seiscentos homens de Gate.
19 Ọvaarnọng on-oben Ittayi kw'ofon Git bi, “Okhuri yan kwa kọ atzọn man abẹ o? Kọ ade okhekhennọng kw'arọbhi ebira k'obhon kwọ. Kpa nnam atza awobha ttara ọvaar Absalọm.
19 Então o rei se voltou para Itai, comandante dos homens de Gate, e disse: “Por que você está vindo conosco? Volte para o novo rei, pois Israel não é sua pátria; você é um estrangeiro no exílio.
20 Ikhena-ikhena wọ kw'akwu. On-orenga yan kaam nttọ-ọ ọbọhk awenna ttara man, k'ogbe kwa nni ibe nnong sa mminda-ọtza o? Kọ tzima anọng pọ biphyir kpa nnam. Tte Ọvaar Ibinọkpaabyi osi ọphyaam ọnang bọng, obiro ọkhọhkha bọng idadaakha.”
20 Chegou faz pouco tempo, e não seria certo eu obrigá-lo a vir conosco. Nem sei para onde vamos. Volte e leve consigo seus parentes, e que a bondade e a fidelidade o acompanhem!”.
21 Yina, Ittayi on-obhina ọvaarnọng bi, “Odem kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi orukhi akpen, ọmaana k'odem kw'itta ọvaarnọng kwaam obiro oruk akpen, ibe kpenamkpen s'itta ọvaarnọng kwaam owobh, kaambi ode obo, obiro ode akpen o, mẹ wọ kwa kaam ọtzọhmnọng kwọ, ńwobha.”
21 Itai, porém, disse ao rei: “Tão certo como vive o S enhor e como vive o rei, eu juro que, não importa o que aconteça, irei aonde for o meu senhor, o rei, seja para viver ou para morrer!”.
22 Devid oben Ittayi bi, “Kọ rọhng, abina orenga.” Mando kw'Ittayi kw'ofon Git obin orenga ọmaana ajinọng pẹ, ttara nhọhmmọr sa nwobh ttar-ẹ.
22 Davi respondeu: “Muito bem, venha conosco”. E Itai, todos os seus homens e suas famílias acompanharam Davi.
23 Iwa anọng biphyir p'ẹkhọma nda abhom amọng k'ẹrọng, k'ogbe kw'anọng mba am-arenga akwọbha. K'ogbe kw'ọvaarnọng om-ojekha Ẹttẹri cha Kidrọn, akhaan-nọng pẹ biphyir atzọn-ẹ abẹ, arenga achina k'okhubha kw'anọng anarukhi.
23 Por onde passavam o rei e os que o seguiam, todo o povo chorava em alta voz. Atravessaram o vale de Cedrom e foram em direção ao deserto.
24 Iwa Zadọk obiro owobha mẹ, ttara abaLẹvi biphyir p'am-atzini Ẹkkọhbhi ch'Echekhi ch'Ibinọkpaabyi. Wa bẹ abera Ẹkkọhbhi nda ch'Echekhi ch'Ibinọkpaabyi k'irerek. Abiyata osi njafọhni maa anọng mba, atte odedenmon nwa ọbọhk.
24 Zadoque e todos os levitas também os acompanharam, carregando a arca da aliança de Deus. Puseram a arca no chão, e Abiatar ofereceu sacrifícios até que todos tivessem saído da cidade.
25 Ọvaarnọng oben Zadọk bi, “Tzima Ẹkkọhbhi nda ch'Echekhi ch'Ibinọkpaabyi akpa nnam k'odedenmon. Idikha kaam ngaam ọphyaam k'itzitzikha s'Ọvaar Ibinọkpaabyi, kẹ ótzim-m otzima mkpa nnam ma. Kẹ óbiro osi-m nne Ẹkkọhbhi nda ore, ọmaana irukhabe sẹ.
25 Então Davi ordenou a Zadoque: “Leve a arca de Deus de volta para a cidade. Se for da vontade do S enhor , ele me trará de volta para ver novamente a arca e o santuário.
26 Yina, idikha obeni bi, ‘Ettem kaam kẹdaami ttar-ọ,’ kkeri, kaam nkk'for nda; tte osi-m mach'ọdaakh-ẹ.”
26 Mas, se ele não se agradar mais de mim, que faça comigo o que lhe parecer melhor”.
27 Iwa ọvaarnọng obiro oben Zadọk kw'ode ọfọhnẹja bi, “Kwẹ kọ kọttaan o? Kpa nnam k'odedenmon ttara ẹdaa chaam. Tzima Ahimaz kw'ode nnwa kwọ, ọmaana Jonatan kw'ode nnwa kw'Abiyata akpa nnam. Kọ ọmaana Abiyata, bọng dima va pabọng afa akpa nnam.
27 O rei também disse ao sacerdote Zadoque: “Preste atenção. Você deve voltar à cidade, com seu filho Aimaás e com Jônatas, filho de Abiatar.
28 Kaam ńwobha ndik, k'ibe s'anọng am-arenga ajekha achina k'ibe s'anọng anarukhi, maa atzọhm-m ẹkkaabha.”
28 Farei uma parada em um dos pontos de travessia do Jordão e ficarei ali esperando notícias suas”.
29 Mando kw'iwa Zadọk ọmaana Abiyata atzim Ẹkkọhbhi nda ch'Echekhi ch'Ibinọkpaabyi akpa nnam, atza awobha ka Jẹrusalẹm.
29 Então Zadoque e Abiatar levaram a arca de Deus de volta para Jerusalém e ali permaneceram.
30 Yina, wa Devid ochina ororo om-ovura Egbegbeho ch'Oliv. Wa obubha ọttọhk k'eho, otzima mmo-dukhi om-obhom ẹmọng otzima orenga. Anọng biphyir p'awobh ttar-ẹ abira abubha nho sabẹ, am-abhom amọng atzima avura egbegbeho.
30 Davi prosseguiu pelo caminho para o monte das Oliveiras, chorando enquanto andava. Estava com a cabeça coberta e os pés descalços. Os que iam com ele também tinham a cabeça coberta e choravam enquanto subiam ao monte.
31 Mada bẹ akk'Devid agbaakha bi, “Ahitophẹl obiro ode wani k'ottem kw'anọng p'asi mphaari-tzama ttara Absalọm.” Mando kwa Devid ozi njọhm, oben bi, “O Ọvaar Ibinọkpaabyi, si ndọhna s'Ahitophẹl mmakhi nde edidingi.”
31 Quando alguém informou a Davi que Aitofel, seu conselheiro, agora apoiava Absalão, Davi orou: “Ó S enhor , faze que Aitofel dê conselhos errados a Absalão!”.
32 Mada Devid opyiri k'egbegbeho ebira, kẹ da anọng am-awobha akpobha Ibinọkpaabyi, wa Hushayi kw'ofon Ark ọtza okhebha Devid kẹ, ọmaana owura-baba kwẹ kw'ọkk'ọjaakhi ttara ọkpọhm k'eho chẹ.
32 Quando Davi chegou ao alto do monte, onde o povo costumava adorar a Deus, Husai, o arquita, o esperava ali. Husai havia rasgado suas roupas e colocado terra sobre a cabeça.
33 Devid oben-ẹ bi, “Idikha kọ atzọn-m abẹ, kọ áde ẹtzọhkha anang-m.
33 Mas Davi lhe disse: “Se você vier comigo, será apenas um peso.
34 Yina, idikha akpa nnam k'odedenmon atza aben Absalọm bi, ‘Itta ọvaarnọng, kaam ńde ọtzọhmnọng kwọ. Iwa kaam nde ọtzọhmnọng kw'atte, kaam nna ńde ọtzọhmnọng kwọ.’ Mẹ kw'áfha akkaan-m akhibhi ndọhna s'Ahitophẹl.
34 Volte à cidade e diga a Absalão: ‘Agora serei seu conselheiro, ó rei, como no passado fui conselheiro de seu pai’. Assim, você poderá frustrar os conselhos de Aitofel.
35 Zadọk ọmaana Abiyata p'ade afọhnẹja, áwobh-owobha kẹ ttar-ọ. Gbaak bẹ odik kpenamkpen kw'abhaang k'ẹvaar-ttọhmma.
35 Os sacerdotes Zadoque e Abiatar estarão lá. Informe-os dos planos feitos no palácio,
36 Va pabẹ p'ijinọng afa p'ade; Ahimaz kwa Zadọk obhoni ọmaana Jonatan kw'Abiyata obhoni, awobh mẹ ttara bẹ. Tzọhm bẹ akwu agbaakh-m odik kpenamkpen kw'abhaang.”
36 e eles enviarão seus filhos Aimaás e Jônatas para me contar o que se passa”.
37 Mando kwa Hushayi kw'ode oyok-odikkobh kwa Devid opyiri ka Jẹrusalẹm, k'ogbe kw'Absalọm om-odim k'odedenmon.
37 Assim, Husai, amigo de Davi, voltou para Jerusalém e ali chegou na mesma hora em que Absalão entrava na cidade.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.